رئال مادرید 10 نفره قهرمان شد
سه بازی مانده به پایان فصل، رئال مادرید به نحوی معجزه آسا قهرمان شد.
در دیدار هفته سی و پنجم مقابل اوساسونا که رئال مادرید می توانست با پیروزی، قهرمانی خود را قطعی کند پنالتی دقیقه 83 فرانسیسکو پونال امید طرفداران رئال مادرید برای کسب زودهنگام عنوان قهرمانی را بر باد داد.
اما رئال مادرید، با وجود آنکه فابیو کاناوارو، مدافع خود را بعلت دریافت کارت قرمز از دست داده بود، در دقایق پایانی توسط آرین روبن و گونزالو ئیگوان دو گل به ثمر رساند.
این دو گل که به فاصله 3 دقیقه از یکدیگر به ثمر رسیدند، رئال مادرید را برای سی و یکمین بار به مقام قهرمانی باشگاه های اسپانیا رساندند.
با این پیروزی رئال مادرید سه بازی مانده به پایان فصل از تیم ویارئال که در مکان دوم جدول لالیگا قرار دارد 10 امتیاز فاصله گرفت و حتی در صورت باخت در سه بازی آینده صدر جدول را از دست نخواهد داد.
این باشگاه که برای دومین سال پیاپی به مقام قهرمانی باشگاه های اسپانیا می رسد در شش بازی آخر خود بدون باخت بود و پنج پیروزی کسب کرد.
این اولین مقام قهرمانی لیگ برند شوستر محسوب می شود که تابستان سال گذشته و پس از برکناری فابیو کاپلو، سمت مربی گری رئال مادرید را در اختیار گرفت.
شوستر پس از مسابقه اذعان کرد: "ساختن یک تیم ممکن است تا چهار سال طول بکشد، بخصوص در مورد رئال مادرید که انتظارات زیادی هم از آن وجود دارد."
"مربی باید وقت لازم برای کارکردن را داشته باشد تا بتواند قهرمانی کسب کند و تیم را بهتر کند."
بارسلونا که رقیب جدی رئال مادرید به شمار می رفت، شش هفته قبل در 4 امتیازی رئال مادرید قرار داشت اما با کسب تنها یک پیروزی و سه تساوی از مجموع شش بازی، نه تنها از رقابت برای قهرمانی بازماند، بلکه مقام دوم جدول را نیز به ویارئال واگذار کرد که در شش بازی اخیر 4 پیروزی به دست آورد و اکنون با 4 امتیاز اختلاف نسبت به بارسلونا در مکان دوم جدول اسپانیا قرار دارد.
بارسلونها پیش از پیروزی 6-0 مقابل والنسیا در یکشنبه 4 مه، در چهار بازی نتوانسته بود گلی به ثمر برساند.
بارسلونا روز چهارشنبه در مسابقه ای که تنها حکم یک بازی حیثیتی را دارد، میهمان رئال مادرید خواهد بود و ساموئل اتو و دکو را نیز بعلت دریافت اخطار در بازی مقابل والنسیا در اختیار نخواهد داشت.
ورژن کامل:اخبار و مقالات ورزشی ،مطالب پیشین
صفحات 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81
تاریخچه حضور ورزشکاران ایرانی در دنیای تبلیغات
حضور حسین رضازاده، قهرمان وزنه برداری جهان، در تبلیغات یک بنگاه معاملات ملکی در دبی بحث حضور ورزشکاران در تبلیغات را در ایران دوباره مطرح کرده است.
حضور ورشکاران در تبلیغات تجاری سابقه ای طولانی در ایران دارد. در قبل از انقلاب چندین مرتبه چنین کاری از سوی قهرمانان آن دوره از جمله علی پروین صورت گرفت، اما پس از انقلاب تقریبا این روند متوقف شد.
در دهه شصت حضور ورزشکاران در تبلیغات بسیار کمرنگ بود و به نظر می رسد مشارکت ناصرحجازی در تبلیغ یک سری وسایل بدنسازی تنها حضور ورزشکاران در عرصه تبلیغات در آن دهه محسوب می شود.
بر خلاف کشورهای صنعتی، حضور چهره های سرشناس در تبلیغات در ایران کمی قبح داشت. خیلی ها از حرکت غلامرضا تختی، قهرمان کشتی ایران در دهه چهل، که حاضر نشده بود در تبلیغ یک نوع تیغ خودتراشی شرکت کند به نیکی یاد می کردند و از سایر ورزشکاران می خواستند که از او الگو بگیرند.
در اواخر دهه هفتاد بود که این تابو شکسته شد. باید از کریم باقری، عضو سابق تیم ملی فوتبال ایران و بازیکن فعلی باشگاه پرسپولیس تهران، به عنوان یک سد شکن نام برد. در سال ۷۶ و پس از صعود خاطره انگیز تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی 1998 فرانسه، بیلبوردهای تبلیغاتی محصولات شرکت داروگر که تصویر کریم باقری روی آن خودنمایی می کرد در اتوبان های تهران نصب شد و تمامی نگاه ها را متوجه خود ساخت.
همان موقع خیلی ها کریم باقری را به باد انتقاد گرفتند. به عنوان نمونه نشریه شلمچه، که در آن زمان منتشر می شد و ارگان انصار حزب الله از تشکل های تندوری مذهبی شناخته می شد، به باقری حمله کرد و از او ایراد گرفت که اگر می خواهد به این کار دست بزند بهتر است با پیراهن تیم باشگاهی اش آرمینیا بیله فلد شامپو تبلیغ کند، نه با پیراهن تیم ملی ایران.
به هر حال کریم باقری آن روزها در بوندس لیگا توپ می زد و می دید که حضور فوتبالیست ها در تبلیغات یک امر عادی در دنیای فوتبال حرفه ای است. اما جامعه ایران نتوانست به راحتی با این قضیه کنار بیاید و آن بیلبوردها خیلی زود محو شد.
در دهه هشتاد اوضاع کاملا فرق کرد و با حضور چند هنرپیشه معروف مثل محمدرضا گلزار و جمشید مشایخی در عرصه تبلیغات، همکاری شرکت های تجاری با ورزشکاران روند چشمگیری به خود گرفت.
در سال ۸۱ و پس از اینکه احمدرضا عابدزاده بعد از یک دوره بیماری سلامت خود را بازیافت، در تبلیغات موتورسیکلت تلاش دیده شد و همین مسئله، دیگر شرکت های تجاری را به فکر انداخت تا با کسب مجوزهایی، از حضور ورزشکاران در امور تبلیغاتی خود استفاده کنند.
همان زمان شرکتی به نام آریا اسپرت با پنج بازیکن معروف و پرطرفدار آن دوره تیم های استقلال و پرسپولیس تهران به نامهای مهرداد میناوند، علیرضا نیکبخت واحدی نیکبخت، داود فنایی، علی سامره و علی انصاریان قراداد امضا کرد و به هرکدام از آنها مبلغ یک میلیون و سیصد هزار تومان داد تا برای آنها طرف تجاری پیدا کند. پس از این که در یک کنفرانس مطبوعاتی طرح تبلیغاتی آریا اسپورت مطرح شد مخالفت ها هم شروع شد، و همین مخالفت ها موجب شد تا پای هیچ کدام از این پنج نفر در آن سال به عرصه تبلیغات باز نشود.
بعدها شرایط شکل حرفه ای تر به خود گرفت. مهدی مهدوی کیا، علی کریمی و ابراهیم میرزاپور در بیلبوردهای تبلیغاتی شرکت های آیوا، کن وود و اجنرال دیده شدند. حسین رضازاده هم در این زمینه بسیار پرکار بوده و هر چند ماه یک بار در تبلیغ یک شرکت ظاهر می شود.
در دو سه سال گذشته هم علی انصاریان و علیرضا نیکبخت واحدی پوشاک آرین جین را تبلیغ کردند، سامره در تبلغ یک شرکت تولید مواد غذایی مشارکت کرد، حسین کاظمی و کریم باقری به ترتیب در بیلبوردهای مبلمان چوب شمال و شامپو گلان مشاهده شدند.
حضور ورزشکاران در تبلیغات ماهواره ای نیز مدتی است باب شده و حسین رضازداه، مهرداد میناوند، ناصر و آتیلا حجازی و چند فوتبالیست دیگر آن را تجربه کرده اند.
بعضی اوقات موارد جالبی هم در حضور ورزشکاران در تبلیغات دیده شده است. به عنوان نمونه چند سال پیش شرکت زنجانی شهاب خودرو برای تبلیغ موتور سیکلت خود در مطبوعات، از بازیکنان آذری زبان استقلال و پرسپولیس از جمله جواد زرینچه، حمید استیلی، سیروس دین محمدی، یونس باهنر، اسماعیل حلالی و... استفاده کرد.
در مجموع حضور کمی و کیفی ورزشکاران ایرانی در دنیای تبلیغات با آنچه در کشورهای اروپایی مشاهده می شود به هیچ وجه قابل مقایسه نیست و این سوال پیش می آید چرا شرکت های تجاری ایرانی برای تبلیغ محصولات و خدمات خود استفاده بیشتری از ورزشکاران و حتی هنرمندان نمی کنند؟
ورزشکاران چقدر می گیرند؟
درباره حضور کمرنگ ورزشکاران در عرصه تبلیغات یکی از کارشناسان امور تبلیغاتی می گوید: "این مساله چندین دلیل دارد. یکی این که در بازار ایران، مثل اروپا و آمریکا، رقابت شدید نیست. به همین دلیل در ایران خیلی از شرکت ها از شیوه های تبلیغاتی که در خارج متداول است استفاده نمی کنند و خود را بی نیاز می بینند. همچنین باید قبول کنیم ما در زمینه تبلیغات هنوز ضعیف هستیم. الان چند سالی است که کارشناسان تبلیغات در جهان به این نتیجه رسیده اند که حضور انفرادی یک ورزشکار در یک تبلیغ خیلی سودمند نیست. مثلا علی کریمی هر چقدر هم که محبوب باشد مخالفانی هم دارد و برآیند مخالفان و موافقان او یک نوع بی تفاوتی به وجود می آورد، به همین دلیل است که می بینیم در تبلیغات مشابه در اروپا و آمریکا از یک گروه فوتبالیست استفاده می شود نه یک نفر. در مجموع احساس نیاز نکردن صاحبان شرکتها و همچنین تاثیر نه چندان زیاد این گونه تبلیغات در ایران، باعث شده حضور هنرپیشه ها و ورزشکاران در تبلیغات پررونق نباشد."
با این حال تا به امروز بوده اند شرکت هایی که از هنرمندان و ورزشکاران در تبلیغات خود سود برده اند. این کارشناس درباره موفق یا ناموفق بودن این تجارب می گوید: "نمی شود گفت حضور ورزشکاران و هنر پیشه ها در این نوع تبلیغات برای شرکت ها و موسسات تجاری زیان آور بوده. چراکه اولا آنها مبالغ کلانی نمی گیرند. از طرفی در خیلی موارد ضعف های تبلیغاتی باعث می شود که حضور یک ورزشکار یا هنرپیشه در تبلیغات چندان سودآور نباشد."
مبالغی که ورزشکاران برای حضور در تبلیغات می گیرند اصلا با آنچه در اروپا مرسوم است قابل مقایسه نیست. یکی از مدیران شرکت های تبلیغاتی که سابقه همکاری با هنرپیشه ها و ورزشکاران دارد درباره میزان قراردادها توضیح می دهد: "قراردادها با ورزشکاران معمولا بین ۱۰ تا ۶۰ میلیون تومان است. به ندرت پیش آمده کسی بیش از ۶۰ میلیون تومان بگیرد. البته مثلا ممکن است یک کارخانه دار به خاطر علایق قومی بیاید به علی دایی یا رضازاده بیشتر از این مبالغ بدهد، و گرنه میزان قراردادها در این محدوده است و اگر کسی بیش از این درخواست کند به نتیجه نمی رسد. من شنیده ام یکی از فوتبالیست های معروف برای حضور در یک تبلیغ ۱۵۰ میلیون تومان خواسته بود که این رقم با موافقت طرف مقابل رو برو نشد."
آنچه که در این سال ها درباره میزان قراردادهای تبلیغاتی ورزشکاران گزارش شده و به گوش رسیده با اظهار نظر این مدیر همخوانی دارد. به عنوان مثال گفته می شود مهدوی کیا برای این که شرکت آیوا به مدت چهار ماه در آگهی های مطبوعاتی و چهار بیلبورد از تصویر او استفاده کند، ۶۰ میلیون تومان از این شرکت گرفته است که این یک رکورد در بین بازیکنان فوتبال محسوب می شود. کن وود مبلغی حدود ۴۰ میلیون تومان به علی کریمی پرداخت. درباره مبلغ قرارداد ناصر حجازی با بنگاه معاملات ملکی افیار در دوبی هم چنین رقمی منتشر شده است. علیرضا نیکبخت و علی انصاریان با مبلغی نزدیک به ۱۵ میلیون تومان برای آرین جین تبلیغ کردند. گفته می شود حسین رضازاده هم معمولا برای تبلیغات داخلی خود رقمی بین ۵۰ تا ۷۰ میلیون تومان می گیرد.
همان طور که مشاهده می شود هیچ کدام از این ارقام با درآمدهای این بازیکنان، که معمولا در حدود چند صد میلیون تومان است، قابل مقایسه نیست. در اروپا درآمد فوتبالیست های سرشناس از راه تبلیغات، معمولا از حقوقی که از باشگاهشان می گیرند بیشتر است و یکی از دلایلی که باعث می شود ورزشکاران در ایران خیلی یه سمت تبلیغات نروند دستمزدهای نه چندان وسوسه کننده است.
قاعدتا علی دایی، با توجه به درآمدی که از مربیگری و نیز اداره شرکت تولید لوازم ورزشی اش دارد، راضی نخواهد شد با این مبالغ به این عرصه وارد شد و یا مهدی مهدوی کیا به مبلغی کمتر از آنچه از آیوا گرفته رضایت نمی دهد.
گفته می شود علیرضا حیدری، قهرمان کشتی ایران که مدتی هم سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایران شد، به خاطر همین مسائل مالی با تولیدی پوشاک ایکات به توافق نرسید. گویا حیدری مبلغی نزدیک به ۱۰۰ میلون تقاضا کرده بود و استدلالش این بود که او باید پولی بیشتر از گلزار بگیرد چراکه او یک ورزشکار ملی است و همه دوستش دارند ولی طرفداران گلزار را تنها گروه های خاصی از جامعه تشکیل می دهند.
در حالی که تمامی مبالغی که تا کنون درباره رقم قراردادهای ورزشکاران و هنرمندان ایرانی در رسانه های مختلف منتشر شده کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان بوده، بسیاری از سایت ها از جمله سایت فردا میزان قرارداد حسین رضازاده با بنگاه معاملات ملکی رابینسون در دبی را ۲۰۰ میلیون تومان ذکر کرده اند. اگر رضازاده حتی نصف این مبلغ را هم گرفته باشد دراین زمینه یک رکورد فعلا دست نیافتنی خلق کرده است. رضازاده علاوه بر این که در فوق سنگین وزنه برداری رکوردهای کم نظیری ثبت کرده در زمینه میزان مبلغ و تعداد حضورش در تبلیغات هم یک رکوردشکن بوده و بعید است که تا مدت ها کسی بتواند رکوردهای او را بشکند.
حضور حسین رضازاده، قهرمان وزنه برداری جهان، در تبلیغات یک بنگاه معاملات ملکی در دبی بحث حضور ورزشکاران در تبلیغات را در ایران دوباره مطرح کرده است.
حضور ورشکاران در تبلیغات تجاری سابقه ای طولانی در ایران دارد. در قبل از انقلاب چندین مرتبه چنین کاری از سوی قهرمانان آن دوره از جمله علی پروین صورت گرفت، اما پس از انقلاب تقریبا این روند متوقف شد.
در دهه شصت حضور ورزشکاران در تبلیغات بسیار کمرنگ بود و به نظر می رسد مشارکت ناصرحجازی در تبلیغ یک سری وسایل بدنسازی تنها حضور ورزشکاران در عرصه تبلیغات در آن دهه محسوب می شود.
بر خلاف کشورهای صنعتی، حضور چهره های سرشناس در تبلیغات در ایران کمی قبح داشت. خیلی ها از حرکت غلامرضا تختی، قهرمان کشتی ایران در دهه چهل، که حاضر نشده بود در تبلیغ یک نوع تیغ خودتراشی شرکت کند به نیکی یاد می کردند و از سایر ورزشکاران می خواستند که از او الگو بگیرند.
در اواخر دهه هفتاد بود که این تابو شکسته شد. باید از کریم باقری، عضو سابق تیم ملی فوتبال ایران و بازیکن فعلی باشگاه پرسپولیس تهران، به عنوان یک سد شکن نام برد. در سال ۷۶ و پس از صعود خاطره انگیز تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی 1998 فرانسه، بیلبوردهای تبلیغاتی محصولات شرکت داروگر که تصویر کریم باقری روی آن خودنمایی می کرد در اتوبان های تهران نصب شد و تمامی نگاه ها را متوجه خود ساخت.
همان موقع خیلی ها کریم باقری را به باد انتقاد گرفتند. به عنوان نمونه نشریه شلمچه، که در آن زمان منتشر می شد و ارگان انصار حزب الله از تشکل های تندوری مذهبی شناخته می شد، به باقری حمله کرد و از او ایراد گرفت که اگر می خواهد به این کار دست بزند بهتر است با پیراهن تیم باشگاهی اش آرمینیا بیله فلد شامپو تبلیغ کند، نه با پیراهن تیم ملی ایران.
به هر حال کریم باقری آن روزها در بوندس لیگا توپ می زد و می دید که حضور فوتبالیست ها در تبلیغات یک امر عادی در دنیای فوتبال حرفه ای است. اما جامعه ایران نتوانست به راحتی با این قضیه کنار بیاید و آن بیلبوردها خیلی زود محو شد.
در دهه هشتاد اوضاع کاملا فرق کرد و با حضور چند هنرپیشه معروف مثل محمدرضا گلزار و جمشید مشایخی در عرصه تبلیغات، همکاری شرکت های تجاری با ورزشکاران روند چشمگیری به خود گرفت.
در سال ۸۱ و پس از اینکه احمدرضا عابدزاده بعد از یک دوره بیماری سلامت خود را بازیافت، در تبلیغات موتورسیکلت تلاش دیده شد و همین مسئله، دیگر شرکت های تجاری را به فکر انداخت تا با کسب مجوزهایی، از حضور ورزشکاران در امور تبلیغاتی خود استفاده کنند.
همان زمان شرکتی به نام آریا اسپرت با پنج بازیکن معروف و پرطرفدار آن دوره تیم های استقلال و پرسپولیس تهران به نامهای مهرداد میناوند، علیرضا نیکبخت واحدی نیکبخت، داود فنایی، علی سامره و علی انصاریان قراداد امضا کرد و به هرکدام از آنها مبلغ یک میلیون و سیصد هزار تومان داد تا برای آنها طرف تجاری پیدا کند. پس از این که در یک کنفرانس مطبوعاتی طرح تبلیغاتی آریا اسپورت مطرح شد مخالفت ها هم شروع شد، و همین مخالفت ها موجب شد تا پای هیچ کدام از این پنج نفر در آن سال به عرصه تبلیغات باز نشود.
بعدها شرایط شکل حرفه ای تر به خود گرفت. مهدی مهدوی کیا، علی کریمی و ابراهیم میرزاپور در بیلبوردهای تبلیغاتی شرکت های آیوا، کن وود و اجنرال دیده شدند. حسین رضازاده هم در این زمینه بسیار پرکار بوده و هر چند ماه یک بار در تبلیغ یک شرکت ظاهر می شود.
در دو سه سال گذشته هم علی انصاریان و علیرضا نیکبخت واحدی پوشاک آرین جین را تبلیغ کردند، سامره در تبلغ یک شرکت تولید مواد غذایی مشارکت کرد، حسین کاظمی و کریم باقری به ترتیب در بیلبوردهای مبلمان چوب شمال و شامپو گلان مشاهده شدند.
حضور ورزشکاران در تبلیغات ماهواره ای نیز مدتی است باب شده و حسین رضازداه، مهرداد میناوند، ناصر و آتیلا حجازی و چند فوتبالیست دیگر آن را تجربه کرده اند.
بعضی اوقات موارد جالبی هم در حضور ورزشکاران در تبلیغات دیده شده است. به عنوان نمونه چند سال پیش شرکت زنجانی شهاب خودرو برای تبلیغ موتور سیکلت خود در مطبوعات، از بازیکنان آذری زبان استقلال و پرسپولیس از جمله جواد زرینچه، حمید استیلی، سیروس دین محمدی، یونس باهنر، اسماعیل حلالی و... استفاده کرد.
در مجموع حضور کمی و کیفی ورزشکاران ایرانی در دنیای تبلیغات با آنچه در کشورهای اروپایی مشاهده می شود به هیچ وجه قابل مقایسه نیست و این سوال پیش می آید چرا شرکت های تجاری ایرانی برای تبلیغ محصولات و خدمات خود استفاده بیشتری از ورزشکاران و حتی هنرمندان نمی کنند؟
ورزشکاران چقدر می گیرند؟
درباره حضور کمرنگ ورزشکاران در عرصه تبلیغات یکی از کارشناسان امور تبلیغاتی می گوید: "این مساله چندین دلیل دارد. یکی این که در بازار ایران، مثل اروپا و آمریکا، رقابت شدید نیست. به همین دلیل در ایران خیلی از شرکت ها از شیوه های تبلیغاتی که در خارج متداول است استفاده نمی کنند و خود را بی نیاز می بینند. همچنین باید قبول کنیم ما در زمینه تبلیغات هنوز ضعیف هستیم. الان چند سالی است که کارشناسان تبلیغات در جهان به این نتیجه رسیده اند که حضور انفرادی یک ورزشکار در یک تبلیغ خیلی سودمند نیست. مثلا علی کریمی هر چقدر هم که محبوب باشد مخالفانی هم دارد و برآیند مخالفان و موافقان او یک نوع بی تفاوتی به وجود می آورد، به همین دلیل است که می بینیم در تبلیغات مشابه در اروپا و آمریکا از یک گروه فوتبالیست استفاده می شود نه یک نفر. در مجموع احساس نیاز نکردن صاحبان شرکتها و همچنین تاثیر نه چندان زیاد این گونه تبلیغات در ایران، باعث شده حضور هنرپیشه ها و ورزشکاران در تبلیغات پررونق نباشد."
با این حال تا به امروز بوده اند شرکت هایی که از هنرمندان و ورزشکاران در تبلیغات خود سود برده اند. این کارشناس درباره موفق یا ناموفق بودن این تجارب می گوید: "نمی شود گفت حضور ورزشکاران و هنر پیشه ها در این نوع تبلیغات برای شرکت ها و موسسات تجاری زیان آور بوده. چراکه اولا آنها مبالغ کلانی نمی گیرند. از طرفی در خیلی موارد ضعف های تبلیغاتی باعث می شود که حضور یک ورزشکار یا هنرپیشه در تبلیغات چندان سودآور نباشد."
مبالغی که ورزشکاران برای حضور در تبلیغات می گیرند اصلا با آنچه در اروپا مرسوم است قابل مقایسه نیست. یکی از مدیران شرکت های تبلیغاتی که سابقه همکاری با هنرپیشه ها و ورزشکاران دارد درباره میزان قراردادها توضیح می دهد: "قراردادها با ورزشکاران معمولا بین ۱۰ تا ۶۰ میلیون تومان است. به ندرت پیش آمده کسی بیش از ۶۰ میلیون تومان بگیرد. البته مثلا ممکن است یک کارخانه دار به خاطر علایق قومی بیاید به علی دایی یا رضازاده بیشتر از این مبالغ بدهد، و گرنه میزان قراردادها در این محدوده است و اگر کسی بیش از این درخواست کند به نتیجه نمی رسد. من شنیده ام یکی از فوتبالیست های معروف برای حضور در یک تبلیغ ۱۵۰ میلیون تومان خواسته بود که این رقم با موافقت طرف مقابل رو برو نشد."
آنچه که در این سال ها درباره میزان قراردادهای تبلیغاتی ورزشکاران گزارش شده و به گوش رسیده با اظهار نظر این مدیر همخوانی دارد. به عنوان مثال گفته می شود مهدوی کیا برای این که شرکت آیوا به مدت چهار ماه در آگهی های مطبوعاتی و چهار بیلبورد از تصویر او استفاده کند، ۶۰ میلیون تومان از این شرکت گرفته است که این یک رکورد در بین بازیکنان فوتبال محسوب می شود. کن وود مبلغی حدود ۴۰ میلیون تومان به علی کریمی پرداخت. درباره مبلغ قرارداد ناصر حجازی با بنگاه معاملات ملکی افیار در دوبی هم چنین رقمی منتشر شده است. علیرضا نیکبخت و علی انصاریان با مبلغی نزدیک به ۱۵ میلیون تومان برای آرین جین تبلیغ کردند. گفته می شود حسین رضازاده هم معمولا برای تبلیغات داخلی خود رقمی بین ۵۰ تا ۷۰ میلیون تومان می گیرد.
همان طور که مشاهده می شود هیچ کدام از این ارقام با درآمدهای این بازیکنان، که معمولا در حدود چند صد میلیون تومان است، قابل مقایسه نیست. در اروپا درآمد فوتبالیست های سرشناس از راه تبلیغات، معمولا از حقوقی که از باشگاهشان می گیرند بیشتر است و یکی از دلایلی که باعث می شود ورزشکاران در ایران خیلی یه سمت تبلیغات نروند دستمزدهای نه چندان وسوسه کننده است.
قاعدتا علی دایی، با توجه به درآمدی که از مربیگری و نیز اداره شرکت تولید لوازم ورزشی اش دارد، راضی نخواهد شد با این مبالغ به این عرصه وارد شد و یا مهدی مهدوی کیا به مبلغی کمتر از آنچه از آیوا گرفته رضایت نمی دهد.
گفته می شود علیرضا حیدری، قهرمان کشتی ایران که مدتی هم سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایران شد، به خاطر همین مسائل مالی با تولیدی پوشاک ایکات به توافق نرسید. گویا حیدری مبلغی نزدیک به ۱۰۰ میلون تقاضا کرده بود و استدلالش این بود که او باید پولی بیشتر از گلزار بگیرد چراکه او یک ورزشکار ملی است و همه دوستش دارند ولی طرفداران گلزار را تنها گروه های خاصی از جامعه تشکیل می دهند.
در حالی که تمامی مبالغی که تا کنون درباره رقم قراردادهای ورزشکاران و هنرمندان ایرانی در رسانه های مختلف منتشر شده کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان بوده، بسیاری از سایت ها از جمله سایت فردا میزان قرارداد حسین رضازاده با بنگاه معاملات ملکی رابینسون در دبی را ۲۰۰ میلیون تومان ذکر کرده اند. اگر رضازاده حتی نصف این مبلغ را هم گرفته باشد دراین زمینه یک رکورد فعلا دست نیافتنی خلق کرده است. رضازاده علاوه بر این که در فوق سنگین وزنه برداری رکوردهای کم نظیری ثبت کرده در زمینه میزان مبلغ و تعداد حضورش در تبلیغات هم یک رکوردشکن بوده و بعید است که تا مدت ها کسی بتواند رکوردهای او را بشکند.
نتایج رقابتهای قهرمانی هاکی روی یخ جهان
فلوریان بوش، بازیکن تیم هاکی روی یخ آلمان (عکس از آرشیو)
هفتادودومین دور رقابتهای قهرمانی هاکی روی یخ جهان که در شهرهای کبک و هالیفاکس کانادا برگزار میشود، شامگاه یکشنبه (۴ مه) با برگزاری چند دیدار دیگر پیگیری شد.
گروه نخست شامل تیمهای ملی سوئد، سوئیس، بلاروس و فرانسه است. در دیدارهای این گروه، ملیپوشان سوئدی با نتیجه ۶ بر ۵ در نخستین دیدار خود، در مقابل بلاروس به پیروزی دست یافتند. در دیدار بعدی این گروه، فرانسه با نتیجه ۴ بر یک در مقابل سوئیس مغلوب شد.
در گروه دوم اما تیمهای اسلوونی، لتونی ، کانادا و آمریکا قرار گرفتهاند و همانطور که انتظار میرفت، کانادا که از عنوان قهرمانی جهان دفاع میکند، با نتیجه ۵ بر یک در مقابل اسلوانی به پیروزی دست یافت و آمریکا، دیگر قدرت هاکی روی یخ، با نتیجه ۴ بر صفر لتونی را مغلوب ساخت.
شب گذشته و در دومین دور دیدارهای این گروه، کانادا ۷ بر صفر لتونی را به زانو درآورد و آمریکا نیز ۵ بر یک در مقابل اسلوونی به پیروزی رسید. بدین ترتیب مشخص شد که در این گروه، دو تیم لتونی و اسلوونی از هیچ شانسی در مقابل کانادا و آمریکا برخوردار نیستند. اما روز سهشنبه دوئل آمریکا و کانادا بر روی یخ، از دیدارهای دیدنی رقابتهای قهرمانی جهان خواهد بود.
در گروه سوم ملیپوشان آلمان در کنار تیمهای فنلاند، اسلواکی و نروژ قرار دارند. تیم آلمان در نخستین دیدار خود با نتیجه ۵ بر یک در مقابل فنلاند، که دارای عنوان نایب قهرمانی جهان است، مغلوب شد. در دومین دیدار این گروه نیزاسلواکی با همین نتیجه از سد نروژ گذشت.
در گروه چهارم، دانمارک با نتیجه ۵ بر ۲ بازی را به جمهوری چک واگذار کرد. روسیه، دیگر مدعی کسب عنوان قهرمانی جهان، در نخستین دیدار خود با نتیجه هفت بر یک در مقابل ایتالیا به پیروزی دست یافت و شب گذشته نیز در مقابل جمهوری چک، در وقت اضافی، موفق گردید با نتیجه ۵ بر ۴ صدر نشینی گروه چهارم را بهدست گیرد.
محمود صالحی
فلوریان بوش، بازیکن تیم هاکی روی یخ آلمان (عکس از آرشیو)
هفتادودومین دور رقابتهای قهرمانی هاکی روی یخ جهان که در شهرهای کبک و هالیفاکس کانادا برگزار میشود، شامگاه یکشنبه (۴ مه) با برگزاری چند دیدار دیگر پیگیری شد.
گروه نخست شامل تیمهای ملی سوئد، سوئیس، بلاروس و فرانسه است. در دیدارهای این گروه، ملیپوشان سوئدی با نتیجه ۶ بر ۵ در نخستین دیدار خود، در مقابل بلاروس به پیروزی دست یافتند. در دیدار بعدی این گروه، فرانسه با نتیجه ۴ بر یک در مقابل سوئیس مغلوب شد.
در گروه دوم اما تیمهای اسلوونی، لتونی ، کانادا و آمریکا قرار گرفتهاند و همانطور که انتظار میرفت، کانادا که از عنوان قهرمانی جهان دفاع میکند، با نتیجه ۵ بر یک در مقابل اسلوانی به پیروزی دست یافت و آمریکا، دیگر قدرت هاکی روی یخ، با نتیجه ۴ بر صفر لتونی را مغلوب ساخت.
شب گذشته و در دومین دور دیدارهای این گروه، کانادا ۷ بر صفر لتونی را به زانو درآورد و آمریکا نیز ۵ بر یک در مقابل اسلوونی به پیروزی رسید. بدین ترتیب مشخص شد که در این گروه، دو تیم لتونی و اسلوونی از هیچ شانسی در مقابل کانادا و آمریکا برخوردار نیستند. اما روز سهشنبه دوئل آمریکا و کانادا بر روی یخ، از دیدارهای دیدنی رقابتهای قهرمانی جهان خواهد بود.
در گروه سوم ملیپوشان آلمان در کنار تیمهای فنلاند، اسلواکی و نروژ قرار دارند. تیم آلمان در نخستین دیدار خود با نتیجه ۵ بر یک در مقابل فنلاند، که دارای عنوان نایب قهرمانی جهان است، مغلوب شد. در دومین دیدار این گروه نیزاسلواکی با همین نتیجه از سد نروژ گذشت.
در گروه چهارم، دانمارک با نتیجه ۵ بر ۲ بازی را به جمهوری چک واگذار کرد. روسیه، دیگر مدعی کسب عنوان قهرمانی جهان، در نخستین دیدار خود با نتیجه هفت بر یک در مقابل ایتالیا به پیروزی دست یافت و شب گذشته نیز در مقابل جمهوری چک، در وقت اضافی، موفق گردید با نتیجه ۵ بر ۴ صدر نشینی گروه چهارم را بهدست گیرد.
محمود صالحی
لیست برترین تنیسبازان جهان
برترین تنیسباز جهان (عکس از آرشیو)
بر اساس آخرین ردهبندی اعلامشده در لیست برترین تنیسبازان جهان، روسها و صربها در زمرهی برترین تنیسبازان جهان قرار دارند. در این لیست راجر فدرر سوئیسی در مقام نخست قرار دارد و رافائل نادال دوم است.
راجر فدرر، تنیس باز سوئیسی، با کسب ۶ هزار و ۷۷۵ امتیاز در لیست بهترین تنیس بازان جهان، کماکان در رتبه اول قرار دارد. پس از او، رافائل نادال از اسپانیا، که تخصصاش در تنیس روی زمین شنی است، با ۵ هزار و ۹۳۰ امتیاز در رتبه دوم قرار دارد. نواک ژوکوویچ از صربستان، نیکلای داویدنکو از روسیه و داوید فرر از اسپانیا نیز بهترتیب سوم تا پنجم هستند.
در میان بانوان، ژوستین انن از بلژیک با کسب ۵ هزار و ۸۳۰ امتیاز در رتبه نخست قرار دارد، آنا ایوانکویچ از صربستان دوم و ماریا شاراپوا از روسیه سوم هستند. بدین ترتیب آنچه که در این لیست جلب توجه میکند این است که در میان مردان و زنان، تنیس بازان صربستان و روسیه در سالهای گذشته از موفقیتهای زیادی برخوردار بودهاند و به جمع پنج تنیسباز برتر جهان پیوستهاند. لیست ردهبندی بهترین تنیسبازان جهان، بر مبنای بهترین نتیجه چهارده دیدار آنها طی ۱۲ ماه گذشته است.
در کنار این لیست، لیست دیگری نیز وجود دارد که به درجهبندی قهرمانی تنیسبازان میپردازد و نقطه شروع آن، آغاز سال است. در این لیست برای هر بازیکن ۴ جایزه بزرگ، ۹ تورنومنت قهرمانی و کسب ۵ بهترین نتیجه، مبنای کار قرار میگیرد. در این لیست، رافائل نادال، تنیس باز اسپانیائی، با ۴۰۹ امتیاز در رتبه نخست قرار دارد، ژونکویچ از صربستان و فدرر از سوئیس بهترتیب دوم و سوم هستند.
محمود صالحی
برترین تنیسباز جهان (عکس از آرشیو) بر اساس آخرین ردهبندی اعلامشده در لیست برترین تنیسبازان جهان، روسها و صربها در زمرهی برترین تنیسبازان جهان قرار دارند. در این لیست راجر فدرر سوئیسی در مقام نخست قرار دارد و رافائل نادال دوم است.
راجر فدرر، تنیس باز سوئیسی، با کسب ۶ هزار و ۷۷۵ امتیاز در لیست بهترین تنیس بازان جهان، کماکان در رتبه اول قرار دارد. پس از او، رافائل نادال از اسپانیا، که تخصصاش در تنیس روی زمین شنی است، با ۵ هزار و ۹۳۰ امتیاز در رتبه دوم قرار دارد. نواک ژوکوویچ از صربستان، نیکلای داویدنکو از روسیه و داوید فرر از اسپانیا نیز بهترتیب سوم تا پنجم هستند.
در میان بانوان، ژوستین انن از بلژیک با کسب ۵ هزار و ۸۳۰ امتیاز در رتبه نخست قرار دارد، آنا ایوانکویچ از صربستان دوم و ماریا شاراپوا از روسیه سوم هستند. بدین ترتیب آنچه که در این لیست جلب توجه میکند این است که در میان مردان و زنان، تنیس بازان صربستان و روسیه در سالهای گذشته از موفقیتهای زیادی برخوردار بودهاند و به جمع پنج تنیسباز برتر جهان پیوستهاند. لیست ردهبندی بهترین تنیسبازان جهان، بر مبنای بهترین نتیجه چهارده دیدار آنها طی ۱۲ ماه گذشته است.
در کنار این لیست، لیست دیگری نیز وجود دارد که به درجهبندی قهرمانی تنیسبازان میپردازد و نقطه شروع آن، آغاز سال است. در این لیست برای هر بازیکن ۴ جایزه بزرگ، ۹ تورنومنت قهرمانی و کسب ۵ بهترین نتیجه، مبنای کار قرار میگیرد. در این لیست، رافائل نادال، تنیس باز اسپانیائی، با ۴۰۹ امتیاز در رتبه نخست قرار دارد، ژونکویچ از صربستان و فدرر از سوئیس بهترتیب دوم و سوم هستند.
محمود صالحی
خداحافظی ینس له مان از آرسنال
ینس لهمان روی نیمکت آرسنال
ینس له مان، دروازه بان تیم آرسنال، در میان تشویق بیامان هواداران خود از این تیم خدا حافظی کرد. علت این خداحافظی، نیمکتنشینی او در این تیم اعلام شده است.
روز یکشنبه (۴ مه) ینس له مان، دروازه بان تیم آرسنال لندن، از این تیم خداحافظی کرد. نیمکتنشینی له مان در ماههای گذشته در آرسنال، باعث بحثهای جدی در محافل ورزشی آلمان شد که آیا او آمادگی لازم و کافی برای پوشیدن پیراهن شماره یک تیم ملی آلمان را خواهد داشت یا خیر؟
آرسن ونگر، سرمربی آرسنال، به نشانه قدردانی از له مان، در بیست دقیقه آخر این دیدار، او را وارد زمین کرد و در پایان بازی نیز هزاران تماشاچی به افتخارش چندین دقیقه کف زدند. دروازهبان سیوهشت ساله تیم ملی آلمان می گوید دلم می خواهد به بازی ادامه دهم ولی شاید بعد از رقابتهای جام اروپا نظرم عوض شود. هنوز نمیدانم چه خواهم کرد.
محمود صالحی
ینس لهمان روی نیمکت آرسنال
ینس له مان، دروازه بان تیم آرسنال، در میان تشویق بیامان هواداران خود از این تیم خدا حافظی کرد. علت این خداحافظی، نیمکتنشینی او در این تیم اعلام شده است.
روز یکشنبه (۴ مه) ینس له مان، دروازه بان تیم آرسنال لندن، از این تیم خداحافظی کرد. نیمکتنشینی له مان در ماههای گذشته در آرسنال، باعث بحثهای جدی در محافل ورزشی آلمان شد که آیا او آمادگی لازم و کافی برای پوشیدن پیراهن شماره یک تیم ملی آلمان را خواهد داشت یا خیر؟
آرسن ونگر، سرمربی آرسنال، به نشانه قدردانی از له مان، در بیست دقیقه آخر این دیدار، او را وارد زمین کرد و در پایان بازی نیز هزاران تماشاچی به افتخارش چندین دقیقه کف زدند. دروازهبان سیوهشت ساله تیم ملی آلمان می گوید دلم می خواهد به بازی ادامه دهم ولی شاید بعد از رقابتهای جام اروپا نظرم عوض شود. هنوز نمیدانم چه خواهم کرد.
محمود صالحی
فسخ قرارداد نادا با فدراسیون هاکی روی یخ آلمان
اختلاف نادا با فدراسیدن هاکی روی یخ آلمان
رقابتهای قهرمانی هاکی روی یخ جهان که در کانادا برگزار میشود، شب گذشته با برگزاری چهار دیدار پیگیری شد. به گزارش کمیته مبارزه با دوپینگ، تعدادی از لژیونرهای هاکی روی یخ آلمان، در هیچ سیستم کنترل دوپینگی قرار ندارند.
در گروه نخست ملیپوشان سوئیس با نتیجه ۲ بر یک در مقابل بلاروس به پیروزی دست یافتند. در دومین دیدار این گروه، سوئد با نتجیه ۹ بر صفر فرانسه را به زانو درآورد. سوئد با این پیروزی بهخاطر تفاضل گل بیشتر صدرنشین گروه شدند.
در گروه دوم اما، شامگاه سهشنبه (۶ مه) کانادا و آمریکا، دو ابرقدرت هاکی روی یخ، به مصاف هم میروند. در گروه چهارم هم روسیه صدرنشین با دانمارک دیدار خواهد کرد.
در گروه سوم این رقابتها، تیم آلمان پس از اولین شکست خود در دومین دیدار، به مصاف نروژ رفت که با نتیجه ۴ بر ۲ به پیروزی دست یافت.
کمیته ملی مبارزه با دوپینگ آلمان موسوم به «نادا» ، قرارداد خود با فدراسیون هاکی روی یخ این کشور را فسخ کرد. نادا در زمینه آزمایش دوپینگ ورزشکاران فعالیت دارد.
موضوع بر سر فلوریان بوش، از ستارگان تیم خرس قطبی برلین، است. بوش، که در این فصل بههمراه تیم خود قهرمان آلمان شد، در روز ششم مارس از کنترل دوپینگ ماموران نادا خودداری کرد. وی البته پنج ساعت بعد تن به این آزمایش داد.
فدراسیون هاکی روی یخ آلمان، به خاطر این رفتار به بوش اخطار رسمی داد و او را جریمه نقدی کرد. این در حالی است که کمیته ملی مبارزه با دوپینگ، خواستار محرومیت حضور او در میدان شده بود.
اما گویا موضوع تنها به اینجا ختم نمیشود. کمیته مبارزه با دوپینگ اکنون اعلام کرد که ۹ بازیکن تیم ملی آلمان در جام جهانی، در هیچ سیستم کنترل دوپینگ قرار ندارند. این بازیکنان، لژیونرهای آلمانی در لیگ هاکی روی یخ در شمال آمریکا هستند.
مسئولان نادا و فدراسیون قرار است روز شانزدهم مه، با میانجیگری مشیائل وسپر، دبیر کل کمیتههای ملی المپیک آلمان، در نشست مشترکی قرارداد جدیدی را به امضا برسانند.
محمود صالحی
اختلاف نادا با فدراسیدن هاکی روی یخ آلمان
رقابتهای قهرمانی هاکی روی یخ جهان که در کانادا برگزار میشود، شب گذشته با برگزاری چهار دیدار پیگیری شد. به گزارش کمیته مبارزه با دوپینگ، تعدادی از لژیونرهای هاکی روی یخ آلمان، در هیچ سیستم کنترل دوپینگی قرار ندارند.
در گروه نخست ملیپوشان سوئیس با نتیجه ۲ بر یک در مقابل بلاروس به پیروزی دست یافتند. در دومین دیدار این گروه، سوئد با نتجیه ۹ بر صفر فرانسه را به زانو درآورد. سوئد با این پیروزی بهخاطر تفاضل گل بیشتر صدرنشین گروه شدند.
در گروه دوم اما، شامگاه سهشنبه (۶ مه) کانادا و آمریکا، دو ابرقدرت هاکی روی یخ، به مصاف هم میروند. در گروه چهارم هم روسیه صدرنشین با دانمارک دیدار خواهد کرد.
در گروه سوم این رقابتها، تیم آلمان پس از اولین شکست خود در دومین دیدار، به مصاف نروژ رفت که با نتیجه ۴ بر ۲ به پیروزی دست یافت.
کمیته ملی مبارزه با دوپینگ آلمان موسوم به «نادا» ، قرارداد خود با فدراسیون هاکی روی یخ این کشور را فسخ کرد. نادا در زمینه آزمایش دوپینگ ورزشکاران فعالیت دارد.
موضوع بر سر فلوریان بوش، از ستارگان تیم خرس قطبی برلین، است. بوش، که در این فصل بههمراه تیم خود قهرمان آلمان شد، در روز ششم مارس از کنترل دوپینگ ماموران نادا خودداری کرد. وی البته پنج ساعت بعد تن به این آزمایش داد.
فدراسیون هاکی روی یخ آلمان، به خاطر این رفتار به بوش اخطار رسمی داد و او را جریمه نقدی کرد. این در حالی است که کمیته ملی مبارزه با دوپینگ، خواستار محرومیت حضور او در میدان شده بود.
اما گویا موضوع تنها به اینجا ختم نمیشود. کمیته مبارزه با دوپینگ اکنون اعلام کرد که ۹ بازیکن تیم ملی آلمان در جام جهانی، در هیچ سیستم کنترل دوپینگ قرار ندارند. این بازیکنان، لژیونرهای آلمانی در لیگ هاکی روی یخ در شمال آمریکا هستند.
مسئولان نادا و فدراسیون قرار است روز شانزدهم مه، با میانجیگری مشیائل وسپر، دبیر کل کمیتههای ملی المپیک آلمان، در نشست مشترکی قرارداد جدیدی را به امضا برسانند.
محمود صالحی
هیتسفلد و جدایی از بایرن مونیخ پس از ۷۵ سال
اوتمار هیتسفلد به تیم ملی سوئیس خواهد رفت
اتومار هیتسفلد، سرمربی پنجاه و نه ساله بایرن مونیخ، می گوید هر یک سال کار در بایرن مونیخ برابر است با ده سال. بنابراین دوران مربیگری ۵/ ۷ ساله وی، به حساب خود او، پس از ۷۵ سال در انتهای فصل جاری، به پایان خواهد رسید.
هیتسفلد در مجموع هفت عنوان قهرمانی با شاگردانش در بوندس لیگا بهدست آورده است که از این تعداد پنج عنوان آن با تیم بایرن مونیخ بوده است. وی که متولد شهر مرزی لوراخ واقع در جنوب آلمان است، پس از پایان رقابتهای جام اروپا (ژوئن ۲۰۰۸) بهعنوان سرمربی تیم ملی سوئیس، کار خود را ادامه خواهد داد.
هیتسفلد در ۲۴ سال کار بهعنوان مربی، موفق به کسب ۲۶ عنوان شده که مهمترین آنها تصاحب چمپینز لیگ با تیمهای بورسیا دورتموند و اف. ث. بایرن مونیخ، به ترتیب در سالهای ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱ میلادی هستند.
در حالی که مونیخ سه هفته قبل از پایان رسمی فصل جاری، کار را با تصاحب عنوان قهرمانی یکسره کرد، نبرد بر سر کسب عنوان قهرمانی در صدر جدول کماکان ادامه دارد. سه تیم هم در قعر جدول برای ماندن دردستهی برتر در تلاش هستند.
شامگاه امروز (۶ مه) در آغاز هفته سیودوم رقابتهای بوندسلیگا، دورتموند به مصاف اشتوتگارت میرود. در دربی غرب، بوخوم در مقابل شالکه وارد میدان میشود. در دو دیدار دیگر شامگاه امروز نیز، هانوفر در مقابل روستوک قرار میگیرد و کارلسروهه به مصاف کوتبوس میرود.
محمود صالحی
اوتمار هیتسفلد به تیم ملی سوئیس خواهد رفت
اتومار هیتسفلد، سرمربی پنجاه و نه ساله بایرن مونیخ، می گوید هر یک سال کار در بایرن مونیخ برابر است با ده سال. بنابراین دوران مربیگری ۵/ ۷ ساله وی، به حساب خود او، پس از ۷۵ سال در انتهای فصل جاری، به پایان خواهد رسید.
هیتسفلد در مجموع هفت عنوان قهرمانی با شاگردانش در بوندس لیگا بهدست آورده است که از این تعداد پنج عنوان آن با تیم بایرن مونیخ بوده است. وی که متولد شهر مرزی لوراخ واقع در جنوب آلمان است، پس از پایان رقابتهای جام اروپا (ژوئن ۲۰۰۸) بهعنوان سرمربی تیم ملی سوئیس، کار خود را ادامه خواهد داد.
هیتسفلد در ۲۴ سال کار بهعنوان مربی، موفق به کسب ۲۶ عنوان شده که مهمترین آنها تصاحب چمپینز لیگ با تیمهای بورسیا دورتموند و اف. ث. بایرن مونیخ، به ترتیب در سالهای ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱ میلادی هستند.
در حالی که مونیخ سه هفته قبل از پایان رسمی فصل جاری، کار را با تصاحب عنوان قهرمانی یکسره کرد، نبرد بر سر کسب عنوان قهرمانی در صدر جدول کماکان ادامه دارد. سه تیم هم در قعر جدول برای ماندن دردستهی برتر در تلاش هستند.
شامگاه امروز (۶ مه) در آغاز هفته سیودوم رقابتهای بوندسلیگا، دورتموند به مصاف اشتوتگارت میرود. در دربی غرب، بوخوم در مقابل شالکه وارد میدان میشود. در دو دیدار دیگر شامگاه امروز نیز، هانوفر در مقابل روستوک قرار میگیرد و کارلسروهه به مصاف کوتبوس میرود.
محمود صالحی
رایکارد رفتنی شد
فرانک ریکارد
روز سهشنبه (۶ مه) اعلام شد که فرانک رایکارد، سرمربی هلندی بارسلونا، در پایان فصل جاری از این تیم جدا خواهد شد. این تصمیم در پی جلسه کمیسیون ویژهای از تیم اف.ث. بارسلونا گرفته شده است.
در حالی که اوتمار هیتسفلد به اختیار خود در پایان فصل جاری از تیم بایرن مونیخ آلمان جدا میشود، هیئترئیسه بارسلونا تصمیم به تغییر مربی این تیم گرفت.
با وجود این که قرارداد رایکارد با تیم بارسلونا تا پایان سال ۲۰۰۹ اعتبار دارد و خوزه لاپورتا، رئیس تیم، هم تمایل به ادامه کار با وی دارد، تصمیم اکثریت هیئت رئیسه بر این است که پس از دو سال بدون کسب عنوان، تیم نیاز به نوگرایی دارد.
بر اساس گزارشهای بهدست آمده، ژوزب گواردیولا، کاپیتان سابق بارسلونا، از آغاز فصل آینده، مربیگری تیم را برعهده خواهد گرفت.
این در حالی است که در رقابتهای پریما دیویزیون (دسته اول قهرمانی فوتبال اسپانیا) نیز تا قبل از پایان رسمی فصل، همچون بوندسلیگا، تکلیف قهرمانی مشخص شده است. شاگردان برند شوستر، که در آلمان به فرشته موطلائی ملقب است، درهفته سیوپنجم کار را یکسره کردند. بازیکنان رئال مادرید با پیروزی ۲ بر یک در مقابل اوساسونا و کسب ۷۸ امتیاز از عنوان قهرمانی خود دفاع کردند.
محمود صالحی
فرانک ریکارد
روز سهشنبه (۶ مه) اعلام شد که فرانک رایکارد، سرمربی هلندی بارسلونا، در پایان فصل جاری از این تیم جدا خواهد شد. این تصمیم در پی جلسه کمیسیون ویژهای از تیم اف.ث. بارسلونا گرفته شده است.
در حالی که اوتمار هیتسفلد به اختیار خود در پایان فصل جاری از تیم بایرن مونیخ آلمان جدا میشود، هیئترئیسه بارسلونا تصمیم به تغییر مربی این تیم گرفت.
با وجود این که قرارداد رایکارد با تیم بارسلونا تا پایان سال ۲۰۰۹ اعتبار دارد و خوزه لاپورتا، رئیس تیم، هم تمایل به ادامه کار با وی دارد، تصمیم اکثریت هیئت رئیسه بر این است که پس از دو سال بدون کسب عنوان، تیم نیاز به نوگرایی دارد.
بر اساس گزارشهای بهدست آمده، ژوزب گواردیولا، کاپیتان سابق بارسلونا، از آغاز فصل آینده، مربیگری تیم را برعهده خواهد گرفت.
این در حالی است که در رقابتهای پریما دیویزیون (دسته اول قهرمانی فوتبال اسپانیا) نیز تا قبل از پایان رسمی فصل، همچون بوندسلیگا، تکلیف قهرمانی مشخص شده است. شاگردان برند شوستر، که در آلمان به فرشته موطلائی ملقب است، درهفته سیوپنجم کار را یکسره کردند. بازیکنان رئال مادرید با پیروزی ۲ بر یک در مقابل اوساسونا و کسب ۷۸ امتیاز از عنوان قهرمانی خود دفاع کردند.
محمود صالحی
سیاُمین سالروز فتح قلهی اورست بدون ماسک اکسیژن
مسنر (راست) و هابلردر بازگشت از نپال مورد استقبال همسرانشان، اوشی مسنر (ر است) و رژینه هابلر قرار گرفتند (فرودگاه مونیخ ۲۲ مه ۱۹۷۸)
هشتم مه ۱۹۷۸، نقطهی عطفی در تاریخ کوهنوردی جهان است. در این روز راینهولد مسنر (Reinhold Messner) ایتالیایی و پتر هابلر (Peter Habeler) اتریشی، بلندترین نقطهی کرهی زمین، یعنی قلهی اورست، را بدون ماسک تنفسی فتح کردند.
تنها سودایی بزرگ میتواند پاسخگو باشد. سی سال پیش درست در چنین روزی، هشتم ماه مه، دو کوهنورد در ارتفاع ۸ هزار و ۸۵۰ متری زمین قرار گرفتند، بدون آنکه از ماسک اکسیژن استفاده کنند.
این کار خودکشی بود یا ماجراجویی آگاهانه؟ خودشان نیز بهدرستی نمیتوانستند پاسخ دهند. در این روز، راینهولد مسنر، زادهی تیرول جنوبی (ایتالیا) و پتر هابلر اتریشی، را تنها یک رشته بههم پیوند میداد: انگیزهای قوی که عاقبت بر ضعف تن فایق آمد.
لحظهای شک و لحظهای دیگر یقین، مسنر و هابلر را فرا میگرفت. آیا این کار حماقت است یا توصیهی عقل سلیم؟ داستان این موج متناوب شک و یقین را ابتدا هابلر و سپس مسنر بازگو میکند: «فشار روانی، بهخصوص بههنگام صعود، خیلی زیاد بود. چون ما نمیتوانستیم باور کنیم که آیا واقعا قادریم بدون ماسک اکسیژن، در شرایطی که فشار سهمی اکسیژن یکسوم سطح دریاست، پیش برویم، بدون اینکه بیهوش شده و به زمین بیافتیم.»
«هر بار که استراحت میکردیم، این سؤالها در ذهنمان تکرار میشد: آیا هنوز هم عقل کافی داریم؟ آیا این کار مسئولانه است؟»
صدای مسنر در آخرین استراحت طولانی، درست پیش از فتح قله، گواهی مستند بر این حقیقت است که نه تنها تنفس، بلکه تمرکز و تفکر نیز برایش مشکل شده بود: «ما در ۷ هزار، ۵ هزار، ۵۰۰ متری، ما در ۸ هزار و ۵۰۰ متری سطح دریا، در آخرین استراحتگاه هستیم. نسبتا سریع بالا آمدیم. اما هوا بسیار بد است.»
سرمای زیر چهل درجه سانتیگراد، زوزهی بادهای توفانی. اکثر کوهنوردان حتی با ماسکهای اکسیژن هم تاب چنین شرایطی را نیاورده و بازگشتهاند. اما مسنر و هابلر خیال بازگشت نداشتند. مسنر میگوید: «در آخرین مرحلهی صعود، بیش از اینکه روی پاهایمان راه برویم، بر روی زانوها و دستهایمان بالا میرفتیم، چارهای نبود، وگرنه نمیتوانستیم.»
حدود عصر بود که سرانجام مسنر و هابلر به فراز قلهی اورست رسیدند. زمان، زمان در آغوش گرفتن، ضبط کردن صدا و عکس گرفتن بود. اما هیچ کدام از اینها نمیتوانست احساس آنها را همانطور که مسنر میگوید، بازگو کند: «نشئه هم نمیتواند وضعیت ما را توصیف کند، چرا که به مغزمان خون کافی نمیرسد و همه چیز بسیار کند پیش میرود، نهتنها راه رفتن و صعود کردن، بلکه همه چیز آهسته است، خیلی آهسته. انگار که مغزمان فلج شده، بومب.»
مسنر ادامه میدهد: «در همهی بدنم آرامش حکمفرماست، مثل کسی نفس میکشم که همهی زندگیاش را دویده باشد.»
پتر هابلر به هنگام پایین آمدن، سر از پا نمیشناخت. با سرعت هر چه تمامتر به زیر میآمد تا باز به ارتفاعاتی برسد که تنفس در آن راحتتر است. با وجود این، کوهنورد اتریشی تأکید میکند که به همراه همپایش، مسنر، موقعیت را تحت کنترل خود داشتند: «ما کسانی نیستیم که در کمپ اولیهی اورست، کرامپون را به کفشهایمان بسته و هوس امتحانکردن به سرمان زده باشد، چرا که قبلا هرگز این کار را نکرده بودیم. ما بسیار آموزش دیده و تمرین کردیم و در پایان هم تنها باید همپای ایدهآل را پیدا میکردیم؛ من راینهولد را انتخاب کردم و او نیز من را.»
همانطور که مسنر میگوید، سرانجام او و هابلر نشان دادند که: «قلهی اورست بدون ماسک اکسیژن هم قابل فتح است.»
اما با وجود اینکه این فتح، انقلابی را در تاریخ کوهنوردی پدید آورد، کمتر کسی از آن استقبال کرد. از آن زمان تاکنون، قلهی اورست ۳ هزار و ۷۰۰ بار دیگر فتح شد، اما تنها ۴ درصد از این تعداد حاضر شدند، مانند مسنر و هابلر، از ماسک اکسیژن صرفنظر کنند.
اشتفان نستلر/ فریبا والیات
مسنر (راست) و هابلردر بازگشت از نپال مورد استقبال همسرانشان، اوشی مسنر (ر است) و رژینه هابلر قرار گرفتند (فرودگاه مونیخ ۲۲ مه ۱۹۷۸)
هشتم مه ۱۹۷۸، نقطهی عطفی در تاریخ کوهنوردی جهان است. در این روز راینهولد مسنر (Reinhold Messner) ایتالیایی و پتر هابلر (Peter Habeler) اتریشی، بلندترین نقطهی کرهی زمین، یعنی قلهی اورست، را بدون ماسک تنفسی فتح کردند.
تنها سودایی بزرگ میتواند پاسخگو باشد. سی سال پیش درست در چنین روزی، هشتم ماه مه، دو کوهنورد در ارتفاع ۸ هزار و ۸۵۰ متری زمین قرار گرفتند، بدون آنکه از ماسک اکسیژن استفاده کنند.
این کار خودکشی بود یا ماجراجویی آگاهانه؟ خودشان نیز بهدرستی نمیتوانستند پاسخ دهند. در این روز، راینهولد مسنر، زادهی تیرول جنوبی (ایتالیا) و پتر هابلر اتریشی، را تنها یک رشته بههم پیوند میداد: انگیزهای قوی که عاقبت بر ضعف تن فایق آمد.
لحظهای شک و لحظهای دیگر یقین، مسنر و هابلر را فرا میگرفت. آیا این کار حماقت است یا توصیهی عقل سلیم؟ داستان این موج متناوب شک و یقین را ابتدا هابلر و سپس مسنر بازگو میکند: «فشار روانی، بهخصوص بههنگام صعود، خیلی زیاد بود. چون ما نمیتوانستیم باور کنیم که آیا واقعا قادریم بدون ماسک اکسیژن، در شرایطی که فشار سهمی اکسیژن یکسوم سطح دریاست، پیش برویم، بدون اینکه بیهوش شده و به زمین بیافتیم.»
«هر بار که استراحت میکردیم، این سؤالها در ذهنمان تکرار میشد: آیا هنوز هم عقل کافی داریم؟ آیا این کار مسئولانه است؟»
صدای مسنر در آخرین استراحت طولانی، درست پیش از فتح قله، گواهی مستند بر این حقیقت است که نه تنها تنفس، بلکه تمرکز و تفکر نیز برایش مشکل شده بود: «ما در ۷ هزار، ۵ هزار، ۵۰۰ متری، ما در ۸ هزار و ۵۰۰ متری سطح دریا، در آخرین استراحتگاه هستیم. نسبتا سریع بالا آمدیم. اما هوا بسیار بد است.»
سرمای زیر چهل درجه سانتیگراد، زوزهی بادهای توفانی. اکثر کوهنوردان حتی با ماسکهای اکسیژن هم تاب چنین شرایطی را نیاورده و بازگشتهاند. اما مسنر و هابلر خیال بازگشت نداشتند. مسنر میگوید: «در آخرین مرحلهی صعود، بیش از اینکه روی پاهایمان راه برویم، بر روی زانوها و دستهایمان بالا میرفتیم، چارهای نبود، وگرنه نمیتوانستیم.»
حدود عصر بود که سرانجام مسنر و هابلر به فراز قلهی اورست رسیدند. زمان، زمان در آغوش گرفتن، ضبط کردن صدا و عکس گرفتن بود. اما هیچ کدام از اینها نمیتوانست احساس آنها را همانطور که مسنر میگوید، بازگو کند: «نشئه هم نمیتواند وضعیت ما را توصیف کند، چرا که به مغزمان خون کافی نمیرسد و همه چیز بسیار کند پیش میرود، نهتنها راه رفتن و صعود کردن، بلکه همه چیز آهسته است، خیلی آهسته. انگار که مغزمان فلج شده، بومب.»
مسنر ادامه میدهد: «در همهی بدنم آرامش حکمفرماست، مثل کسی نفس میکشم که همهی زندگیاش را دویده باشد.»
پتر هابلر به هنگام پایین آمدن، سر از پا نمیشناخت. با سرعت هر چه تمامتر به زیر میآمد تا باز به ارتفاعاتی برسد که تنفس در آن راحتتر است. با وجود این، کوهنورد اتریشی تأکید میکند که به همراه همپایش، مسنر، موقعیت را تحت کنترل خود داشتند: «ما کسانی نیستیم که در کمپ اولیهی اورست، کرامپون را به کفشهایمان بسته و هوس امتحانکردن به سرمان زده باشد، چرا که قبلا هرگز این کار را نکرده بودیم. ما بسیار آموزش دیده و تمرین کردیم و در پایان هم تنها باید همپای ایدهآل را پیدا میکردیم؛ من راینهولد را انتخاب کردم و او نیز من را.»
همانطور که مسنر میگوید، سرانجام او و هابلر نشان دادند که: «قلهی اورست بدون ماسک اکسیژن هم قابل فتح است.»
اما با وجود اینکه این فتح، انقلابی را در تاریخ کوهنوردی پدید آورد، کمتر کسی از آن استقبال کرد. از آن زمان تاکنون، قلهی اورست ۳ هزار و ۷۰۰ بار دیگر فتح شد، اما تنها ۴ درصد از این تعداد حاضر شدند، مانند مسنر و هابلر، از ماسک اکسیژن صرفنظر کنند.
اشتفان نستلر/ فریبا والیات
مشعل المپیک بر فراز بلندترین قله جهان
مشعل المپيك بر فراز قله اورست
مشعل المپیک به قله اورست رسید. تلویزیون چین، تصاویر زندهای از حمل مشعل در ۳۰ متر پایانی منتهی به قله را پخش کرد. حمل مشعل پس از چند روز وقفه، بهدلیل شرایط نامناسب جوی، از سه روز پیش ادامه پیدا کرد.
مشعل المپیک ۲۰۰۸ پکن در مسیر خود به بام دنیا رسید. "نیما سیرن" (Nima Ciren) ، مدیر مدرسه کوهنوردی لائوس، سرپرستی کوهنوردان حامل مشعل به قلهی اورست را بر عهده داشت. گفته میشود علاوه بر وی ۷ تبتی دیگر نیز در این گروه حضور دارند. کوهنوردان شعله را در محفظهای فانوسیشکل قرار داده بودند. سوخت مشعل، جامد و مشابه سوختی بود که در موشکها استفاده میشود.
برف سد راه کوهنوردان
پرچم المپیک بر فراز بام دنیا
به دلیل شرایط نامناسب جوی، حمل مشعل با تاخیر مواجه شد. درپایان هفته گذشته، ریزش برف صعود کوهنوردان را به ارتفاع ۸ هزار و ۸۴۸ متری غیرممکن کرد. آنها مجبور شدند در ارتفاع ۶ هزار و ۵۰۰ متری منتظر بمانند.
در سه روز گذشته و با بهبود وضع هوا، کار حمل مشعل باز هم از سر گرفته شد. به این ترتیب، مشعل المپیک، درست سه ماه قبل از آغاز بازیها، قله اورست را فتح کرد.
اعتراض روزنامهنگاران
حمل مشعل المپیک در بسیاری از کشورها، بهدلیل سیاستهای چین در قبال تبت، با اعتراضهای گستردهای روبهرو بود. روزنامهنگاران با شکایت از اینکه نتوانستهاند تیم حامل مشعل را تا قله همراهی کنند، رسیدن آنرا به قله باور ندارند و از اینرو باید تنها به اخبار مقامات دولتی بسنده کنند.
تاگسشاو / معصومه
مشعل المپيك بر فراز قله اورست
مشعل المپیک به قله اورست رسید. تلویزیون چین، تصاویر زندهای از حمل مشعل در ۳۰ متر پایانی منتهی به قله را پخش کرد. حمل مشعل پس از چند روز وقفه، بهدلیل شرایط نامناسب جوی، از سه روز پیش ادامه پیدا کرد.
مشعل المپیک ۲۰۰۸ پکن در مسیر خود به بام دنیا رسید. "نیما سیرن" (Nima Ciren) ، مدیر مدرسه کوهنوردی لائوس، سرپرستی کوهنوردان حامل مشعل به قلهی اورست را بر عهده داشت. گفته میشود علاوه بر وی ۷ تبتی دیگر نیز در این گروه حضور دارند. کوهنوردان شعله را در محفظهای فانوسیشکل قرار داده بودند. سوخت مشعل، جامد و مشابه سوختی بود که در موشکها استفاده میشود.
برف سد راه کوهنوردان
پرچم المپیک بر فراز بام دنیا
به دلیل شرایط نامناسب جوی، حمل مشعل با تاخیر مواجه شد. درپایان هفته گذشته، ریزش برف صعود کوهنوردان را به ارتفاع ۸ هزار و ۸۴۸ متری غیرممکن کرد. آنها مجبور شدند در ارتفاع ۶ هزار و ۵۰۰ متری منتظر بمانند.
در سه روز گذشته و با بهبود وضع هوا، کار حمل مشعل باز هم از سر گرفته شد. به این ترتیب، مشعل المپیک، درست سه ماه قبل از آغاز بازیها، قله اورست را فتح کرد.
اعتراض روزنامهنگاران
حمل مشعل المپیک در بسیاری از کشورها، بهدلیل سیاستهای چین در قبال تبت، با اعتراضهای گستردهای روبهرو بود. روزنامهنگاران با شکایت از اینکه نتوانستهاند تیم حامل مشعل را تا قله همراهی کنند، رسیدن آنرا به قله باور ندارند و از اینرو باید تنها به اخبار مقامات دولتی بسنده کنند.
تاگسشاو / معصومه
«آرزوی من این است که بازی مهمی در ایران را سوت بزنم»
بابک رفعتی
بابک رفعتی از چهرههای ایرانیتبار فعال در بوندسلیگاست که نه بهعنوان بازیکن، بلکه داور در میدان حضور دارد. او که سه سال است در لیگ دسته اول فوتبال آلمان داوری میکند، بهتازگی به سمت داور رسمی فیفا ارتقا پیدا کرده است.
دویچه وله: گپمان را با آخرین تحولات در مورد فعالیتهایتان شروع کنیم. شما از سال جدید میلادی به سمت داور فیفا ارتقا پیدا کردید و بین داوران آلمانی فیفا جانشین مارکوس مرک شدهاید که یکی از داوران برجستهی دنیا محسوب میشود.
بابک رفعتی: در آلمان ده داور هستند که در لیست فیفا هستند و ده داور هستند که فقط در بوندس لیگا داوری میکنند. من الان سه سال است که در بوندسلیگا داوری میکنم. مارکوس مرک به علت اینکه به سن ۴۵ سالگی رسیده بود، به فعالیتهای بینالمللی خود پایان داد و در جمع داوران آلمانی فیفا، یک جا خالی شد. کمیته فوتبال آلمان هم با توجه به رضایتی که از عملکرد من داشت، من را انتخاب کرد. و من هم طبیعتا از این تحول خوشحال هستم.
حضور شما آیندهی نزدیک در میدانهای بینالمللی به چه ترتیب است؟ آیا امکانش هست که شما در تابستان امسال در جام ملتهای اروپا در سوییس و اتریش حضور پیدا کنید؟
آدم کم کم شروع میکند. من مثلا توی تابستان اولین بازیام حتما در دیدارهای مقدماتی جام یوفاست. مرحله بعد سوت زدن یکی از بازیهای جام یوفاست و اگر همه چیز خوب پیش برود، اهمیت رقابتهایی که در آن فرصت سوت زدن خواهم داشت هم بیشتر میشود. برای مسابقات بزرگی چون جام جهانی و قهرمانی اروپا یک داور باید در چارچوب فعالیتهایش برای فیفا، چند سال تجربه داشته باشد و از آنجایی که من جدید هستم، فعلا به این مسابقات فرستاده نمیشوم.
نحوهی انتخاب و ارتقای شما به چه ترتیب است؟ آیا فدراسیون فوتبال آلمان شما را پیشنهاد میکند و مثلا فیفا موافقت میکند، یا این که خود فیفا تمایلش را به این مسئله مطرح میکند؟
اول فدراسیون آلمان پیشنهاد میدهد و بعد فیفا موافقت خود را اعلام میکند یا به علت بالا بودن سن داور یا علل دیگر، مخالفت میکند. در هر حال قدم اول از طرف فدراسیون آلمان است و قدم دوم از طرف فیفا.
شغل داوری از آماده کردن برای بازیها گرفته تا خود سفرها بسیار وقتگیر است. اما تا آنجا که میدانم شغل اصلی شما چیز دیگری است.
من خودم در بانک کار میکنم و رئیس یک شعبهی کوچک هستم. به همین خاطر هم شغل اصلی من امور بانکی و مالیست. برای داوری هم خب هفتهای دو سه بار باید تمرین بکنم و بسته به اینکه در کدام شهر آلمان سوت بزنم، ممکن است دو سه روز در راه باشم. از این نظر باید همیشه سعی کنم با شغل اصلیام یکجوری هماهنگ کنم که بتوانم هر دو کار را انجام بدهم. من در طول هفته من واقعا خیلی کم وقت دارم و باید بگویم که با اینکه داوری یک شغل اصلی محسوب نمیشود، اما اگر آدم بخواهد حساب بکند مثل یک شغل اصلی است.
یکی از چیزهایی که برای فوتبالدوستان شاید جالب باشد، نحوهی انتخاب داوران برای رقابتهای بوندس لیگا است. مثلا از کی مشخص میشود که کدام داور کدام بازی را سوت میزند؟
همیشه دو هفته قبل از بازیها باخبر میشویم که قرار است داوری کنیم و جزییات درباره اینکه کدام بازی را قرار است سوت بزنیم، دو روز پیش از بازی به ما گفته میشود. یعنی ما همیشه از دو هفته قبلش میتوانیم برنامه بگذاریم. یعنی میدانیم که آن هفته مثلا بازی داریم، چه در لیگ دسته اول و چه دسته دوم. مثلا بازی اگر شنبه باشد، پنجشنبه به من خبر میدهند که بازی کجاست، برای نمونه در مونیخ یا هامبورگ. همچنین به این نکته توجه میشود که داور اهل کدام شهر است. برای مثال من که از شهر هانوفر میآیم، نمیتوانم بازیهای این تیم را در رقابتها داوری کنم. به همین خاطر هم بیشتر وقتها بازیهایی را سوت میزنم که در مونیخ، دورتموند و شالکه و شهرهای دور از هانوفر برگزار میشوند. به هر حال حساسیت بازیها بالا ست و داورها هم نقش حساسی بازی میکنند.
بابک رفعتی و نشان دادن کارت زرد به یکی از بازیکنان دویسبورگ در دیدار این تیم در برابر بایرن مونیخ
شما به نقش حساس داورها اشاره کردید. داور را یکجورهایی همه زیر نظر دارند؛ ازتماشاچی گرفته تا بازیکنان، مسئولان و خبرنگاران و ... این برای خود شما چه احساسی است که قدم به قدم شما تحت کنترل است و مورد ارزیابی قرار میگیرد؟
در این مدت طولانی آدم عادت میکند و قضیه عادی میشود. به هر حال اگر من در لیگ دسته اول فوتبال آلمان سوت میزنم، از امروز به فردا که داور نشدم. آدم در طی چندین سال هرچه جلوتر میآید، تماشاچیهای بیشتری هست و دوربینهای تلویزیون بیشتری هست ولی تجربه آدم هم بیشتر است قضیه هم عادیتر میشود. وقتی من یک بازی بوندسلیگا را داوری میکنم، اصلا به فکر این نیستم که الان همه تماشاچیها و دوربینهای تلویزیون دارند هر قدم من را واقعا کنترل میکنند. آدم باید از ابتدا فقط حواسش به بازی باشد، به صحنه باشد، که بتواند اینجور صحنهها را خوب ببیند و تصمیم بگیرد.
شاید بد نباشد به یک مورد مشخص اشاره کنیم. مثلا شما تصمیمی گرفتهاید در رابطه با آفساید. اما لحظاتی بعد با هماهنگ کردن داورهای کمک متوجه میشوید که آفساید نبود. آیا شده که مثلا در آن لحظه تصمیمتان را عوض کنید، یا تصحیح کنید؟
اگر آدم واقعا همان لحظه بفهمد که این اشتباه بوده، میتواند تا موقعی که بازی هنوز ادامه دارد، تصمیماش را عوض کند. مثلا من سه چهارماه پیش یک کارت قرمز به یکی از بازیکنها دادم و در همین صحنه به من داور کنار اشاره کرد که نه منظورش این بازیکن نبود، منظورش یک مربی بود. در بازی دورتموند با برلین بود که کمک داور من را کنار کشید و گفت که مربی به داور کنار دست زده و به او فحش داده است. وقتی که داشت برایم اینها را میگفت، من فکر کردم منظورش بازیکن است، برگشتم به بازیکن کارت قرمز دادم و در همان لحظه بود که به من علامت دادند که نه، ما منظورمان مربی بوده است. و در این زمان چون هنوز بازی ادامه نداشت، من میتوانستم به بازیکن بگویم که کارت قرمز را عقب میکشم. و بعد مربی را فرستادم همانجایی که تماشاچیها مینشینند. از این نظر آدم میتواند در همین لحظه واقعا تصمیمی که گرفته است را پس بگیرد و بگوید که من اشتباه کردم. من حتا با بازیکن دست دادم و از او پوزش خواستم و گفتم که اشتباه از من بود و کارت قرمز برای شما نبود و من اشتباه فهمیدم. از این نظر آدم میتواند همیشه قبل از این که بازی ادامه پیدا کند، تصمیماش را عوض کند.
شما برای هر بازی چطور خودتان را آماده میکنید؟ مثلا فیلم بازیهای قبلی تیمها را میبینید، به بازیکنهای خاصی توجه بیشتری میکنید؟
آدم باید برای هر بازی خودش را آماده بکند. آدم باید همیشه ازنظر فکری و بدنی صددرصد سرحال باشد و در فرم مطلوبی به سر برد. اما من هیچوقت نگاه نمیکنم که چه بازیکنی مثلا تا آنموقع کارت زرد داشته یا کدام بازیکن تا حالا کارت قرمز زیاد گرفته و کدام بازیکن خودش را زیاد میاندازد. چون آدم همیشه باید بعنوان داور برود توی زمین و از صفر شروع کند. و اگر من بخواهم از قبل دربارهی بازیکنی پیشداوری کنم، برای خودم ضرر دارد. چون آمدیم و مثلا همین بازیکن که تا بحال همیشه خودش را میانداخته، توی این بازی واقعا مورد خطا قرار بگیرد. و اگر از روی مشاهدات قبلی و پیشداوری خطا نگیرم، به خودم ضرر خواهم زد. بخاطر همین همیشه خیلی واجب است که داور با صداقت از اول بازی که شروع میکند، هرچی که دوروبرش تا بحال بوده را بگذارد کنار، و فقط در این بازی ای که داور است، قضاوت کند و تصمیم بگیرد.
آقای رفعتی شما اگرچه بزرگ شدهی آلمان هستید، اما خب به زبان فارسی تسلط دارید، رابطهی نزدیکی با ایران و فرهنگ ایرانی دارید. فوتبال ایران را هم دنبال میکنید. فدراسیون فوتبال ایران برای داوری دیدارهای استقلال و پرسپولیس پیش آمده که از فدارسیون فوتبال آلمان خواسته است یک داور برای قضاوت این بازی حساس به ایران بفرستد. آیا تا بحال از شما هم در این رابطه سوال شده؟
تا به حال کسی از من سوال نکرده که در ایران یک چنین بازی مهمی را سوت بزنم. طبیعی است که هر داوری دوست دارد که در صحنه بین المللی قضاوت کند. اما خب این که یکروزی من به ایران بروم و داوری کنم، فکر میکنم برای من یکی از همان اتفاقهایی بزرگ است که برای یک داور میتواند رخ بدهد. برای من این یک آرزو است که روزی برای سوت زدن یک بازی به ایران بردم. به هر حال وطن آدم است، خاک آدم است. و من واقعا... یعنی اصلا منتظرم یکروزی از فدراسیون ایران از من سوال کنند که بعد من بهشان پیشنهاد بدهم که اگر واقعا دوست دارند من بیایم، باید از فدراسیون آلمان سوال کنند و من فکر میکنم که فدراسیون آلمان هم این کار را هماهنگ کند.
آخرین بار کی ایران بودید؟
آخرین بار سی سال پیش ایران بودم. وقتی هشت ساله بودم آمدم آلمان، چون پدرم در آلمان زندگی میکرد و از آن زمان فرصتی هم پیش نیامد و موقعیت سفر به ایران جور نشد. چون همین شغل داوری خیلی خیلی وقت لازم دارد و هیچگاه حتی رصت نمیکنم که دو هفته بروم مرخصی. با وجود این دوست دارم و امیدوارم که بتوانیم به زودی سفری به ایران بکنم.
مصاحبهگر: فرید اشرفیان
بابک رفعتی
بابک رفعتی از چهرههای ایرانیتبار فعال در بوندسلیگاست که نه بهعنوان بازیکن، بلکه داور در میدان حضور دارد. او که سه سال است در لیگ دسته اول فوتبال آلمان داوری میکند، بهتازگی به سمت داور رسمی فیفا ارتقا پیدا کرده است.
دویچه وله: گپمان را با آخرین تحولات در مورد فعالیتهایتان شروع کنیم. شما از سال جدید میلادی به سمت داور فیفا ارتقا پیدا کردید و بین داوران آلمانی فیفا جانشین مارکوس مرک شدهاید که یکی از داوران برجستهی دنیا محسوب میشود.
بابک رفعتی: در آلمان ده داور هستند که در لیست فیفا هستند و ده داور هستند که فقط در بوندس لیگا داوری میکنند. من الان سه سال است که در بوندسلیگا داوری میکنم. مارکوس مرک به علت اینکه به سن ۴۵ سالگی رسیده بود، به فعالیتهای بینالمللی خود پایان داد و در جمع داوران آلمانی فیفا، یک جا خالی شد. کمیته فوتبال آلمان هم با توجه به رضایتی که از عملکرد من داشت، من را انتخاب کرد. و من هم طبیعتا از این تحول خوشحال هستم.
حضور شما آیندهی نزدیک در میدانهای بینالمللی به چه ترتیب است؟ آیا امکانش هست که شما در تابستان امسال در جام ملتهای اروپا در سوییس و اتریش حضور پیدا کنید؟
آدم کم کم شروع میکند. من مثلا توی تابستان اولین بازیام حتما در دیدارهای مقدماتی جام یوفاست. مرحله بعد سوت زدن یکی از بازیهای جام یوفاست و اگر همه چیز خوب پیش برود، اهمیت رقابتهایی که در آن فرصت سوت زدن خواهم داشت هم بیشتر میشود. برای مسابقات بزرگی چون جام جهانی و قهرمانی اروپا یک داور باید در چارچوب فعالیتهایش برای فیفا، چند سال تجربه داشته باشد و از آنجایی که من جدید هستم، فعلا به این مسابقات فرستاده نمیشوم.
نحوهی انتخاب و ارتقای شما به چه ترتیب است؟ آیا فدراسیون فوتبال آلمان شما را پیشنهاد میکند و مثلا فیفا موافقت میکند، یا این که خود فیفا تمایلش را به این مسئله مطرح میکند؟
اول فدراسیون آلمان پیشنهاد میدهد و بعد فیفا موافقت خود را اعلام میکند یا به علت بالا بودن سن داور یا علل دیگر، مخالفت میکند. در هر حال قدم اول از طرف فدراسیون آلمان است و قدم دوم از طرف فیفا.
شغل داوری از آماده کردن برای بازیها گرفته تا خود سفرها بسیار وقتگیر است. اما تا آنجا که میدانم شغل اصلی شما چیز دیگری است.
من خودم در بانک کار میکنم و رئیس یک شعبهی کوچک هستم. به همین خاطر هم شغل اصلی من امور بانکی و مالیست. برای داوری هم خب هفتهای دو سه بار باید تمرین بکنم و بسته به اینکه در کدام شهر آلمان سوت بزنم، ممکن است دو سه روز در راه باشم. از این نظر باید همیشه سعی کنم با شغل اصلیام یکجوری هماهنگ کنم که بتوانم هر دو کار را انجام بدهم. من در طول هفته من واقعا خیلی کم وقت دارم و باید بگویم که با اینکه داوری یک شغل اصلی محسوب نمیشود، اما اگر آدم بخواهد حساب بکند مثل یک شغل اصلی است.
یکی از چیزهایی که برای فوتبالدوستان شاید جالب باشد، نحوهی انتخاب داوران برای رقابتهای بوندس لیگا است. مثلا از کی مشخص میشود که کدام داور کدام بازی را سوت میزند؟
همیشه دو هفته قبل از بازیها باخبر میشویم که قرار است داوری کنیم و جزییات درباره اینکه کدام بازی را قرار است سوت بزنیم، دو روز پیش از بازی به ما گفته میشود. یعنی ما همیشه از دو هفته قبلش میتوانیم برنامه بگذاریم. یعنی میدانیم که آن هفته مثلا بازی داریم، چه در لیگ دسته اول و چه دسته دوم. مثلا بازی اگر شنبه باشد، پنجشنبه به من خبر میدهند که بازی کجاست، برای نمونه در مونیخ یا هامبورگ. همچنین به این نکته توجه میشود که داور اهل کدام شهر است. برای مثال من که از شهر هانوفر میآیم، نمیتوانم بازیهای این تیم را در رقابتها داوری کنم. به همین خاطر هم بیشتر وقتها بازیهایی را سوت میزنم که در مونیخ، دورتموند و شالکه و شهرهای دور از هانوفر برگزار میشوند. به هر حال حساسیت بازیها بالا ست و داورها هم نقش حساسی بازی میکنند.
بابک رفعتی و نشان دادن کارت زرد به یکی از بازیکنان دویسبورگ در دیدار این تیم در برابر بایرن مونیخ
شما به نقش حساس داورها اشاره کردید. داور را یکجورهایی همه زیر نظر دارند؛ ازتماشاچی گرفته تا بازیکنان، مسئولان و خبرنگاران و ... این برای خود شما چه احساسی است که قدم به قدم شما تحت کنترل است و مورد ارزیابی قرار میگیرد؟
در این مدت طولانی آدم عادت میکند و قضیه عادی میشود. به هر حال اگر من در لیگ دسته اول فوتبال آلمان سوت میزنم، از امروز به فردا که داور نشدم. آدم در طی چندین سال هرچه جلوتر میآید، تماشاچیهای بیشتری هست و دوربینهای تلویزیون بیشتری هست ولی تجربه آدم هم بیشتر است قضیه هم عادیتر میشود. وقتی من یک بازی بوندسلیگا را داوری میکنم، اصلا به فکر این نیستم که الان همه تماشاچیها و دوربینهای تلویزیون دارند هر قدم من را واقعا کنترل میکنند. آدم باید از ابتدا فقط حواسش به بازی باشد، به صحنه باشد، که بتواند اینجور صحنهها را خوب ببیند و تصمیم بگیرد.
شاید بد نباشد به یک مورد مشخص اشاره کنیم. مثلا شما تصمیمی گرفتهاید در رابطه با آفساید. اما لحظاتی بعد با هماهنگ کردن داورهای کمک متوجه میشوید که آفساید نبود. آیا شده که مثلا در آن لحظه تصمیمتان را عوض کنید، یا تصحیح کنید؟
اگر آدم واقعا همان لحظه بفهمد که این اشتباه بوده، میتواند تا موقعی که بازی هنوز ادامه دارد، تصمیماش را عوض کند. مثلا من سه چهارماه پیش یک کارت قرمز به یکی از بازیکنها دادم و در همین صحنه به من داور کنار اشاره کرد که نه منظورش این بازیکن نبود، منظورش یک مربی بود. در بازی دورتموند با برلین بود که کمک داور من را کنار کشید و گفت که مربی به داور کنار دست زده و به او فحش داده است. وقتی که داشت برایم اینها را میگفت، من فکر کردم منظورش بازیکن است، برگشتم به بازیکن کارت قرمز دادم و در همان لحظه بود که به من علامت دادند که نه، ما منظورمان مربی بوده است. و در این زمان چون هنوز بازی ادامه نداشت، من میتوانستم به بازیکن بگویم که کارت قرمز را عقب میکشم. و بعد مربی را فرستادم همانجایی که تماشاچیها مینشینند. از این نظر آدم میتواند در همین لحظه واقعا تصمیمی که گرفته است را پس بگیرد و بگوید که من اشتباه کردم. من حتا با بازیکن دست دادم و از او پوزش خواستم و گفتم که اشتباه از من بود و کارت قرمز برای شما نبود و من اشتباه فهمیدم. از این نظر آدم میتواند همیشه قبل از این که بازی ادامه پیدا کند، تصمیماش را عوض کند.
شما برای هر بازی چطور خودتان را آماده میکنید؟ مثلا فیلم بازیهای قبلی تیمها را میبینید، به بازیکنهای خاصی توجه بیشتری میکنید؟
آدم باید برای هر بازی خودش را آماده بکند. آدم باید همیشه ازنظر فکری و بدنی صددرصد سرحال باشد و در فرم مطلوبی به سر برد. اما من هیچوقت نگاه نمیکنم که چه بازیکنی مثلا تا آنموقع کارت زرد داشته یا کدام بازیکن تا حالا کارت قرمز زیاد گرفته و کدام بازیکن خودش را زیاد میاندازد. چون آدم همیشه باید بعنوان داور برود توی زمین و از صفر شروع کند. و اگر من بخواهم از قبل دربارهی بازیکنی پیشداوری کنم، برای خودم ضرر دارد. چون آمدیم و مثلا همین بازیکن که تا بحال همیشه خودش را میانداخته، توی این بازی واقعا مورد خطا قرار بگیرد. و اگر از روی مشاهدات قبلی و پیشداوری خطا نگیرم، به خودم ضرر خواهم زد. بخاطر همین همیشه خیلی واجب است که داور با صداقت از اول بازی که شروع میکند، هرچی که دوروبرش تا بحال بوده را بگذارد کنار، و فقط در این بازی ای که داور است، قضاوت کند و تصمیم بگیرد.
آقای رفعتی شما اگرچه بزرگ شدهی آلمان هستید، اما خب به زبان فارسی تسلط دارید، رابطهی نزدیکی با ایران و فرهنگ ایرانی دارید. فوتبال ایران را هم دنبال میکنید. فدراسیون فوتبال ایران برای داوری دیدارهای استقلال و پرسپولیس پیش آمده که از فدارسیون فوتبال آلمان خواسته است یک داور برای قضاوت این بازی حساس به ایران بفرستد. آیا تا بحال از شما هم در این رابطه سوال شده؟
تا به حال کسی از من سوال نکرده که در ایران یک چنین بازی مهمی را سوت بزنم. طبیعی است که هر داوری دوست دارد که در صحنه بین المللی قضاوت کند. اما خب این که یکروزی من به ایران بروم و داوری کنم، فکر میکنم برای من یکی از همان اتفاقهایی بزرگ است که برای یک داور میتواند رخ بدهد. برای من این یک آرزو است که روزی برای سوت زدن یک بازی به ایران بردم. به هر حال وطن آدم است، خاک آدم است. و من واقعا... یعنی اصلا منتظرم یکروزی از فدراسیون ایران از من سوال کنند که بعد من بهشان پیشنهاد بدهم که اگر واقعا دوست دارند من بیایم، باید از فدراسیون آلمان سوال کنند و من فکر میکنم که فدراسیون آلمان هم این کار را هماهنگ کند.
آخرین بار کی ایران بودید؟
آخرین بار سی سال پیش ایران بودم. وقتی هشت ساله بودم آمدم آلمان، چون پدرم در آلمان زندگی میکرد و از آن زمان فرصتی هم پیش نیامد و موقعیت سفر به ایران جور نشد. چون همین شغل داوری خیلی خیلی وقت لازم دارد و هیچگاه حتی رصت نمیکنم که دو هفته بروم مرخصی. با وجود این دوست دارم و امیدوارم که بتوانیم به زودی سفری به ایران بکنم.
مصاحبهگر: فرید اشرفیان
حسن روشن: فوتبال ایران دور خود چرخ میزند
حسن روشن، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران
حسن روشن، پیشکسوت فوتبال ایران در گفتوگو با دویچه وله، با اشاره به مشکلات و مسائل فوتبال کشور میگوید، فوتبال ایران ابهت سابق خود را از داده است و اکنون فقط دور خود چرخ میزند.
دویچهوله: آقای روشن عزیز، چند هفتهای از سال جدید میگذرد و فوتبال ایران هنوز در حالت سردرگمی سال گذشته قرار دارد. از جمله میتوان به قرارداد امضانشدهی سرمربی جدید تیم ملی علی دایی اشاره کرد. شما خودتان داخل ایران هستید و فوتبال ایران را از نزدیک زیر نظر دارید. وضعیت را کلا چگونه میبینید؟
حسن روشن: راستش در مورد فوتبال ایران ما فقط داریم چرخ میزنیم. در ملاقاتی هم که یکی دوسال پیش پیشکسوتهای فوتبال کشور با آقای علیآبادی داشتند، ایشان درخواست کرد که یک کاری بشود که جلوی روند گرفته بشود. آنجا یکی از پیشنهاداتی که ما دادیم این بود که بیایند به باشگاهها قدرت جوانگرایی و آکادمیک بدهند و پول این را در اختیار باشگاهها بگذارند که هر باشگاهی بعد از دو سه سال چندین بازیکن داشته باشد و اینها خودش پشتوانهی تیم ملی بشوند. اما ما این را بعد از دوسال هنوز نداریم. البته ما خودمان در باشگاه استقلال یک آکادمی راه انداختهایم و قرار است این کار را بخاطر استقلال بکنیم. ولی یک دست صدا ندارد. تیم ملی هم با مشکلاتی روبهرو هست و تا آنجا که ما خبردار شدیم، قبل از این که آقای دایی سرمربی تیم اعلام بشود، تا ظهر آنروز با افشین قطبی تمام کرده بودند. ولی ساعاتی بعد وضع تغییر کرد. این معلوم میکند که اختلاف نظری در فدراسیون فوتبال ما هست. الان هم آقای دایی با فدراسیون برسر این که قراردادشان بسته نشده دعوا دارند. تمام اینها را بگذاریم کنار، ما پشتوانهی خوبی برای تیم ملیمان نداریم. یعنی در آسیایی که ما دهسال فوتبالمان آقایی میکرده، نه نوجوانانمان نتیجه میگیرند، نه نونهالانمان و جوانانمان، و نه امیدهایمان. اگر اینها نتیجه نمیگیرند، پش ما از تیم ملی نیز نتیجه نخواهیم گرفت.
دویچهوله: یک مقدار شفاف حالا باید ما به این مسئله اشاره بکنیم و این پرسش را بکنیم که موضوع و مشکل نخواستن مسئولین است یا نتوانستن آنها؟
حسن روشن: راستش هردوتا هست، ولی هیچکدام اجرا نمیشود. بخاطرهمینهم آن آقایی هم که این انقلاب بقول معروف برای فوتبال ایران بوجود آمد، یک جرقهای بود که بچهها جمع شده بودند، ولی پشتوانهای نداشتند. ما دو­ سه سال است، از وقتی که علی دایی از تیم ملی کنار رفت، یک نفر را نداریم جایش بگذاریم. اما در قدیم اگر فوتبال ایران موفق بود، به شخص حسن روشن یا شخص علی پروین، و یا اشخاص مختلفی که در تیم بازی میکردند وابسته نبود. اگر حسن نبود، حسین از تیم دیگری میآمد بازی میکرد. الان در ایران صحبت فقط بر سر این است که تیم ایران به جام جهانی میرود یا نه. ما دو دفعه دیگر هم رفتیم و برگشتیم و دوباره همان آش است و همان کاسه. بخاطر این که ما پشتوانه نداریم. آقای صفایی فراهانی در ایران واقعاً برای فوتبال خیلی زحمت کشید، ولی من فکر میکنم که باید اینجا یک نکتهی دیگر را هم بگویم. سازمان تربیت بدنی ایران الان بیشترین کارهایش معطوف به ساختن ورزشگاههای مختلف است. یعنی وقتی چنین است، هم بودجهاش رفته برای این کار و هم وقت کمتری برای ورزشهایی مثل فوتبال دارد. بخاطر همین هست که میخواهند، ولی نه فرصتش را دارند. آنها میتوانند بگویند که ما مثلا این کار را باید میکردیم و نکردیم. میتوانند بگویند، ولی نمیگویند.
دویچهوله: اخبار فوقالعاده عجیب و باورنکردنی در رابطه با فوتبال ایران مثل این که تمام شدنی نیست. مسئلهی آخری هم همین قرارداد علی دایی سرمربی تیم ملی با فدراسیون فوتبال ایران است که هنوز امضا نشده، هرچند دایی الان نزدیک به دوماه است که سرمربیگری تیم ملی را بر عهده گرفته است!
حسن روشن: بله. هیچ کس هنوز متوجه این مسئله نشده است که بخواهد دربارهاش توضیح بدهد. توضیح کاملش این است که باید بدانیم به چه صورتی صحبت شده و به چه صورتی آقای دایی قبول کرده است. ما امیدوار بودیم به این که آقای دایی بیاید... به نظر من توی این وضعیتی که ایران دارد، بهترین گزینه است. چون ایشان در فیفا و اف سی هم اعتباری دارد و میتواند اعتبار فوتبال ما را زودتر برگرداند. اما حالا میبینیم که با رییس فدراسیون درگیر است... روز اول که ما در تلویزیون بودیم و قرار بود راجع به مربیگری آقای قطبی صحبت کنیم، ولی یکساعت بعد آقای دایی شد. این را ما نمیدانیم به چه صورتی آقای دایی قبول کرده است. اگر این مسئله را قبول کرده، بنابراین باید شرط و شروط و آن حرفهایی هم که بین خودشان بوده است بریزند بیرون، تا همهی ایران یا ایرانیانی که خارج هم هستند بدانند. ولی متاسفانه صحبتی نمیشود و فقط ما میدانیم که علی دایی سرمربی تیم ملی است و آقای کفاشیان هم رییس فدراسیون فوتبال است که درگیر هستند.
دویچهوله: آقای روشن شما خودتان در این زمینه چه اطلاعاتی دارید که افشین قطبی که بهعنوان سرمربی جدید تیم ملی انتخاب شده بود، ناگهان پشت پرده کنار رفت و یکساعت بعد علی دایی یکدفعه انتخاب شد؟
حسن روشن: راستش ما هم نمیدانیم. ما هم که نسبت به مردم عادی طرفدار به مسئولان فوتبال نزدیکتر هستیم نمیدانیم. ولی بهطورکلی اگر آقای قطبی هم میشد خوب بود. آقای قطبی یک مربی خوب است. من تا الان آقای قطبی را ندیدهام، ولی یک مربی خوب است. ولی میبینید از حاشیهها و مسایلی که در ایران بوجود میآورند، اصلا نمیتوانست موفقیت داشته باشد. مگر این که سه چهارنفر از بچههای ایرانی را میگذاشتند دوروبرش که فقط حاشیهها را جمع بکنند. من فکر میکنم چون ایشان تازه به ایران آمده، نهادی که باید قبول میکرد، صلاحیت ایشان را بخاطر این که در ایران نبوده، رد کرده است. این تنها دلیلی است که ما میدانیم.
دویچهوله: آقای روشن، حالا یکمقدار راجع به خود بازیهای بعدی تیم ملی صحبت کنیم. نزدیک به یکماه دیگر سومین و چهارمین بازی مقدماتی تیم ملی فوتبال ایران مقابل امارات خواهد بود که در طول یکهفته هر دو بازی رفت و برگشت برگزار خواهد شد.
حسن روشن: ما در اصل یک چیزی در فوتبال داشتیم به اسم ابهت. متاسفانه حتا در مورد تیم استقلال و پیروزی هم این ابهت را از دست دادهاند که نهایتا تیم ملیمان هم شامل این مسئله میشود. ما ابهت تیم ایران را از دست دادهایم و خیلی از کشورها، از جمله همین حوزهی خلیج فارس هم وقتی در گروه ما قرار میگیرند، خوشحالند. اما آقای دایی یک کار خوب کرد که توانست در تیم تغییر و تحولاتی بدهد، جوانان را بگذارد. این آغاز خوبی بود، ولی دومین کارش این بود که فکر میکرد اگر استخوانبندی دفاع سایپا را بخواهد بگذارد که خودش هم مربیاش هست، موفقتر خواهد شد که دیدیم هر دو گلی هم که خوردیم مقصر خود هم دفاعها بودند و الان زیر فشار این سوالها هستند. اما به نظر من اگر فرصت بدهند و این مسایل و حاشیهها را جمع بکنند، علی دایی فعلا در حال حاضر با این وضعیتی که ما داریم، میتواند موفق بشود.
دویچهوله: مسئلهی استفادهی بیشتر یا کمتر از لژیونرها را شما چگونه میبینید، آقای روشن؟
حسن روشن: از نظر ما فوتبالیها مسئله این است که بهرحال ما این لژیونرها را دوست داریم. اینها افتخار مملکت هستند. اما وقتی در تمرینات نمیتوانند شرکت کنند یا فقط دو­ سه جلسه میتوانند، چه جوری میتوانند بروند توی مسابقاتی که ما میخواهیم برویم جام جهانی. علاوهبراین اینها برای بازیهای بعدیشان باید برگردند به تیم خود در اروپا، بنابراین اینجا مواظب پایشان هستند، زیاد درگیر نمیشوند. این است که آن مسئله را هم باید در نظر گرفت. به تجربه ثابت شده است که ممکن است کسی که در ایران میخواهد با لژیونرها بازی بکند و به او پاس بدهد، فکر میکند که اگر پاس بدهم، او لژیونر بزند و بنزش مثلا بشود جاگوار یا بشود رولزرویس، خب خودش چی سوار بشود؟ یا باید پژو دیالایکس ایرانی سوار شود یا پرشیا و یا ماکسیما. بخاطر همین، این چیزها در ایران خیلی تاثیر دارد، که در اروپا این مسئله واقعا نیست. اما در ایران تاثیر خیلی مستقیم دارد.
دویچهوله: آیا خودتان شخصا فوتبال آلمان و فوتبال بوندس لیگا را مرتب دنبال میکنید، و نظرتان در رابطه با فوتبال آلمان در حال حاضر چه هست؟
حسن روشن: فوتبال آلمان همیشه خوب بوده، همیشه روان بوده. و ما تقریبا از سی چهل سال پیش که بازی هم میکردیم، باشگاه استقلال یا تاج سابق، همیشه برنامههایش آلمانی بود و معروف بود به این که پرسپولیس هم برنامههایش انگلیسی هست. بخاطر این ما استقلالیها خودمان را به آلمانیها نزدیکتر میدانیم، چون بازیشان به ما بهتر میخورد. یا بهتر است بگویم که بازی ما به آنها بهتر میخورد.
مصاحبه: فرید اشرفیان
حسن روشن، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران
حسن روشن، پیشکسوت فوتبال ایران در گفتوگو با دویچه وله، با اشاره به مشکلات و مسائل فوتبال کشور میگوید، فوتبال ایران ابهت سابق خود را از داده است و اکنون فقط دور خود چرخ میزند.
دویچهوله: آقای روشن عزیز، چند هفتهای از سال جدید میگذرد و فوتبال ایران هنوز در حالت سردرگمی سال گذشته قرار دارد. از جمله میتوان به قرارداد امضانشدهی سرمربی جدید تیم ملی علی دایی اشاره کرد. شما خودتان داخل ایران هستید و فوتبال ایران را از نزدیک زیر نظر دارید. وضعیت را کلا چگونه میبینید؟
حسن روشن: راستش در مورد فوتبال ایران ما فقط داریم چرخ میزنیم. در ملاقاتی هم که یکی دوسال پیش پیشکسوتهای فوتبال کشور با آقای علیآبادی داشتند، ایشان درخواست کرد که یک کاری بشود که جلوی روند گرفته بشود. آنجا یکی از پیشنهاداتی که ما دادیم این بود که بیایند به باشگاهها قدرت جوانگرایی و آکادمیک بدهند و پول این را در اختیار باشگاهها بگذارند که هر باشگاهی بعد از دو سه سال چندین بازیکن داشته باشد و اینها خودش پشتوانهی تیم ملی بشوند. اما ما این را بعد از دوسال هنوز نداریم. البته ما خودمان در باشگاه استقلال یک آکادمی راه انداختهایم و قرار است این کار را بخاطر استقلال بکنیم. ولی یک دست صدا ندارد. تیم ملی هم با مشکلاتی روبهرو هست و تا آنجا که ما خبردار شدیم، قبل از این که آقای دایی سرمربی تیم اعلام بشود، تا ظهر آنروز با افشین قطبی تمام کرده بودند. ولی ساعاتی بعد وضع تغییر کرد. این معلوم میکند که اختلاف نظری در فدراسیون فوتبال ما هست. الان هم آقای دایی با فدراسیون برسر این که قراردادشان بسته نشده دعوا دارند. تمام اینها را بگذاریم کنار، ما پشتوانهی خوبی برای تیم ملیمان نداریم. یعنی در آسیایی که ما دهسال فوتبالمان آقایی میکرده، نه نوجوانانمان نتیجه میگیرند، نه نونهالانمان و جوانانمان، و نه امیدهایمان. اگر اینها نتیجه نمیگیرند، پش ما از تیم ملی نیز نتیجه نخواهیم گرفت.
دویچهوله: یک مقدار شفاف حالا باید ما به این مسئله اشاره بکنیم و این پرسش را بکنیم که موضوع و مشکل نخواستن مسئولین است یا نتوانستن آنها؟
حسن روشن: راستش هردوتا هست، ولی هیچکدام اجرا نمیشود. بخاطرهمینهم آن آقایی هم که این انقلاب بقول معروف برای فوتبال ایران بوجود آمد، یک جرقهای بود که بچهها جمع شده بودند، ولی پشتوانهای نداشتند. ما دو­ سه سال است، از وقتی که علی دایی از تیم ملی کنار رفت، یک نفر را نداریم جایش بگذاریم. اما در قدیم اگر فوتبال ایران موفق بود، به شخص حسن روشن یا شخص علی پروین، و یا اشخاص مختلفی که در تیم بازی میکردند وابسته نبود. اگر حسن نبود، حسین از تیم دیگری میآمد بازی میکرد. الان در ایران صحبت فقط بر سر این است که تیم ایران به جام جهانی میرود یا نه. ما دو دفعه دیگر هم رفتیم و برگشتیم و دوباره همان آش است و همان کاسه. بخاطر این که ما پشتوانه نداریم. آقای صفایی فراهانی در ایران واقعاً برای فوتبال خیلی زحمت کشید، ولی من فکر میکنم که باید اینجا یک نکتهی دیگر را هم بگویم. سازمان تربیت بدنی ایران الان بیشترین کارهایش معطوف به ساختن ورزشگاههای مختلف است. یعنی وقتی چنین است، هم بودجهاش رفته برای این کار و هم وقت کمتری برای ورزشهایی مثل فوتبال دارد. بخاطر همین هست که میخواهند، ولی نه فرصتش را دارند. آنها میتوانند بگویند که ما مثلا این کار را باید میکردیم و نکردیم. میتوانند بگویند، ولی نمیگویند.
دویچهوله: اخبار فوقالعاده عجیب و باورنکردنی در رابطه با فوتبال ایران مثل این که تمام شدنی نیست. مسئلهی آخری هم همین قرارداد علی دایی سرمربی تیم ملی با فدراسیون فوتبال ایران است که هنوز امضا نشده، هرچند دایی الان نزدیک به دوماه است که سرمربیگری تیم ملی را بر عهده گرفته است!
حسن روشن: بله. هیچ کس هنوز متوجه این مسئله نشده است که بخواهد دربارهاش توضیح بدهد. توضیح کاملش این است که باید بدانیم به چه صورتی صحبت شده و به چه صورتی آقای دایی قبول کرده است. ما امیدوار بودیم به این که آقای دایی بیاید... به نظر من توی این وضعیتی که ایران دارد، بهترین گزینه است. چون ایشان در فیفا و اف سی هم اعتباری دارد و میتواند اعتبار فوتبال ما را زودتر برگرداند. اما حالا میبینیم که با رییس فدراسیون درگیر است... روز اول که ما در تلویزیون بودیم و قرار بود راجع به مربیگری آقای قطبی صحبت کنیم، ولی یکساعت بعد آقای دایی شد. این را ما نمیدانیم به چه صورتی آقای دایی قبول کرده است. اگر این مسئله را قبول کرده، بنابراین باید شرط و شروط و آن حرفهایی هم که بین خودشان بوده است بریزند بیرون، تا همهی ایران یا ایرانیانی که خارج هم هستند بدانند. ولی متاسفانه صحبتی نمیشود و فقط ما میدانیم که علی دایی سرمربی تیم ملی است و آقای کفاشیان هم رییس فدراسیون فوتبال است که درگیر هستند.
دویچهوله: آقای روشن شما خودتان در این زمینه چه اطلاعاتی دارید که افشین قطبی که بهعنوان سرمربی جدید تیم ملی انتخاب شده بود، ناگهان پشت پرده کنار رفت و یکساعت بعد علی دایی یکدفعه انتخاب شد؟
حسن روشن: راستش ما هم نمیدانیم. ما هم که نسبت به مردم عادی طرفدار به مسئولان فوتبال نزدیکتر هستیم نمیدانیم. ولی بهطورکلی اگر آقای قطبی هم میشد خوب بود. آقای قطبی یک مربی خوب است. من تا الان آقای قطبی را ندیدهام، ولی یک مربی خوب است. ولی میبینید از حاشیهها و مسایلی که در ایران بوجود میآورند، اصلا نمیتوانست موفقیت داشته باشد. مگر این که سه چهارنفر از بچههای ایرانی را میگذاشتند دوروبرش که فقط حاشیهها را جمع بکنند. من فکر میکنم چون ایشان تازه به ایران آمده، نهادی که باید قبول میکرد، صلاحیت ایشان را بخاطر این که در ایران نبوده، رد کرده است. این تنها دلیلی است که ما میدانیم.
دویچهوله: آقای روشن، حالا یکمقدار راجع به خود بازیهای بعدی تیم ملی صحبت کنیم. نزدیک به یکماه دیگر سومین و چهارمین بازی مقدماتی تیم ملی فوتبال ایران مقابل امارات خواهد بود که در طول یکهفته هر دو بازی رفت و برگشت برگزار خواهد شد.
حسن روشن: ما در اصل یک چیزی در فوتبال داشتیم به اسم ابهت. متاسفانه حتا در مورد تیم استقلال و پیروزی هم این ابهت را از دست دادهاند که نهایتا تیم ملیمان هم شامل این مسئله میشود. ما ابهت تیم ایران را از دست دادهایم و خیلی از کشورها، از جمله همین حوزهی خلیج فارس هم وقتی در گروه ما قرار میگیرند، خوشحالند. اما آقای دایی یک کار خوب کرد که توانست در تیم تغییر و تحولاتی بدهد، جوانان را بگذارد. این آغاز خوبی بود، ولی دومین کارش این بود که فکر میکرد اگر استخوانبندی دفاع سایپا را بخواهد بگذارد که خودش هم مربیاش هست، موفقتر خواهد شد که دیدیم هر دو گلی هم که خوردیم مقصر خود هم دفاعها بودند و الان زیر فشار این سوالها هستند. اما به نظر من اگر فرصت بدهند و این مسایل و حاشیهها را جمع بکنند، علی دایی فعلا در حال حاضر با این وضعیتی که ما داریم، میتواند موفق بشود.
دویچهوله: مسئلهی استفادهی بیشتر یا کمتر از لژیونرها را شما چگونه میبینید، آقای روشن؟
حسن روشن: از نظر ما فوتبالیها مسئله این است که بهرحال ما این لژیونرها را دوست داریم. اینها افتخار مملکت هستند. اما وقتی در تمرینات نمیتوانند شرکت کنند یا فقط دو­ سه جلسه میتوانند، چه جوری میتوانند بروند توی مسابقاتی که ما میخواهیم برویم جام جهانی. علاوهبراین اینها برای بازیهای بعدیشان باید برگردند به تیم خود در اروپا، بنابراین اینجا مواظب پایشان هستند، زیاد درگیر نمیشوند. این است که آن مسئله را هم باید در نظر گرفت. به تجربه ثابت شده است که ممکن است کسی که در ایران میخواهد با لژیونرها بازی بکند و به او پاس بدهد، فکر میکند که اگر پاس بدهم، او لژیونر بزند و بنزش مثلا بشود جاگوار یا بشود رولزرویس، خب خودش چی سوار بشود؟ یا باید پژو دیالایکس ایرانی سوار شود یا پرشیا و یا ماکسیما. بخاطر همین، این چیزها در ایران خیلی تاثیر دارد، که در اروپا این مسئله واقعا نیست. اما در ایران تاثیر خیلی مستقیم دارد.
دویچهوله: آیا خودتان شخصا فوتبال آلمان و فوتبال بوندس لیگا را مرتب دنبال میکنید، و نظرتان در رابطه با فوتبال آلمان در حال حاضر چه هست؟
حسن روشن: فوتبال آلمان همیشه خوب بوده، همیشه روان بوده. و ما تقریبا از سی چهل سال پیش که بازی هم میکردیم، باشگاه استقلال یا تاج سابق، همیشه برنامههایش آلمانی بود و معروف بود به این که پرسپولیس هم برنامههایش انگلیسی هست. بخاطر این ما استقلالیها خودمان را به آلمانیها نزدیکتر میدانیم، چون بازیشان به ما بهتر میخورد. یا بهتر است بگویم که بازی ما به آنها بهتر میخورد.
مصاحبه: فرید اشرفیان
33مين هفته بوندسليگا: سقوط روستوک و دويسبورگ به ليگ دسته دوم
در حاليکه قهرمان اين فصل بوندسليگا از پيش مشخص شده و بايرن مونيخ اين عنوان را براي بيست و يکمين بار به دست آورده، روز شنبه10 آوريل، دو تيم از سه تيم سقوط کننده به ليگ دسته دوم نيز در 33مين هفته بازيها مشخص شدند.
يکي از اين دو تيم هانزا روستوک است که امير شاهپورزاده، بازيکن ايرانيتبار را در خدمت خود دارد و در آغاز سال جاري ميلادي براي انجام ديدارهايي دوستانه در ايران به سر ميبرد و ديگري تيم دويسبورگ.
تيم هانزا روستوک عليرغم آنکه در خانه خود به ميدان ميرفت و از حمايت تماشگران خودي برخودار بود، نتوانست از آخرين فرصت براي مانده در بوندسليگا استفاده کند و در ديدار امروز 2 بر 1 مغولب باير لورکوزن شد. لورکوزن با اين پيروزي و کسب سه امتياز، به رده چهارم جدول صعود کرد و گامي مهم در راه رسيدن به جام يوفا برداشت.
ديگر تيمي که ليگ دسته اول را ترک کرده و در فصل آينده در ليگ دسته دوم حضور خواهد داشت، تيم دويسبورگ است که در ديدار امروز خود، 3 بر 2 از مهمانش، بايرن مونيخ، شکست خورد. در واقع مونيخيها در همان نيمه اول، کار دويسبورگ را يکسره کردند.
در دقيقه سوم بازي، آندرآس اوتل براي اولين بار دروازه دويسبورگ را باز کرد و لوکاس پودولسکي، مهاجم جوان مونيخيها و يکي از اميدهاي تيم ملي فوتبال آلمان، در دقايق هجدهم و بيستم دو بار پياپي توپ را درون دروازه حريف جاي داد. در نيمه دوم مونيخيها از فشار خود کاستند و دويسبورگ اين فرصت را يافت که وارد بازي شود، اما دو گل اين تيم در دقايق 48 و 54 هم نتوانست مانع سقوط دويسبورگ به ليگ دسته دوم شود.
سومين تيمي که در پايان اين فصل ليگ دسته اول را ترک خواهد کرد، شنبه آينده در آخرين هفته رقابتهاي بوندسليگا بين دو تيم آرمينيا بيلفلد و نورنبرگ مشخص خواهد شد. نورنبرگ در حال حاضر با 2 امتياز کمتر از بيلفلد در رده شانزدهم جدول جاي دارد و در هفته آينده به مصاف مهمان قدرتمندي به اسم شالکه ميرود. تيم بيلفلد نيز مهمان تيم اشتوتگارت، قهرمان فصل گذشته خواهد بود.
پيروزي مهم برمن و شانس اين تيم براي حضور در ليگ قهرمانان
از سوي ديگر نبرد تيمهاي بالاي جدول براي رسيدن به ليگ قهرمانان و يا جام يوفا همچنان داغ و تنگاتنگ است. تيم برمن در ديدار امروز خود، 6 بر 1 تيم هانوفر را در هم کوبيد و توانست مکان خود در رده دوم جدول را استحکام بخشد.
در نيمه اول برمن با گلهاي هوگو آلميدا و نالدو، دو بر صفر از حريف پيشي گرفت، اما تمام قابليتها و توان خود را بيش از همه در 20 دقيقه پايان بازي به نمايش گذاشت. بازيکنان برمن در عرض يک ربع، 4 بار دروازه حريف را گشودند. گلهاي برمن در نيمه دوم را تيم بوروسکي در دقيقه 73، ايوان کلاسنيچ در دقيقه 80، مارکوس روزنبرگ در دقيقه 82 و آرون هانت در دقيقه 87 به ثمر رساندند. تک گل هانوفر نيز لحظاتي پيش از پايان بازي توسط هوشتي از نقطه پنالتي به ثمر رسيد.
در حاليکه برمن با سبکبالي تمام به سوي کسب عنوان نايب قهرماني بوندسليگا گام برميدارد، رقيب سرسخت اين تيم، يعني شالکه در ديدار امروز خود در برابر فرانکفورت، نبردي سخت را پشت سر گذاشت و در پي تلاش فراوان به پيروزي 1 بر صفر دست يافت.
ناجي شالکه در اين ديدار، ملادان کريستاييچ، مدافع اين تيم بود که در دقيقه 66 بازي با ضربه سر، توپ را به تور دورازه فرانکفورت چسباند و شانس شالکه براي رسيدن به مکان دوم جدول را حفظ کرد. در حال حاضر برمن با 63 امتياز در رده دوم و شالکه با دو امتياز کمتر در رده سوم جدول جاي دارد.
موفقيت اشکان دژاگه در ديدار ولفزبورگ و اشتوتگارت
از ديگر پيکارهاي جذاب امروز، ديدار ميان ولفزبورگ و اشتوتگارت بود که هر دو در تلاش راهيابي به جام يوفا هستند. ولفزبورگ اين ديدار مهم را با نتيجه 4 بر صفر به سود خود به پايان برد. البته اين پيروزي پرگل ولفزبورگ تا اندازهاي هم از اين ناشي ميشد که فرناندو ميرا، مدافع و کاپيتان اشتوتگارت در پي دريافت کارت قرمز در دقيقه 19 از بازي اخراج شد. ناگفته نماند که گل پاياني ولفزبورگ در دقيقه 75، توسط اشکان دژاگه، مهاجم ايرانيتبار اين تيم به ثمر رسيد.
يکي از بازندگان بزرگ 33مين هفته از مسابقات بوندسليگا، هامبورگ بود که 2 بر صفر مغلوب کوتبوس شد و به رده پنجم جدول سقوط کرد. در مقابل کوتبوس توانست با اين برد مهم، از خطر سقوط به ليگ دسته دوم نجات يابد.
در طي ديگر پيکارهاي امروز، کارلسروهه در زمين خود 3 بر صفر مغلوب بوخوم شد و هرتا برلين 1 بر صفر از سد مهمان خود، نورنبرگ شد. دو تيم آرمينيا بيلفلد و بوروسيا دورتموند نيز به تساوي 2 بر 2 دست يافتند. با توجه به رقابت تنگاتنگ در ردههاي بالا و همچنين پايين جدول، شکي نيست که آخرين هفته از مسابقات اين فصل بوندسليگا که شنبه آينده برگزار ميشود، داغ و پرهيجان خواهد بود.
شهرام احدي
در حاليکه قهرمان اين فصل بوندسليگا از پيش مشخص شده و بايرن مونيخ اين عنوان را براي بيست و يکمين بار به دست آورده، روز شنبه10 آوريل، دو تيم از سه تيم سقوط کننده به ليگ دسته دوم نيز در 33مين هفته بازيها مشخص شدند.
يکي از اين دو تيم هانزا روستوک است که امير شاهپورزاده، بازيکن ايرانيتبار را در خدمت خود دارد و در آغاز سال جاري ميلادي براي انجام ديدارهايي دوستانه در ايران به سر ميبرد و ديگري تيم دويسبورگ.
تيم هانزا روستوک عليرغم آنکه در خانه خود به ميدان ميرفت و از حمايت تماشگران خودي برخودار بود، نتوانست از آخرين فرصت براي مانده در بوندسليگا استفاده کند و در ديدار امروز 2 بر 1 مغولب باير لورکوزن شد. لورکوزن با اين پيروزي و کسب سه امتياز، به رده چهارم جدول صعود کرد و گامي مهم در راه رسيدن به جام يوفا برداشت.
ديگر تيمي که ليگ دسته اول را ترک کرده و در فصل آينده در ليگ دسته دوم حضور خواهد داشت، تيم دويسبورگ است که در ديدار امروز خود، 3 بر 2 از مهمانش، بايرن مونيخ، شکست خورد. در واقع مونيخيها در همان نيمه اول، کار دويسبورگ را يکسره کردند.
در دقيقه سوم بازي، آندرآس اوتل براي اولين بار دروازه دويسبورگ را باز کرد و لوکاس پودولسکي، مهاجم جوان مونيخيها و يکي از اميدهاي تيم ملي فوتبال آلمان، در دقايق هجدهم و بيستم دو بار پياپي توپ را درون دروازه حريف جاي داد. در نيمه دوم مونيخيها از فشار خود کاستند و دويسبورگ اين فرصت را يافت که وارد بازي شود، اما دو گل اين تيم در دقايق 48 و 54 هم نتوانست مانع سقوط دويسبورگ به ليگ دسته دوم شود.
سومين تيمي که در پايان اين فصل ليگ دسته اول را ترک خواهد کرد، شنبه آينده در آخرين هفته رقابتهاي بوندسليگا بين دو تيم آرمينيا بيلفلد و نورنبرگ مشخص خواهد شد. نورنبرگ در حال حاضر با 2 امتياز کمتر از بيلفلد در رده شانزدهم جدول جاي دارد و در هفته آينده به مصاف مهمان قدرتمندي به اسم شالکه ميرود. تيم بيلفلد نيز مهمان تيم اشتوتگارت، قهرمان فصل گذشته خواهد بود.
پيروزي مهم برمن و شانس اين تيم براي حضور در ليگ قهرمانان
از سوي ديگر نبرد تيمهاي بالاي جدول براي رسيدن به ليگ قهرمانان و يا جام يوفا همچنان داغ و تنگاتنگ است. تيم برمن در ديدار امروز خود، 6 بر 1 تيم هانوفر را در هم کوبيد و توانست مکان خود در رده دوم جدول را استحکام بخشد.
در نيمه اول برمن با گلهاي هوگو آلميدا و نالدو، دو بر صفر از حريف پيشي گرفت، اما تمام قابليتها و توان خود را بيش از همه در 20 دقيقه پايان بازي به نمايش گذاشت. بازيکنان برمن در عرض يک ربع، 4 بار دروازه حريف را گشودند. گلهاي برمن در نيمه دوم را تيم بوروسکي در دقيقه 73، ايوان کلاسنيچ در دقيقه 80، مارکوس روزنبرگ در دقيقه 82 و آرون هانت در دقيقه 87 به ثمر رساندند. تک گل هانوفر نيز لحظاتي پيش از پايان بازي توسط هوشتي از نقطه پنالتي به ثمر رسيد.
در حاليکه برمن با سبکبالي تمام به سوي کسب عنوان نايب قهرماني بوندسليگا گام برميدارد، رقيب سرسخت اين تيم، يعني شالکه در ديدار امروز خود در برابر فرانکفورت، نبردي سخت را پشت سر گذاشت و در پي تلاش فراوان به پيروزي 1 بر صفر دست يافت.
ناجي شالکه در اين ديدار، ملادان کريستاييچ، مدافع اين تيم بود که در دقيقه 66 بازي با ضربه سر، توپ را به تور دورازه فرانکفورت چسباند و شانس شالکه براي رسيدن به مکان دوم جدول را حفظ کرد. در حال حاضر برمن با 63 امتياز در رده دوم و شالکه با دو امتياز کمتر در رده سوم جدول جاي دارد.
موفقيت اشکان دژاگه در ديدار ولفزبورگ و اشتوتگارت
از ديگر پيکارهاي جذاب امروز، ديدار ميان ولفزبورگ و اشتوتگارت بود که هر دو در تلاش راهيابي به جام يوفا هستند. ولفزبورگ اين ديدار مهم را با نتيجه 4 بر صفر به سود خود به پايان برد. البته اين پيروزي پرگل ولفزبورگ تا اندازهاي هم از اين ناشي ميشد که فرناندو ميرا، مدافع و کاپيتان اشتوتگارت در پي دريافت کارت قرمز در دقيقه 19 از بازي اخراج شد. ناگفته نماند که گل پاياني ولفزبورگ در دقيقه 75، توسط اشکان دژاگه، مهاجم ايرانيتبار اين تيم به ثمر رسيد.
يکي از بازندگان بزرگ 33مين هفته از مسابقات بوندسليگا، هامبورگ بود که 2 بر صفر مغلوب کوتبوس شد و به رده پنجم جدول سقوط کرد. در مقابل کوتبوس توانست با اين برد مهم، از خطر سقوط به ليگ دسته دوم نجات يابد.
در طي ديگر پيکارهاي امروز، کارلسروهه در زمين خود 3 بر صفر مغلوب بوخوم شد و هرتا برلين 1 بر صفر از سد مهمان خود، نورنبرگ شد. دو تيم آرمينيا بيلفلد و بوروسيا دورتموند نيز به تساوي 2 بر 2 دست يافتند. با توجه به رقابت تنگاتنگ در ردههاي بالا و همچنين پايين جدول، شکي نيست که آخرين هفته از مسابقات اين فصل بوندسليگا که شنبه آينده برگزار ميشود، داغ و پرهيجان خواهد بود.
شهرام احدي
صعود اف ث کلن به لیگ دسته اول فوتبال آلمان
شادی بازیکنان کلن از پیوستن به دستهاولیها
در کنار تیم بوروسیا مونشنگلادباخ که هفته گذشته، صعود خود به لیگ دسته اول فوتبال آلمان را مسجل ساخت، تیم قدیمی اف ث کلن نیز موفق شد با پیروزی بر رقیب سرسختاش، اف س فاو ماینتس به جمع دستهاولیها بپیوندد.
باشگاه پرسابقه و محبوب اف ث کلن در طول دهههای گذشته، سالهای پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشته، اما در دوران اخیر، سالهای بس پرتلاطمی را تجربه کرده. اف ث کلن که به ویژه در اواخر دهه هفتاد میلادی از تیمهای قدرتمند اروپا محسوب میشد، از سال ۲۰۰۰ تا کنون، یعنی در عرض هشت سال گذشته، سه بار به لیگ دسته دوم سقوط کرد.
در این فصل از رقابتهای لیگ دسته دوم، تیم کلن از همان آغاز در تلاش صعود بود و در چارچوب دیدارهای ۳۳مین هفته مسابقات لیگ دسته دوم آلمان، موفق شد با پیروزی ۲ بر صفر، به رویای هوادارانش تحقق ببخشد و صعود خود به لیگ دسته اول آلمان را قطعی سازد.
در این دیدار که بعدازظهر امروز یکشنبه (۱۱ آوریل) در حضور ۵۰ هزار تماشاگر در استادیوم کلن برگزار شد، رودا انتر، بازیکن لبنانی این تیم چهره برتر میدان بود و با به ثمر رساندن هر دو گل در دقایق ۲۲ و ۶۶ بازی، سهم بزرگی در این موفقیت داشت. ناگفته نماند که اف ث کلن تا کنون سه بار عنوان قهرمانی باشگاههای فوتبال آلمان را کسب کرده است.
رالف رانگنیک، سرمربی موفق هوفنهایم
افزون بر گلادباخ و کلن، یک تیم دیگر نیز به لیگ دسته اول صعود خواهد کرد که در این میان، تیم هوفنهایم از بیشترین شانس برخوردار است.
این تیم که در فصل گذشته در لیگ دسته سوم حضور داشت، با توجه به سرمایهگذاریهای کلان و با به خدمت داشتن رالف رانگنیک، یکی از مربیان نوآور آلمان، توانسته است، به موفقیتی دور از انتظار در لیگ دسته دوم دست یابد. هوفنهایم در چارچوب دیدارهای امروز به تساوی ۱ بر ۱ در مقابل کیکرز اوفنباخ دست یافت و حال با ۵۷ امتیاز در رده سوم جدول جای دارد.
دو تیم ماینتس و فرایبورگ، هر یک با ۵۵ امتیاز در رده چهارم و پنجم جدول قرار گرفتهاند و هنوز هم از شانس صعود برخوردارند. از سوی دیگر سه تیم از ۴ تیم سقوط کننده به لیگ دسته سوم آلمان نیز مشخص شدهاند. در کنار تیم ینا، دو تیم پادابورن و ارتسگبیرگه اوئه لیگ دسته دوم را ترک خواهند کرد.
شهرام احدی
شادی بازیکنان کلن از پیوستن به دستهاولیها
در کنار تیم بوروسیا مونشنگلادباخ که هفته گذشته، صعود خود به لیگ دسته اول فوتبال آلمان را مسجل ساخت، تیم قدیمی اف ث کلن نیز موفق شد با پیروزی بر رقیب سرسختاش، اف س فاو ماینتس به جمع دستهاولیها بپیوندد.
باشگاه پرسابقه و محبوب اف ث کلن در طول دهههای گذشته، سالهای پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشته، اما در دوران اخیر، سالهای بس پرتلاطمی را تجربه کرده. اف ث کلن که به ویژه در اواخر دهه هفتاد میلادی از تیمهای قدرتمند اروپا محسوب میشد، از سال ۲۰۰۰ تا کنون، یعنی در عرض هشت سال گذشته، سه بار به لیگ دسته دوم سقوط کرد.
در این فصل از رقابتهای لیگ دسته دوم، تیم کلن از همان آغاز در تلاش صعود بود و در چارچوب دیدارهای ۳۳مین هفته مسابقات لیگ دسته دوم آلمان، موفق شد با پیروزی ۲ بر صفر، به رویای هوادارانش تحقق ببخشد و صعود خود به لیگ دسته اول آلمان را قطعی سازد.
در این دیدار که بعدازظهر امروز یکشنبه (۱۱ آوریل) در حضور ۵۰ هزار تماشاگر در استادیوم کلن برگزار شد، رودا انتر، بازیکن لبنانی این تیم چهره برتر میدان بود و با به ثمر رساندن هر دو گل در دقایق ۲۲ و ۶۶ بازی، سهم بزرگی در این موفقیت داشت. ناگفته نماند که اف ث کلن تا کنون سه بار عنوان قهرمانی باشگاههای فوتبال آلمان را کسب کرده است.
رالف رانگنیک، سرمربی موفق هوفنهایم
افزون بر گلادباخ و کلن، یک تیم دیگر نیز به لیگ دسته اول صعود خواهد کرد که در این میان، تیم هوفنهایم از بیشترین شانس برخوردار است.
این تیم که در فصل گذشته در لیگ دسته سوم حضور داشت، با توجه به سرمایهگذاریهای کلان و با به خدمت داشتن رالف رانگنیک، یکی از مربیان نوآور آلمان، توانسته است، به موفقیتی دور از انتظار در لیگ دسته دوم دست یابد. هوفنهایم در چارچوب دیدارهای امروز به تساوی ۱ بر ۱ در مقابل کیکرز اوفنباخ دست یافت و حال با ۵۷ امتیاز در رده سوم جدول جای دارد.
دو تیم ماینتس و فرایبورگ، هر یک با ۵۵ امتیاز در رده چهارم و پنجم جدول قرار گرفتهاند و هنوز هم از شانس صعود برخوردارند. از سوی دیگر سه تیم از ۴ تیم سقوط کننده به لیگ دسته سوم آلمان نیز مشخص شدهاند. در کنار تیم ینا، دو تیم پادابورن و ارتسگبیرگه اوئه لیگ دسته دوم را ترک خواهند کرد.
شهرام احدی
ادامه انتظار براي قهرماني فوتبال ايران
هفته سي و دوم ليگ برتر فوتبال ايران با تساوي تيم هاي بالاي جدول و کشيده شدن سرنوشت قهرماني به دو هفته آخر همراه بود.
در حساس ترين بازي اين هفته سپاهان اصفهان و صباباتري، تيم هاي اول و سوم جدول، در فولاد شهر اصفهان به ديدار هم رفتند که اين ديدار پر فراز و نشيب در نهايت با نتيجه مساوي 2 بر 2 به پايان رسيد.
ابتدا صباباتري در دقيقه 40 با گل آدوويچ از سپاهان جلو افتاد. اما در دقيقه 58 بازي عماد رضا مهاجم عراقي سپاهان بازي را به تساوي کشاند و در دقيقه 73 شوت محکم و از راه ور حسين کاظمي نتيجه بازي را 2 بر يک به سود سپاهان کرد.
اما پنج دقيقه بعد فريدون فضلي نتيجه بازي را دوباره مساوي کرد تا سپاهان نتواند موقعيت خود را در صدر جدول تا حدودي تحکيم کند.
در ديگر بازي حساس اين هفته پرسپوليس، تيم دوم جدول، در ورزشگاه آزادي ميزبان برق شيراز بود.
اين تيم ابتدا با گل دقيقه 45 محسن خليلي از برق جلو افتاد، اما در نيمه دوم برق شيراز بازي را به تساوي کشاند تا پرسپوليس هم نتواند از تساوي رقيبانش در بالاي جدول استفاده کرده و خود را به صدر برساند.
نتايج کامل بازي هاي هفته سي و دوم ليگ برتر ايران که روز يکشنبه همزمان در شهرهاي مختلف ايران برگزار شدند، به اين شرح است:
سپاهان اصفهان 2 - صباباتري 2
پرسپوليس 1 - برق شيراز 1
پاس همدان 1 - استقلال تهران 1
مقاومت سپاسي شيراز 2 - استقلال اهواز 2
پگاه گيلان 1 - سايپا صفر
راه آهن 2 - ملوان انزلي 1
ابومسلم خراسان 1 - شيرين فراز کرمانشاه صفر
پيکان 1 - مس کرمان 1
صنعت نفت آبادان 1 - ذوب آهن اصفهان 1
جدول ليگ برتر ايران تا پايان هفته سي و دوم به اين شرح است:
1- سپاهان اصفهان (32 بازي، 55 امتياز)
2- پرسپوليس (32 بازي، 53 امتياز)
3- صباباتري (32 بازي، 52 امتياز)
4- پاس همدان (32 بازي، 47 امتياز)
5- ابومسلم خراسان (32 بازي، 47 امتياز)
6- استقلال اهواز (32 بازي، 45 امتياز)
7- برق شيراز (32 بازي، 44 امتياز)
8- استقلال تهران (32 بازي، 43 امتياز)
هفته سي و دوم ليگ برتر فوتبال ايران با تساوي تيم هاي بالاي جدول و کشيده شدن سرنوشت قهرماني به دو هفته آخر همراه بود.
در حساس ترين بازي اين هفته سپاهان اصفهان و صباباتري، تيم هاي اول و سوم جدول، در فولاد شهر اصفهان به ديدار هم رفتند که اين ديدار پر فراز و نشيب در نهايت با نتيجه مساوي 2 بر 2 به پايان رسيد.
ابتدا صباباتري در دقيقه 40 با گل آدوويچ از سپاهان جلو افتاد. اما در دقيقه 58 بازي عماد رضا مهاجم عراقي سپاهان بازي را به تساوي کشاند و در دقيقه 73 شوت محکم و از راه ور حسين کاظمي نتيجه بازي را 2 بر يک به سود سپاهان کرد.
اما پنج دقيقه بعد فريدون فضلي نتيجه بازي را دوباره مساوي کرد تا سپاهان نتواند موقعيت خود را در صدر جدول تا حدودي تحکيم کند.
در ديگر بازي حساس اين هفته پرسپوليس، تيم دوم جدول، در ورزشگاه آزادي ميزبان برق شيراز بود.
اين تيم ابتدا با گل دقيقه 45 محسن خليلي از برق جلو افتاد، اما در نيمه دوم برق شيراز بازي را به تساوي کشاند تا پرسپوليس هم نتواند از تساوي رقيبانش در بالاي جدول استفاده کرده و خود را به صدر برساند.
نتايج کامل بازي هاي هفته سي و دوم ليگ برتر ايران که روز يکشنبه همزمان در شهرهاي مختلف ايران برگزار شدند، به اين شرح است:
سپاهان اصفهان 2 - صباباتري 2
پرسپوليس 1 - برق شيراز 1
پاس همدان 1 - استقلال تهران 1
مقاومت سپاسي شيراز 2 - استقلال اهواز 2
پگاه گيلان 1 - سايپا صفر
راه آهن 2 - ملوان انزلي 1
ابومسلم خراسان 1 - شيرين فراز کرمانشاه صفر
پيکان 1 - مس کرمان 1
صنعت نفت آبادان 1 - ذوب آهن اصفهان 1
جدول ليگ برتر ايران تا پايان هفته سي و دوم به اين شرح است:
1- سپاهان اصفهان (32 بازي، 55 امتياز)
2- پرسپوليس (32 بازي، 53 امتياز)
3- صباباتري (32 بازي، 52 امتياز)
4- پاس همدان (32 بازي، 47 امتياز)
5- ابومسلم خراسان (32 بازي، 47 امتياز)
6- استقلال اهواز (32 بازي، 45 امتياز)
7- برق شيراز (32 بازي، 44 امتياز)
8- استقلال تهران (32 بازي، 43 امتياز)
استقلال در دقيقه آخر ناکام ماند
هفته سي و يکم ليگ برتر فوتبال ايران روز دوشنبه با برگزاري هفت ديدار به پايان رسيد.
در حساس ترين بازي هاي روز دوشنبه تيم صباباتري در زمين خود با نتيجه 3 بر يک تيم صنعت نفت آبادان را شکست داد تا در رده سوم جدول باقي بماند و فاصله اش با تيم صدرنشين به 3 امتياز برسد.
در فاصله سه هفته مانده به پايان فصل و با توجه به بازي مستقيم پرسپوليس با سپاهان و صبا باتري با پرسپوليس، هر سه اين تيم ها براي قهرماني در ليگ برتر شانس مناسبي دارند.
در ديگر بازي هفته سي و يکم تيم استقلال تهران ميزبان مقاومت سپاسي شيراز بود. در اين بازي استقلال ابتدا در پايان نيمه اول توسط فقرهاد مجيدي به گل رسيد. اما در حالي که دقيقه اي بيشتر به پايان بازي نمانده بود، با دريافت گل از روي نقطه پنالتي برد را با مساوي يک بر يک عوض کرد تا با 42 امتياز در رده هشتم جدول قرار گيرد.
در بازي ديگر تيم ملوان بندرانزلي در زمين خود با نتيجه يک بر صفر برابر پيکان شکست خورد تا فاصله اش با تيم هاي قعر جدول کمتر شده و در خطر سقوط به دسته پايين تر قرار گيرد.
محمد احمدزاده، سرمربي ملوان و مربي تيم ملي فوتبال ايران بعد از اين شکست اعلام کرد با توجه به موقعيت حساس ملوان در هفته هاي باقي ماننده ليگ برتر از مربيگري در تيم ملي استعفا مي دهد.
نتايج بازي هاي برگزار شده از هفته سي و يکم در روز دوشنبه به اين شرح است:
صباباتري 3 - صنعت نفت آبادان 1
استقلال تهران 1 - مقاومت سپاسي شيراز 1
ذوب آهن اصفهان صفر - پاس همدان صفر
شيرين فراز کرمانشاه صفر - پگاه گيلان 2
ملوان انزلي صفر - پيکان 1
مس کرمان 1 - ابومسلم خراسان 1
استقلال اهواز 2 - راه آهن 3
جدول ليگ برتر ايران تا پايان هفته سي و يکم به اين شرح است:
1- سپاهان اصفهان (31 بازي، 54 امتياز)
2- پرسپوليس (31 بازي، 52 امتياز)
3- صباباتري (31 بازي، 51 امتياز)
4- پاس همدان (31 بازي، 46 امتياز)
5- استقلال اهواز (31 بازي، 44 امتياز)
6- ابومسلم خراسان (31 بازي، 44 امتياز)
7- برق شيراز (31 بازي، 43 امتياز)
8- استقلال تهران (31 بازي، 44 امتياز)
هفته سي و يکم ليگ برتر فوتبال ايران روز دوشنبه با برگزاري هفت ديدار به پايان رسيد.
در حساس ترين بازي هاي روز دوشنبه تيم صباباتري در زمين خود با نتيجه 3 بر يک تيم صنعت نفت آبادان را شکست داد تا در رده سوم جدول باقي بماند و فاصله اش با تيم صدرنشين به 3 امتياز برسد.
در فاصله سه هفته مانده به پايان فصل و با توجه به بازي مستقيم پرسپوليس با سپاهان و صبا باتري با پرسپوليس، هر سه اين تيم ها براي قهرماني در ليگ برتر شانس مناسبي دارند.
در ديگر بازي هفته سي و يکم تيم استقلال تهران ميزبان مقاومت سپاسي شيراز بود. در اين بازي استقلال ابتدا در پايان نيمه اول توسط فقرهاد مجيدي به گل رسيد. اما در حالي که دقيقه اي بيشتر به پايان بازي نمانده بود، با دريافت گل از روي نقطه پنالتي برد را با مساوي يک بر يک عوض کرد تا با 42 امتياز در رده هشتم جدول قرار گيرد.
در بازي ديگر تيم ملوان بندرانزلي در زمين خود با نتيجه يک بر صفر برابر پيکان شکست خورد تا فاصله اش با تيم هاي قعر جدول کمتر شده و در خطر سقوط به دسته پايين تر قرار گيرد.
محمد احمدزاده، سرمربي ملوان و مربي تيم ملي فوتبال ايران بعد از اين شکست اعلام کرد با توجه به موقعيت حساس ملوان در هفته هاي باقي ماننده ليگ برتر از مربيگري در تيم ملي استعفا مي دهد.
نتايج بازي هاي برگزار شده از هفته سي و يکم در روز دوشنبه به اين شرح است:
صباباتري 3 - صنعت نفت آبادان 1
استقلال تهران 1 - مقاومت سپاسي شيراز 1
ذوب آهن اصفهان صفر - پاس همدان صفر
شيرين فراز کرمانشاه صفر - پگاه گيلان 2
ملوان انزلي صفر - پيکان 1
مس کرمان 1 - ابومسلم خراسان 1
استقلال اهواز 2 - راه آهن 3
جدول ليگ برتر ايران تا پايان هفته سي و يکم به اين شرح است:
1- سپاهان اصفهان (31 بازي، 54 امتياز)
2- پرسپوليس (31 بازي، 52 امتياز)
3- صباباتري (31 بازي، 51 امتياز)
4- پاس همدان (31 بازي، 46 امتياز)
5- استقلال اهواز (31 بازي، 44 امتياز)
6- ابومسلم خراسان (31 بازي، 44 امتياز)
7- برق شيراز (31 بازي، 43 امتياز)
8- استقلال تهران (31 بازي، 44 امتياز)
آخرين هفتهي ديدارهاي بوندسليگا
در پايان واپسين بازيهاي بوندس ليگاي آلمان، اوليور کان، دروازهبان تيم بايرن مونيخ
که سالها دروازهباني تيم ملي آلمان را نيز به عهده داشت با زمين فوتبال وداع کرد
واپسين هفتهي ديدارهاي ليگ برتر فوتبال آلمان (بوندسليگا) اگر هيجاني داشت، به پايين جدول مربوط بود و تعيين سومين تيمي که بايد به دستهي دوم سقوط ميکرد. روز شنبه (17 مه) بطور همزمان 9 بازي برگزار گرديد.
واپسين هفتهي ديدارهاي ليگ برتر فوتبال آلمان (بوندسليگا) اگر هيجاني داشت، به پايين جدول مربوط بود و تعيين سومين تيمي که بايد به دستهي دوم سقوط ميکرد. تکليف قهرماني ليگ از پيش روشن شده بود و بايرن مونيخ قهرماني اين فصل را نيز به نام خود رقم زده است. امروز شنبه (17 مه) بطور همزمان 9 بازي برگزار گرديد.
پيروزي شالکه بر نورنبرگ
در نخستين ديدار امروز، تيم نورنبرگ که هنوز شانس کوچکي براي بقا در دستهي نخست داشت، ميزبان شالکه تيم سوم جدول ردهبندي بود. نورنبرگ بايد اين بازي را حتما ميبرد و همزمان آرزو ميکرد که بيلهفلد نتواند در بازي امروز خود پيروز گردد. چرا که در غير اين صورت، نورنبرگ به عنوان سومين تيم پس از روستوک و دويسبورگ بايد به دستهي دوم سقوط ميکرد. از سوي ديگر حريف امروز نورنبرگ امروز تيمي بود که در بازيهاي خارج از خانه بسيار قدرتمند ظاهر ميشود. اين ديدار سرانجام با نتيجهي دو بر صفر به سود شالکه به پايان رسيد و نورنبرگ سقوط کرد.
باخت لورکوزن در برابر برمن
در يکي ديگر از ديدارهاي امروز، باير لورکوزن ميزبان برمن بود. برمن بايد تلاش ميکرد با يک پيروزي موقعيت خود را به عنوان تيم دوم جدول تثبت کند تا مستقيما وارد رقابتهاي فصل بعدي «چمپينز ليگ» گردد. و لورکوزن به عنوان تيم چهارم جدول در پي آن بود که با يک پيروزي، شرکت خود را در جام يوفا قطعي سازد. بدينسان، همهي فوتبالدوستان بازي حساس و جذابي را انتظار ميکشيدند. اين ديدار سرانجام با نتيجهي يک بر صفر به سود برمن به پايان رسيد.
چهار بر يک: سرانجام ديدار بايرن مونيخ و هرتا برلين
ديگر ديدار امروز ميان بايرن مونيخ قهرمان اين فصل و رکورددار قهرماني بوندسليگا و هرتا برلين برگزار شد. بايرن مونيخ با خيالي آسوده به اين مصاف ميرفت. اين بازي همزمان بازي خداحافظي اوليور کان دروازهبان بايرن مونيخ و اوتمار هيتسفلد مربي اين تيم بود. تيم هرتا برلين نيز جايگاهي در ميانهي جدول به خود اختصاص داده بود و اين بازي هيچ تاثيري در سرنوشتش نداشت. آخرين پيروزي هرتا برلين در مونيخ، به 31 سال پيش بازميگشت. سرانجام اين ديدار با نتيجهي چهار بر يک به سود مونيخيها به پايان رسيد.
تساوي بيلهفلد و اشتوتگارت
يکي ديگر از ديدارهاي امروز، مصاف ميان اشتوتگارت قهرمان فصل پيش و بيلهفلد بود. براي بيلهفلد يک مساوي ميتوانست براي باقي ماندن در دستهي اول بوندسليگا کافي باشد، ولي يک پيروزي در هر صورت به معني بقا بود. زيرا اگر بيلهفلد مساوي ميکرد و نورنبرگ ميبرد، تفاضل گل به نفع نورنبرگ ميبود. از سوي ديگر اشتوتگارت نيز آخرين فرصت را داشت تا موقعيت خود را براي شرکت در جام يوفا تثبيت کند. اين ديدار با نتيجهي دو بر دو مساوي شد.
کوتبوس مغلوب هانوفر
امروز همچنين هانوفر ميزبان کوتبوس بود. کوتبوس هفتهي پيش بقاي خود را در دستهي اول بوندسليگا جشن گرفت و با خيالي آسوده به اين مصاف ميرفت. هانوفر هم به عنوان تيم ميانهي جدول نه چيز زيادي براي به دست آوردن داشت و نه از دست دادن. با اين حال اين تيم بايد تلاش ميکرد انتقام شکست پنج بر يک بازي رفت را از کوتبوس بگيرد و هواداران خود را تا حدودي راضي کند. سرانجام اين ديدار با نتيجهي چهار بر صفر به سود هانوفر به پايان رسيد.
پيشيگرفتن ولفسبورگ از دورتموند
در يکي ديگر از ديدارهاي امروز، دورتموند ميزبان وولفسبورگ بود. وولفسبورگ به عنوان تيم ششم جدول ردهبندي، از نتايج اين فصل رضايت دارد. يک پيروزي ميتوانست شرکت اين تيم را در جام يوفا قطعي سازد. ولي اين بازي براي دورتموند که فصل ناموفقي را پشت سرگذاشت، اهميت چنداني نداشت. اين تيم در بهترين حالت فقط ميتوانست خود را به جايگاه دهم جدول برکشد. سرانجام اين ديدار با نتيجهي چهار بر دو به سود وولفسبورگ به پايان رسيد.
بازي پرگل هامبورگ و کارلسروهه
ديدار ديگر امروز ميان هامبورگ و کارلسروهه برگزار شد. هامبورگ که در نيمهي اول فصل همواره در تعقيب صدرنشين بود، اين اواخر چهرهي ناموفقي داشت. در بازي امروز، دستکم يک برد ميتوانست شرکت اين تيم را در جام يوفا محرز سازد. اين بازي براي کارلسروهه نيز اهميت چنداني نداشت. هامبورگ در اين ديدار با نتيجهي هفت بر صفر کارلسروهه را درهم کوبيد.
بازي بياهميت
ديدار ميان بوخوم و روستوک نيز از بازيهاي امروز بود که در سرنوشت دو تيم تاثيري نداشت. روستوک به دستهي دوم سقوط کرده و بوخوم نيز در جايگاه دوازدهم بسر ميبرد. سرانجام اين ديدار با نتيجهي دو بر يک به سود روستوک به پايان رسيد.
پيروزي فرانکفورت بر دويسبورگ
آخرين بازي امروز ميان فرانکفورت و دويسبورگ برگزار شد. دويسبورگ که سقوطش به دستهي دوم قطعي شده بود، دستکم بايد تلاش ميکرد با يک پيروزي بصورتي آبرومندانه از دستهي اول خداحافظي کند. براي فرانکفورت به عنوان تيم يازدهم جدول هم اين بازي اهميت چنداني نداشت. اين بازي سرانجام با نتيجهي چهار بر دو به سود فرانکفورت به پايان رسيد.
پرسپولیس قهرمان لیگ برتر ایران شد
تیم فوتبال پرسپولیس تهران با گل دقیقه 6+90 توانست سپاهان اصفهان را در حضور صد هزار تماشاگر در ورزشگاه آزادی تهران شکست دهد و قهرمان لیگ برتر ایران شود.
این بازی حساس در آخرین هفته لیگ برتر در حالی آغاز شد که پیش از آن تیم سپاهان اصفهان با 58 امتیاز در صدر جدول قرار داشت و پرسپولیس با 56 امتیاز در رده دوم بود.
به این ترتیب پرسپولیس برای قهرمان شدن در این فصل لیگ برتر به پیروزی نیاز داشت و در صورت پیروزی سپاهان بر پرسپولیس و یا کسب نتیجه تساوی، سپاهان قهرمان لیگ برتر می شد.
این بازی در حالی در ورزشگاه آزادی آغاز شد که سکوهای ورزشگاه صد هزار نفری آزادی چند ساعت پیش از شروع بازی کاملا پر شده و درهای ورزشگاه بسته شده بود.
پرسپولیس که در این بازی نیاز به برد داشت، بازی را با حملات زیادی آغاز کرد تا در دقیقه 17 روی شوت محسن خلیلی به گل رسید.
بعد از گل نیز حملات پرسپولیس چند دقیقه ادامه پیدا کرد. اما به تدریج بازی کمی متعادل شد تا در دقیقه 29 احسان حاج صفی بازی را به تساوی کشان.
بعد از گل و تا پایان نیمه اول بازی از تب و تاب اولیه افتاده بود و توپ بیشتر در میانه زمین در جریان بود.
در نیمه دوم پرسپولیس به تدریج برحملات خود افزود و هر چه بازی به دقایق پایانی خود نزدیک می شد هم اضطراب بازیکنان پرسپولیس برای رسیدن به گل پیروزی و هم فشار آنها روی دروازه سپاهان بیشتر می شد.
اما بی دقتی مهاجمان پرسپولیس، که تا حدودی ناشی از فشار عصبی به نظر می رسید، و همین طور عملکرد خوب دروازه بان و مدافعان سپاهان باعث شد پرسپولیس نتواند به گل دست پیدا کند.
با پایان گرفتن وقت عادی بازی داور اعلام 7 دقیقه وقت تلف شده کرد. در ششمین دقیقه از وقت های تلف شده پرسپولیس صاحب یک ضربه ایستگاهی پشت محوطه جریمه سپاهان شد.
این ضربه را فرزاد آشوبی زد که به دیواره دفاعی سپاهانی ها خورد و در برگشت محسن خلیلی بار دیگر توپ را به سمت دروازه شوت کرد که در آستانه رفتن به اوت کریم باقری توپ را گرفت و روی دروازه فرستاد که سپهر حیدری با ضربه سر توپ را از روی دست دروازه بان سپاهان وارد دروازه کرد تا ورزشگاه آزادی از فریاد شادی صد هزار هوادار پرسپولیس منفجر شود.
به این ترتیب تیم پرسپولیس با 59 امتیاز قهرمان هفتمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران شد و سپاهان با 58 امتیاز در رده دوم ایستاد و افشین قطبی، سرمربی این تیم، در اولین فصل حضور خود در فوتبال ایران توانست تیم پرسپولیس را قهرمان لیگ برتر ایران کند.
در پایین جدول هم شیرین فراز کرمانشاه که از هفته ها پیش از سقوطش به دسته پایین تر مسجل شده بود با 3 گل مغلوب راه آهن شد.
صنعت نفت آبادان هم علی رغم پیروزی 2 بر یک برابر استقلال تهران، به دلیل تساوی ملوان انزلی و پیروزی پگاه گیلان نتوانست در لیگ برتر باقی بماند و به دسته پاین تر سقوط کرد.
تیم استقلال تهران هم با چند شکست متوالی در هفته های اخیر در رده سیزدهم جدول قرار گرفت تا یکی از ضعیف ترین نتایج تاریخ این باشگاه در لیگ رقم بخورد.
فیروز کریمی، سرمربی استقلال تهران، پیش از آخرین روز لیگ به دلیل نتایج ضعیف این تیم از مقام خود استعفا داد.
نتایج بازی های هفته آخر لیگ برتر ایران به این شرح است:
پرسپولیس 2 - سپاهان اصفهان 1
صنعت نفت آبادان 2 - استقلال تهران 1
ذوب آهن اصفهان 4 - استقلال اهواز 2
مقاومت سپاسی شیراز 1 - مس کرمان 3
پگاه گیلان 1 - صباباتری صفر
ابومسلم خراسان 2 - برق شیراز 1
راه آهن 3 - شیرین فراز کرمانشاه صفر
پیکان صفر - سایپا 1
پاس همدان 1 - ملوان انزلی 1
جدول نهایی لیگ برتر ایران تا پایان هفته سی و دوم به این شرح است:
1- پرسپولیس تهران، 59 امتیاز
2- سپاهان اصفهان، 58 امتیاز
3- صباباتری، 52 امتیاز
4- ابومسلم خراسان، 50 امتیاز
5- پاس همدان، 49 امتیاز
6- ذوب آهن اصفهان، 48 امتیاز
7- برق شیراز، 47 امتیاز
8- استقلال اهواز، 46 امتیاز
9- پیکان، 46 امتیاز
10- مس کرمان، 45 امتیاز
11- سایپا، 45 امتیاز
12- راه آهن& 44 امتیاز
13- استقلال تهران، 43 امتیاز
14- مقاومت سپاسی شیراز، 42 امتیاز
15- پگاه گیلان، 38 امتیاز
16- ملوان انزلی، 36 امتیاز
17- صنعت نفت آبادان، 35 امتیاز
18- شیرین فراز کرمانشاه، 21 امتیاز
تیم فوتبال پرسپولیس تهران با گل دقیقه 6+90 توانست سپاهان اصفهان را در حضور صد هزار تماشاگر در ورزشگاه آزادی تهران شکست دهد و قهرمان لیگ برتر ایران شود.
این بازی حساس در آخرین هفته لیگ برتر در حالی آغاز شد که پیش از آن تیم سپاهان اصفهان با 58 امتیاز در صدر جدول قرار داشت و پرسپولیس با 56 امتیاز در رده دوم بود.
به این ترتیب پرسپولیس برای قهرمان شدن در این فصل لیگ برتر به پیروزی نیاز داشت و در صورت پیروزی سپاهان بر پرسپولیس و یا کسب نتیجه تساوی، سپاهان قهرمان لیگ برتر می شد.
این بازی در حالی در ورزشگاه آزادی آغاز شد که سکوهای ورزشگاه صد هزار نفری آزادی چند ساعت پیش از شروع بازی کاملا پر شده و درهای ورزشگاه بسته شده بود.
پرسپولیس که در این بازی نیاز به برد داشت، بازی را با حملات زیادی آغاز کرد تا در دقیقه 17 روی شوت محسن خلیلی به گل رسید.
بعد از گل نیز حملات پرسپولیس چند دقیقه ادامه پیدا کرد. اما به تدریج بازی کمی متعادل شد تا در دقیقه 29 احسان حاج صفی بازی را به تساوی کشان.
بعد از گل و تا پایان نیمه اول بازی از تب و تاب اولیه افتاده بود و توپ بیشتر در میانه زمین در جریان بود.
در نیمه دوم پرسپولیس به تدریج برحملات خود افزود و هر چه بازی به دقایق پایانی خود نزدیک می شد هم اضطراب بازیکنان پرسپولیس برای رسیدن به گل پیروزی و هم فشار آنها روی دروازه سپاهان بیشتر می شد.
اما بی دقتی مهاجمان پرسپولیس، که تا حدودی ناشی از فشار عصبی به نظر می رسید، و همین طور عملکرد خوب دروازه بان و مدافعان سپاهان باعث شد پرسپولیس نتواند به گل دست پیدا کند.
با پایان گرفتن وقت عادی بازی داور اعلام 7 دقیقه وقت تلف شده کرد. در ششمین دقیقه از وقت های تلف شده پرسپولیس صاحب یک ضربه ایستگاهی پشت محوطه جریمه سپاهان شد.
این ضربه را فرزاد آشوبی زد که به دیواره دفاعی سپاهانی ها خورد و در برگشت محسن خلیلی بار دیگر توپ را به سمت دروازه شوت کرد که در آستانه رفتن به اوت کریم باقری توپ را گرفت و روی دروازه فرستاد که سپهر حیدری با ضربه سر توپ را از روی دست دروازه بان سپاهان وارد دروازه کرد تا ورزشگاه آزادی از فریاد شادی صد هزار هوادار پرسپولیس منفجر شود.
به این ترتیب تیم پرسپولیس با 59 امتیاز قهرمان هفتمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران شد و سپاهان با 58 امتیاز در رده دوم ایستاد و افشین قطبی، سرمربی این تیم، در اولین فصل حضور خود در فوتبال ایران توانست تیم پرسپولیس را قهرمان لیگ برتر ایران کند.
در پایین جدول هم شیرین فراز کرمانشاه که از هفته ها پیش از سقوطش به دسته پایین تر مسجل شده بود با 3 گل مغلوب راه آهن شد.
صنعت نفت آبادان هم علی رغم پیروزی 2 بر یک برابر استقلال تهران، به دلیل تساوی ملوان انزلی و پیروزی پگاه گیلان نتوانست در لیگ برتر باقی بماند و به دسته پاین تر سقوط کرد.
تیم استقلال تهران هم با چند شکست متوالی در هفته های اخیر در رده سیزدهم جدول قرار گرفت تا یکی از ضعیف ترین نتایج تاریخ این باشگاه در لیگ رقم بخورد.
فیروز کریمی، سرمربی استقلال تهران، پیش از آخرین روز لیگ به دلیل نتایج ضعیف این تیم از مقام خود استعفا داد.
نتایج بازی های هفته آخر لیگ برتر ایران به این شرح است:
پرسپولیس 2 - سپاهان اصفهان 1
صنعت نفت آبادان 2 - استقلال تهران 1
ذوب آهن اصفهان 4 - استقلال اهواز 2
مقاومت سپاسی شیراز 1 - مس کرمان 3
پگاه گیلان 1 - صباباتری صفر
ابومسلم خراسان 2 - برق شیراز 1
راه آهن 3 - شیرین فراز کرمانشاه صفر
پیکان صفر - سایپا 1
پاس همدان 1 - ملوان انزلی 1
جدول نهایی لیگ برتر ایران تا پایان هفته سی و دوم به این شرح است:
1- پرسپولیس تهران، 59 امتیاز
2- سپاهان اصفهان، 58 امتیاز
3- صباباتری، 52 امتیاز
4- ابومسلم خراسان، 50 امتیاز
5- پاس همدان، 49 امتیاز
6- ذوب آهن اصفهان، 48 امتیاز
7- برق شیراز، 47 امتیاز
8- استقلال اهواز، 46 امتیاز
9- پیکان، 46 امتیاز
10- مس کرمان، 45 امتیاز
11- سایپا، 45 امتیاز
12- راه آهن& 44 امتیاز
13- استقلال تهران، 43 امتیاز
14- مقاومت سپاسی شیراز، 42 امتیاز
15- پگاه گیلان، 38 امتیاز
16- ملوان انزلی، 36 امتیاز
17- صنعت نفت آبادان، 35 امتیاز
18- شیرین فراز کرمانشاه، 21 امتیاز
هوفنهایم و صعود از لیگ دسته سوم به لیگ دسته اول آلمان
رالف رانگنیک، مربی موفق تیم هوفنهایم
در دیدارهای پایانی لیگ دسته دوم آلمان که امروز (۱۸ آوریل) برگزار شدند، تیم گمنام هوفنهایم که از تیمهای تازهوارد این فصل لیگ دسته دوم محسوب میشد، توانست همگی را غافلگیر کرده و به لیگ دسته اول فوتبال آلمان بپیوندد.
هوفنهایم که رالف رانگنیک، یکی از مربیان نوآور و مطرح آلمان را در اختیار دارد، فصل گذشته از لیگ دسته سوم به لیگ دسته دوم آلمان صعود کرد و با توجه به پشتیبانی و امکانات مالی درخور توجه صاحب باشگاه، توانست بازیکنان خوب و قدرتمندی را به خدمت خود درآورد.
هوفنهایم به ویژه در نیم فصل دوم، بازیهای فوقالعادهای از خود نشان داد و در اکثر موارد هم پیروز میدان را ترک کرد، از جمله در آخرین هفته از پیکارهای لیگ دسته دوم که در چارچوب آن، هوفنهایم موفق شد، با نتیجه ۵ بر صفر تیم گرویتر فورت را شکست دهد.
حال باید دید که هوفنهایم در فصل آینده بوندس لیگا تا چه اندازه از عهده رقابت و رویایی با دسته اولیهای آلمان بر خواهد آمد. ناگفته نماند که در طی دو هفته گذشته، تیمهای پرسابقه و معروف اف ث کلن و مونشنگلادباخ نیز توانستند، صعود خود را به لیگ دسته اول فوتبال آلمان مسجل سازند.
البته باید در نظر داشت که این دو تیم برخلاف هوفنهایم نه تنها از تجربیات زیادی در لیگ دسته اول آلمان برخوردارند، بلکه در دوارانی، از جمله در دهه هفتاد میلادی از تیمهای مطرح و موفق اروپا بودهاند.
رالف رانگنیک، مربی موفق تیم هوفنهایم
در دیدارهای پایانی لیگ دسته دوم آلمان که امروز (۱۸ آوریل) برگزار شدند، تیم گمنام هوفنهایم که از تیمهای تازهوارد این فصل لیگ دسته دوم محسوب میشد، توانست همگی را غافلگیر کرده و به لیگ دسته اول فوتبال آلمان بپیوندد.
هوفنهایم که رالف رانگنیک، یکی از مربیان نوآور و مطرح آلمان را در اختیار دارد، فصل گذشته از لیگ دسته سوم به لیگ دسته دوم آلمان صعود کرد و با توجه به پشتیبانی و امکانات مالی درخور توجه صاحب باشگاه، توانست بازیکنان خوب و قدرتمندی را به خدمت خود درآورد.
هوفنهایم به ویژه در نیم فصل دوم، بازیهای فوقالعادهای از خود نشان داد و در اکثر موارد هم پیروز میدان را ترک کرد، از جمله در آخرین هفته از پیکارهای لیگ دسته دوم که در چارچوب آن، هوفنهایم موفق شد، با نتیجه ۵ بر صفر تیم گرویتر فورت را شکست دهد.
حال باید دید که هوفنهایم در فصل آینده بوندس لیگا تا چه اندازه از عهده رقابت و رویایی با دسته اولیهای آلمان بر خواهد آمد. ناگفته نماند که در طی دو هفته گذشته، تیمهای پرسابقه و معروف اف ث کلن و مونشنگلادباخ نیز توانستند، صعود خود را به لیگ دسته اول فوتبال آلمان مسجل سازند.
البته باید در نظر داشت که این دو تیم برخلاف هوفنهایم نه تنها از تجربیات زیادی در لیگ دسته اول آلمان برخوردارند، بلکه در دوارانی، از جمله در دهه هفتاد میلادی از تیمهای مطرح و موفق اروپا بودهاند.
المپیک لیون، یکهتاز لیگ فرانسه
فابیو سانتوس (راست) یکی از بازیکنان کلیدی المپیک لیون
در فرانسه، تیم پرآوازه المپیک لیون، برای هفتمین بار پیاپی موفق شد، عنوان قهرمانی باشگاههای این کشور را از آن خود کند.
در آخرین هفته از رقابتهای لیگ دسته اول فرانسه، لیون با نتیجه ۳ بر ۱ از سد اوکسر گذشت و با این پیروزی مهم، به یکهتازی خود در فرانسه تداوم بخشید. روزنامه ورزشی «لکیپ» در سرتیتر شماره امروز خود (یکشنبه، ۱۸ آوریل) نوشت: «لیون رییس میماند.»
رقیب سرسخت لیون، یعنی باشگاه بوردو، در دیدار خود در برابر لانس به تساوی ۲ بر ۲ دست یافت. این درحالیست که بوردو برای پشت سر گذاشتن لیون و کسب عنوان قهرمانی، خود به پیروزی در برابر لانس و شکست همزمان لیون در برابر اوکسر نیاز داشت.
البته بازیکنان لیون باید جشن این موفقیت را دست کم تا اندازهای به آینده موکول کنند، چرا که این تیم در روز شنبه آینده (۲۴ آوریل) در دیدار فینال جام حذفی فرانسه رویاروی پاریس سن ژرمن قرار خواهد گرفت.
جالب توجه آنکه لیون، علیرغم موفقیتهای چشمگیرش در پیکارهای لیگ دسته اول فرانسه، اکنون ۳۵ سال است که انتظار کسب عنوان قهرمانی جام حذفی این کشور را میکشد.
فابیو سانتوس (راست) یکی از بازیکنان کلیدی المپیک لیون
در فرانسه، تیم پرآوازه المپیک لیون، برای هفتمین بار پیاپی موفق شد، عنوان قهرمانی باشگاههای این کشور را از آن خود کند.
در آخرین هفته از رقابتهای لیگ دسته اول فرانسه، لیون با نتیجه ۳ بر ۱ از سد اوکسر گذشت و با این پیروزی مهم، به یکهتازی خود در فرانسه تداوم بخشید. روزنامه ورزشی «لکیپ» در سرتیتر شماره امروز خود (یکشنبه، ۱۸ آوریل) نوشت: «لیون رییس میماند.»
رقیب سرسخت لیون، یعنی باشگاه بوردو، در دیدار خود در برابر لانس به تساوی ۲ بر ۲ دست یافت. این درحالیست که بوردو برای پشت سر گذاشتن لیون و کسب عنوان قهرمانی، خود به پیروزی در برابر لانس و شکست همزمان لیون در برابر اوکسر نیاز داشت.
البته بازیکنان لیون باید جشن این موفقیت را دست کم تا اندازهای به آینده موکول کنند، چرا که این تیم در روز شنبه آینده (۲۴ آوریل) در دیدار فینال جام حذفی فرانسه رویاروی پاریس سن ژرمن قرار خواهد گرفت.
جالب توجه آنکه لیون، علیرغم موفقیتهای چشمگیرش در پیکارهای لیگ دسته اول فرانسه، اکنون ۳۵ سال است که انتظار کسب عنوان قهرمانی جام حذفی این کشور را میکشد.
اینتر میلان و ۱۶مین عنوان قهرمانی لیگ دسته اول ایتالیا
شادی بازیکنان اینتر میلان از کسب عنوان قهرمانی لیگ ایتالیا
تیم پرآوازه اینتر میلان در آخرین هفته از رقابتهای لیگ دسته اول ایتالیا، سری آ، موفق شد، تیم پار ما را ۲ بر صفر شکست دهد و برای ۱۶مین بار به عنوان قهرمانی باشگاههای این کشور دست یابد و بدین ترتیب از عنوان خود دفاع کند.
ناجی اینتر میلان در آخرین هفته از رقابتهای لیگ دسته اولی ایتالیا، زلاتان ایبراهیمویچ، مهاجم سوئدی این تیم شد که با گلهای خود در دقایق ۶۸ و ۷۹ بازی، سه امتیاز لازم را برای اینتر به ارمغان آورد. جالب توجه آنکه، روبرتو مانچینی، سرمربی اینتر میلان با این موفقیت، به سومین عنوان قهرمانی خود دست یافته است. با وجود این، هنوز مشخص نیست که آیا مانچینی در فصل آینده نیز بر کرسی مربیگری اینتر میلان تکیه خواهد زد یا نه.
اما آنچه که شیرینی این موفقیت را برای اینتر میلان دو چندان کرد، ناکامی رقیب همشهری این تیم، یعنی آ ث میلان بود که علیرغم پیروزی ۴ بر ۱ بر اودینزه کالچیو در رده پنجم جدول جای گرفت و در فصل آینده در پیکارهای لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا حضور نخواهد داشت.
آ ث میلان و ستارهاش کاکا، در فصل آینده در لیگ قهرمانان غایب خواهند بود
در واقع در این فصل همان بلایی سر آ ث میلان آمد که در فصل گذشته تیم صاحبنام بایرن مونیخ دچار آن شده بود، یعنی محروم ماندن از لیگ قهرمانان و بسنده کردن به جام نه چندان مهم یوفا. عدم حضور میلانیها در لیگ قهرمانان، برای تیمی که در سال گذشته به عنوان قهرمانی این لیگ دست یافته بود، هم از لحاظ مالی به ضرر این تیم است و هم وجه و اعتبار این تیم را خدشهدار میکند.
نایب قهرمان این فصل از پیکارهای لیگ دسته اول ایتالیا، تیم آ اس رم است که در فصل پیش نیز، نتوانسته بود، گوی سبقت را از اینتر میلان برباید و در پایان ناگزیر شد، به عنوان نایب قهرمانی باشگاههای ایتالیا بسنده کند. بازیکنان آ اس رم، امروز (۱۸ آوریل) در دیدارهای پایانی لیگ ایتالیا، به تساوی ۱ بر ۱ در برابر کاتانیا کالچیو دست یافتند.
در کنار تیمهای اینتر میلان و آ اس رم که مستقیما به لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا راه یافتهاند، دو تیم یوونتوس تورین و آ ث فلورانس به ترتیب ردههای سوم و چهارم جدول را از آن خود کرده و این امکان را دارند که با موفقیت در دیدارهای مقدماتی این لیگ، به جمع بزرگان اروپا بپیوندند.
و اما نگاهی هم بیاندازیم به قعر جدول ردهبندی لیگ ایتالیا. سه تیمی که لیگ دسته اول این کشور را ترک کرده و در فصل آینده در جمع دسته دومیها خواهند بود، عبارتند از: اف ث پارما، اف ث امپولی و آ اس لیورنو.
شهرام احدی
شادی بازیکنان اینتر میلان از کسب عنوان قهرمانی لیگ ایتالیا
تیم پرآوازه اینتر میلان در آخرین هفته از رقابتهای لیگ دسته اول ایتالیا، سری آ، موفق شد، تیم پار ما را ۲ بر صفر شکست دهد و برای ۱۶مین بار به عنوان قهرمانی باشگاههای این کشور دست یابد و بدین ترتیب از عنوان خود دفاع کند.
ناجی اینتر میلان در آخرین هفته از رقابتهای لیگ دسته اولی ایتالیا، زلاتان ایبراهیمویچ، مهاجم سوئدی این تیم شد که با گلهای خود در دقایق ۶۸ و ۷۹ بازی، سه امتیاز لازم را برای اینتر به ارمغان آورد. جالب توجه آنکه، روبرتو مانچینی، سرمربی اینتر میلان با این موفقیت، به سومین عنوان قهرمانی خود دست یافته است. با وجود این، هنوز مشخص نیست که آیا مانچینی در فصل آینده نیز بر کرسی مربیگری اینتر میلان تکیه خواهد زد یا نه.
اما آنچه که شیرینی این موفقیت را برای اینتر میلان دو چندان کرد، ناکامی رقیب همشهری این تیم، یعنی آ ث میلان بود که علیرغم پیروزی ۴ بر ۱ بر اودینزه کالچیو در رده پنجم جدول جای گرفت و در فصل آینده در پیکارهای لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا حضور نخواهد داشت.
آ ث میلان و ستارهاش کاکا، در فصل آینده در لیگ قهرمانان غایب خواهند بود
در واقع در این فصل همان بلایی سر آ ث میلان آمد که در فصل گذشته تیم صاحبنام بایرن مونیخ دچار آن شده بود، یعنی محروم ماندن از لیگ قهرمانان و بسنده کردن به جام نه چندان مهم یوفا. عدم حضور میلانیها در لیگ قهرمانان، برای تیمی که در سال گذشته به عنوان قهرمانی این لیگ دست یافته بود، هم از لحاظ مالی به ضرر این تیم است و هم وجه و اعتبار این تیم را خدشهدار میکند.
نایب قهرمان این فصل از پیکارهای لیگ دسته اول ایتالیا، تیم آ اس رم است که در فصل پیش نیز، نتوانسته بود، گوی سبقت را از اینتر میلان برباید و در پایان ناگزیر شد، به عنوان نایب قهرمانی باشگاههای ایتالیا بسنده کند. بازیکنان آ اس رم، امروز (۱۸ آوریل) در دیدارهای پایانی لیگ ایتالیا، به تساوی ۱ بر ۱ در برابر کاتانیا کالچیو دست یافتند.
در کنار تیمهای اینتر میلان و آ اس رم که مستقیما به لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا راه یافتهاند، دو تیم یوونتوس تورین و آ ث فلورانس به ترتیب ردههای سوم و چهارم جدول را از آن خود کرده و این امکان را دارند که با موفقیت در دیدارهای مقدماتی این لیگ، به جمع بزرگان اروپا بپیوندند.
و اما نگاهی هم بیاندازیم به قعر جدول ردهبندی لیگ ایتالیا. سه تیمی که لیگ دسته اول این کشور را ترک کرده و در فصل آینده در جمع دسته دومیها خواهند بود، عبارتند از: اف ث پارما، اف ث امپولی و آ اس لیورنو.
شهرام احدی
فینال لیگ قهرمانان: دوئل سرنوشتساز دو مربی
رسانه های بریتانیایی مسابقه چهارشنبه شب در مسکو را که بین منچستریونایتد و چلسی برای دستیابی به جام قهرمانی باشگاه های اروپا برگزار می شود، مهم ترین مسابقه بین دو تیم انگلیسی در تاریخ فوتبال این کشور نام داده اند. شاید به این دلیل که برای اولین بار است که دو باشگاه انگلیسی به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کرده اند، دو باشگاهی که در لیگ برتر انگلستان اول و دوم شده اند و بهترین بازیکنان داخلی و خارجی این جزیره را در اختیار دارند. اما من فکر می کنم که منظور آنها از مهم، عواقب سرنوشت سازی است که نتیجه این مسابقه برای دو تیم، به ویژه برای مربیانشان، در بر دارد.
قبل از این که به اصل موضوع بپردازیم، بد نیست که تکلیف این اصطلاح "باشگاه انگلیسی" را روشن کنیم و ببینیم آیا واقعا این دو باشگاه انگلیسی هستند یا نه. البته این دو باشگاه از نظر جغرافیایی در انگلستان هستند، یکی در چلسی از اعیان نشین ترین محلات لندن و دیگری در منچستر، یکی از مهم ترین شهرهای این کشور. اما آیا موقعیت جغرافیایی به تنهایی کافی است که آنها را انگلیسی کند؟ آن هم وقتی که صاحب منچستریونایتد آمریکایی است و مالک چلسی روس، مربی چلسی اسرائیلی است و سرمربی منچستریونایتد اسکاتلندی، ستارگان منچستریونایتد پرتغالی، آرژانتینی، برزیلی، صرب و فرانسوی هستند و بزرگان چلسی، آلمانی، اوکراینی، ساحل عاجی و از کشورهای آفریقائی. از همه مهم تر هواداران داخلی این دو تیم در منچستر و چلسی و بطور کلی در همه انگلستان، در مقایسه با طرفدارانشان در سراسر جهان از آمریکا گرفته تا خاور دور، به قول خودمان عددی نیستند.
در مقابل برای حفظ عدالت این را هم باید گفت که بهترین بازیکنان تیم ملی انگلستان عضو این دو تیم هستند: وین رونی، ریو فردیناند، اوئن هارگریوز، مایکل کاریک و وس براون در یونایتد و فرانک لمپارد، جان تری، اشلی کول و جو کول در چلسی. شاید بتوان گفت که تنها بازیکنان برجسته انگلیسی که در چلسی و یونایتد توپ نمی زنند مایکل اوئن مهاجم نیوکاسل و استیون جرارد بازیکن خط میانی لیورپول هستند. از آن گذشته در هر حال این مردم انگلستان هستند که هر آخر هفته برای تماشای فوتبال به ورزشگاه ها می روند و از این راه درآمد هنگفتی نصیب باشگاه ها می شود. و بالاخره این که این دو باشگاه در انگلستان به ثبت رسیده اند و شناسنامه شان انگلیسی است.
من فکر میکنم که میشود نتیجه گرفت که در عصر جهانی سازی، در واقع چلسی و منچستریونایتد دو باشگاه بین المللی هستند که نامشان انگلیسی و مرکز فعالیتشان در انگلستان است. اما برای این که این بحث را کوتاه کنیم بهتر است ما هم مثل بقیه، آنها را باشگاه های انگلیسی بنامیم و به کار خودمان برسیم.
از سه هفته پیش که منچستریونایتد با شکست دادن بارسلونا و چلسی با گذشتن از سد لیورپول به فینال لیگ قهرمانان راه پیدا کردند، صفحات ورزشی روزنامه ها و برنامه های ورزشی رادیو و تلویزیون از بس به این موضوع پرداخته اند، خودشان هم خسته شده اند. این ها هرکدام چندین بار تمام جوانب و همه زمینه های ممکن را پوشش داده اند، بزرگ ترین کارشناسان فوتبال انگلستان در این باره نظر داده اند اما هیچ فرد بی طرفی که حرفش اعتبار داشته باشد حاضر نشده که یکی از این دو تیم را به عنوان قهرمان آینده باشگاه های اروپا انتخاب کند.
شک نیست که پیش بینی نتیجه مسابقات فوتبال آسان نیست چون به قول معروف توپ گرد است و یک لحظه غفلت یا یک اشتباه و یک خطا یا یک پنالتی یا یک کارت قرمز می تواند همه چیز را به هم بزند. نوع بازی و کارنامه و پیشینه چلسی و یونایتد این پیش بینی را مشکل تر هم می کند. البته برای آدمی مثل من که از نوجوانی طرفدار افراطی منچستریونایتد بوده ام و کارشناس فوتبال هم نیستم و حرفم را هم کسی گوش نمی کند، خیلی آسان است که ظاهرا با خیال راحت به هر کسی که می رسم بگویم "این که دیگر سوال ندارد، یونایتد چلسی را در مسکو لوله می کند". اما باور کنید که این حرف ها برای حفظ ظاهر است. با این که معلوم است عاشق این هستم که یونایتد، لوله هم نکند اقلا با یک گل، چلسی را ببرد، در داخل خودم می دانم که هردو تیم بختشان پنجاه پنجاه است.
جالب این که چلسی و منچستریونایتد دو تیم کاملا متفاوت هستند و از هیچ نظر به هم شبیه نیستند. منچستریونایتد تیمی است که کاملا تهاجمی بازی می کند و اعتبار و محبوبیتش را هم به همین خاطر به دست آورده است. بازیکنان این تیم حتی اگر چند گل هم از حریف جلو باشند تا ثانیه آخر در فکر گلزنی بیشتر هستند، گویی که یک بر صفر عقبند و به دنبال گل مساوی هستند. منچستریونایتد همیشه این طور بازی کرده، بازی ای که هدفش به غیر از بردن، سرگرم کردن تماشاچی و ارائه فوتبال زیبا هم هست، فوتبالی که کوین کیگان بازیکن و مربی سرشناس انگلیسی آن را فوتبال "سکسی" نام داده است. تنها تغییر شیوه بازی یونایتد در چند سال اخیر این بود که در گذشته سکسی بازی می کرد اما گل های زیادی هم نوش جان می کرد. اما حالا با حفظ این شیوه بازی، بهترین خط دفاعی در میان تیم های انگلیسی را هم دارد، خط دفاعی که در ۳۸ بازی لیگ برتر، تنها اجازه داد ۲۲ گل وارد دروازه اش شود. واقعیت این است که منچستریونایتد تنها همین یک شیوه بازی را بلد است و هرگاه سعی کرده مثلا دفاعی بازی کند یا یک گل بزند و وقت کشی کند یا خراب کرده یا به زور نتیجه گرفته است.
در مقابل، چلسی نمونه کامل یک تیم حرفه ای به شیوه ایتالیایی ها است. پنج سال پیش که رومن آبراموویچ میلیاردر اهل روسیه چلسی را به قیمت ۱۴۰ میلیون پوند خرید و ۲۰۰ میلیون پوند هم برای خرید بازیکن خرج کرد، به دنبال مربی ای بود که بتواند موفق ترین و در عین حال بهترین تیم فوتبال، از نظر بازی زیبا، را برایش بسازد که هدف اصلی اش قهرمانی اروپا باشد. انتخاب او ژوزه مورینیو مربی موفق پرتغالی بود که باشگاه پورتو از کشور خودش را قهرمان اروپا کرده بود. از چهار سال پیش که مورینیو سکان چلسی را در دست گرفت، چهره و شیوه بازی این باشگاه به کلی تغییر کرد. مورینیو اعتقادی به فوتبال سکسی نداشت و می گفت که وظیفه اش کسب امتیاز است و نه سرگرم کردن مردم. تیم چلسی پس از این که در هر بازی یک یا حداکثر دو گل وارد دروازه حریف می کرد، وظیفه تهاجمی خودش را پایان یافته تلقی می کرد و با ارائه یک بازی دفاعی و بسته، پیروز از زمین بیرون می آمد.
این شیوه بازی جواب داد و چلسی در همان سال اول مربیگری مورینیو پس از ۵۰ سال قهرمان لیگ برتر شد و یک سال بعد این پیروزی را تکرار کرد. با وجود این موفقیت ها شیوه بازی چلسی که از نظر کسانی که به فوتبال مدرن علاقه دارند خسته کننده و یا شاید حتی زشت است، آبراموویچ را راضی نمی کرد. از آن گذشته مورینیو نتوانسته بود در صحنه فوتبال اروپا پیشرفتی بکند. بهترین نتیجه او رساندن چلسی به مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا بود که قبل از او هم به آنجا رسیده بودند. سرانجام وقتی که در سال سوم مربیگری مورینیو، چلسی در مقابل منچستریونایتد کم آورد و نتوانست برای سومین سال پیاپی قهرمان لیگ برتر شود، آبراموویچ عذر این مربی جوان و پرجاذبه پرتغالی را خواست و جایش را به اورم گرانت، مربی ناشناخته و بیسروصدای اسرائیلی داد. اما شیوه ای که مورینیو به چلسی آورد به جانشینش ارث رسید و این تیم هنوز همان بازی ای را می کند که در زمان مورینیو می کرد یعنی اگر بتواند از حریفش یک گل جلو بیفتد، جبران آن کار حضرت فیل است.
با نگاه به رویارویی های گذشته این دو تیم هم نمی شود به نتیجه قاطعی رسید. تا قبل از آمدن آبراموویچ و مورینیو، یونایتد برتری کاملی بر چلسی داشت. در دو سال اول مربیگری مورینیو این برتری جایش عوض شد و چلسی حرف اول و آخر را می زد. یک سال بعد با این که منچستریونایتد قهرمان لیگ شد در فینال جام حذفی با یک گل از چلسی شکست خورد. در فصل جاری این دو تیم تاکنون ۳ بار روبروی هم ایستاده اند. در اولین مسابقه فصل که یک مسابقه دوستانه بین قهرمان لیگ و قهرمان جام حذفی است و درآمد آن به سازمان های خیریه می رسد، یونایتد پس از یک مساوی بدون گل در ضربات پنالتی پیروز شد. در لیگ برتر، یونایتد در خانه خود در مسابقه ای که اولین بازی گرانت به عنوان مربی چلسی بود، با نتیجه ۲ بر صفر پیروز شد و چلسی در خانه خود با نتیجه ۲ بر یک یونایتد را برد. پس می بینید کسانی که حاضر نیستند درباره نتیجه مسابقه چهارشنبه شب اظهار نظر کنند حق دارند.
این را هم اضافه کنم که بعضی ها می گویند که قهرمانی منچستریونایتد در لیگ برتر در حالی که چلسی تا روز آخر بخت قهرمانی داشت، روحیه جنگنده مضاعفی به بازیکنان این تیم داده، در حالی که ضربه ای به روحیه بازیکنان چلسی وارد کرده که می تواند در مسکو به نفع یونایتد تمام شود. اما بین خودمان باشد، من فکر می کنم که این امر می تواند نتیجه معکوس داشته باشد و حس انتقام جویی را در میان بازیکنان چلسی تقویت کند و به آنان قدرت جنگندگی بیشتری بدهد. انشالله که این طور نباشد و من مطابق معمول غلط فکر کرده باشم.
برگردیم به آنچه که از اول می خواستم بگویم ولی وراجی قلمی اجازه نداد: مساله مهمترین مسابقه تاریخ فوتبال انگلستان بین دو تیم انگلیسی و عواقبی که نتیجه این بازی برای مربیان این دو تیم دارد. واقعیت این است که عواقب شکست در فینال لیگ قهرمانان اروپا برای چلسی وخیم تر از منچستریونایتد است. یونایتد در حال حاضر با هیچ بحرانی روبرو نیست، برای دومین سال متوالی قهرمان لیگ شده، تقریبا تمام بازیکن های اصلی اش قراردادهای خود را با باشگاه تا ۴ یا ۵ سال دیگر تمدید کرده اند و همین هفته پیش بود که مدیرعامل باشگاه اعلام کرد که برای فصل آینده پول کافی جهت خرید بازیکن جدید در اختیار سرمربی قرار خواهد گرفت. این تیم در گذشته دو بار هم قهرمان اروپا شده که آخرین بار آن در سال ۱۹۹۹ بود. بنابراین شکست در مسکو نمی تواند چیز زیادی را تغییر دهد، جز شاید چند میلیون پوند استفاده کمتر و غصه خوردن بازیکنان و هواداران تیم در کوتاه مدت.
اما در چلسی وضع طور دیگری است. بازیکنان و هواداران این تیم هیچ گاه کنار رفتن مورینیو که برایشان حالت قهرمان داشت را نپذیرفته اند و پس از او تیم چلسی هرگز حالت یک تیم منسجم و یکپارچه را نداشته است که نمونه آن جر و بحث بازیکنان در داخل زمین بازی است. دیدیه دروگبا ستاره و مهاجم ساحل عاجی چلسی از همان زمانی که مورینیو از چلسی رفت گفت که او هم از این تیم خواهد رفت و به گفته رسانه های اروپایی پیوستن او به یک تیم ایتالیایی یا اسپانیایی در فصل آینده قطعی است. در همین حال مطبوعات بریتانیا نوشته اند که بازیکنانی چون فرانک لمپارد، آندری شوچنکو و ریکاردو کالواریو هم در چلسی نخواهند ماند. بنابراین هرکس که فصل بعدی مربی چلسی باشد، یک تیم تکه پاره که بهترین بازیکنانش آن را ترک گفته اند در اختیار خواهد داشت. اما اگر چلسی بتواند چهارشنبه شب پیروز و برای اولین بار در تاریخش قهرمان اروپا شود، احتمال دارد این بازیکنان تغییر عقیده دهند و در چلسی بمانند. آقای آبراموویچ هم که به آرزوی خود می رسد برخلاف دو فصل گذشته بار دیگر سر کیسه را برای تقویت تیم شل خواهد کرد.
در این میان آنچه که بیش از هر چیز دیگری در گرو نتیجه بازی مسکو است، سرنوشت اورم گرانت مربی چلسی است. این مربی اسرائیلی که آدم بسیار محترمی است، هیچ گاه مورد علاقه هواداران و شاید بازیکنان چلسی نبوده است. بیچاره باید کنار زمین بنشیند و پلاکاردهایی را تماشا کند که هواداران چلسی در حمایت از مورینیو و به یاد او در دست می گیرند. به گفته بعضی تحلیلگران فوتبال انگلستان، بازیکنان هم از او حساب نمی برند و جان تری کاپیتان تیم قدرتی به مراتب بیشتر از او دارد و تصمیم گیرنده اصلی است.
جالب اینجاست که گرانت در چلسی کارنامه مثبتی هم داشته. او وقتی که مربی شد کسی احتمال نمی داد که چلسی بتواند در رقابت برای قهرمانی لیگ نقشی داشته باشد. همه قهرمانی را از آن یونایتد یا آرسنال می دانستند و مقام سوم یا چهارم را برای چلسی پیش بینی می کردند. اما چلسی پس از یکی دو بازی ضعیف، خود را بازیافت و تا آخرین مسابقه لیگ مدعی قهرمانی بود و تنها با دو امتیاز کمتر از یونایتد نایب قهرمان شد. در اروپا هم گرانت برای اولین بار چلسی را به فینال لیگ قهرمانان رسانده و احتمال دارد قهرمان اروپا شود. با این همه هر روز که صفحه ورزشی روزنامه ها را باز می کنی صحبت از جانشین احتمالی گرانت است بدون آن که به دستاوردهای او اشاره شود. پیروزی در لیگ قهرمانان می تواند این وضع را عوض کند. در آن صورت صاحب باشگاه باید خیلی پررو باشد که مربی ای را که تیمش را برای اولین بار قهرمان اروپا کرده، تغییر دهد. بازیکنان و هواداران تیم هم مجبور خواهند شد که او را قبول کنند.
آلکس فرگوسن سرمربی منچستریونایتد چنین گرفتاری هایی ندارد. او ۲۲ سال است سرمربی یونایتد است و در این مدت هر جام مطرحی را که بوده، از جمله لیگ قهرمانان اروپا، برده است. به گفته مقام های باشگاه او تا هر روزی که خودش بخواهد سر جایش می ماند، همان طوری که وقتی بین سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷ سه سال پیاپی تیمش دست خالی ماند، حتی شایعه کنار رفتن او هم مطرح نشد. او اکثر رکوردهای مربیگری در انگلستان را شکسته و آنچه که هنوز سرپا و فعال نگاهش داشته، اشتهای وافرش برای پیروزی های بیشتر است. فرگوسن فکر می کند که بزرگ ترین دستاوردش این خواهد بود که یونایتد ۲ یا ۳ سال متوالی قهرمان اروپا شود و معتقد است که تیم فعلی او که سومین تیمی است که در منچستر ساخته، می تواند به این مهم دست یابد.
بازی چهارشنبه شب در واقع یک بازی شطرنج خواهد بود که به صورت دوئلی بین این دو مربی مصمم و بااراده انجام می گیرد، دو مربی ای که یکی برای بقای خودش می جنگد و دیگری برای رسیدن به اوج آرزوهایش، دو مربی ای که یکی نام خود را به عنوان، اگر نه بهترین، یکی از بهترین مربیان تاریخ فوتبال انگلستان ثبت کرده و دیگری هنوز به دنبال نام و اعتبار است.
رسانه های بریتانیایی مسابقه چهارشنبه شب در مسکو را که بین منچستریونایتد و چلسی برای دستیابی به جام قهرمانی باشگاه های اروپا برگزار می شود، مهم ترین مسابقه بین دو تیم انگلیسی در تاریخ فوتبال این کشور نام داده اند. شاید به این دلیل که برای اولین بار است که دو باشگاه انگلیسی به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کرده اند، دو باشگاهی که در لیگ برتر انگلستان اول و دوم شده اند و بهترین بازیکنان داخلی و خارجی این جزیره را در اختیار دارند. اما من فکر می کنم که منظور آنها از مهم، عواقب سرنوشت سازی است که نتیجه این مسابقه برای دو تیم، به ویژه برای مربیانشان، در بر دارد.
قبل از این که به اصل موضوع بپردازیم، بد نیست که تکلیف این اصطلاح "باشگاه انگلیسی" را روشن کنیم و ببینیم آیا واقعا این دو باشگاه انگلیسی هستند یا نه. البته این دو باشگاه از نظر جغرافیایی در انگلستان هستند، یکی در چلسی از اعیان نشین ترین محلات لندن و دیگری در منچستر، یکی از مهم ترین شهرهای این کشور. اما آیا موقعیت جغرافیایی به تنهایی کافی است که آنها را انگلیسی کند؟ آن هم وقتی که صاحب منچستریونایتد آمریکایی است و مالک چلسی روس، مربی چلسی اسرائیلی است و سرمربی منچستریونایتد اسکاتلندی، ستارگان منچستریونایتد پرتغالی، آرژانتینی، برزیلی، صرب و فرانسوی هستند و بزرگان چلسی، آلمانی، اوکراینی، ساحل عاجی و از کشورهای آفریقائی. از همه مهم تر هواداران داخلی این دو تیم در منچستر و چلسی و بطور کلی در همه انگلستان، در مقایسه با طرفدارانشان در سراسر جهان از آمریکا گرفته تا خاور دور، به قول خودمان عددی نیستند.
در مقابل برای حفظ عدالت این را هم باید گفت که بهترین بازیکنان تیم ملی انگلستان عضو این دو تیم هستند: وین رونی، ریو فردیناند، اوئن هارگریوز، مایکل کاریک و وس براون در یونایتد و فرانک لمپارد، جان تری، اشلی کول و جو کول در چلسی. شاید بتوان گفت که تنها بازیکنان برجسته انگلیسی که در چلسی و یونایتد توپ نمی زنند مایکل اوئن مهاجم نیوکاسل و استیون جرارد بازیکن خط میانی لیورپول هستند. از آن گذشته در هر حال این مردم انگلستان هستند که هر آخر هفته برای تماشای فوتبال به ورزشگاه ها می روند و از این راه درآمد هنگفتی نصیب باشگاه ها می شود. و بالاخره این که این دو باشگاه در انگلستان به ثبت رسیده اند و شناسنامه شان انگلیسی است.
من فکر میکنم که میشود نتیجه گرفت که در عصر جهانی سازی، در واقع چلسی و منچستریونایتد دو باشگاه بین المللی هستند که نامشان انگلیسی و مرکز فعالیتشان در انگلستان است. اما برای این که این بحث را کوتاه کنیم بهتر است ما هم مثل بقیه، آنها را باشگاه های انگلیسی بنامیم و به کار خودمان برسیم.
از سه هفته پیش که منچستریونایتد با شکست دادن بارسلونا و چلسی با گذشتن از سد لیورپول به فینال لیگ قهرمانان راه پیدا کردند، صفحات ورزشی روزنامه ها و برنامه های ورزشی رادیو و تلویزیون از بس به این موضوع پرداخته اند، خودشان هم خسته شده اند. این ها هرکدام چندین بار تمام جوانب و همه زمینه های ممکن را پوشش داده اند، بزرگ ترین کارشناسان فوتبال انگلستان در این باره نظر داده اند اما هیچ فرد بی طرفی که حرفش اعتبار داشته باشد حاضر نشده که یکی از این دو تیم را به عنوان قهرمان آینده باشگاه های اروپا انتخاب کند.
شک نیست که پیش بینی نتیجه مسابقات فوتبال آسان نیست چون به قول معروف توپ گرد است و یک لحظه غفلت یا یک اشتباه و یک خطا یا یک پنالتی یا یک کارت قرمز می تواند همه چیز را به هم بزند. نوع بازی و کارنامه و پیشینه چلسی و یونایتد این پیش بینی را مشکل تر هم می کند. البته برای آدمی مثل من که از نوجوانی طرفدار افراطی منچستریونایتد بوده ام و کارشناس فوتبال هم نیستم و حرفم را هم کسی گوش نمی کند، خیلی آسان است که ظاهرا با خیال راحت به هر کسی که می رسم بگویم "این که دیگر سوال ندارد، یونایتد چلسی را در مسکو لوله می کند". اما باور کنید که این حرف ها برای حفظ ظاهر است. با این که معلوم است عاشق این هستم که یونایتد، لوله هم نکند اقلا با یک گل، چلسی را ببرد، در داخل خودم می دانم که هردو تیم بختشان پنجاه پنجاه است.
جالب این که چلسی و منچستریونایتد دو تیم کاملا متفاوت هستند و از هیچ نظر به هم شبیه نیستند. منچستریونایتد تیمی است که کاملا تهاجمی بازی می کند و اعتبار و محبوبیتش را هم به همین خاطر به دست آورده است. بازیکنان این تیم حتی اگر چند گل هم از حریف جلو باشند تا ثانیه آخر در فکر گلزنی بیشتر هستند، گویی که یک بر صفر عقبند و به دنبال گل مساوی هستند. منچستریونایتد همیشه این طور بازی کرده، بازی ای که هدفش به غیر از بردن، سرگرم کردن تماشاچی و ارائه فوتبال زیبا هم هست، فوتبالی که کوین کیگان بازیکن و مربی سرشناس انگلیسی آن را فوتبال "سکسی" نام داده است. تنها تغییر شیوه بازی یونایتد در چند سال اخیر این بود که در گذشته سکسی بازی می کرد اما گل های زیادی هم نوش جان می کرد. اما حالا با حفظ این شیوه بازی، بهترین خط دفاعی در میان تیم های انگلیسی را هم دارد، خط دفاعی که در ۳۸ بازی لیگ برتر، تنها اجازه داد ۲۲ گل وارد دروازه اش شود. واقعیت این است که منچستریونایتد تنها همین یک شیوه بازی را بلد است و هرگاه سعی کرده مثلا دفاعی بازی کند یا یک گل بزند و وقت کشی کند یا خراب کرده یا به زور نتیجه گرفته است.
در مقابل، چلسی نمونه کامل یک تیم حرفه ای به شیوه ایتالیایی ها است. پنج سال پیش که رومن آبراموویچ میلیاردر اهل روسیه چلسی را به قیمت ۱۴۰ میلیون پوند خرید و ۲۰۰ میلیون پوند هم برای خرید بازیکن خرج کرد، به دنبال مربی ای بود که بتواند موفق ترین و در عین حال بهترین تیم فوتبال، از نظر بازی زیبا، را برایش بسازد که هدف اصلی اش قهرمانی اروپا باشد. انتخاب او ژوزه مورینیو مربی موفق پرتغالی بود که باشگاه پورتو از کشور خودش را قهرمان اروپا کرده بود. از چهار سال پیش که مورینیو سکان چلسی را در دست گرفت، چهره و شیوه بازی این باشگاه به کلی تغییر کرد. مورینیو اعتقادی به فوتبال سکسی نداشت و می گفت که وظیفه اش کسب امتیاز است و نه سرگرم کردن مردم. تیم چلسی پس از این که در هر بازی یک یا حداکثر دو گل وارد دروازه حریف می کرد، وظیفه تهاجمی خودش را پایان یافته تلقی می کرد و با ارائه یک بازی دفاعی و بسته، پیروز از زمین بیرون می آمد.
این شیوه بازی جواب داد و چلسی در همان سال اول مربیگری مورینیو پس از ۵۰ سال قهرمان لیگ برتر شد و یک سال بعد این پیروزی را تکرار کرد. با وجود این موفقیت ها شیوه بازی چلسی که از نظر کسانی که به فوتبال مدرن علاقه دارند خسته کننده و یا شاید حتی زشت است، آبراموویچ را راضی نمی کرد. از آن گذشته مورینیو نتوانسته بود در صحنه فوتبال اروپا پیشرفتی بکند. بهترین نتیجه او رساندن چلسی به مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا بود که قبل از او هم به آنجا رسیده بودند. سرانجام وقتی که در سال سوم مربیگری مورینیو، چلسی در مقابل منچستریونایتد کم آورد و نتوانست برای سومین سال پیاپی قهرمان لیگ برتر شود، آبراموویچ عذر این مربی جوان و پرجاذبه پرتغالی را خواست و جایش را به اورم گرانت، مربی ناشناخته و بیسروصدای اسرائیلی داد. اما شیوه ای که مورینیو به چلسی آورد به جانشینش ارث رسید و این تیم هنوز همان بازی ای را می کند که در زمان مورینیو می کرد یعنی اگر بتواند از حریفش یک گل جلو بیفتد، جبران آن کار حضرت فیل است.
با نگاه به رویارویی های گذشته این دو تیم هم نمی شود به نتیجه قاطعی رسید. تا قبل از آمدن آبراموویچ و مورینیو، یونایتد برتری کاملی بر چلسی داشت. در دو سال اول مربیگری مورینیو این برتری جایش عوض شد و چلسی حرف اول و آخر را می زد. یک سال بعد با این که منچستریونایتد قهرمان لیگ شد در فینال جام حذفی با یک گل از چلسی شکست خورد. در فصل جاری این دو تیم تاکنون ۳ بار روبروی هم ایستاده اند. در اولین مسابقه فصل که یک مسابقه دوستانه بین قهرمان لیگ و قهرمان جام حذفی است و درآمد آن به سازمان های خیریه می رسد، یونایتد پس از یک مساوی بدون گل در ضربات پنالتی پیروز شد. در لیگ برتر، یونایتد در خانه خود در مسابقه ای که اولین بازی گرانت به عنوان مربی چلسی بود، با نتیجه ۲ بر صفر پیروز شد و چلسی در خانه خود با نتیجه ۲ بر یک یونایتد را برد. پس می بینید کسانی که حاضر نیستند درباره نتیجه مسابقه چهارشنبه شب اظهار نظر کنند حق دارند.
این را هم اضافه کنم که بعضی ها می گویند که قهرمانی منچستریونایتد در لیگ برتر در حالی که چلسی تا روز آخر بخت قهرمانی داشت، روحیه جنگنده مضاعفی به بازیکنان این تیم داده، در حالی که ضربه ای به روحیه بازیکنان چلسی وارد کرده که می تواند در مسکو به نفع یونایتد تمام شود. اما بین خودمان باشد، من فکر می کنم که این امر می تواند نتیجه معکوس داشته باشد و حس انتقام جویی را در میان بازیکنان چلسی تقویت کند و به آنان قدرت جنگندگی بیشتری بدهد. انشالله که این طور نباشد و من مطابق معمول غلط فکر کرده باشم.
برگردیم به آنچه که از اول می خواستم بگویم ولی وراجی قلمی اجازه نداد: مساله مهمترین مسابقه تاریخ فوتبال انگلستان بین دو تیم انگلیسی و عواقبی که نتیجه این بازی برای مربیان این دو تیم دارد. واقعیت این است که عواقب شکست در فینال لیگ قهرمانان اروپا برای چلسی وخیم تر از منچستریونایتد است. یونایتد در حال حاضر با هیچ بحرانی روبرو نیست، برای دومین سال متوالی قهرمان لیگ شده، تقریبا تمام بازیکن های اصلی اش قراردادهای خود را با باشگاه تا ۴ یا ۵ سال دیگر تمدید کرده اند و همین هفته پیش بود که مدیرعامل باشگاه اعلام کرد که برای فصل آینده پول کافی جهت خرید بازیکن جدید در اختیار سرمربی قرار خواهد گرفت. این تیم در گذشته دو بار هم قهرمان اروپا شده که آخرین بار آن در سال ۱۹۹۹ بود. بنابراین شکست در مسکو نمی تواند چیز زیادی را تغییر دهد، جز شاید چند میلیون پوند استفاده کمتر و غصه خوردن بازیکنان و هواداران تیم در کوتاه مدت.
اما در چلسی وضع طور دیگری است. بازیکنان و هواداران این تیم هیچ گاه کنار رفتن مورینیو که برایشان حالت قهرمان داشت را نپذیرفته اند و پس از او تیم چلسی هرگز حالت یک تیم منسجم و یکپارچه را نداشته است که نمونه آن جر و بحث بازیکنان در داخل زمین بازی است. دیدیه دروگبا ستاره و مهاجم ساحل عاجی چلسی از همان زمانی که مورینیو از چلسی رفت گفت که او هم از این تیم خواهد رفت و به گفته رسانه های اروپایی پیوستن او به یک تیم ایتالیایی یا اسپانیایی در فصل آینده قطعی است. در همین حال مطبوعات بریتانیا نوشته اند که بازیکنانی چون فرانک لمپارد، آندری شوچنکو و ریکاردو کالواریو هم در چلسی نخواهند ماند. بنابراین هرکس که فصل بعدی مربی چلسی باشد، یک تیم تکه پاره که بهترین بازیکنانش آن را ترک گفته اند در اختیار خواهد داشت. اما اگر چلسی بتواند چهارشنبه شب پیروز و برای اولین بار در تاریخش قهرمان اروپا شود، احتمال دارد این بازیکنان تغییر عقیده دهند و در چلسی بمانند. آقای آبراموویچ هم که به آرزوی خود می رسد برخلاف دو فصل گذشته بار دیگر سر کیسه را برای تقویت تیم شل خواهد کرد.
در این میان آنچه که بیش از هر چیز دیگری در گرو نتیجه بازی مسکو است، سرنوشت اورم گرانت مربی چلسی است. این مربی اسرائیلی که آدم بسیار محترمی است، هیچ گاه مورد علاقه هواداران و شاید بازیکنان چلسی نبوده است. بیچاره باید کنار زمین بنشیند و پلاکاردهایی را تماشا کند که هواداران چلسی در حمایت از مورینیو و به یاد او در دست می گیرند. به گفته بعضی تحلیلگران فوتبال انگلستان، بازیکنان هم از او حساب نمی برند و جان تری کاپیتان تیم قدرتی به مراتب بیشتر از او دارد و تصمیم گیرنده اصلی است.
جالب اینجاست که گرانت در چلسی کارنامه مثبتی هم داشته. او وقتی که مربی شد کسی احتمال نمی داد که چلسی بتواند در رقابت برای قهرمانی لیگ نقشی داشته باشد. همه قهرمانی را از آن یونایتد یا آرسنال می دانستند و مقام سوم یا چهارم را برای چلسی پیش بینی می کردند. اما چلسی پس از یکی دو بازی ضعیف، خود را بازیافت و تا آخرین مسابقه لیگ مدعی قهرمانی بود و تنها با دو امتیاز کمتر از یونایتد نایب قهرمان شد. در اروپا هم گرانت برای اولین بار چلسی را به فینال لیگ قهرمانان رسانده و احتمال دارد قهرمان اروپا شود. با این همه هر روز که صفحه ورزشی روزنامه ها را باز می کنی صحبت از جانشین احتمالی گرانت است بدون آن که به دستاوردهای او اشاره شود. پیروزی در لیگ قهرمانان می تواند این وضع را عوض کند. در آن صورت صاحب باشگاه باید خیلی پررو باشد که مربی ای را که تیمش را برای اولین بار قهرمان اروپا کرده، تغییر دهد. بازیکنان و هواداران تیم هم مجبور خواهند شد که او را قبول کنند.
آلکس فرگوسن سرمربی منچستریونایتد چنین گرفتاری هایی ندارد. او ۲۲ سال است سرمربی یونایتد است و در این مدت هر جام مطرحی را که بوده، از جمله لیگ قهرمانان اروپا، برده است. به گفته مقام های باشگاه او تا هر روزی که خودش بخواهد سر جایش می ماند، همان طوری که وقتی بین سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷ سه سال پیاپی تیمش دست خالی ماند، حتی شایعه کنار رفتن او هم مطرح نشد. او اکثر رکوردهای مربیگری در انگلستان را شکسته و آنچه که هنوز سرپا و فعال نگاهش داشته، اشتهای وافرش برای پیروزی های بیشتر است. فرگوسن فکر می کند که بزرگ ترین دستاوردش این خواهد بود که یونایتد ۲ یا ۳ سال متوالی قهرمان اروپا شود و معتقد است که تیم فعلی او که سومین تیمی است که در منچستر ساخته، می تواند به این مهم دست یابد.
بازی چهارشنبه شب در واقع یک بازی شطرنج خواهد بود که به صورت دوئلی بین این دو مربی مصمم و بااراده انجام می گیرد، دو مربی ای که یکی برای بقای خودش می جنگد و دیگری برای رسیدن به اوج آرزوهایش، دو مربی ای که یکی نام خود را به عنوان، اگر نه بهترین، یکی از بهترین مربیان تاریخ فوتبال انگلستان ثبت کرده و دیگری هنوز به دنبال نام و اعتبار است.
چمپینز لیگ: فینال بدون راز
شامگاه دوشنبه، ۱۹ مه، جت اختصاصی منچستر یونایتد در فرودگاه مسکو بر زمین نشست. در میان لوازمی که تیم به همراه خود داشت، از همه بیشتر یک چمدان خالی با فرم مخصوص جام جلب توجه میکرد. حریف منچستر یونایتد، تیم چلسی است.
چمدان با شکل جام را تیم منچستر یونایتد برای جا دادن جام چمپینز لیگ به همراه خود به مسکو آورده است. از روز سه شنبه (۲۰ مه) ۴۵ هزار تماشاگر انگلیسی وارد مسکو خواهند شد تا شامگاه چهارشنبه (۲۱ مه) شاهد دیدار فینال بین دو تیم منچستر یونایتد و چلسی باشند.
به همین خاطر هم در خیابانهای مسکو طی این دو روز بهجای لغت «تواریش» بیشتر کلمه «مستر» به گوش می رسد. در انتظار دیدن ستارگانی چون کریستیانو رونالدو، ادوین فان در زار، بالاک، لامپرد، رونی و یا دوروگبا است که قیمت بلیط این دیدار در بازار سیاه امروز به ۶ هزار یورو رسید.
منچستر یونایتد در راه فینال، نخست باید در گروه خود از سد تیمهای "اسپورتینگ لیسبون" ، "آ. اس. رم" و "دینامو کیف" عبور می کرد. منیو سپس در مرحله یکهشتم نهائی در مقابل المپیک لیون به پیروزی دست یافت و در مرحله یکچهارم نهائی، بار دیگر در برابر آ. اس. رم قرار گرفت که در دیدار رفت با نتیجه ۲ بر صفر و در دیدار برگشت با نتیجه یک بر صفر پیروز شد.
کریستیانو رونالدو، ستارهی منچستر
در دوئل مرحله نیمهنهائی، منچستر یونایتد به مصاف اف. ث. بارسلون رفت که پس از کسب تساوی بدون گل در خانه حریف، با نتیجه یک بر صفر در خانه خود به پیروزی دست یافت و بدون شکست راهی فینال شد.
چلسی اما در رقابتهای گروهی پس از عبور از سد روزنبورگ تروندهایم، اف. ث. والنسیا و شالکه، به مرحله یکهشتم نهائی راه یافت و پس از پیروزی در مقابل تیم یونانی المپیک پیرئوس، در مرحله یکچهارم نهائی در مقابل فنر باچه استانبول قرار گرفت که در خانه حریف با نتیجه ۲ بر یک بازی را واگذار کرد.
این تیم اما در دیدار برگشت با نتیجه ۲ بر صفر در مقابل نماینده ترکیه به پیروزی دست یافت تا در مرحله نیمهنهائی در مقابل اف. ث. لیورپول قرار گیرد. لیورپول که تاکنون ۵ بار جام چمپینز لیگ را تصاحب کرده، با تساوی یک بر یک در دور رفت، در وقت اضافی دور برگشت با نتیجه ۳ بر ۲ بازی را به چلسی واگذار کرد و از حضور در فینال باز ماند.
شادی میشائیل بالاک از تیم چلسی پس از فروریختن دروازهی منچستر یونایتد در روز ۲۶ آوریل ۲۰۰۸
برنده بریتانیایی خواهد بود
تیمهای بریتانیائی پس از تیمهای اسپانیائی و ایتالیائی که هر کدام یازده بار جام را تصاحب کرده اند، موفق شدهاند تاکنون ۱۰ بار جام را به همراه خود به جزیره ببرند. پس از اسپانیا، ایتالیا و انگلیس، تیم های آلمانی و هلندی هرکدام با ۶ پیروزی در رتبه چهارم و پنجم قرار دارند.
در حالی که منچستر یونایتد تاکنون دو بار در سالهای ۱۹۶۸ و ۱۹۹۹ جام را تصاحب کرده، و حال خود را آماده میکند تا برای سومین بار بر جام بوسه زند. چلسی اما برای نخستین بار است که در فینال حاضر میشود. رومان آبراموویچ، میلیاردر روس، از پنج سال پیش که چلسی را خرید تاکنون، ۸۰۰ میلیون یورو سرمایهگذاری کرده و میخواهد در مسکو با پیروزی در مقابل منیو، تاج قهرمانی باشگاههای اروپا را بر سر بگذارد. در حالی که بلتی، فرایرا، کار والو، مکلله و آنلکا قبل از پیوستن به چلسی با تیمهای خود بر جام چمپینز لیگ بوسه زدهاند، میشائیل بالاک، کاپیتان تیم ملی آلمان، پس از شکست بایر لورکوزن در فینال سال ۲۰۰۲ در مقابل رئال مادرید، برای دومین بار تلاش میکند تا شاید عنوان قهرمانی چمپینز لیگ را تصاحب کند.
آورام گرانت، سر مربی چلسی، در مورد این فینال میگوید: «هیچ رازی وجود ندارد. هر دو تیم یکدیگر را بهخوبی میشناسند» .
با این حال، دوئل کریستیانو رونالد و دیدی دروگبا در درون محوطه هجده قدم از دوئلهای دیدنی این شب خواهد بود.
رونالدو پیراهن افسانهای شماره هفت منچستر یونایتد را برتن دارد. پیراهنی که فقط برازنده تن ستارگانی چون جرج بست، اریک کانتونا و دیوید بکهام بوده است. رونالدو در این فصل، ۴۱ گل برای منیو به ثمر رسانده که ۷ گل آن در رقابتهای چمپینز لیگ بوده است. دروگبا، ستاره چلسی، هرچند شش گل به ثمر رسانده، اما هنوز امکان پیشی گرفتن از رونالدو را دارد.
اما در این شب احتمالا یک رکورد دیگر نیز جابهجا می شود. رایان گیگس با ۷۵۹ بار حضور در میدان میتواند رکورد بابی چارلتون پیش کسوت افسانهای منیو بشکند.
محمود صالحی
شامگاه دوشنبه، ۱۹ مه، جت اختصاصی منچستر یونایتد در فرودگاه مسکو بر زمین نشست. در میان لوازمی که تیم به همراه خود داشت، از همه بیشتر یک چمدان خالی با فرم مخصوص جام جلب توجه میکرد. حریف منچستر یونایتد، تیم چلسی است.
چمدان با شکل جام را تیم منچستر یونایتد برای جا دادن جام چمپینز لیگ به همراه خود به مسکو آورده است. از روز سه شنبه (۲۰ مه) ۴۵ هزار تماشاگر انگلیسی وارد مسکو خواهند شد تا شامگاه چهارشنبه (۲۱ مه) شاهد دیدار فینال بین دو تیم منچستر یونایتد و چلسی باشند.
به همین خاطر هم در خیابانهای مسکو طی این دو روز بهجای لغت «تواریش» بیشتر کلمه «مستر» به گوش می رسد. در انتظار دیدن ستارگانی چون کریستیانو رونالدو، ادوین فان در زار، بالاک، لامپرد، رونی و یا دوروگبا است که قیمت بلیط این دیدار در بازار سیاه امروز به ۶ هزار یورو رسید.
منچستر یونایتد در راه فینال، نخست باید در گروه خود از سد تیمهای "اسپورتینگ لیسبون" ، "آ. اس. رم" و "دینامو کیف" عبور می کرد. منیو سپس در مرحله یکهشتم نهائی در مقابل المپیک لیون به پیروزی دست یافت و در مرحله یکچهارم نهائی، بار دیگر در برابر آ. اس. رم قرار گرفت که در دیدار رفت با نتیجه ۲ بر صفر و در دیدار برگشت با نتیجه یک بر صفر پیروز شد.
کریستیانو رونالدو، ستارهی منچستر
در دوئل مرحله نیمهنهائی، منچستر یونایتد به مصاف اف. ث. بارسلون رفت که پس از کسب تساوی بدون گل در خانه حریف، با نتیجه یک بر صفر در خانه خود به پیروزی دست یافت و بدون شکست راهی فینال شد.
چلسی اما در رقابتهای گروهی پس از عبور از سد روزنبورگ تروندهایم، اف. ث. والنسیا و شالکه، به مرحله یکهشتم نهائی راه یافت و پس از پیروزی در مقابل تیم یونانی المپیک پیرئوس، در مرحله یکچهارم نهائی در مقابل فنر باچه استانبول قرار گرفت که در خانه حریف با نتیجه ۲ بر یک بازی را واگذار کرد.
این تیم اما در دیدار برگشت با نتیجه ۲ بر صفر در مقابل نماینده ترکیه به پیروزی دست یافت تا در مرحله نیمهنهائی در مقابل اف. ث. لیورپول قرار گیرد. لیورپول که تاکنون ۵ بار جام چمپینز لیگ را تصاحب کرده، با تساوی یک بر یک در دور رفت، در وقت اضافی دور برگشت با نتیجه ۳ بر ۲ بازی را به چلسی واگذار کرد و از حضور در فینال باز ماند.
شادی میشائیل بالاک از تیم چلسی پس از فروریختن دروازهی منچستر یونایتد در روز ۲۶ آوریل ۲۰۰۸
برنده بریتانیایی خواهد بود
تیمهای بریتانیائی پس از تیمهای اسپانیائی و ایتالیائی که هر کدام یازده بار جام را تصاحب کرده اند، موفق شدهاند تاکنون ۱۰ بار جام را به همراه خود به جزیره ببرند. پس از اسپانیا، ایتالیا و انگلیس، تیم های آلمانی و هلندی هرکدام با ۶ پیروزی در رتبه چهارم و پنجم قرار دارند.
در حالی که منچستر یونایتد تاکنون دو بار در سالهای ۱۹۶۸ و ۱۹۹۹ جام را تصاحب کرده، و حال خود را آماده میکند تا برای سومین بار بر جام بوسه زند. چلسی اما برای نخستین بار است که در فینال حاضر میشود. رومان آبراموویچ، میلیاردر روس، از پنج سال پیش که چلسی را خرید تاکنون، ۸۰۰ میلیون یورو سرمایهگذاری کرده و میخواهد در مسکو با پیروزی در مقابل منیو، تاج قهرمانی باشگاههای اروپا را بر سر بگذارد. در حالی که بلتی، فرایرا، کار والو، مکلله و آنلکا قبل از پیوستن به چلسی با تیمهای خود بر جام چمپینز لیگ بوسه زدهاند، میشائیل بالاک، کاپیتان تیم ملی آلمان، پس از شکست بایر لورکوزن در فینال سال ۲۰۰۲ در مقابل رئال مادرید، برای دومین بار تلاش میکند تا شاید عنوان قهرمانی چمپینز لیگ را تصاحب کند.
آورام گرانت، سر مربی چلسی، در مورد این فینال میگوید: «هیچ رازی وجود ندارد. هر دو تیم یکدیگر را بهخوبی میشناسند» .
با این حال، دوئل کریستیانو رونالد و دیدی دروگبا در درون محوطه هجده قدم از دوئلهای دیدنی این شب خواهد بود.
رونالدو پیراهن افسانهای شماره هفت منچستر یونایتد را برتن دارد. پیراهنی که فقط برازنده تن ستارگانی چون جرج بست، اریک کانتونا و دیوید بکهام بوده است. رونالدو در این فصل، ۴۱ گل برای منیو به ثمر رسانده که ۷ گل آن در رقابتهای چمپینز لیگ بوده است. دروگبا، ستاره چلسی، هرچند شش گل به ثمر رسانده، اما هنوز امکان پیشی گرفتن از رونالدو را دارد.
اما در این شب احتمالا یک رکورد دیگر نیز جابهجا می شود. رایان گیگس با ۷۵۹ بار حضور در میدان میتواند رکورد بابی چارلتون پیش کسوت افسانهای منیو بشکند.
محمود صالحی
منچستر یونایتد در دومین دوئل هم چلسی را شکست داد
شادی بازیکنان منچستر یونایتد پس از کسب عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان
تیم پرآوازه منچستر یونایتد که ده روز پیش در رقابتهای باشگاههای انگلیس از رقیب سرسختش چلسی پیشی گرفته و عنوان قهرمانی را کسب کرده بود، در دومین دوئل خود در فینال لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا هم چلسی را مغلوب کرد.
در این دیدار که در حضور ۶۹ هزار تماشاگر در استادیوم المپیک مسکو برگزار شد، منچستر یونایتد آغاز بهتری داشت و در نیمه نخست، تیم برتر میدان بود. در دقیقه ۲۶ بازی کریستیانو رونالدو، ستاره پرتغالی منچستر، با ضربه سر توپ را دورن دروازه چلسی جای داد، اما لحظاتی پیش از پایان نیمه نخست، فرانک لمپارد، هافبک پرتوان چلسی گل تساوی را به ثمر رساند.
میشائل بالاک، هافبک آلمانی چلسی، یکی از چهرههای برتر تیمش در برابر منچستر یونایتد بود
در نیمه دوم، چلسی با چهرهای کاملا دگرگون پا به میدان گذاشت و توانست بازی را در دست گیرد. بازیکنان چلسی علیرغم افزیش فشار بر حریف نتوانستند، دروازه منچستر یونایتد را به طور جدی به خطر اندازند و حملات متعدد خود را به نتیجه برسانند. بدین ترتیب بازی در وقت قانونی با تساوی ۱ بر ۱ به پایان رسید.
در وقت اضافی نیز تلاشهای دو تیم برای باز کردن دروازه مقابل، بینتیجه ماند، اگر چه یک بار شوت فرانک لمپارد به تیر افقی دروازه اصابت کرد. چهار دقیقه مانده به پایان وقت اضافی (دقیقه ۱۱۶) دیدیئر دروگبا، مهاجم چلسی در پی دریافت کارت قرمز، از بازی اخراج شد و چلسی دقایق پایانی این دیدار را با یک یار کمتر به پایان برد.
دروازهبان منچستر، قهرمان فینال مسکو
برنده این فصل از رقابتهای لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا، میبایست در نهایت در ضربات پنالتی مشخص میشد، اگر چه باید گفت که هیچیک از دو تیم شایسته شکست نبودند. در پنج ضربه نخست، دو ستارهای با ناکامی روبرو شدند که شاید مسئولیتی دشوار بر دوششان سنگینی میکرد. کریستیانو رونالدو از منچستر یونایتد که ضربه او را پتر چش، دروازهبان چلسی مهار کرد و دیگری جان تری، کاپیتان چلسی که در هنگام زدن ضربه پنالتی، سر خورد و توپ او به خارج رفت.
ادوین فان در زار، دروازهبان منچستر با مهار آخرین ضربه پنالتی چلسی، پیروزی را برای تیمش به ارمغان آورد
در ادامهی ضربات پنالتی، ادوین فان در زار، دروازهبان کارکشته منچستر یونایتد با مهار ضربه پنالتی آنلکا، مهاجم چلسی، رویای دیرینه این تیم را نقش بر آب کرد. جالب توجه آنکه این دروازهبان هلندی، ۱۳ سال پیش (در سال ۱۹۹۵) به همراه باشگاه آژاکس آمستردام عنوان قهرمانی جام قهرمانان باشگاههای اروپا را کسب کرده بود.
در حالی که فان در زار موفقیتی دوباره را جشن میگیرد، میشائل بالاک، کاپیتان تیم ملی آلمان و هافبک قدرتمند چلسی، برای دومین بار در فینال لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا، ناکام میدان را ترک کرد. بالاک در سال ۲۰۰۲، در فینال لیگ قهرمانان ۱ بر صفر مغلوب رئال مادرید شده بود.
ناگفته نماند که رایان گیگز، بازیکن کهنهکار منچستر یونایتد که در دقیقه ۸۸ وارد زمین شد، برای ۷۵۹مین بار در لباس منچستر قدم به میدان میگذاشت و با این شمار بازی، رکورد بابی چارلتون را شکست.
کریستیانو رونالدو
چلسی لندن علیرغم سرمایهگذاریهای میلیونی صاحب باشگاه، رومان آبرامویچ، این فصل را دست خالی به پایان رساند و تنها دلگرمیاش حضور در رقابتهای فصل آینده لیگ قهرمانان باشگاههای اروپاست.
کریستیانو رونالدو، ستاره پرتغالی منچستر یونایتد که در دیدار دیشب نیز ۱ گل به ثمر رسانده بود، با هشت گل آقای گل این دوره از بازیهای لیگ قهرمانان شد. سر الکس فرگسن که اکنون ۲۲ سال است، سکان کشتی منچستر یونایتد را در دست دارد، تا کنون ۱۰ بار عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلیس و دو بار عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا را به دست آورده است.
رئال مادرید، رکورددار عنوان قهرمانی باشگاههای اروپا
اگر چه در دوران اخیر، بیش از همه تیمهای انگلیسی حرف اول را در فوتبال اروپا میزنند، اما رکورددار عنوان قهرمانی جام و لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا، باشگاه پرآوازه رئال مادرید است که تا کنون ۹ بار این جام را به خانه خود برده، از جمله ۵ بار پیاپی در سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰.
تیم آث میلان با ۷ عنوان قهرمانی در رده دوم، لیورپول با ۵ عنوان در رده سوم و تیمهای بایرن مونیخ و آژاکس آمستردام هر یک با ۴ عنوان قهرمانی در ردههای بعد قرار دارند. تیم منچستر یونایتد نیز در طول تاریخ طولانی خود، ۳ بار این عنوان مهم را به دست آورده است.
شهرام احدی
شادی بازیکنان منچستر یونایتد پس از کسب عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان
تیم پرآوازه منچستر یونایتد که ده روز پیش در رقابتهای باشگاههای انگلیس از رقیب سرسختش چلسی پیشی گرفته و عنوان قهرمانی را کسب کرده بود، در دومین دوئل خود در فینال لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا هم چلسی را مغلوب کرد.
در این دیدار که در حضور ۶۹ هزار تماشاگر در استادیوم المپیک مسکو برگزار شد، منچستر یونایتد آغاز بهتری داشت و در نیمه نخست، تیم برتر میدان بود. در دقیقه ۲۶ بازی کریستیانو رونالدو، ستاره پرتغالی منچستر، با ضربه سر توپ را دورن دروازه چلسی جای داد، اما لحظاتی پیش از پایان نیمه نخست، فرانک لمپارد، هافبک پرتوان چلسی گل تساوی را به ثمر رساند.
میشائل بالاک، هافبک آلمانی چلسی، یکی از چهرههای برتر تیمش در برابر منچستر یونایتد بود
در نیمه دوم، چلسی با چهرهای کاملا دگرگون پا به میدان گذاشت و توانست بازی را در دست گیرد. بازیکنان چلسی علیرغم افزیش فشار بر حریف نتوانستند، دروازه منچستر یونایتد را به طور جدی به خطر اندازند و حملات متعدد خود را به نتیجه برسانند. بدین ترتیب بازی در وقت قانونی با تساوی ۱ بر ۱ به پایان رسید.
در وقت اضافی نیز تلاشهای دو تیم برای باز کردن دروازه مقابل، بینتیجه ماند، اگر چه یک بار شوت فرانک لمپارد به تیر افقی دروازه اصابت کرد. چهار دقیقه مانده به پایان وقت اضافی (دقیقه ۱۱۶) دیدیئر دروگبا، مهاجم چلسی در پی دریافت کارت قرمز، از بازی اخراج شد و چلسی دقایق پایانی این دیدار را با یک یار کمتر به پایان برد.
دروازهبان منچستر، قهرمان فینال مسکو
برنده این فصل از رقابتهای لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا، میبایست در نهایت در ضربات پنالتی مشخص میشد، اگر چه باید گفت که هیچیک از دو تیم شایسته شکست نبودند. در پنج ضربه نخست، دو ستارهای با ناکامی روبرو شدند که شاید مسئولیتی دشوار بر دوششان سنگینی میکرد. کریستیانو رونالدو از منچستر یونایتد که ضربه او را پتر چش، دروازهبان چلسی مهار کرد و دیگری جان تری، کاپیتان چلسی که در هنگام زدن ضربه پنالتی، سر خورد و توپ او به خارج رفت.
ادوین فان در زار، دروازهبان منچستر با مهار آخرین ضربه پنالتی چلسی، پیروزی را برای تیمش به ارمغان آورد
در ادامهی ضربات پنالتی، ادوین فان در زار، دروازهبان کارکشته منچستر یونایتد با مهار ضربه پنالتی آنلکا، مهاجم چلسی، رویای دیرینه این تیم را نقش بر آب کرد. جالب توجه آنکه این دروازهبان هلندی، ۱۳ سال پیش (در سال ۱۹۹۵) به همراه باشگاه آژاکس آمستردام عنوان قهرمانی جام قهرمانان باشگاههای اروپا را کسب کرده بود.
در حالی که فان در زار موفقیتی دوباره را جشن میگیرد، میشائل بالاک، کاپیتان تیم ملی آلمان و هافبک قدرتمند چلسی، برای دومین بار در فینال لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا، ناکام میدان را ترک کرد. بالاک در سال ۲۰۰۲، در فینال لیگ قهرمانان ۱ بر صفر مغلوب رئال مادرید شده بود.
ناگفته نماند که رایان گیگز، بازیکن کهنهکار منچستر یونایتد که در دقیقه ۸۸ وارد زمین شد، برای ۷۵۹مین بار در لباس منچستر قدم به میدان میگذاشت و با این شمار بازی، رکورد بابی چارلتون را شکست.
کریستیانو رونالدوچلسی لندن علیرغم سرمایهگذاریهای میلیونی صاحب باشگاه، رومان آبرامویچ، این فصل را دست خالی به پایان رساند و تنها دلگرمیاش حضور در رقابتهای فصل آینده لیگ قهرمانان باشگاههای اروپاست.
کریستیانو رونالدو، ستاره پرتغالی منچستر یونایتد که در دیدار دیشب نیز ۱ گل به ثمر رسانده بود، با هشت گل آقای گل این دوره از بازیهای لیگ قهرمانان شد. سر الکس فرگسن که اکنون ۲۲ سال است، سکان کشتی منچستر یونایتد را در دست دارد، تا کنون ۱۰ بار عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلیس و دو بار عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا را به دست آورده است.
رئال مادرید، رکورددار عنوان قهرمانی باشگاههای اروپا
اگر چه در دوران اخیر، بیش از همه تیمهای انگلیسی حرف اول را در فوتبال اروپا میزنند، اما رکورددار عنوان قهرمانی جام و لیگ قهرمانان باشگاههای اروپا، باشگاه پرآوازه رئال مادرید است که تا کنون ۹ بار این جام را به خانه خود برده، از جمله ۵ بار پیاپی در سالهای ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰.
تیم آث میلان با ۷ عنوان قهرمانی در رده دوم، لیورپول با ۵ عنوان در رده سوم و تیمهای بایرن مونیخ و آژاکس آمستردام هر یک با ۴ عنوان قهرمانی در ردههای بعد قرار دارند. تیم منچستر یونایتد نیز در طول تاریخ طولانی خود، ۳ بار این عنوان مهم را به دست آورده است.
شهرام احدی
مهدیه جباری
روزنامه نگار ورزشی
بحران دستیابی آسان به مکمل های غیرمجاز
"نمى توانم كتمان كنم. در بسيارى از باشگاه هاى بدنسازى سطح كشور، مكمل هاى غير مجاز و حتى داروهاى نيروزاى دوپينگ به راحتى در اختيار ورزشكاران قرار مى گيرد."
دكتر على طاهرى دبير كميته مبارزه با دوپينگ ايران با بيان اين جمله تاييد مى كند كه مربيان پرورش اندام ايران بى آنكه از عوارض مكمل هاى دوپينگ آگاهى داشته باشند، براى شاگردانشان اين مكمل ها را تجويز مى كنند؛ اتفاقى كه باعث مى شود تا همه ساله بسيارى از جوانان ايرانى نا آگاهانه در خطر ابتلا به بسيارى از بيمارى هاى خطرناك عصبى، قلبى و عروقى، جنسى و حتى در مواردى، مرگ ناگهانى، قرار بگيرند.
ورزش پرورش اندام، ميان جوانان ايرانى ورزشى محبوب است.
علاقه به داشتن اندامى تنومند انگيزه اى بود براى بسيارى از جوانان كه در باشگاه هاى بدنسازى ثبت نام كنند.
جوانان ۱۵ تا ۲۵ ساله با استفاده از مكمل ها، برنامه تمرينى سنگين و البته رژيم غذايى، خيلى زود حجم عضلانى شان را چندين برابر مى كردند و ميان هم سالان شان انگشت نما مى شدند.
خانواده ها هم از اين پديده جديد استقبال مى كردند چون مى پنداشتند جوانانشان با فعاليت هاى ورزشى از بسيارى از آسيب هاى اجتماعى چون اعتياد در امان مى مانند.
حال آنكه برخی از آنها ندانسته، مسيرى پرخطر را در پيش گرفته اند.
فرامرز خودنگار، قهرمان سابق پاورليفتنيگ آسيا و يكى از شناخته شده ترين مربيان پرورش اندام ايران در اين باره مى گويد:"متاسفانه مصرف مكمل ها هر روز ميان شاگردان باشگاه هاى پرورش اندام بيشتر و بيشتر مى شود. مربيانى كه بسيارى از آنها حتى تحصيلات متوسطه را هم به پايان نرسانده اند، مجوز باشگاه دارند و از جوانان ثبت نام مى كنند. آنها بى آنكه آشنايى با داروها و عوارض شان داشته باشند از همان بدو ورود يك جوان در باشگاه، برايش برنامه اى دارويى تجويز مى كنند كه فقط يك پزشك متخصص تغذيه صلاحيت تجويزش را دارد."
مكانيسم رايج در باشگاه هاى پرورش اندام در تهران و ديگر شهرهاى ايران به اين شكل است كه يك مربى كه معمولا خود از قهرمانان رشته پاورليفتينگ در استان، كشور و يا گاه آسياست، براى شاگردان خود برنامه هاى تمرينى كار با وزنه و ساعات تمرين روزانه مشخص مى كند.
اين برنامه بر اساس مشخصات فيزيكى فرد چيده مى شود اما همين مربى همزمان يك برنامه غذايى هم به متقاضى ثبت نام مى دهد؛ برنامه اى كه بر آن اساس ، باید انرژى مورد نياز براى بدن ورزشكار در روز تامين شود.
اين البته تنها قسمتى از كارى است كه مربيان براى شاگردان شان انجام مى دهند و البته اين بخش مجاز وظايف اين مربيان است.
" بدون اينكه بدانند اصلا اين مكمل ها چه مكانيسمى دارند و چه عوارضى را به همراه خواهند داشت، مكمل هاى پرخطر هورمونى را براى بچه ها تجويز مى كنند و بچه ها هم چون مى بينند بدن هاى شان خيلى زود پف مى كند هر روز دوز مصرف شان را بالا و بالاتر مى برند."
خودنگار، منفعت طلبى همكارانش و نا آگاهى دانش آموختگان را دو دليل رواج مكمل هاى پرخطر ميان ورزشكاران پرورش اندام مى داند.
مكمل هاى مرگ آور
دكتر شريف درباره اين عوارض مى گويد:"ريزش مو و جوشهاى پوستى عوارض جنبی مصرف اين مواد هستند. در ميان مدت اين مكمل ها مى توانند باعث عقيمى و يا ابتلا به بيمارى هاى كبدى شوند اما بيشترين لطمه را اين داروها به سيستم قلب و عروق مى زنند. بسيارى از مرگ هاى ناگهانى ورزشكاران در جريان مسابقات حاصل عوارض همين مكمل هاست."
فارغ از همه عوارض خاص اين مكمل ها، آقای خودنگار مدعى است كه آنچه به عنوان مكمل در اختيار جوانان ايرانى قرار مى گيرد، موادى تاريخ مصرف گذشته است: "پودر هايى كه فاسد شده اند را افراد سودجو به ايران يا پاكستان مى آورند، تاريخ هایشان را دست كارى مى كنند و به عنوان مكمل هاى اصل به مشتريان مى فروشند. داروهايى كه اصل آنها بايد قيمت هايى بالاى ۱۰۰ هزار تومان باشد در ايران ۱۰ هزار تومان قيمت دارد. پس معلوم است كه ما چه پودرهايى را به ورزشكاران مان مى دهيم!"
مرگ هاى خاموش
استفاده ازمكمل هاى غير مجاز می تواند باعث مرگ ورزشكاران نیز بشود، هرچند فعالیت علمی دقیق برای ثبت و بررسى آنها صورت نگرفته است.
دكتر شريف در اين باره مى گويد:"متاسفانه ما آمار دقيقى از اين نوع مرگ هاى ناگهانى نداريم. چون اين ورزشكاران، ورزش را غير حرفه اى نبال مى كنند و مرگ ناگهانى شان بر اثر حمله هاى قلبى به صورت علمى بررسى نمى شود، ما آمار دقيقى از اين مرگهاى تلخ نداريم وتنها مواردى ناچيز از اين نوع مرگ و مير در فدراسيون پزشكى ورزشى ايران ثبت مى شود."
شايد یکی از مواردی که در ايران نسبت به این موضوع توجه ایجاد کرد، اتفاقى بود كه دو سال قبل براى جوانی كرمانشاهى افتاد.
او كه مى خواست ركورد پرس سينه را در شهرش بشكند، ناگهان دچار حمله قلبى شد و زير وزنه جان باخت.
دكتر طاهرى اين مرگ را تنها مرگ اينچنينى نمى داند.
او كه همراه با دوستانش در فدراسيون پزشكى مسئول پيشگيرى ازبروز چنين حوادثى هستند مى گوید: "البته شوك هاى انسولين كه منجر به پارگى عروق و مرگ مى شود كمترين عوارض اين داروهاى زيان بارهستند، چون خيلى كم اتفاق مى افتند، ولى مرگهايى از اين دست را ما در استان هاى آذربايجان، تهران، كرمانشاه و كردستان ثبت كرده ايم. البته اين مرگ ها مواردى بوده اند كه افراد در حين فعاليت ورزشى جان باخته اند و كارشناسان ما آنها را بررسى كرده اند."
آيا نظارتى هست؟
داروهايى مثل آمپول هاى ناندرولون هم خيلى راحت در اختيار جوانان قرار مى گيرد.
هم داروخانه ها و هم باشگاه ها اين آمپول ها را به سادگى در اختيار ورزشكاران قرار مى دهند.
دكتر شريف در اين باره مى گويد: "بر اساس قوانين اين داروها بايد با تجويز پزشك و توسط داروخانه ها به فروش برسند اما در عمل شاهد هستيم كه اين آمپول ها و مكمل ها بى آنكه نظارتى بر مكانيسم توزيع شان باشد به سادگى در اختيار متقاضيان شان قرار مى گيرد."
دكتر شريف معتقد است به رغم تمام بحث هايى كه در كميته ملى مبارزه با دوپينگ انجام شده، هيچ اقدام عملى براى مبارزه با توزيع مكمل ها ميان جوانان صورت نگرفته است.
با اين وجود دكتر طاهرى معتقد است نمى توان او و همكارانش را متهم كرد كه هيچ اقدامى صورت نداده اند: "ما يك باشگاه را به دليل تخلف در شهرستان مراغه تعطيل كرديم و به چند باشگاه هم هشدار داديم. البته معتقدم به اندازه كافى ما به باشگاه ها هشدار داده ايم و حالا ديگر زمان برخورد با متخلفان است."
او می پذیرد كه رواج اين مكمل ها ميان جوانان حتى خطرناك تر از دوپيگ ورزشكاران حرفه اى است و مى گويد:"هدف اصلى ورزش ، سلامت بدن است و سازمان تربيت بدنى متولى ورزش همگانى است. عوارض شيوع اين مكمل ها براى سلامت جوانان ما خطرناك است. فكر مى كنم ما براى كنترل و مبارزه با فروش اين مكمل ها به جوانان، نياز به بسيج همگانى و اطلاع رسانى درباره عمق اين فاجعه دردناك داريم."
روزنامه نگار ورزشی
بحران دستیابی آسان به مکمل های غیرمجاز
"نمى توانم كتمان كنم. در بسيارى از باشگاه هاى بدنسازى سطح كشور، مكمل هاى غير مجاز و حتى داروهاى نيروزاى دوپينگ به راحتى در اختيار ورزشكاران قرار مى گيرد."
دكتر على طاهرى دبير كميته مبارزه با دوپينگ ايران با بيان اين جمله تاييد مى كند كه مربيان پرورش اندام ايران بى آنكه از عوارض مكمل هاى دوپينگ آگاهى داشته باشند، براى شاگردانشان اين مكمل ها را تجويز مى كنند؛ اتفاقى كه باعث مى شود تا همه ساله بسيارى از جوانان ايرانى نا آگاهانه در خطر ابتلا به بسيارى از بيمارى هاى خطرناك عصبى، قلبى و عروقى، جنسى و حتى در مواردى، مرگ ناگهانى، قرار بگيرند.
ورزش پرورش اندام، ميان جوانان ايرانى ورزشى محبوب است.
علاقه به داشتن اندامى تنومند انگيزه اى بود براى بسيارى از جوانان كه در باشگاه هاى بدنسازى ثبت نام كنند.
جوانان ۱۵ تا ۲۵ ساله با استفاده از مكمل ها، برنامه تمرينى سنگين و البته رژيم غذايى، خيلى زود حجم عضلانى شان را چندين برابر مى كردند و ميان هم سالان شان انگشت نما مى شدند.
خانواده ها هم از اين پديده جديد استقبال مى كردند چون مى پنداشتند جوانانشان با فعاليت هاى ورزشى از بسيارى از آسيب هاى اجتماعى چون اعتياد در امان مى مانند.
حال آنكه برخی از آنها ندانسته، مسيرى پرخطر را در پيش گرفته اند.
فرامرز خودنگار، قهرمان سابق پاورليفتنيگ آسيا و يكى از شناخته شده ترين مربيان پرورش اندام ايران در اين باره مى گويد:"متاسفانه مصرف مكمل ها هر روز ميان شاگردان باشگاه هاى پرورش اندام بيشتر و بيشتر مى شود. مربيانى كه بسيارى از آنها حتى تحصيلات متوسطه را هم به پايان نرسانده اند، مجوز باشگاه دارند و از جوانان ثبت نام مى كنند. آنها بى آنكه آشنايى با داروها و عوارض شان داشته باشند از همان بدو ورود يك جوان در باشگاه، برايش برنامه اى دارويى تجويز مى كنند كه فقط يك پزشك متخصص تغذيه صلاحيت تجويزش را دارد."
مكانيسم رايج در باشگاه هاى پرورش اندام در تهران و ديگر شهرهاى ايران به اين شكل است كه يك مربى كه معمولا خود از قهرمانان رشته پاورليفتينگ در استان، كشور و يا گاه آسياست، براى شاگردان خود برنامه هاى تمرينى كار با وزنه و ساعات تمرين روزانه مشخص مى كند.
اين برنامه بر اساس مشخصات فيزيكى فرد چيده مى شود اما همين مربى همزمان يك برنامه غذايى هم به متقاضى ثبت نام مى دهد؛ برنامه اى كه بر آن اساس ، باید انرژى مورد نياز براى بدن ورزشكار در روز تامين شود.
اين البته تنها قسمتى از كارى است كه مربيان براى شاگردان شان انجام مى دهند و البته اين بخش مجاز وظايف اين مربيان است.
" بدون اينكه بدانند اصلا اين مكمل ها چه مكانيسمى دارند و چه عوارضى را به همراه خواهند داشت، مكمل هاى پرخطر هورمونى را براى بچه ها تجويز مى كنند و بچه ها هم چون مى بينند بدن هاى شان خيلى زود پف مى كند هر روز دوز مصرف شان را بالا و بالاتر مى برند."
خودنگار، منفعت طلبى همكارانش و نا آگاهى دانش آموختگان را دو دليل رواج مكمل هاى پرخطر ميان ورزشكاران پرورش اندام مى داند.
مكمل هاى مرگ آور
دكتر شريف درباره اين عوارض مى گويد:"ريزش مو و جوشهاى پوستى عوارض جنبی مصرف اين مواد هستند. در ميان مدت اين مكمل ها مى توانند باعث عقيمى و يا ابتلا به بيمارى هاى كبدى شوند اما بيشترين لطمه را اين داروها به سيستم قلب و عروق مى زنند. بسيارى از مرگ هاى ناگهانى ورزشكاران در جريان مسابقات حاصل عوارض همين مكمل هاست."
فارغ از همه عوارض خاص اين مكمل ها، آقای خودنگار مدعى است كه آنچه به عنوان مكمل در اختيار جوانان ايرانى قرار مى گيرد، موادى تاريخ مصرف گذشته است: "پودر هايى كه فاسد شده اند را افراد سودجو به ايران يا پاكستان مى آورند، تاريخ هایشان را دست كارى مى كنند و به عنوان مكمل هاى اصل به مشتريان مى فروشند. داروهايى كه اصل آنها بايد قيمت هايى بالاى ۱۰۰ هزار تومان باشد در ايران ۱۰ هزار تومان قيمت دارد. پس معلوم است كه ما چه پودرهايى را به ورزشكاران مان مى دهيم!"
مرگ هاى خاموش
استفاده ازمكمل هاى غير مجاز می تواند باعث مرگ ورزشكاران نیز بشود، هرچند فعالیت علمی دقیق برای ثبت و بررسى آنها صورت نگرفته است.
دكتر شريف در اين باره مى گويد:"متاسفانه ما آمار دقيقى از اين نوع مرگ هاى ناگهانى نداريم. چون اين ورزشكاران، ورزش را غير حرفه اى نبال مى كنند و مرگ ناگهانى شان بر اثر حمله هاى قلبى به صورت علمى بررسى نمى شود، ما آمار دقيقى از اين مرگهاى تلخ نداريم وتنها مواردى ناچيز از اين نوع مرگ و مير در فدراسيون پزشكى ورزشى ايران ثبت مى شود."
شايد یکی از مواردی که در ايران نسبت به این موضوع توجه ایجاد کرد، اتفاقى بود كه دو سال قبل براى جوانی كرمانشاهى افتاد.
او كه مى خواست ركورد پرس سينه را در شهرش بشكند، ناگهان دچار حمله قلبى شد و زير وزنه جان باخت.
دكتر طاهرى اين مرگ را تنها مرگ اينچنينى نمى داند.
او كه همراه با دوستانش در فدراسيون پزشكى مسئول پيشگيرى ازبروز چنين حوادثى هستند مى گوید: "البته شوك هاى انسولين كه منجر به پارگى عروق و مرگ مى شود كمترين عوارض اين داروهاى زيان بارهستند، چون خيلى كم اتفاق مى افتند، ولى مرگهايى از اين دست را ما در استان هاى آذربايجان، تهران، كرمانشاه و كردستان ثبت كرده ايم. البته اين مرگ ها مواردى بوده اند كه افراد در حين فعاليت ورزشى جان باخته اند و كارشناسان ما آنها را بررسى كرده اند."
آيا نظارتى هست؟
داروهايى مثل آمپول هاى ناندرولون هم خيلى راحت در اختيار جوانان قرار مى گيرد.
هم داروخانه ها و هم باشگاه ها اين آمپول ها را به سادگى در اختيار ورزشكاران قرار مى دهند.
دكتر شريف در اين باره مى گويد: "بر اساس قوانين اين داروها بايد با تجويز پزشك و توسط داروخانه ها به فروش برسند اما در عمل شاهد هستيم كه اين آمپول ها و مكمل ها بى آنكه نظارتى بر مكانيسم توزيع شان باشد به سادگى در اختيار متقاضيان شان قرار مى گيرد."
دكتر شريف معتقد است به رغم تمام بحث هايى كه در كميته ملى مبارزه با دوپينگ انجام شده، هيچ اقدام عملى براى مبارزه با توزيع مكمل ها ميان جوانان صورت نگرفته است.
با اين وجود دكتر طاهرى معتقد است نمى توان او و همكارانش را متهم كرد كه هيچ اقدامى صورت نداده اند: "ما يك باشگاه را به دليل تخلف در شهرستان مراغه تعطيل كرديم و به چند باشگاه هم هشدار داديم. البته معتقدم به اندازه كافى ما به باشگاه ها هشدار داده ايم و حالا ديگر زمان برخورد با متخلفان است."
او می پذیرد كه رواج اين مكمل ها ميان جوانان حتى خطرناك تر از دوپيگ ورزشكاران حرفه اى است و مى گويد:"هدف اصلى ورزش ، سلامت بدن است و سازمان تربيت بدنى متولى ورزش همگانى است. عوارض شيوع اين مكمل ها براى سلامت جوانان ما خطرناك است. فكر مى كنم ما براى كنترل و مبارزه با فروش اين مكمل ها به جوانان، نياز به بسيج همگانى و اطلاع رسانى درباره عمق اين فاجعه دردناك داريم."
فیفا عضویت عراق را تعلیق کرد
کمیته اجرایی فیفا در واکنش به اقدام دولت عراق، عضویت فدراسیون فوتبال این کشور را به حال تعلیق درآورد.
این موضوع امروز در اولین روز جلسات این کمیته در شهر سیدنی استرالیا اعلام شد.
خبر تعلیق عضویت عراق پس از آن اعلام می شود که دولت عراق، کمتر از یک هفته قبل، کمیته ملی المپیک و کلیه فدراسیونهای ورزشی این کشور را منحل اعلام کرد.
فیفا یک روز قبل با ارسال نامه ای کتبی به دولت عراق خواستار حل فوری مشکل و شفاف سازی تصمیم دولت این کشور شده بود.
تصمیم فیفا در شرایطی اعلام شده است که قرار بود تیم فوتبال عراق برای برگزاری دیدار رفت با استرالیا در چارچوب مرحله مقدماتی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی، به این کشور سفر کند.
قرار است این دیدار در روز دوشنبه هفته آینده (2 ژوئن) برگزار شود اما در صورت لغو نشدن تصمیم فیفا تا پیش از آن زمان، ادامه حضور عراق در گردونه این رقابتها با تردیدهایی جدی مواجه خواهد شد.
این تصمیم ضربه ای عمده به روحیه تیم عراق خواهد بود که از زمان قهرمانی در جام ملتهای آسیا در سال 2007، عملکردی نا امید کننده داشته است.
این تیم از 10 بازی آخر خود پس از جام ملتهای آسیا در هشت مسابقه شکست خورده است که آخرین آنها روز یکشنبه مقابل تایلند بود (با نتیجه 2-1).
در حال حاضر تیم عراق با کسب یک تساوی مقابل چین و یک شکست مقابل قطر در انتهای جدول گروه یک مرحله مقدماتی جام جهانی 2010 قرار دارد.
دولت عراق در صحنه ورزش
لغو عضویت عراق در فیفا پس از آن رخ می دهد که دولت عراق در روز 20 ماه مه، کمیته ملی المپیک این کشور را نهادی غیرقانونی اعلام کرد و نمایندگان دولت اعلام کردند کمیته ای اضطراری را برای اداره این سازمان منصوب خواهند کرد.
دولت عراق کمیته المپیک این کشور را متهم کرده بود که از اکثریت لازم آراء برای فعالیت برخوردار نیستند و نتوانسته اند انتخابات جدید برای گزینش اعضاء را انجام دهند.
به گزارش خبرگزاری رویترز رئیس کمیته المپیک عراق از دولت این کشور نامه ای برای توقف فعالیت دریافت کرده است و این سازمان هم به نوبه خود دستور را به فدراسیونهای ورزشی که تحت پوشش این سازمان هستند ابلاغ نموده است.
جاسم محمد جعفر وزیر ورزش عراق اعلام کرده است که فدراسیون فوتبال عراق در مجموعه فدراسیونهایی که منحل اعلام شده اند نیست، اما طارق محمد، دبیر فدراسیون فوتبال عراق می گوید به این فدراسیون پیامی به این مضمون از سوی دولت این کشور داده نشده است.
احتمال غیبت عراق در المپیک
در شرایط فعلی وضعیت حضور ورزشکاران عراقی در المپیک نیز مشخص نیست.
خبرگزاری رویترز از تعیین ضرب الاجلی از سوی کمیته بین المللی المپیک برای دولت عراق نیز خبر داده است.
یکی از مقام های این سازمان بین المللی هشدار داده است اگر راه حلی برای این مسئله پیدا نشود "کمیته بین المللی المپیک گزینه های محتمل را در نظر خواهد گرفت."
قرار است این سازمان در جلسه هیئت اجرایی خود که در روزهای 4 تا 6 ژوئن در آتن، پایتخت یونان برگزار شود، مسئله عراق را مورد بررسی قرار دهد.
کمیته اجرایی فیفا در واکنش به اقدام دولت عراق، عضویت فدراسیون فوتبال این کشور را به حال تعلیق درآورد.
این موضوع امروز در اولین روز جلسات این کمیته در شهر سیدنی استرالیا اعلام شد.
خبر تعلیق عضویت عراق پس از آن اعلام می شود که دولت عراق، کمتر از یک هفته قبل، کمیته ملی المپیک و کلیه فدراسیونهای ورزشی این کشور را منحل اعلام کرد.
فیفا یک روز قبل با ارسال نامه ای کتبی به دولت عراق خواستار حل فوری مشکل و شفاف سازی تصمیم دولت این کشور شده بود.
تصمیم فیفا در شرایطی اعلام شده است که قرار بود تیم فوتبال عراق برای برگزاری دیدار رفت با استرالیا در چارچوب مرحله مقدماتی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی، به این کشور سفر کند.
قرار است این دیدار در روز دوشنبه هفته آینده (2 ژوئن) برگزار شود اما در صورت لغو نشدن تصمیم فیفا تا پیش از آن زمان، ادامه حضور عراق در گردونه این رقابتها با تردیدهایی جدی مواجه خواهد شد.
این تصمیم ضربه ای عمده به روحیه تیم عراق خواهد بود که از زمان قهرمانی در جام ملتهای آسیا در سال 2007، عملکردی نا امید کننده داشته است.
این تیم از 10 بازی آخر خود پس از جام ملتهای آسیا در هشت مسابقه شکست خورده است که آخرین آنها روز یکشنبه مقابل تایلند بود (با نتیجه 2-1).
در حال حاضر تیم عراق با کسب یک تساوی مقابل چین و یک شکست مقابل قطر در انتهای جدول گروه یک مرحله مقدماتی جام جهانی 2010 قرار دارد.
دولت عراق در صحنه ورزش
لغو عضویت عراق در فیفا پس از آن رخ می دهد که دولت عراق در روز 20 ماه مه، کمیته ملی المپیک این کشور را نهادی غیرقانونی اعلام کرد و نمایندگان دولت اعلام کردند کمیته ای اضطراری را برای اداره این سازمان منصوب خواهند کرد.
دولت عراق کمیته المپیک این کشور را متهم کرده بود که از اکثریت لازم آراء برای فعالیت برخوردار نیستند و نتوانسته اند انتخابات جدید برای گزینش اعضاء را انجام دهند.
به گزارش خبرگزاری رویترز رئیس کمیته المپیک عراق از دولت این کشور نامه ای برای توقف فعالیت دریافت کرده است و این سازمان هم به نوبه خود دستور را به فدراسیونهای ورزشی که تحت پوشش این سازمان هستند ابلاغ نموده است.
جاسم محمد جعفر وزیر ورزش عراق اعلام کرده است که فدراسیون فوتبال عراق در مجموعه فدراسیونهایی که منحل اعلام شده اند نیست، اما طارق محمد، دبیر فدراسیون فوتبال عراق می گوید به این فدراسیون پیامی به این مضمون از سوی دولت این کشور داده نشده است.
احتمال غیبت عراق در المپیک
در شرایط فعلی وضعیت حضور ورزشکاران عراقی در المپیک نیز مشخص نیست.
خبرگزاری رویترز از تعیین ضرب الاجلی از سوی کمیته بین المللی المپیک برای دولت عراق نیز خبر داده است.
یکی از مقام های این سازمان بین المللی هشدار داده است اگر راه حلی برای این مسئله پیدا نشود "کمیته بین المللی المپیک گزینه های محتمل را در نظر خواهد گرفت."
قرار است این سازمان در جلسه هیئت اجرایی خود که در روزهای 4 تا 6 ژوئن در آتن، پایتخت یونان برگزار شود، مسئله عراق را مورد بررسی قرار دهد.
خلاء ستارهای باجذبه به نام فیگو
تیم ملی فوتبال پرتغال (عکس از آرشیو)
ناکامی تیم ملی پرتغال، میزبان بازیهای ۲۰۰۴ در دیدار فینال در برابر یونان، تحولات زیادی را در ترکیب تیم به دنبال داشت. فیگو، ستاره درخشان پرتغال که رهبر تیمش در دوره گذشته بود، با کنارهگیری خود خلائی بزرگ به جای گذاشت.
بر خلاف سال ۲۰۰۴، مردم پرتغال شور و اشتیاق چندانی به آغاز شدن سیزدهمین دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا از خود نشان نمی دهند.
طبیعی است که برعهده داشتن میزبانی بازیها در دوره پیشین، شادی و شعف پرتغالیها را چندان کرده بود، اما تنها مسئله میزبان نبودن نیست که این کمعلاقگی و کمتوجهی را در بین مردم پرتغال پدید آورده است. این امر بیش از هر چیز از این سرچشمه می گیرد که پرتغالیها برخلاف سال ۲۰۰۴ امید چندانی ندارند که ملیپوشان کشورشان عنوان قهرمانی را از آن خود کنند.
لوییز فیگو، غایب بزرگ تیم ملی پرتغال
در طول تاریخ جام ملتهای اروپا، تیم ملی پرتغال توانسته است چهار بار به دور نهایی این مسابقات راه یابد. بزرگترین موفقیت پرتغال، البته اگر بتوان در این مورد از موفقیت سخن گفت، کسب عنوان نایب قهرمانی در سال ۲۰۰۴ بود.
در این دوره پرتغال ستارگان پرتوان و قدرتمندی را در اختیار داشت، اما در نهایت مغلوب حریفی شد که همگی را غافلگیر کرده بود: یونان. ملیپوشان پرتغال که بازی افتتاحیه را در خاک خود یک بر صفر به یونان واگذار کرده بودند، در دیدار پایانی نیز با همین نتیجه تسلیم یونانیها شدند.
از دیگر دورههایی که پرتغالیها در آن خوش درخشیدند، پیکارهای سال ۱۹۸۴ در فرانسه بود. تیم ملی پرتغال که مرحله گروهی را با موفقیت پشت سر گذاشته بود، در مرحله نیمهنهایی به مصاف فرانسه، میزبان بازیها رفت و سرانجام در وقت اضافی ۳ بر ۲ مغلوب پلاتینی و یارانش شد.
در مسابقات سال ۲۰۰۰ قهرمانی اروپا در بلژیک و هلند، تاریخ تکرار شد و تیم پرتغال بار دیگر در مرحله نیمهنهایی از فرانسه شکست خورد. اینبار، زیدان و همراهانش بودند که ۲ بر ۱ از سد پرتغال گذشتند و در پایان نیز قهرمان اروپا شدند.
پایان دوران نسل طلایی فوتبال پرتغال
روی کوشتا (چپ) از نسل طلایی فوتبال پرتغال
در دهه ۱۹۹۰ میلادی، نسل طلایی فوتبال پرتغال شکل گرفت، نسلی که ستارگانی چون "لوئیس فیگو" ، "رویی کوشتا" ، "پائولو سوسا" و "فرناندو کوتو" جزو آن بودند. در جام جهانی ۲۰۰۶، فیگو آخرین ستاره بزرگ این نسل بود که تیم ملی را وداع گفت.
در تیم ملی پرتغال که دیدارهای مقدماتی این دوره جام ملتهای اروپا را با فراز و نشیبهای زیاد پشت سر گذاشت، نبود وزنهای خلاق و پرجذبه محسوس است. این خلا حتی فوتبالدوستان پرتغال را بر آن داشت که با یک ابتکار عمل اینترنتی و جمع کردن امضا، موافقت فیگوی ۳۵ ساله را به بازگشت به تیم ملی جلب کنند، اما در نهایت با پاسخ منفی این ستاره کهنهکار روبهرو شدند.
کریستیانو رونالدو، امید بزرگ پرتغال
ستاره بزرگ تیم ملی پرتغال در حال حاضر "کریستیانو رونالدو" ، مهاجم تکنیکی و خطرناک منچستر یونایتد است که بسیاری او را بهترین فوتبالیست دنیا میدانند و شانس اینکه او در سال جاری این عنوان را رسما به خود اختصاص دهد نیز کم نیست. رونالدو در فصل جاری لیگ برتر انگلیس نه تنها با ۳۱ گل، سهم بسزایی در عنوان قهرمانی منچستر یونایتد داشت، بلکه بهعنوان بهترین بازیکن لیگ برتر نیز انتخاب شد.
رونالدو، امید اول تیم ملی پرتغال در جام سیزدهم
اگر چه کریستینا رونالدو ۲۳ سال بیشتر ندارد و قدیمیترین بازیکن تیم فعلی پرتغال محسوب نمی شود، اما "اسکولاری" ، سرمربی برزیلی، بازوبند کاپیتانی را به این ستاره بزرگ سپرده است تا خلا فیگوی اسطورهای را تا اندازهای پر کند. کریستینا رونالدو هم اکنون دوران اوج خود را تجربه میکند، اما با وجود این باید دید که تا چه اندازه می تواند از پس وظیفه هدایت ملی پوشان پرتغال برآید.
"نونو گومش" از باشگاه بنفیکا لیسبون و "هوگو آلمیدا" که در باشگاه آلمانی وردر برمن توپ می زند، نیز از مهرههای مهم پرتغال در خط حمله هستند. یکی از ستونهای اصلی تیم ملی پرتغال در میانه میدان، "دکو" ، هافبک برزیلی تبار این تیم و باشگاه صاحبنام اف. ث. بارسلونا است. اگر چه دکو از هافبکهای خلاق و پرتوان اروپا محسوب میشود، اما فوتبالدوستان پرتغال او را جانشینی شایسته برای فیگو تلقی نمیکنند.
در خط دفاع، پرتغالیها از بازیکنانی پرتجربه چون "فرناندو میرا" ، از تیم اشتوتگارت، "ریکاردو کاروالهو" ، از چلسی لندن، و "شرشه آندراده" ، از تیم یوونتوس تورین، بهره میبرند. سنگربان پرتجربه پرتغال نیز "ریکاردو" است که تا کنون ۷۲ بازی برای تیم ملی کشورش انجام داده و از جمله تخصصهای او، مهار ضربات پنالتی است.
خوشبینی اسکولاری به موفقیت شاگردانش
علیرغم کمامیدی مردم پرتغال به کامیابی ملیپوشان این کشور در جام ملتهای اروپا؛ لوئیز فیلیپ اسکولاری، سرمربی برزیلی پرتغال، به موفقیت تیمش خوشبین است و سعی در حفظ آرامش دارد. به عقیده او، پرتغال همانگونه که در سال ۲۰۰۴ نشان داد، میتواند به فینال این دوره از بازیها راه یابد.
اسکولاری، مربی برزیلی تیم ملی پرتغال
این مربی ۵۹ ساله در عین حال بر دشواری راه پرتغال واقف است و میگوید: «پرتغال باید بسیار محتاط باشد. ما با حریفانی خطرناک همگروه هستیم و به همین خاطر هم باید در بازیها، متحد و منسجم ظاهر شویم.» نخستین بازی پرتغال در گروه A در برابر ترکیه خواهد بود. جمهوری چک و سوئیس، یکی از دو میزبان بازیها نیز حریفان بعدی پرتغال هستند.
به گفته اسکولاری: «دیدار با سوئیس، به این سادگیها هم نخواهد بود. هر کسی که فکر میکند، بازی با سوئیس را به قدم زدن در زمین بگذرانیم، اشتباه میکند. ما در این گروه با سختیهای زیادی روبهرو خواهیم شد و اگر بتوانیم به دور بعد صعود کنیم، به نتیجهای مطلوب و هدف خود رسیدهایم.»
ناگفته نماند که اعتبار قرارداد اسکولاری با فدراسیون فوتبال پرتغال پس از مسابقات قهرمانی اروپا پایان می یابد و تمدید آن به کم و کیف حضور و موفقیت ملیپوشان پرتغال در این دوره از بازیها بستگی خواهد داشت.
لوئیز فیلیپ اسکولاری پس از مربیگری چندین باشگاه در برزیل، مدتی بهعنوان مربی تیمهای ملی فوتبال ژاپن، کویت و عربستان سعودی فعالیت داشت تا اینکه در سال ۲۰۰۱ سکان کشتی تیم ملی فوتبال کشورش، برزیل را در دست گرفت و یک سال بعد هم در جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن، در پی پیروزی ۲ بر صفر در دیدار فینال در مقابل آلمان، پنجمین عنوان قهرمانی را برای کشورش به ارمغان آورد.
علیرغم این موفقیت، اسکولاری از مقام خود کناره گرفت و راهی پرتغال شد تا هدایت تیم ملی این کشور را برعهده گیرد. کسب عنوان نایبقهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۴ و مقام چهارم جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان حاصل همکاری او با فدراسیون فوتبال پرتغال بوده است.
اسکولاری، مربیای که از کنار گذاشتن ستارگان ابایی ندارد. (درگیری با مهاجم صربستان، دیدارهای انتخابی یورو ۲۰۰۸)
اسکولاری از جمله مربیانی است که به انضباط، تاکتیک و وحدت تیمی اهمیت زیادی می دهد و چندان هم اهل سازشکاری نیست. او خود میگوید: «من به ستایش یا انتقاد اهمیتی نمیدهم. تنها چیزی که برای من مهم است، نتیجه و موفقیت است. در جهان فوتبال فقط سیاه یا سفید وجود دارد. امروز، بودن تو را جشن می گیرند و فردا اخراجت میکنند.»
اسکولاری اگر چه بر اهمیت نقش کریستیانو رونالدو واقف است، اما در عین حال خاطرنشان میسازد: «ما تیمی نیستیم که به فلان بازیکن یا بهمان بازیکن وابسته باشیم. ما در واقع به گروهی وابستگی داریم که کل تیم را در موقعیتهای خاص پشتیبانی میکنند. کریستیانو رونالدو طبیعتا با دیگر بازیکنان تفاوت دارد، چون فوقالعاده بازی میکند، اما او در عین حال به من این فرصت را میدهد که بازیکنان دیگر را دقیقتر زیر ذرهبین بگیرم و پی ببرم که وجود آنها تا چه اندازه برای تیممان مهم است.»
این مربی پرتجربه، هیچگاه از کنار گذاشتن ستارگان بزرگ ابا نداشته است. او در سال ۲۰۰۲، علیرغم فشارهای زیاد از دعوت کردن "رماریو" ، مهاجم کهنهکار و محبوب تیم ملی فوتبال برزیل، خودداری کرد و در سال ۲۰۰۴ نیز در دیدار یکچهارم نهایی پرتغال در برابر انگلیس، فیگو، کاپیتان تیمش را به خاطر بازی نه چندان موفقش، از زمین بیرون کشید.
این اقدام او نه تنها با فریاد اعتراض تماشاگران که با نگاه خشمگین فیگو نیز روبهرو شد، اما موفقیت ملیپوشان پرتغال در آن دیدار که بعد از بیرون رفتن فیگو تحقق یافت، مهر تاییدی بود بر تصمیم درست اسکولاری.
شهرام احدی
تیم ملی فوتبال پرتغال (عکس از آرشیو)
ناکامی تیم ملی پرتغال، میزبان بازیهای ۲۰۰۴ در دیدار فینال در برابر یونان، تحولات زیادی را در ترکیب تیم به دنبال داشت. فیگو، ستاره درخشان پرتغال که رهبر تیمش در دوره گذشته بود، با کنارهگیری خود خلائی بزرگ به جای گذاشت.
بر خلاف سال ۲۰۰۴، مردم پرتغال شور و اشتیاق چندانی به آغاز شدن سیزدهمین دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا از خود نشان نمی دهند.
طبیعی است که برعهده داشتن میزبانی بازیها در دوره پیشین، شادی و شعف پرتغالیها را چندان کرده بود، اما تنها مسئله میزبان نبودن نیست که این کمعلاقگی و کمتوجهی را در بین مردم پرتغال پدید آورده است. این امر بیش از هر چیز از این سرچشمه می گیرد که پرتغالیها برخلاف سال ۲۰۰۴ امید چندانی ندارند که ملیپوشان کشورشان عنوان قهرمانی را از آن خود کنند.
لوییز فیگو، غایب بزرگ تیم ملی پرتغال
در طول تاریخ جام ملتهای اروپا، تیم ملی پرتغال توانسته است چهار بار به دور نهایی این مسابقات راه یابد. بزرگترین موفقیت پرتغال، البته اگر بتوان در این مورد از موفقیت سخن گفت، کسب عنوان نایب قهرمانی در سال ۲۰۰۴ بود.
در این دوره پرتغال ستارگان پرتوان و قدرتمندی را در اختیار داشت، اما در نهایت مغلوب حریفی شد که همگی را غافلگیر کرده بود: یونان. ملیپوشان پرتغال که بازی افتتاحیه را در خاک خود یک بر صفر به یونان واگذار کرده بودند، در دیدار پایانی نیز با همین نتیجه تسلیم یونانیها شدند.
از دیگر دورههایی که پرتغالیها در آن خوش درخشیدند، پیکارهای سال ۱۹۸۴ در فرانسه بود. تیم ملی پرتغال که مرحله گروهی را با موفقیت پشت سر گذاشته بود، در مرحله نیمهنهایی به مصاف فرانسه، میزبان بازیها رفت و سرانجام در وقت اضافی ۳ بر ۲ مغلوب پلاتینی و یارانش شد.
در مسابقات سال ۲۰۰۰ قهرمانی اروپا در بلژیک و هلند، تاریخ تکرار شد و تیم پرتغال بار دیگر در مرحله نیمهنهایی از فرانسه شکست خورد. اینبار، زیدان و همراهانش بودند که ۲ بر ۱ از سد پرتغال گذشتند و در پایان نیز قهرمان اروپا شدند.
پایان دوران نسل طلایی فوتبال پرتغال
روی کوشتا (چپ) از نسل طلایی فوتبال پرتغال
در دهه ۱۹۹۰ میلادی، نسل طلایی فوتبال پرتغال شکل گرفت، نسلی که ستارگانی چون "لوئیس فیگو" ، "رویی کوشتا" ، "پائولو سوسا" و "فرناندو کوتو" جزو آن بودند. در جام جهانی ۲۰۰۶، فیگو آخرین ستاره بزرگ این نسل بود که تیم ملی را وداع گفت.
در تیم ملی پرتغال که دیدارهای مقدماتی این دوره جام ملتهای اروپا را با فراز و نشیبهای زیاد پشت سر گذاشت، نبود وزنهای خلاق و پرجذبه محسوس است. این خلا حتی فوتبالدوستان پرتغال را بر آن داشت که با یک ابتکار عمل اینترنتی و جمع کردن امضا، موافقت فیگوی ۳۵ ساله را به بازگشت به تیم ملی جلب کنند، اما در نهایت با پاسخ منفی این ستاره کهنهکار روبهرو شدند.
کریستیانو رونالدو، امید بزرگ پرتغال
ستاره بزرگ تیم ملی پرتغال در حال حاضر "کریستیانو رونالدو" ، مهاجم تکنیکی و خطرناک منچستر یونایتد است که بسیاری او را بهترین فوتبالیست دنیا میدانند و شانس اینکه او در سال جاری این عنوان را رسما به خود اختصاص دهد نیز کم نیست. رونالدو در فصل جاری لیگ برتر انگلیس نه تنها با ۳۱ گل، سهم بسزایی در عنوان قهرمانی منچستر یونایتد داشت، بلکه بهعنوان بهترین بازیکن لیگ برتر نیز انتخاب شد.
رونالدو، امید اول تیم ملی پرتغال در جام سیزدهم
اگر چه کریستینا رونالدو ۲۳ سال بیشتر ندارد و قدیمیترین بازیکن تیم فعلی پرتغال محسوب نمی شود، اما "اسکولاری" ، سرمربی برزیلی، بازوبند کاپیتانی را به این ستاره بزرگ سپرده است تا خلا فیگوی اسطورهای را تا اندازهای پر کند. کریستینا رونالدو هم اکنون دوران اوج خود را تجربه میکند، اما با وجود این باید دید که تا چه اندازه می تواند از پس وظیفه هدایت ملی پوشان پرتغال برآید.
"نونو گومش" از باشگاه بنفیکا لیسبون و "هوگو آلمیدا" که در باشگاه آلمانی وردر برمن توپ می زند، نیز از مهرههای مهم پرتغال در خط حمله هستند. یکی از ستونهای اصلی تیم ملی پرتغال در میانه میدان، "دکو" ، هافبک برزیلی تبار این تیم و باشگاه صاحبنام اف. ث. بارسلونا است. اگر چه دکو از هافبکهای خلاق و پرتوان اروپا محسوب میشود، اما فوتبالدوستان پرتغال او را جانشینی شایسته برای فیگو تلقی نمیکنند.
در خط دفاع، پرتغالیها از بازیکنانی پرتجربه چون "فرناندو میرا" ، از تیم اشتوتگارت، "ریکاردو کاروالهو" ، از چلسی لندن، و "شرشه آندراده" ، از تیم یوونتوس تورین، بهره میبرند. سنگربان پرتجربه پرتغال نیز "ریکاردو" است که تا کنون ۷۲ بازی برای تیم ملی کشورش انجام داده و از جمله تخصصهای او، مهار ضربات پنالتی است.
خوشبینی اسکولاری به موفقیت شاگردانش
علیرغم کمامیدی مردم پرتغال به کامیابی ملیپوشان این کشور در جام ملتهای اروپا؛ لوئیز فیلیپ اسکولاری، سرمربی برزیلی پرتغال، به موفقیت تیمش خوشبین است و سعی در حفظ آرامش دارد. به عقیده او، پرتغال همانگونه که در سال ۲۰۰۴ نشان داد، میتواند به فینال این دوره از بازیها راه یابد.
اسکولاری، مربی برزیلی تیم ملی پرتغال
این مربی ۵۹ ساله در عین حال بر دشواری راه پرتغال واقف است و میگوید: «پرتغال باید بسیار محتاط باشد. ما با حریفانی خطرناک همگروه هستیم و به همین خاطر هم باید در بازیها، متحد و منسجم ظاهر شویم.» نخستین بازی پرتغال در گروه A در برابر ترکیه خواهد بود. جمهوری چک و سوئیس، یکی از دو میزبان بازیها نیز حریفان بعدی پرتغال هستند.
به گفته اسکولاری: «دیدار با سوئیس، به این سادگیها هم نخواهد بود. هر کسی که فکر میکند، بازی با سوئیس را به قدم زدن در زمین بگذرانیم، اشتباه میکند. ما در این گروه با سختیهای زیادی روبهرو خواهیم شد و اگر بتوانیم به دور بعد صعود کنیم، به نتیجهای مطلوب و هدف خود رسیدهایم.»
ناگفته نماند که اعتبار قرارداد اسکولاری با فدراسیون فوتبال پرتغال پس از مسابقات قهرمانی اروپا پایان می یابد و تمدید آن به کم و کیف حضور و موفقیت ملیپوشان پرتغال در این دوره از بازیها بستگی خواهد داشت.
لوئیز فیلیپ اسکولاری پس از مربیگری چندین باشگاه در برزیل، مدتی بهعنوان مربی تیمهای ملی فوتبال ژاپن، کویت و عربستان سعودی فعالیت داشت تا اینکه در سال ۲۰۰۱ سکان کشتی تیم ملی فوتبال کشورش، برزیل را در دست گرفت و یک سال بعد هم در جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن، در پی پیروزی ۲ بر صفر در دیدار فینال در مقابل آلمان، پنجمین عنوان قهرمانی را برای کشورش به ارمغان آورد.
علیرغم این موفقیت، اسکولاری از مقام خود کناره گرفت و راهی پرتغال شد تا هدایت تیم ملی این کشور را برعهده گیرد. کسب عنوان نایبقهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۴ و مقام چهارم جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان حاصل همکاری او با فدراسیون فوتبال پرتغال بوده است.
اسکولاری، مربیای که از کنار گذاشتن ستارگان ابایی ندارد. (درگیری با مهاجم صربستان، دیدارهای انتخابی یورو ۲۰۰۸)
اسکولاری از جمله مربیانی است که به انضباط، تاکتیک و وحدت تیمی اهمیت زیادی می دهد و چندان هم اهل سازشکاری نیست. او خود میگوید: «من به ستایش یا انتقاد اهمیتی نمیدهم. تنها چیزی که برای من مهم است، نتیجه و موفقیت است. در جهان فوتبال فقط سیاه یا سفید وجود دارد. امروز، بودن تو را جشن می گیرند و فردا اخراجت میکنند.»
اسکولاری اگر چه بر اهمیت نقش کریستیانو رونالدو واقف است، اما در عین حال خاطرنشان میسازد: «ما تیمی نیستیم که به فلان بازیکن یا بهمان بازیکن وابسته باشیم. ما در واقع به گروهی وابستگی داریم که کل تیم را در موقعیتهای خاص پشتیبانی میکنند. کریستیانو رونالدو طبیعتا با دیگر بازیکنان تفاوت دارد، چون فوقالعاده بازی میکند، اما او در عین حال به من این فرصت را میدهد که بازیکنان دیگر را دقیقتر زیر ذرهبین بگیرم و پی ببرم که وجود آنها تا چه اندازه برای تیممان مهم است.»
این مربی پرتجربه، هیچگاه از کنار گذاشتن ستارگان بزرگ ابا نداشته است. او در سال ۲۰۰۲، علیرغم فشارهای زیاد از دعوت کردن "رماریو" ، مهاجم کهنهکار و محبوب تیم ملی فوتبال برزیل، خودداری کرد و در سال ۲۰۰۴ نیز در دیدار یکچهارم نهایی پرتغال در برابر انگلیس، فیگو، کاپیتان تیمش را به خاطر بازی نه چندان موفقش، از زمین بیرون کشید.
این اقدام او نه تنها با فریاد اعتراض تماشاگران که با نگاه خشمگین فیگو نیز روبهرو شد، اما موفقیت ملیپوشان پرتغال در آن دیدار که بعد از بیرون رفتن فیگو تحقق یافت، مهر تاییدی بود بر تصمیم درست اسکولاری.
شهرام احدی
تساوی تیم ملی فوتبال آلمان با روسیهی سفید
میشائیل بالاک (پیراهن قرمز) ، کاپیتان تیم ملی فوتبال آلمان
تیم ملی فوتبال آلمان شامگاه روز سهشنبه (۲۷ مه) در بازی تدارکاتی در مقابل تیم روسیهی سفید متوقف شد. نتیجهی مساوی ۲ بر ۲ در برابر این تیم، نگرانیها در مورد آمادگی این تیم در رقابتهای قهرمانی اروپا را برانگیخته است.
ملیپوشان آلمان در دیدار سهشنبه شب خود در مقابل تیم ملی روسیهی سفید نیمهی نخست را با نتیجهی دو بر صفر به پایان بردند، اما در نهایت به نتیجهی مساوی رضایت دادند.
با وجود اینکه در پایان این اردو، یواخیم لو، سرمربی تیم ملی آلمان، سه بازیکن از ۲۶ نفر حاضر در اردو را به خانه خواهد فرستاد، اما هیچکدام از بازیکنان در حدواندازهای ظاهر نشدند که نشان از علاقهی آنها به سفر به اتریش و سوئیس باشد.
اودونکور (بالا) و کلوزه، پس از به ثمر رسیدن گل اول
بازیکنان آلمان در هنگام دفاع هیجانزده حاضر شده و اسیر سرعت مهاجمان حریف بودند. ینس لهمان، سنگربان این تیم، هم در هنگام دریافت ضربات از راه دور و واکنش به گوشهها چندان مطمئن ظاهر نشد. حتی گل زودهنگام میروسلاو کلوزه (دقیقهی ۱۰) یا گل بهخودی مدافع روسیهی سفید در دقیقهی ۲۰ هم نتوانست آرامش را به دفاع آلمان بازگرداند.
بازیکنان تند و تیز روسیهی سفید توانستند در دقایق مختلف و به دفعات از فضاهای خالی موجود در میان مدافعان آلمان بگذرند که دو بار آن منجر به فرو ریختن دروازهی شاگردان لو شد.
در بازی روز گذشته، حضور غیرمنتظرهی اودونکور در ترکیب ابتدایی تیم ملی آلمان جالب توجه بود، چرا که از او بهعنوان یکی از بازیکنانی یاد میشود که احتمالا به اتریش و سوئیس نخواهد رفت. گفتنی است که این بازیکن سازندهی گل دوم آلمان بود.
میشائیل بالاک (پیراهن قرمز) ، کاپیتان تیم ملی فوتبال آلمان
تیم ملی فوتبال آلمان شامگاه روز سهشنبه (۲۷ مه) در بازی تدارکاتی در مقابل تیم روسیهی سفید متوقف شد. نتیجهی مساوی ۲ بر ۲ در برابر این تیم، نگرانیها در مورد آمادگی این تیم در رقابتهای قهرمانی اروپا را برانگیخته است.
ملیپوشان آلمان در دیدار سهشنبه شب خود در مقابل تیم ملی روسیهی سفید نیمهی نخست را با نتیجهی دو بر صفر به پایان بردند، اما در نهایت به نتیجهی مساوی رضایت دادند.
با وجود اینکه در پایان این اردو، یواخیم لو، سرمربی تیم ملی آلمان، سه بازیکن از ۲۶ نفر حاضر در اردو را به خانه خواهد فرستاد، اما هیچکدام از بازیکنان در حدواندازهای ظاهر نشدند که نشان از علاقهی آنها به سفر به اتریش و سوئیس باشد.
اودونکور (بالا) و کلوزه، پس از به ثمر رسیدن گل اول
بازیکنان آلمان در هنگام دفاع هیجانزده حاضر شده و اسیر سرعت مهاجمان حریف بودند. ینس لهمان، سنگربان این تیم، هم در هنگام دریافت ضربات از راه دور و واکنش به گوشهها چندان مطمئن ظاهر نشد. حتی گل زودهنگام میروسلاو کلوزه (دقیقهی ۱۰) یا گل بهخودی مدافع روسیهی سفید در دقیقهی ۲۰ هم نتوانست آرامش را به دفاع آلمان بازگرداند.
بازیکنان تند و تیز روسیهی سفید توانستند در دقایق مختلف و به دفعات از فضاهای خالی موجود در میان مدافعان آلمان بگذرند که دو بار آن منجر به فرو ریختن دروازهی شاگردان لو شد.
در بازی روز گذشته، حضور غیرمنتظرهی اودونکور در ترکیب ابتدایی تیم ملی آلمان جالب توجه بود، چرا که از او بهعنوان یکی از بازیکنانی یاد میشود که احتمالا به اتریش و سوئیس نخواهد رفت. گفتنی است که این بازیکن سازندهی گل دوم آلمان بود.
مخالفت اتحادیه اروپا با طرح '6+5'
کمیسیون اروپا، طرح "6+5" فیفا درباره محدود ساختن شمار بازیکنان خارجی در تیمهای باشگاهی را تبعیض آمیز و غیرقانونی خوانده است.
سپ بلاتر رئیس فیفا در تلاش است با اجرای این طرح شمار بازیکنان خارجی در جمع 11 بازیکن اصلی تیمها را تا سال 2012 به پنج نفر کاهش دهد.
ولادیمیر اسپیدلا، کمیسر برابری حقوق در اتحادیه اروپا گفت: "ما به این طرح کارت قرمز خواهیم داد."
آقای بلاتر همچنین ابراز امیدواری کرد که این طرح در کنگره فیفا در هفته جاری، توسط نمایندگان این نهاد به تصویب برسد.
برای تصویب این قانون باید حداقل 75 درصد نمایندگان 208 فدراسیون عضو فیفا در کنگره به آن رای دهند.
رئیس فیفا ابراز تمایل کرده است تا برای محقق ساختن این طرح با اتحادیه اروپا و اتحادیه فدراسیونهای فوتبال اروپا (یوفا) کار کند.
با این حال آقای اسپیدلا معتقد است وضع سهمیه بر روی بازیکنان غیر اروپایی فوتبال با قوانین اتحادیه اروپا در تضاد خواهد بود، زیرا این قوانین به کارگران عضو اتحادیه اروپا اجازه می دهد آزادانه در هرکدام از کشورهای عضو کار کنند و به این ترتیب بازیکنان کشورهای اروپایی برای عضویت در باشگاه های دیگر کشورهای این اتحادیه با مشکل مواجه خواهند شد.
آنطور که پیشتر گزارش شده بود، آقای بلاتر از موضع اولیه خود مبنی بر اجرای این قانون با وجود مخالفت اروپا کوتاه آمده است و تاکید کرده است که فیفا "در محدوده" قوانین اقدام خواهد کرد.
با این وجود آقای بلاتر در جریان کنفرانس سالانه فیفا که در شهر سیدنی استرالیا در حال برگزاری است، تلویحا اعلام کرد که قوانین محدود کننده شمار بازیکنان خارجی می تواند از فصل 2010-2011 آغاز شود و وجود حداقل چهار بازیکن بومی در هر تیم الزامی گردد.
او افزود انتظار دارد که این رقم به شش نفر افزایش پیدا کند و تا فصل 2012-2013 شمار بازیکنان خارجی نیز به شش نفر محدود گردد.
سپ لبلاتر مدعی است این طرح از حمایت نمایندگان کلیدی کشورهای اروپایی برخوردار است، هرچند میشل پلاتینی رئیس یوفا با این طرح مخالف است و در اعتراض به طرح "6+5" حاضر به همراهی آقای بلاتر در دیدار با نمایندگان اتحادیه اروپا نشده است.
در برابر قانون "بازیکنان پرورش یافته باشگاه" که از سوی یوفا تهیه و ارائه شده و قرار است از فصل آینده به اجرا درآید، مورد حمایت اتحادیه اروپا قرار گرفته است.
بر اساس این قانون، تیمهای حاضر در لیگ قهرمانان باشگاه های اروپا یا جام یوفا، باید هشت بازیکن داشته باشند که توسط همان باشگاه پرورش یافته اند.
این قانون محدودیتی برای ملیت بازیکنان قائل نیست و تنها ملزم می سازد که بازیکنان در سنین 15 تا 21 سالگی، سه سال در همان باشگاه پرورش یافته باشند.
با این حال فیفا معتقد است طرح یوفا مشکل چندانی را حل نمی کند.
کمیسیون اروپا، طرح "6+5" فیفا درباره محدود ساختن شمار بازیکنان خارجی در تیمهای باشگاهی را تبعیض آمیز و غیرقانونی خوانده است.
سپ بلاتر رئیس فیفا در تلاش است با اجرای این طرح شمار بازیکنان خارجی در جمع 11 بازیکن اصلی تیمها را تا سال 2012 به پنج نفر کاهش دهد.
ولادیمیر اسپیدلا، کمیسر برابری حقوق در اتحادیه اروپا گفت: "ما به این طرح کارت قرمز خواهیم داد."
آقای بلاتر همچنین ابراز امیدواری کرد که این طرح در کنگره فیفا در هفته جاری، توسط نمایندگان این نهاد به تصویب برسد.
برای تصویب این قانون باید حداقل 75 درصد نمایندگان 208 فدراسیون عضو فیفا در کنگره به آن رای دهند.
رئیس فیفا ابراز تمایل کرده است تا برای محقق ساختن این طرح با اتحادیه اروپا و اتحادیه فدراسیونهای فوتبال اروپا (یوفا) کار کند.
با این حال آقای اسپیدلا معتقد است وضع سهمیه بر روی بازیکنان غیر اروپایی فوتبال با قوانین اتحادیه اروپا در تضاد خواهد بود، زیرا این قوانین به کارگران عضو اتحادیه اروپا اجازه می دهد آزادانه در هرکدام از کشورهای عضو کار کنند و به این ترتیب بازیکنان کشورهای اروپایی برای عضویت در باشگاه های دیگر کشورهای این اتحادیه با مشکل مواجه خواهند شد.
آنطور که پیشتر گزارش شده بود، آقای بلاتر از موضع اولیه خود مبنی بر اجرای این قانون با وجود مخالفت اروپا کوتاه آمده است و تاکید کرده است که فیفا "در محدوده" قوانین اقدام خواهد کرد.
با این وجود آقای بلاتر در جریان کنفرانس سالانه فیفا که در شهر سیدنی استرالیا در حال برگزاری است، تلویحا اعلام کرد که قوانین محدود کننده شمار بازیکنان خارجی می تواند از فصل 2010-2011 آغاز شود و وجود حداقل چهار بازیکن بومی در هر تیم الزامی گردد.
او افزود انتظار دارد که این رقم به شش نفر افزایش پیدا کند و تا فصل 2012-2013 شمار بازیکنان خارجی نیز به شش نفر محدود گردد.
سپ لبلاتر مدعی است این طرح از حمایت نمایندگان کلیدی کشورهای اروپایی برخوردار است، هرچند میشل پلاتینی رئیس یوفا با این طرح مخالف است و در اعتراض به طرح "6+5" حاضر به همراهی آقای بلاتر در دیدار با نمایندگان اتحادیه اروپا نشده است.
در برابر قانون "بازیکنان پرورش یافته باشگاه" که از سوی یوفا تهیه و ارائه شده و قرار است از فصل آینده به اجرا درآید، مورد حمایت اتحادیه اروپا قرار گرفته است.
بر اساس این قانون، تیمهای حاضر در لیگ قهرمانان باشگاه های اروپا یا جام یوفا، باید هشت بازیکن داشته باشند که توسط همان باشگاه پرورش یافته اند.
این قانون محدودیتی برای ملیت بازیکنان قائل نیست و تنها ملزم می سازد که بازیکنان در سنین 15 تا 21 سالگی، سه سال در همان باشگاه پرورش یافته باشند.
با این حال فیفا معتقد است طرح یوفا مشکل چندانی را حل نمی کند.
روزیتسکی؛ غایبی بزرگ که جایگزین ندارد
تیم ملی فوتبال چک (عکس از آرشیو)
تیم ملی فوتبال جمهوری چک بدون روزیتسکی، طراح و بازیساز خط میانی خود، به اتریش و سوئیس سفر خواهد کرد. بروکنر، سرمربی تیم چک، به تجربهی شاگردانش دل بسته تا آخرین تورنومنت خود همراه این تیم را با موفقیت به پایان برساند.
قهرمانی اروپا در سال ۱۹۷۶ در یوگوسلاوی، بزرگترین افتخار تیم ملی فوتبال چک (در آن زمان چکسلواکی) است. رقابتی که در آن "اولی هونس" ضربهی پنالتی تیم ملی آلمان را از دست داد و این تیم با نتیجهی ۵ بر ۳ مغلوب چکسلواکی سابق شد. تیم چکسلواکی همچنین به بازی فینال جامهای جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا و ۱۹۶۲ شیلی راه یافت که در آنها به ترتیب مغلوب ایتالیا و برزیل شد.
ملیپوشان چک در سال ۱۹۹۶، نخستین جام ملتهای اروپا را پس از استقلال کشورشان (۱۹۹۳) در انگلستان تجربه کردند. آنها در اولین حضور خود به فینال رسیدند اما با گل طلایی "اولیور بیرهوف" مدال نقره را به گردن آویختند.
پنالتیای که در سال ۱۹۷۶ منجر به قهرمانی چک در اروپا شد
با این حال هواداران خشنود بودند. تیم چک توانسته بود در مرحلهی مقدماتی ایتالیا و روسیه را از پیش رو بردارد و در یکچهارم نهایی و نیمهنهایی بر پرتغال و فرانسه غلبه کند.
حذف تیم چک در مرحلهی بازیهای گروهی جام ملتهای اروپای ۲۰۰۰ و عدم موفقیت در صعود به جامجهانی ۲۰۰۲، واکنش فدراسیون فوتبال این کشور را در پی داشت و منجر به برکناری "یوزف خوانچ" و انتخاب "کارل بروکنر" شد.
در سال ۲۰۰۴ هم یونان، که در آن سال قهرمان اروپا شد، با گل نقرهای "ترایانوس دلاس" در مرحلهی نیمهنهایی، جمهوری چک را متوقف کرد. شاگردان بروکنر در سال ۲۰۰۶ هم پس از بازیهای گروهی، با جامجهانی آلمان وداعی زودهنگام کردند.
ناکامیهای اخیر به نظر "داوید یارولیم" ، ملیپوش چکی باشگاه هامبورگ آلمان، انگیزهای برای تکرار موفقیت در رقابتهای امسال قهرمانی اروپاست: «جام ملتهای اروپا موفقیتآمیز بود، اما جامجهانی نه. ما میخواهیم تلخی آنرا در کام هواداران از بین ببریم. بسیاری از طرفداران ما خواهند آمد، چرا که سوئیس و اتریش چندان از چک دور نیستند. به همین دلیل بسیار مهم است که در این رقابتها خوب بازی کنیم. »
روزیتسکی، شاهکلید گمشده
روزیتسکی (وسط) بزرگترین غایب تیم چک در جام سیزدهم
اصلیترین مشکل تیم چک در جام ملتهای اروپای سال جاری، غیبت "توماس روزیتسکی" است؛ کاپیتان بازیساز میانهی میدان که مشکل زانو، از اواخر ژانویهی گذشته، حضورش را در آرسنال و تیم ملی چک با مانع روبهرو کرده است.
درست است که تیم چک در اکتبر گذشته بدون کاپیتان روزیتسکی هم تیم ملی آلمان را با نتیجهی ۳ بر صفر شکست داد و مقدمات صعود خود از گروه D رقابتهای انتخابی را فراهم کرد، اما این تیم نخواهد توانست غیبت طولانیمدت کاپیتان خلاق خود را تحمل کند. بروکنر مربی معتقد است که روزیتسکی میتوانست به عنوان بهترین بازیکن جام سیزدهم انتخاب شود.
در ترکیب تیم ملی جمهوری چک جایگزین مناسبی برای روزیتسکی در خط میانی وجود ندارد. تلاشها برای دعوت دوباره از "پاول ندود" هم بینتیجه ماند. ندود، دیگر بازیگردان تیم ملی چک در خط میانی، پس از پایان جامجهانی ۲۰۰۶، از رقابتهای ملی خداحافظی کرد.
البته به اعتقاد کارشناسان، تیم چک اساساً در هیچ پستی بازیکن جایگزین ندارد. جانشینی برای روزیتسکی یافتن، همانقدر مشکل است که دروازبانی با خصوصیات "پیتر چک" پیدا کردن یا مهاجمی در حد و اندازههای "یان کولر" دست و پا کردن.
با وجود این مشکلات، مربی چک مصمم است در سیزدهمین جام اروپا، با استفاده از تجربهی بازیکنانش شرایط را طوری فراهم کند که کهنهکاران این تیم، همچون کولر و گالاشک، پس از این تورنومنت با شادی با تیم ملی خداحافظی کنند. بروکنر میگوید: «ما سعی میکنیم سازمان تیمی خود را حفظ کنیم، نه اینکه اسیر بازی حریف شویم.»
"ابتکار"، حرف اول و آخر
یان کولر، نوک پیکان حملهی چک خواهد بود
بازیسازی در خط هافبک و انعطاف بازیکنان میانی در هنگام حمله، نقطهی اتکای تیم فوتبال چک خواهد بود. بروکنر سیستم ۴-۳-۲-۱ را در نظر دارد که در آن "یان کولر" در نوک پیکان حمله، وظیفهی گلزنی را بر عهده خواهد داشت و در غیاب روزیتسکی، این "میلان باروش" و "لیبور سینونکو" خواهند بود که در هنگام حمله به کولر اضافه میشوند.
دستاندرکاران تیم چک در سالهای اخیر علاقهی چندانی به تحول در تیم نشان ندادهاند. در ناکامی جامجهانی ۲۰۰۶ آلمان، این تیم تنها دو بازیکن زیر ۲۵ سال در ترکیب داشت. پس از آن نیز به ندرت چهرهی جوانی در تیم دیده شد. این در حالی است که تیم زیر ۲۰ سال چک در جامجهانی جوانان ۲۰۰۷، به مقام نایبقهرمانی رسید.
تیم چک در رقابتهای قهرمانی اروپای ۲۰۰۸، سه بازیکن ۳۵ ساله، "یارومیر بلاشک" ، "توماس گالاشک" و "یان کولر" (هر سه از باشگاه نورنبرگ آلمان) را در اختیار خواهد داشت. بیشترین امید برای حضور در ترکیب را در میان جوانان، "مارتین فنین" دارد.
اندیشههای "کلکیپترا"
تیم ملی فوتبال چک در دور گروهی جام سیزدهم در گروه نخست و در کنار تیم ملی پرتغال، نایبقهرمان اروپا در سال ۲۰۰۴، سوئیس میزبان رقابتها و ترکیه قرار دارد. اساس کار این تیم بر دفاع متمرکز خواهد بود.
پیتر چک، ۱۰۲۵ دقیقه بدون گل در لیگ برتر انگلستان
در خط دفاعی و در مقابل "پیتر چک" دروازبان (چلسی) ، بازیکنانی همچون "توماس اویفالوشی" (بازیکن سابق هامبورگ و کنونی فلورانس) ، داوید روزشنال (لازیو) و مارک یانکولوفسکی (آ.ث.میلان) ، زنجیرهی دفاعیای را تشکیل میدهند که در رقابتهای انتخابی جام ملتهای ۲۰۰۸، تنها ۵ بار اجازه دادند توپ از خط دروازهی خودی بگذرد.
پیتر چک، دروازبان چلسی لندن و تیم ملی فوتبال چک، هم یکی از بازیکنانی است که نگاهها را به خود دوخته است. او که به "Big Pete" معروف است، در سن ۱۸ سالگی پیراهن تیم "اسپارتا پراگ" چک را به تن کرد. "چک" با ورودی پر سروصدا خیلی زود نام خود را بر سر زبانها انداخت: ۹۰۳ دقیقهی پیدرپی، بدون دریافت گل در لیگ برتر چک. او اما دست بردار نبود. زمانی که پیتر چک به تیم چلسی پیوست، رکورد خود را ۱۲۲ دقیقه بهبود بخشید: وی از ۱۸ دسامبر ۲۰۰۴ تا ۱۲ فوریهی ۲۰۰۵، در لیگ برتر انگلستان، ۱۰۲۵ دقیقه گلی دریافت نکرد. این سنگربان ۲۶ سالهی چکی در پی شکستگی جمجمه در جریان بازی فوتبال (۱۴ اکتبر ۲۰۰۶، برخورد با دیرک دروازه) با کلاه محافظ در چارچوب دروازه حاضر میشود.
"گالاشک" ،"پلاشیل" ، "پولاک" ، "سیونکو" و "باروش" نیز در خط میانی اندیشههای مربی را پیاده خواهند کرد و یان کولر ۳۵ ساله هم به صف مدافعان حریف خواهد زد.
کارل بروکنر آخرین تورنومنت خود را بر روی نیمکت مربیگری چک در پیش رو دار
درقابتهای قهرمانی اروپای ۲۰۰۸، آخرین حضور بروکنر بر روی نیمکت مربیگری تیم چک خواهد بود. این مربی ۶۸ ساله که به دلیل شباهتهای ظاهری به یک شخصیت داستانی، به "کلکیپترا" معروف است، سکان تیم ملی جمهوری چک را از دسامبر ۲۰۰۱ به دست گرفت و مارس گذشته اعلام کرد که پس از تورنومنت اتریش و سوئیس از این تیم جدا خواهد شد.
"پتر رادا" ، دستیار بروکنر، "ایوان هاشک" ، ملیپوش اسبق تیم چک و "کارل یارولیم" ، پدر دادید یارولیم، کسانی هستند که بخت جانشینی کلکیپترا را دارند.
تیم ملی فوتبال چک (عکس از آرشیو)
تیم ملی فوتبال جمهوری چک بدون روزیتسکی، طراح و بازیساز خط میانی خود، به اتریش و سوئیس سفر خواهد کرد. بروکنر، سرمربی تیم چک، به تجربهی شاگردانش دل بسته تا آخرین تورنومنت خود همراه این تیم را با موفقیت به پایان برساند.
قهرمانی اروپا در سال ۱۹۷۶ در یوگوسلاوی، بزرگترین افتخار تیم ملی فوتبال چک (در آن زمان چکسلواکی) است. رقابتی که در آن "اولی هونس" ضربهی پنالتی تیم ملی آلمان را از دست داد و این تیم با نتیجهی ۵ بر ۳ مغلوب چکسلواکی سابق شد. تیم چکسلواکی همچنین به بازی فینال جامهای جهانی ۱۹۳۴ ایتالیا و ۱۹۶۲ شیلی راه یافت که در آنها به ترتیب مغلوب ایتالیا و برزیل شد.
ملیپوشان چک در سال ۱۹۹۶، نخستین جام ملتهای اروپا را پس از استقلال کشورشان (۱۹۹۳) در انگلستان تجربه کردند. آنها در اولین حضور خود به فینال رسیدند اما با گل طلایی "اولیور بیرهوف" مدال نقره را به گردن آویختند.
پنالتیای که در سال ۱۹۷۶ منجر به قهرمانی چک در اروپا شد
با این حال هواداران خشنود بودند. تیم چک توانسته بود در مرحلهی مقدماتی ایتالیا و روسیه را از پیش رو بردارد و در یکچهارم نهایی و نیمهنهایی بر پرتغال و فرانسه غلبه کند.
حذف تیم چک در مرحلهی بازیهای گروهی جام ملتهای اروپای ۲۰۰۰ و عدم موفقیت در صعود به جامجهانی ۲۰۰۲، واکنش فدراسیون فوتبال این کشور را در پی داشت و منجر به برکناری "یوزف خوانچ" و انتخاب "کارل بروکنر" شد.
در سال ۲۰۰۴ هم یونان، که در آن سال قهرمان اروپا شد، با گل نقرهای "ترایانوس دلاس" در مرحلهی نیمهنهایی، جمهوری چک را متوقف کرد. شاگردان بروکنر در سال ۲۰۰۶ هم پس از بازیهای گروهی، با جامجهانی آلمان وداعی زودهنگام کردند.
ناکامیهای اخیر به نظر "داوید یارولیم" ، ملیپوش چکی باشگاه هامبورگ آلمان، انگیزهای برای تکرار موفقیت در رقابتهای امسال قهرمانی اروپاست: «جام ملتهای اروپا موفقیتآمیز بود، اما جامجهانی نه. ما میخواهیم تلخی آنرا در کام هواداران از بین ببریم. بسیاری از طرفداران ما خواهند آمد، چرا که سوئیس و اتریش چندان از چک دور نیستند. به همین دلیل بسیار مهم است که در این رقابتها خوب بازی کنیم. »
روزیتسکی، شاهکلید گمشده
روزیتسکی (وسط) بزرگترین غایب تیم چک در جام سیزدهم
اصلیترین مشکل تیم چک در جام ملتهای اروپای سال جاری، غیبت "توماس روزیتسکی" است؛ کاپیتان بازیساز میانهی میدان که مشکل زانو، از اواخر ژانویهی گذشته، حضورش را در آرسنال و تیم ملی چک با مانع روبهرو کرده است.
درست است که تیم چک در اکتبر گذشته بدون کاپیتان روزیتسکی هم تیم ملی آلمان را با نتیجهی ۳ بر صفر شکست داد و مقدمات صعود خود از گروه D رقابتهای انتخابی را فراهم کرد، اما این تیم نخواهد توانست غیبت طولانیمدت کاپیتان خلاق خود را تحمل کند. بروکنر مربی معتقد است که روزیتسکی میتوانست به عنوان بهترین بازیکن جام سیزدهم انتخاب شود.
در ترکیب تیم ملی جمهوری چک جایگزین مناسبی برای روزیتسکی در خط میانی وجود ندارد. تلاشها برای دعوت دوباره از "پاول ندود" هم بینتیجه ماند. ندود، دیگر بازیگردان تیم ملی چک در خط میانی، پس از پایان جامجهانی ۲۰۰۶، از رقابتهای ملی خداحافظی کرد.
البته به اعتقاد کارشناسان، تیم چک اساساً در هیچ پستی بازیکن جایگزین ندارد. جانشینی برای روزیتسکی یافتن، همانقدر مشکل است که دروازبانی با خصوصیات "پیتر چک" پیدا کردن یا مهاجمی در حد و اندازههای "یان کولر" دست و پا کردن.
با وجود این مشکلات، مربی چک مصمم است در سیزدهمین جام اروپا، با استفاده از تجربهی بازیکنانش شرایط را طوری فراهم کند که کهنهکاران این تیم، همچون کولر و گالاشک، پس از این تورنومنت با شادی با تیم ملی خداحافظی کنند. بروکنر میگوید: «ما سعی میکنیم سازمان تیمی خود را حفظ کنیم، نه اینکه اسیر بازی حریف شویم.»
"ابتکار"، حرف اول و آخر
یان کولر، نوک پیکان حملهی چک خواهد بود
بازیسازی در خط هافبک و انعطاف بازیکنان میانی در هنگام حمله، نقطهی اتکای تیم فوتبال چک خواهد بود. بروکنر سیستم ۴-۳-۲-۱ را در نظر دارد که در آن "یان کولر" در نوک پیکان حمله، وظیفهی گلزنی را بر عهده خواهد داشت و در غیاب روزیتسکی، این "میلان باروش" و "لیبور سینونکو" خواهند بود که در هنگام حمله به کولر اضافه میشوند.
دستاندرکاران تیم چک در سالهای اخیر علاقهی چندانی به تحول در تیم نشان ندادهاند. در ناکامی جامجهانی ۲۰۰۶ آلمان، این تیم تنها دو بازیکن زیر ۲۵ سال در ترکیب داشت. پس از آن نیز به ندرت چهرهی جوانی در تیم دیده شد. این در حالی است که تیم زیر ۲۰ سال چک در جامجهانی جوانان ۲۰۰۷، به مقام نایبقهرمانی رسید.
تیم چک در رقابتهای قهرمانی اروپای ۲۰۰۸، سه بازیکن ۳۵ ساله، "یارومیر بلاشک" ، "توماس گالاشک" و "یان کولر" (هر سه از باشگاه نورنبرگ آلمان) را در اختیار خواهد داشت. بیشترین امید برای حضور در ترکیب را در میان جوانان، "مارتین فنین" دارد.
اندیشههای "کلکیپترا"
تیم ملی فوتبال چک در دور گروهی جام سیزدهم در گروه نخست و در کنار تیم ملی پرتغال، نایبقهرمان اروپا در سال ۲۰۰۴، سوئیس میزبان رقابتها و ترکیه قرار دارد. اساس کار این تیم بر دفاع متمرکز خواهد بود.
پیتر چک، ۱۰۲۵ دقیقه بدون گل در لیگ برتر انگلستان
در خط دفاعی و در مقابل "پیتر چک" دروازبان (چلسی) ، بازیکنانی همچون "توماس اویفالوشی" (بازیکن سابق هامبورگ و کنونی فلورانس) ، داوید روزشنال (لازیو) و مارک یانکولوفسکی (آ.ث.میلان) ، زنجیرهی دفاعیای را تشکیل میدهند که در رقابتهای انتخابی جام ملتهای ۲۰۰۸، تنها ۵ بار اجازه دادند توپ از خط دروازهی خودی بگذرد.
پیتر چک، دروازبان چلسی لندن و تیم ملی فوتبال چک، هم یکی از بازیکنانی است که نگاهها را به خود دوخته است. او که به "Big Pete" معروف است، در سن ۱۸ سالگی پیراهن تیم "اسپارتا پراگ" چک را به تن کرد. "چک" با ورودی پر سروصدا خیلی زود نام خود را بر سر زبانها انداخت: ۹۰۳ دقیقهی پیدرپی، بدون دریافت گل در لیگ برتر چک. او اما دست بردار نبود. زمانی که پیتر چک به تیم چلسی پیوست، رکورد خود را ۱۲۲ دقیقه بهبود بخشید: وی از ۱۸ دسامبر ۲۰۰۴ تا ۱۲ فوریهی ۲۰۰۵، در لیگ برتر انگلستان، ۱۰۲۵ دقیقه گلی دریافت نکرد. این سنگربان ۲۶ سالهی چکی در پی شکستگی جمجمه در جریان بازی فوتبال (۱۴ اکتبر ۲۰۰۶، برخورد با دیرک دروازه) با کلاه محافظ در چارچوب دروازه حاضر میشود.
"گالاشک" ،"پلاشیل" ، "پولاک" ، "سیونکو" و "باروش" نیز در خط میانی اندیشههای مربی را پیاده خواهند کرد و یان کولر ۳۵ ساله هم به صف مدافعان حریف خواهد زد.
کارل بروکنر آخرین تورنومنت خود را بر روی نیمکت مربیگری چک در پیش رو دار
درقابتهای قهرمانی اروپای ۲۰۰۸، آخرین حضور بروکنر بر روی نیمکت مربیگری تیم چک خواهد بود. این مربی ۶۸ ساله که به دلیل شباهتهای ظاهری به یک شخصیت داستانی، به "کلکیپترا" معروف است، سکان تیم ملی جمهوری چک را از دسامبر ۲۰۰۱ به دست گرفت و مارس گذشته اعلام کرد که پس از تورنومنت اتریش و سوئیس از این تیم جدا خواهد شد.
"پتر رادا" ، دستیار بروکنر، "ایوان هاشک" ، ملیپوش اسبق تیم چک و "کارل یارولیم" ، پدر دادید یارولیم، کسانی هستند که بخت جانشینی کلکیپترا را دارند.
الگویی به نام یونان
تیم ملی فوتبال رومانی (عکس از آرشیو)
پس از هشت سال غیاب، تیم ملی فوتبال رومانی به صحنه فوتبال اروپا بازگشته. رومانی که در کنار فرانسه، ایتالیا و هلند در یک گروه قرار دارد، علیرغم روبهرو بودن با حریفانی قدرتمند بر آن است که دوستداران فوتبال را غافلگیر کند.
به عقیده "ویکتور پیتورکا" ، سرمربی تیم ملی رومانی، ملیپوشان این کشور میتوانند همان معجزهای را بیافرینند که تیم ملی یونان در دوره گذشته (۲۰۰۴) در پرتغال با کسب عنوان قهرمانی آفرید. در آن سال نیز کسی حتی تصورش را نمیکرد که یونانیها بتوانند دور اول را پشت سر گذارند تا چه رسد که قله فوتبال اروپا را فتح کنند.
سابقه حضور رومانی در مسابقات قهرمانی اروپا
تیم ملی فوتبال رومانی چهارمین بار است که توانسته به دور نهایی مسابقات جام ملتهای اروپا صعود کند. در رقابتهای سالهای۱۹۸۴در فرانسه و ۱۹۹۶ در انگلیس، تیم ملی رومانی دور از انتظار ظاهر شد و در همان دور اول، با جای گرفتن در قعر جدول، این تورنمنت را وداع گفت.
جورجه حاجی، از ستارگان پرفروغ تاریخ فوتبال ملی رومانی
در سال ۲۰۰۰ که رومانی موفق شده بود، برای سومین بار به جمع تیمهای شرکتکننده در دور نهایی بپیوندد، ستارگانی بزرگ و با تجربه چون "جورجه حاجی" و "یوآن لوپسکو" ، ستونهای اصلی این تیم را تشکیل میدادند.
رومانی در مرحله گروهی جام ملتهای اروپا که هلند و بلژیک آن را مشترکا برگزار میکردند، از جمله به تساوی یک بر یک در مقابل آلمان دست یافت و در نهایت به دور بعد صعود کرد. پایان راه رومانی در این دوره از بازیها مرحله یکچهارم نهایی بود که این تیم مغلوب نتوانست از سد حریفی قدر به نام ایتالیا بگذرد.
امید رومانی به آفریدن معجزه
در این دوره از بازیها که در سوئیس و اتریش برگزار میشود، ممکن است که رومانی همان ناکامی را تجربه کند که این تیم در سالهای ۱۹۸۴ و ۱۹۹۶ طعم آن را چشیده بود، هر چه باشد رومانی در گروهی قرار گرفته که در آن سه تیم قدرتمند اروپا، یعنی فرانسه، ایتالیا و هلند قرار دارند.
کیپریان ماریکا، (چپ) مهاجم تیم اشتوتگارت و تیم ملی فوتبال رومانی
بازیکنان رومانی اگر چه بر دشواری وضعیتشان واقفند، اما آنقدرها هم مایوس نیستند. از جمله "کیپریان ماریکا" ، مهاجم تیم اشتوتگارت، که معتقد است: «ما در گروه سختی هستیم و وظایفی سنگین پیش رو داریم. با وجود این معتقدیم که میتوانیم نشان دهیم که فوتبال رومانی روز به روز بهتر میشود. ما از تیمی منسجم و همبسته برخورداریم و به شانسمان باور داریم.»
ویکتور پیتورکا، سرمربی رومانی، بعد از برگزاری مراسم قرعهکشی دور نهایی مسابقات قهرمانی اروپا و همگروه شدن تیمش با فرانسه، ایتالیا و هلند، جواب این کماقبالی را با لبخندی تمسخرآمیز داد و به خبرنگاران گفت: «این گروهی زیبا و کاملا آسان است. در کنار ما، فقط و فقط سه تیم برتر اروپا قرار گرفته اند!»
سرمربی رومانی نیز با وجود سنگینی این ماموریت، آنقدرها هم بدبین نیست و علیرغم کمرنگ بودن نقش رومانی در این گروه، آینده را تیره و تار نمیبیند: «این پیکارها تجربهای عالی برای ما خواهد بود. اما چرا ما نتوانیم به دور بعد صعود کنیم؟ درست است که تیمهایی بهتر از ما در این مسابقات شرکت دارند، اما ما هم این شانس را داریم که به هدفی بزرگ دست یابیم، همانگونه که تیم ملی فوتبال یونان چهار سال پیش با کسب عنوان قهرمانی اروپا به آن رسید.»
جوانان و کهنهکاران در کنار هم
آنچه در تیم ملی فوتبال رومانی بیش از همه جلب توجه میکند، یکپارچگی و همبستگی بازیکنان این تیم است که هم استعدادهای جوان را در بر میگیرد و هم مهرههای قدیمی و باتجربه را. در این میان باید از "کریستیان چیوو" ، مدافع کارکشته باشگاه صاحبنام اینتر میلان، یاد کرد که بهزودی پنجاهمین بازی ملی خود را انجام خواهد داد و نقشی مهم در هدایت استعدادهای جوان بازی میکند.
آدریان موتو (راست) و کریستیان چیوو
کیپریان ماریکا ، مهاجم اشتوتگارت که خود یکی از این استعدادهای جوان است، ضمن تایید این نکته میگوید: «کریستیان چیوو بازیکنی بسیار خوب است و در یکی از باشگاههای بزرگ دنیا و در یکی از بهترین لیگهای دنیا توپ میزند. او بهترین شاهدی است بر این مدعا که ما میتوانیم با پشتکار به اهداف بالا دست یابیم. او پشتیبان ما است و نقش مهمی در تیم ما دارد.»
یکی دیگر از ستارگان بزرگ تیم ملی فوتبال رومانی، "آدریان موتو" ، مهاجم خلاق این تیم است که در طی سالهای گذشته هم به خاطر گلهایش عنوانهای خبری را به خود اختصاص داده و هم به خاطر مصرف کوکایین.
آدریان موتو، امید بزرگ رومانی در مسابقات قهرمانی اروپا
اگرچه سرمربی رومانی پیوسته بر یکپارچگی و وحدت تیمش تاکید میکند و از برجسته ساختن نقش برخی از ستارگانش پرهیز میورزد، اما نقش و اهمیت بازیکنان این تیم یکسان نیست. در این میان آدریان موتو جایگاهی ویژه دارد و اگر او بتواند در فرم دلخواه ظاهر شود و قابلیتهای خود را نشان دهد، میتواند برای تیمهای بزرگی چون فرانسه و ایتالیا نیز خطرآفرین باشد.
موتو که چهار سال پیش، تمایل چندانی به پوشیدن پیراهن تیم ملی کشورش نداشت، امروز به امید بزرگ مردم رومانی بدل شده است. این ستاره بزرگ در طی سالهای گذشته فراز و نشیبهای زیادی را پشت سر گذاشته که البته شمار نشیبها کمتر از فرازها نبوده است.
موتو (چپ) و شوایناشتایگر از تیم ملی فوتبال آلمان
این مهاجم ۲۸ ساله در سال ۲۰۰۴ به خاطر مصرف کوکایین به مدت هفت ماه از حضور در رقابتها محروم شد. موتو در سن ۲۱ سالگی، در ازای شش میلیون یورو، از باشگاه دینامو بوخارست به باشگاه اینتر میلان انتقال یافت، اما نتوانست جایی برای خود در این تیم بیابد. ایستگاه بعدی فعالیتهای او در سال ۲۰۰۲ در تیم آ. ث. پارما بود و اینبار او موفق شد، انتظارات را برآورده سازد.
در سال ۲۰۰۳، باشگاه پرستاره چلسی لندن در ازای پرداخت ۲۲ میلیون یورو، آدریان موتو را به خدمت خود درآورد و او را به این ترتیب به گرانقیمتترین فوتبالیست تاریخ رومانی بدل ساخت. ناگفته نماند مصرف کوکایین و محرومیت موتو نیز به همین دوران بر میگردد.
گام بعدی پیوستن او به باشگاه صاحبنام یوونتوس تورین و کسب دو عنوان قهرمانی با این تیم بود. آدریان موتو در حال حاضر در خدمت باشگاه ایتالیایی آ. ث. فلورانس قرار دارد و در این فصل از رقابتهای لیگ دسته اول ایتالیا، گلهای مهمی برای باشگاهش و نیز در چارچوب بازیهای مقدماتی قهرمانی اروپا برای تیم ملی رومانی به ثمر رسانده است.
رومانی و جذابیت فوتبال تهاجمی
تیم ملی رومانی دوستدار فوتبالی تهاجمی است. ملیپوشان رومانی در طی ۱۲ دیداری که در چارچوب مسابقات مقدماتی جام ملتهای اروپا انجام دادند، ۲۶ گل به ثمر رسانند. این عطش گلزنی شاید از این امر ناشی میشود که سرمربی این تیم، ویکتور پیتورکا، در دوران فعالیت حرفهایش به عنوان بازیکن، در خط حمله توپ میزد و در طی ۱۷۵ بازی خود در لیگ دسته اول رومانی، ۱۳۷ گل به ثمر رسانده بود.
ویکتور پیتورکا
سرمربی رومانی همواره بر آن بوده که پیشینهاش خود را به بازیکنان کنونی خود منتقل کند و تاکتیک
تهاجمی را به جزیی جداییناپذیر از تیمش بدل سازد. تلاش او این است که بازیکنان پستهای متفاوت بتوانند، توپ را پخش کنند و بانی ضربهای تهاجمی شوند.
پیتورکا که زمانی سرمربیگری تیم ملی جوانان رومانی را بر عهده داشته، انضباط و حفظ اتحاد میان بازیکنان تیم را رمز موفقیت میداند و میگوید: «عملکرد تیم من، بستگی به بازیکنی خاص ندارد. بزرگترین نقطه قوت ما این است که به عنوان واحدی یکپارچه در میدان حاضر میشویم و یکایک بازیکنان برای موفقیت تیم مهم هستند.»
با توجه به همگروه بودن رومانی با تیمهای قدرتمندی چون ایتالیا و فرانسه، ناکامی این تیم دور از انتظار و مایه شرم نخواهد بود، اما بازیکنان رومانی میتوانند با پیروزی بر این حریفان قدر، همگی را غافلگیر کنند و به اعتبار خود بیافزایند.
شهرام احدی
تیم ملی فوتبال رومانی (عکس از آرشیو)
پس از هشت سال غیاب، تیم ملی فوتبال رومانی به صحنه فوتبال اروپا بازگشته. رومانی که در کنار فرانسه، ایتالیا و هلند در یک گروه قرار دارد، علیرغم روبهرو بودن با حریفانی قدرتمند بر آن است که دوستداران فوتبال را غافلگیر کند.
به عقیده "ویکتور پیتورکا" ، سرمربی تیم ملی رومانی، ملیپوشان این کشور میتوانند همان معجزهای را بیافرینند که تیم ملی یونان در دوره گذشته (۲۰۰۴) در پرتغال با کسب عنوان قهرمانی آفرید. در آن سال نیز کسی حتی تصورش را نمیکرد که یونانیها بتوانند دور اول را پشت سر گذارند تا چه رسد که قله فوتبال اروپا را فتح کنند.
سابقه حضور رومانی در مسابقات قهرمانی اروپا
تیم ملی فوتبال رومانی چهارمین بار است که توانسته به دور نهایی مسابقات جام ملتهای اروپا صعود کند. در رقابتهای سالهای۱۹۸۴در فرانسه و ۱۹۹۶ در انگلیس، تیم ملی رومانی دور از انتظار ظاهر شد و در همان دور اول، با جای گرفتن در قعر جدول، این تورنمنت را وداع گفت.
جورجه حاجی، از ستارگان پرفروغ تاریخ فوتبال ملی رومانی
در سال ۲۰۰۰ که رومانی موفق شده بود، برای سومین بار به جمع تیمهای شرکتکننده در دور نهایی بپیوندد، ستارگانی بزرگ و با تجربه چون "جورجه حاجی" و "یوآن لوپسکو" ، ستونهای اصلی این تیم را تشکیل میدادند.
رومانی در مرحله گروهی جام ملتهای اروپا که هلند و بلژیک آن را مشترکا برگزار میکردند، از جمله به تساوی یک بر یک در مقابل آلمان دست یافت و در نهایت به دور بعد صعود کرد. پایان راه رومانی در این دوره از بازیها مرحله یکچهارم نهایی بود که این تیم مغلوب نتوانست از سد حریفی قدر به نام ایتالیا بگذرد.
امید رومانی به آفریدن معجزه
در این دوره از بازیها که در سوئیس و اتریش برگزار میشود، ممکن است که رومانی همان ناکامی را تجربه کند که این تیم در سالهای ۱۹۸۴ و ۱۹۹۶ طعم آن را چشیده بود، هر چه باشد رومانی در گروهی قرار گرفته که در آن سه تیم قدرتمند اروپا، یعنی فرانسه، ایتالیا و هلند قرار دارند.
کیپریان ماریکا، (چپ) مهاجم تیم اشتوتگارت و تیم ملی فوتبال رومانی
بازیکنان رومانی اگر چه بر دشواری وضعیتشان واقفند، اما آنقدرها هم مایوس نیستند. از جمله "کیپریان ماریکا" ، مهاجم تیم اشتوتگارت، که معتقد است: «ما در گروه سختی هستیم و وظایفی سنگین پیش رو داریم. با وجود این معتقدیم که میتوانیم نشان دهیم که فوتبال رومانی روز به روز بهتر میشود. ما از تیمی منسجم و همبسته برخورداریم و به شانسمان باور داریم.»
ویکتور پیتورکا، سرمربی رومانی، بعد از برگزاری مراسم قرعهکشی دور نهایی مسابقات قهرمانی اروپا و همگروه شدن تیمش با فرانسه، ایتالیا و هلند، جواب این کماقبالی را با لبخندی تمسخرآمیز داد و به خبرنگاران گفت: «این گروهی زیبا و کاملا آسان است. در کنار ما، فقط و فقط سه تیم برتر اروپا قرار گرفته اند!»
سرمربی رومانی نیز با وجود سنگینی این ماموریت، آنقدرها هم بدبین نیست و علیرغم کمرنگ بودن نقش رومانی در این گروه، آینده را تیره و تار نمیبیند: «این پیکارها تجربهای عالی برای ما خواهد بود. اما چرا ما نتوانیم به دور بعد صعود کنیم؟ درست است که تیمهایی بهتر از ما در این مسابقات شرکت دارند، اما ما هم این شانس را داریم که به هدفی بزرگ دست یابیم، همانگونه که تیم ملی فوتبال یونان چهار سال پیش با کسب عنوان قهرمانی اروپا به آن رسید.»
جوانان و کهنهکاران در کنار هم
آنچه در تیم ملی فوتبال رومانی بیش از همه جلب توجه میکند، یکپارچگی و همبستگی بازیکنان این تیم است که هم استعدادهای جوان را در بر میگیرد و هم مهرههای قدیمی و باتجربه را. در این میان باید از "کریستیان چیوو" ، مدافع کارکشته باشگاه صاحبنام اینتر میلان، یاد کرد که بهزودی پنجاهمین بازی ملی خود را انجام خواهد داد و نقشی مهم در هدایت استعدادهای جوان بازی میکند.
آدریان موتو (راست) و کریستیان چیوو
کیپریان ماریکا ، مهاجم اشتوتگارت که خود یکی از این استعدادهای جوان است، ضمن تایید این نکته میگوید: «کریستیان چیوو بازیکنی بسیار خوب است و در یکی از باشگاههای بزرگ دنیا و در یکی از بهترین لیگهای دنیا توپ میزند. او بهترین شاهدی است بر این مدعا که ما میتوانیم با پشتکار به اهداف بالا دست یابیم. او پشتیبان ما است و نقش مهمی در تیم ما دارد.»
یکی دیگر از ستارگان بزرگ تیم ملی فوتبال رومانی، "آدریان موتو" ، مهاجم خلاق این تیم است که در طی سالهای گذشته هم به خاطر گلهایش عنوانهای خبری را به خود اختصاص داده و هم به خاطر مصرف کوکایین.
آدریان موتو، امید بزرگ رومانی در مسابقات قهرمانی اروپا
اگرچه سرمربی رومانی پیوسته بر یکپارچگی و وحدت تیمش تاکید میکند و از برجسته ساختن نقش برخی از ستارگانش پرهیز میورزد، اما نقش و اهمیت بازیکنان این تیم یکسان نیست. در این میان آدریان موتو جایگاهی ویژه دارد و اگر او بتواند در فرم دلخواه ظاهر شود و قابلیتهای خود را نشان دهد، میتواند برای تیمهای بزرگی چون فرانسه و ایتالیا نیز خطرآفرین باشد.
موتو که چهار سال پیش، تمایل چندانی به پوشیدن پیراهن تیم ملی کشورش نداشت، امروز به امید بزرگ مردم رومانی بدل شده است. این ستاره بزرگ در طی سالهای گذشته فراز و نشیبهای زیادی را پشت سر گذاشته که البته شمار نشیبها کمتر از فرازها نبوده است.
موتو (چپ) و شوایناشتایگر از تیم ملی فوتبال آلمان
این مهاجم ۲۸ ساله در سال ۲۰۰۴ به خاطر مصرف کوکایین به مدت هفت ماه از حضور در رقابتها محروم شد. موتو در سن ۲۱ سالگی، در ازای شش میلیون یورو، از باشگاه دینامو بوخارست به باشگاه اینتر میلان انتقال یافت، اما نتوانست جایی برای خود در این تیم بیابد. ایستگاه بعدی فعالیتهای او در سال ۲۰۰۲ در تیم آ. ث. پارما بود و اینبار او موفق شد، انتظارات را برآورده سازد.
در سال ۲۰۰۳، باشگاه پرستاره چلسی لندن در ازای پرداخت ۲۲ میلیون یورو، آدریان موتو را به خدمت خود درآورد و او را به این ترتیب به گرانقیمتترین فوتبالیست تاریخ رومانی بدل ساخت. ناگفته نماند مصرف کوکایین و محرومیت موتو نیز به همین دوران بر میگردد.
گام بعدی پیوستن او به باشگاه صاحبنام یوونتوس تورین و کسب دو عنوان قهرمانی با این تیم بود. آدریان موتو در حال حاضر در خدمت باشگاه ایتالیایی آ. ث. فلورانس قرار دارد و در این فصل از رقابتهای لیگ دسته اول ایتالیا، گلهای مهمی برای باشگاهش و نیز در چارچوب بازیهای مقدماتی قهرمانی اروپا برای تیم ملی رومانی به ثمر رسانده است.
رومانی و جذابیت فوتبال تهاجمی
تیم ملی رومانی دوستدار فوتبالی تهاجمی است. ملیپوشان رومانی در طی ۱۲ دیداری که در چارچوب مسابقات مقدماتی جام ملتهای اروپا انجام دادند، ۲۶ گل به ثمر رسانند. این عطش گلزنی شاید از این امر ناشی میشود که سرمربی این تیم، ویکتور پیتورکا، در دوران فعالیت حرفهایش به عنوان بازیکن، در خط حمله توپ میزد و در طی ۱۷۵ بازی خود در لیگ دسته اول رومانی، ۱۳۷ گل به ثمر رسانده بود.
ویکتور پیتورکاسرمربی رومانی همواره بر آن بوده که پیشینهاش خود را به بازیکنان کنونی خود منتقل کند و تاکتیک
تهاجمی را به جزیی جداییناپذیر از تیمش بدل سازد. تلاش او این است که بازیکنان پستهای متفاوت بتوانند، توپ را پخش کنند و بانی ضربهای تهاجمی شوند.
پیتورکا که زمانی سرمربیگری تیم ملی جوانان رومانی را بر عهده داشته، انضباط و حفظ اتحاد میان بازیکنان تیم را رمز موفقیت میداند و میگوید: «عملکرد تیم من، بستگی به بازیکنی خاص ندارد. بزرگترین نقطه قوت ما این است که به عنوان واحدی یکپارچه در میدان حاضر میشویم و یکایک بازیکنان برای موفقیت تیم مهم هستند.»
با توجه به همگروه بودن رومانی با تیمهای قدرتمندی چون ایتالیا و فرانسه، ناکامی این تیم دور از انتظار و مایه شرم نخواهد بود، اما بازیکنان رومانی میتوانند با پیروزی بر این حریفان قدر، همگی را غافلگیر کنند و به اعتبار خود بیافزایند.
شهرام احدی
امید به درخشش ابراهیموویچ، تکستاره تیم
تیم ملی فوتبال سوئد (عکس از آرشیو)
در آستانه برگزاری جام ملتهای اروپا، تیم ملی سوئد در وضعیت چندان مطلوبی به سر نمیبرد. چنددستگی در درون تیم، روبهرو بودن سرمربی با انتقادات گوناگون و فاصله تکستاره تیم با فرم دلخواه، بر تیم ملی سوئد سایه افکنده است.
دو سال پیش بود که ملیپوشان سوئد با اعتماد به نفس قدم به رقابتهای جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان گذاشته و مردم این کشور نیز به موفقیت تیم ملیشان امیدوار بودند. اما در آستانه به صدا درآمدن سوت آغاز مسابقات قهرمانی اروپا در سوئیس و اتریش، از آن خوشبینیهای گذشته خبری نیست.
در دوران اخیر "لارس لاگربک" ، سرمربی تیم ملی فوتبال سوئد، بیش از پیش آماج انتقادات کارشناسان و رسانهها قرار داشته و کم نبودهاند صاحبنظرانی که خواستار کنارهگیری او شدهاند. از آن گذشته، وجود چنددستگی میان بازیکنان سوئد و همچنین دور بودن "سلاتان ابراهیموویچ" ، تکستاره تیم، از فرم مطلوب، به وضعیت نابسامان سوئد دامن زده است.
سابقه حضور سوئد در مسابقات قهرمانی اروپا
لارس لاگربک، مربی تیم ملی فوتبال سوئد
در تاریخ ۴۸ ساله جام ملتهای اروپا، تیم ملی سوئد تا کنون تنها سه بار به دور نهایی این مسابقات راه یافته است. در بین سالهای ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۸، ملی پوشان سوئد حتی یک بار هم نتوانستند دور مقدماتی را با موفقیت پشت سر گذارند و اگر سوئد میزبانی نهمین دور از مسابقات را در سال ۱۹۹۲ بر عهده نمیداشت، ممکن بود که آن بار هم از حضور در دور نهایی محروم بماند.
البته نخستین حضور سوئد در این پیکارها با موفقیتی نسبی همراه بود. ملیپوشان این کشور که مرحله گروهی را با برتری کامل پشت سر گذاشته بودند، در دیداری پرهیجان در دور نیمهنهایی، با نتیجه ۳ بر ۲ از تیم ملی فوتبال آلمان شکست خوردند. درخور توجه آنکه دانمارک، قهرمان آن دوره از مسابقات، در مرحله گروهی یک بر صفر مغلوب سوئد شده بود.
سوئد بعد از غیبت در رقابتهای سال ۱۹۹۶ در انگلیس توانست در سال ۲۰۰۰ به دور پایانی جام ملتهای اروپا در هلند و بلژیک راه یابد، اگر چه در آن دوره، با دو شکست و یک تساوی در همان مرحله گروهی از دور مسابقات حذف گردید.
در رقابتهای جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۴ در پرتغال، سوئد یکی از بهترین تیمهای خود را روانه میدان کرد و بهعنوان سرگروه به مرحله یک چهارم نهایی صعود نمود، اما از بخت بدش در ضربات پنالتی مغلوب تیم ملی هلند شد.
ستارهای جنجالی به نام ابراهیموویچ
سلاتان ابراهیموویچ، بازیکنی که تمام چشمها به او دوخته شده است
در این دوره از مسابقات قهرمانی اروپا، موفقیت تیم ملی سوئد بیش از هر چیز به درخشش ستاره بزرگش بستگی دارد: سلاتان ابراهیموویچ. این بازیکن بوسنیاییتبار که در حال حاضر در خدمت باشگاه پرآوازه اینتر میلان قرار دارد، اگر در فرم دلخواه ظاهر شود، میتواند شگفتی بیافریند.
"رونی هلستروم" ، دروازه بان سابق سوئد، که سالیان سال سنگربان باشگاه آلمانی کایزرزلاترن بود، درباره نقش این مهاجم ۲۶ ساله میگوید: «او طبیعتا قهرمان بزرگ ما سوئدیهاست. اگر او روی فرم باشد، در صف بهترین بازیکنان جهان قرار دارد. او علیرغم قد بلندش، بازیکنی فوقالعاده تکنیکی است و هم میتواند با پاسهایی زیبا، برای دیگر بازیکنان تیم گل بسازد و هم خود گل بزند.»
ابراهیمویچ که در دیدارهای نیم فصل دوم باشگاهش، اینتر میلان، خوش درخشید و بهویژه در آخرین هفته از پیکارهای لیگ دسته اول ایتالیا، با زدن دو گل سهم بسزایی در قهرمان شدن این تیم داشت، نخستین بار در سن ۱۷ سالگی در لیگ دسته اول سوئد حضور یافت و اولین بازی خود در لباس تیم ملی کشورش را نیز در سن ۱۹ سالگی انجام داد.
او که در یک خانواده مهاجر بوسنیایی و کروات در شهر مالموی سوئد به دنیا آمده و در سال گذشته میلادی بهعنوان محبوبترین ورزشکار سوئد انتخاب شده، به همان اندازه به خاطر شم گلزنی کم نظیرش بر سر زبانهاست که به خاطر بیانظباتی.
فردریک لیونگبرگ
علیرغم تمامی قابلیتها و تواناییها بعید به نظر میرسد که ابراهیموویچ بتواند با تیم ملی سوئد مقامی کسب کند، چرا که این تیم برای رسیدن به این هدف بزرگ از کیفیت لازم برخوردار نیست. چهرههایی باتجربه چون "اولوف ملبرگ" و "فردریک لیونگبرگ" که زمانی از بازیکنان مطرح اروپا محسوب میشدند، با توجه به بالا رفتن سنشان طراوت و چابکی گذشته را ندارند.
از طرف دیگر، استعدادهایی جوان چون "کیم کلستروم" ، از باشگاه فرانسوی المپیک لیون، و "مارکوس روزنبرگ" ، از باشگاه آلمانی وردر برمن، اگر چه تشنه موفقیت هستند، اما از تجربه کافی برخوردار نیستند و باید هنوز خود را در سطح بینالمللی مطرح کنند.
فعال کردن چهرههای کهنه کار
مصدومیت شماری از ستونهای اصلی تیم و همچنین لزوم داشتن مهرههایی بدیل، لارس لاگربک، سرمربی تیم ملی سوئد، را بر آن داشت که شماری از چهرههای با تجربه و قدیمی را فعال کرده و به تیم ملی دعوت نماید.
چهره برجسته ای که اکنون سومین بازگشت خود به تیم ملی سوئد را جشن میگیرد، "هنریک لارسون" ، مهاجم ۳۶ ساله باشگاه هلسینگبورگز، است که تا کنون ۹۳ بار برای کشورش به میدان رفته و ۳۶ گل برای سوئد به ثمر رسانده است. لارسون درباره تصمیمش به بازگشت به تیم ملی میگوید: «من از فوتبال بازی کردن بینهایت لذت میبرم و حضور در پیکارهای بزرگ بر میزان این لذت میافزاید.»
تدی لوچیچ
"تدی لوچیچ" ، مدافع ۳۵ ساله، که از بازیکنان پرسابقه سوئد محسوب میشود نیز از دیگر چهرههایی است که سرمربی این کشور در تلاش جلب موافقت او به بازگشت به صحنه بود، اما در نهایت با جواب رد لوچیج روبرو شد. دعوت کردن این مهرههای قدمی به تیم ملی، در عین حال نشان میهد که سوئد، استعدادهای جوان زیادی در اختیار ندارد.
ملیپوشان سوئد در رقابتهای جام ملتهای سوئیس و اتریش در گروهی قرار دارند که در آن همه چیز ممکن است. حریفان سوئد در مرحله گروهی عبارتند از: یونان، مدافع عنوان قهرمانی، اسپانیا، یکی از مدعیان قهرمانی و روسیه که پیروزی بر آن کار سادهای نیست. نخستین دیدار سوئد در برابر یونان است که رقابتهای مقدماتی را با موفقیت و برتری پشت سر گذاشته و میتواند برای هر حریفی مشکل آفرین باشد.
شهرام احدی
تیم ملی فوتبال سوئد (عکس از آرشیو)
در آستانه برگزاری جام ملتهای اروپا، تیم ملی سوئد در وضعیت چندان مطلوبی به سر نمیبرد. چنددستگی در درون تیم، روبهرو بودن سرمربی با انتقادات گوناگون و فاصله تکستاره تیم با فرم دلخواه، بر تیم ملی سوئد سایه افکنده است.
دو سال پیش بود که ملیپوشان سوئد با اعتماد به نفس قدم به رقابتهای جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان گذاشته و مردم این کشور نیز به موفقیت تیم ملیشان امیدوار بودند. اما در آستانه به صدا درآمدن سوت آغاز مسابقات قهرمانی اروپا در سوئیس و اتریش، از آن خوشبینیهای گذشته خبری نیست.
در دوران اخیر "لارس لاگربک" ، سرمربی تیم ملی فوتبال سوئد، بیش از پیش آماج انتقادات کارشناسان و رسانهها قرار داشته و کم نبودهاند صاحبنظرانی که خواستار کنارهگیری او شدهاند. از آن گذشته، وجود چنددستگی میان بازیکنان سوئد و همچنین دور بودن "سلاتان ابراهیموویچ" ، تکستاره تیم، از فرم مطلوب، به وضعیت نابسامان سوئد دامن زده است.
سابقه حضور سوئد در مسابقات قهرمانی اروپا
لارس لاگربک، مربی تیم ملی فوتبال سوئد
در تاریخ ۴۸ ساله جام ملتهای اروپا، تیم ملی سوئد تا کنون تنها سه بار به دور نهایی این مسابقات راه یافته است. در بین سالهای ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۸، ملی پوشان سوئد حتی یک بار هم نتوانستند دور مقدماتی را با موفقیت پشت سر گذارند و اگر سوئد میزبانی نهمین دور از مسابقات را در سال ۱۹۹۲ بر عهده نمیداشت، ممکن بود که آن بار هم از حضور در دور نهایی محروم بماند.
البته نخستین حضور سوئد در این پیکارها با موفقیتی نسبی همراه بود. ملیپوشان این کشور که مرحله گروهی را با برتری کامل پشت سر گذاشته بودند، در دیداری پرهیجان در دور نیمهنهایی، با نتیجه ۳ بر ۲ از تیم ملی فوتبال آلمان شکست خوردند. درخور توجه آنکه دانمارک، قهرمان آن دوره از مسابقات، در مرحله گروهی یک بر صفر مغلوب سوئد شده بود.
سوئد بعد از غیبت در رقابتهای سال ۱۹۹۶ در انگلیس توانست در سال ۲۰۰۰ به دور پایانی جام ملتهای اروپا در هلند و بلژیک راه یابد، اگر چه در آن دوره، با دو شکست و یک تساوی در همان مرحله گروهی از دور مسابقات حذف گردید.
در رقابتهای جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۴ در پرتغال، سوئد یکی از بهترین تیمهای خود را روانه میدان کرد و بهعنوان سرگروه به مرحله یک چهارم نهایی صعود نمود، اما از بخت بدش در ضربات پنالتی مغلوب تیم ملی هلند شد.
ستارهای جنجالی به نام ابراهیموویچ
سلاتان ابراهیموویچ، بازیکنی که تمام چشمها به او دوخته شده است
در این دوره از مسابقات قهرمانی اروپا، موفقیت تیم ملی سوئد بیش از هر چیز به درخشش ستاره بزرگش بستگی دارد: سلاتان ابراهیموویچ. این بازیکن بوسنیاییتبار که در حال حاضر در خدمت باشگاه پرآوازه اینتر میلان قرار دارد، اگر در فرم دلخواه ظاهر شود، میتواند شگفتی بیافریند.
"رونی هلستروم" ، دروازه بان سابق سوئد، که سالیان سال سنگربان باشگاه آلمانی کایزرزلاترن بود، درباره نقش این مهاجم ۲۶ ساله میگوید: «او طبیعتا قهرمان بزرگ ما سوئدیهاست. اگر او روی فرم باشد، در صف بهترین بازیکنان جهان قرار دارد. او علیرغم قد بلندش، بازیکنی فوقالعاده تکنیکی است و هم میتواند با پاسهایی زیبا، برای دیگر بازیکنان تیم گل بسازد و هم خود گل بزند.»
ابراهیمویچ که در دیدارهای نیم فصل دوم باشگاهش، اینتر میلان، خوش درخشید و بهویژه در آخرین هفته از پیکارهای لیگ دسته اول ایتالیا، با زدن دو گل سهم بسزایی در قهرمان شدن این تیم داشت، نخستین بار در سن ۱۷ سالگی در لیگ دسته اول سوئد حضور یافت و اولین بازی خود در لباس تیم ملی کشورش را نیز در سن ۱۹ سالگی انجام داد.
او که در یک خانواده مهاجر بوسنیایی و کروات در شهر مالموی سوئد به دنیا آمده و در سال گذشته میلادی بهعنوان محبوبترین ورزشکار سوئد انتخاب شده، به همان اندازه به خاطر شم گلزنی کم نظیرش بر سر زبانهاست که به خاطر بیانظباتی.
فردریک لیونگبرگ علیرغم تمامی قابلیتها و تواناییها بعید به نظر میرسد که ابراهیموویچ بتواند با تیم ملی سوئد مقامی کسب کند، چرا که این تیم برای رسیدن به این هدف بزرگ از کیفیت لازم برخوردار نیست. چهرههایی باتجربه چون "اولوف ملبرگ" و "فردریک لیونگبرگ" که زمانی از بازیکنان مطرح اروپا محسوب میشدند، با توجه به بالا رفتن سنشان طراوت و چابکی گذشته را ندارند.
از طرف دیگر، استعدادهایی جوان چون "کیم کلستروم" ، از باشگاه فرانسوی المپیک لیون، و "مارکوس روزنبرگ" ، از باشگاه آلمانی وردر برمن، اگر چه تشنه موفقیت هستند، اما از تجربه کافی برخوردار نیستند و باید هنوز خود را در سطح بینالمللی مطرح کنند.
فعال کردن چهرههای کهنه کار
مصدومیت شماری از ستونهای اصلی تیم و همچنین لزوم داشتن مهرههایی بدیل، لارس لاگربک، سرمربی تیم ملی سوئد، را بر آن داشت که شماری از چهرههای با تجربه و قدیمی را فعال کرده و به تیم ملی دعوت نماید.
چهره برجسته ای که اکنون سومین بازگشت خود به تیم ملی سوئد را جشن میگیرد، "هنریک لارسون" ، مهاجم ۳۶ ساله باشگاه هلسینگبورگز، است که تا کنون ۹۳ بار برای کشورش به میدان رفته و ۳۶ گل برای سوئد به ثمر رسانده است. لارسون درباره تصمیمش به بازگشت به تیم ملی میگوید: «من از فوتبال بازی کردن بینهایت لذت میبرم و حضور در پیکارهای بزرگ بر میزان این لذت میافزاید.»
تدی لوچیچ
"تدی لوچیچ" ، مدافع ۳۵ ساله، که از بازیکنان پرسابقه سوئد محسوب میشود نیز از دیگر چهرههایی است که سرمربی این کشور در تلاش جلب موافقت او به بازگشت به صحنه بود، اما در نهایت با جواب رد لوچیج روبرو شد. دعوت کردن این مهرههای قدمی به تیم ملی، در عین حال نشان میهد که سوئد، استعدادهای جوان زیادی در اختیار ندارد.
ملیپوشان سوئد در رقابتهای جام ملتهای سوئیس و اتریش در گروهی قرار دارند که در آن همه چیز ممکن است. حریفان سوئد در مرحله گروهی عبارتند از: یونان، مدافع عنوان قهرمانی، اسپانیا، یکی از مدعیان قهرمانی و روسیه که پیروزی بر آن کار سادهای نیست. نخستین دیدار سوئد در برابر یونان است که رقابتهای مقدماتی را با موفقیت و برتری پشت سر گذاشته و میتواند برای هر حریفی مشکل آفرین باشد.
شهرام احدی
استقلال تهران با پنالتی به فینال جام حذفی رفت
مهدی زعیم زاده
تیم استقلال تهران با پیروزی برابر فولاد خوزستان در ضربات پنالتی به دیدار فینال جام حذفی فوتبال باشگاه های ایران راه یافت.
در این دیدار که در ورزشگاه تختی شهر اهواز برگزار شد، ابتدا علی علیزاده در دقیقه 28 برای استقلال گل زد ولی احمد آل نعمه بازی را در دقیقه 61 به تساوی کشاند.
این نتیجه تا پایان نود دقیقه باقی ماند و از آنجا که در جام حذفی ایران تنها یک بازی برگزار می شود و برنده باید در همان بازی مشخص شود، بازی به وقت اضافه کشید.
دو وقت 15 دقیقه ای اضافه نیز بدون رد و بدل شدن گلی به پایان رسید تا تعیین فینالیست جام حذفی به ضربات پنالتی کشیده شود.
ضربات پنالتی این دیدار محل هنرنمایی وحید طالب لو دروازه بان استقلال بود. او دو پنالتی از چهار پنالتی فولاد را گرفت و یکی از پنالتی های این تیم هم به بیرون رفت.
در مقابل سه نفر از چهار پنالتی زن استقلال توپ را به گل تبدیل کردند تا استقلال به فینال جام حذفی راه پیدا کند
حریف استقلال در دیدار فینال روز یکشنبه و با بازی پگاه گیلان و برق شیراز تعیین می شود.
پاه گیلان روز سه شنبه در مرحله یک چهارم نهایی موفق شد سپاهان اصفهان، نایب قهرمان لیگ برتر را با نتیجه 4 بر 2 شکست دهد و ضربه دیگری به سپاهانی که در آخرین دقایق لیگ برتر قهرمانی را از دست داده بود، وارد کند.
بازی استقلال با فولاد خوزستان اولین بازی امیر قلعه نویی در نقش مربی استقلال تهران در دوره جدید مربیگری اش بود.
امیر قلعه نویی چند روز پیش جانشین فیروز کریمی شد که به دلایل کسب نتایج ضعیف از مقام خود استعفا داده بود.
استقلال تهران در فصل گذشته لیگ برتر به مقام سیزدهمی رسید و بنابراین قهرمانی در جام حذفی تنها راه این تیم برای حضور در مسابقات فصل آینده لیگ قهرمانان آسیا است.
مهدی زعیم زاده
تیم استقلال تهران با پیروزی برابر فولاد خوزستان در ضربات پنالتی به دیدار فینال جام حذفی فوتبال باشگاه های ایران راه یافت.
در این دیدار که در ورزشگاه تختی شهر اهواز برگزار شد، ابتدا علی علیزاده در دقیقه 28 برای استقلال گل زد ولی احمد آل نعمه بازی را در دقیقه 61 به تساوی کشاند.
این نتیجه تا پایان نود دقیقه باقی ماند و از آنجا که در جام حذفی ایران تنها یک بازی برگزار می شود و برنده باید در همان بازی مشخص شود، بازی به وقت اضافه کشید.
دو وقت 15 دقیقه ای اضافه نیز بدون رد و بدل شدن گلی به پایان رسید تا تعیین فینالیست جام حذفی به ضربات پنالتی کشیده شود.
ضربات پنالتی این دیدار محل هنرنمایی وحید طالب لو دروازه بان استقلال بود. او دو پنالتی از چهار پنالتی فولاد را گرفت و یکی از پنالتی های این تیم هم به بیرون رفت.
در مقابل سه نفر از چهار پنالتی زن استقلال توپ را به گل تبدیل کردند تا استقلال به فینال جام حذفی راه پیدا کند
حریف استقلال در دیدار فینال روز یکشنبه و با بازی پگاه گیلان و برق شیراز تعیین می شود.
پاه گیلان روز سه شنبه در مرحله یک چهارم نهایی موفق شد سپاهان اصفهان، نایب قهرمان لیگ برتر را با نتیجه 4 بر 2 شکست دهد و ضربه دیگری به سپاهانی که در آخرین دقایق لیگ برتر قهرمانی را از دست داده بود، وارد کند.
بازی استقلال با فولاد خوزستان اولین بازی امیر قلعه نویی در نقش مربی استقلال تهران در دوره جدید مربیگری اش بود.
امیر قلعه نویی چند روز پیش جانشین فیروز کریمی شد که به دلایل کسب نتایج ضعیف از مقام خود استعفا داده بود.
استقلال تهران در فصل گذشته لیگ برتر به مقام سیزدهمی رسید و بنابراین قهرمانی در جام حذفی تنها راه این تیم برای حضور در مسابقات فصل آینده لیگ قهرمانان آسیا است.
تیمی که با فروپاشی شوروی فرو ریخت
تیم ملی فوتبال روسیه (عکس از آرشیو)
تیم ملی فوتبال روسیه برای ادامه دادن راه شوروی سابق دورخیز کرده است. قهرمانی اخیر زنیت در جام یوفا، بار دیگر نام روسیه را در عرصهی باشگاهی اروپا مطرح کرد. ملیپوشان جوان میآیند که پس از نیم قرن جام را به خانه ببرند.
۱۹۶۰، تاریخی طلایی در فوتبال روسیه بود. تیم ملی فوتبال روسیه در این سال با درخشش دروازبان اسطورهای خود، "لف یاشین" و مهاجم "والنتین ایوانف" ، نخستین جام ملتهای اروپا را از فرانسه به خانه برد. تیم روسیه در سالهای ۱۹۶۴، ۱۹۷۲ و ۱۹۸۸ به نایبقهرمانی اروپا رسید، ۶ بار در مرحلهی بازیهای گروهی متوقف شد و ۳ بار هم جواز حضور در دور نهایی را کسب نکرد.
: یوری ژیرکوف (قرمز) از بازیکنان خلاق خط میانی تیم ملی روسیه
روزهای طلایی اما به تاریخ پیوستند. زمانی که شوروی سابق از هم فروپاشید، ستارهی تیم ملی فوتبال این کشور هم از درخشش افتاد. جمهوریهای کوچک، خودمختار شدند و ستارگان فوتبال در پشت مرزهای جغرافیایی باقی ماندند. تیم ملی فوتبال شوروی سابق، درخشش خود را بیش از همه مدیون بازیکنان اوکراینیتبار خود بود. یاشین و "اولیگ بلوخین" از آن جمله هستند.
ویکتور پاسولکوی ۴۷ ساله، از پیشکسوتان اوکراینیتبار "اسبورنایا" (تیم ملی) میگوید: «بازیکنی مانند بلوخین میتوانست در آن زمان به راحتی در باشگاههایی مانند رئال مادرید یا منچستر بازی کند. ما اما اجازهی ترک کشور را نداشتیم.»
در آخرین درخشش تیم ملی شوروی، یعنی نایبقهرمانی اروپا در سال ۱۹۸۸، پاسولکو حضور داشت.
تیم ملی فوتبال روسیهی امروزی از لحاظ جغرافیایی در دل شوروی سابق است اما از نظر توانایی، هرگز نتوانست در قد و قوارهی این کشور ظاهر شود. تیم روسیه پس از فروپاشی شوروی سابق برای نخستین بار شانس خود را در رقابتهای قهرمانی اروپا در سال ۱۹۹۶ در انگلستان آزمود، اما در مرحلهی بازیهای گروهی به خانه بازگشت.
تیم روسیه، باانگیزه اما کممهره
آندری آرشاوین در بازی سوم در برابر سوئد برای تیمش به میدان خواهد رفت
در تیم ملی فوتبال روسیه، هفت بازیکن از تیم زنیت سنپترزبورگ حضور دارند. بازیکنانی که قدرت آنها را تیم بایرن مونیخ آلمان، اخیراً در نیمهنهایی جام یوفا با همهی وجود احساس کرد.
در خط حمله، یکی از بازیکنان استثنایی فوتبال روسیه قرار دارد: "آندره آرشاوین" . مهاجم یک متر و ۷۲ سانتیمتری تیم زنیت که بازوبند کاپیتانی تیم ملی روسیه را نیز بر بازو دارد. آرشاوین مستعدترین بازیکن دههی جاری فوتبال روسیه، پردرآمدترین فوتبالیست این کشور و فارغالتحصیل رشتهی طراحی مد است؛ رشتهای نه چندان عادی برای یک بازیکن فوتبال.
آرشاوین تنها بازیکن تیم ملی روسیه است که در تمام ۱۲ بازی مرحلهی مقدماتی جام ملتهای اروپای سوئیس و اتریش، در ترکیب اصلی تیم قرار گرفت.
از تکنیک و دوندگی او نه "دیک آدووکات" ، مربی زنیت، میتواند چشمپوشی کند و نه هموطن او گاس هیدینک. البته هیدینک باید در دو بازی نخست تیم ملی فوتبال روسیه در جام ملتهایی ۲۰۰۸ در برابر اسپانیا و یونان، برای جای خالی آرشاوین چارهای بیاندیشد. این بازیکن ۲۷ ساله در آخرین بازی انتخابی در برابر آندورا از زمین اخراج شد و دو بازی بعدی تیمش را از دست داد. "دیمیتری سیچف" و "ایوان سائنکو" دو بازیکنی هستند که از آنها به عنوان جانشینان آرشاوین در دو بازی اول نام برده میشود.
بازیکنان خلاق و دوندهای در خط میانی این تیم حضور دارند که از آن میان میتوان به "کنستانتین زیریانوف" ، "آلکساندر آنیوکوف" ، "یوری ژیرکوف" و "ولادیمیر بیستروف" اشاره کرد. بازیکنانی که هم خصوصیات دفاعی خوبی دارند و هم در حرکات رو به جلو به راحتی میتوانند با هم ترکیب شوند و حملات زهرداری را روی دروازهی حریف برنامهریزی کنند.
ایگور آکینفیههف، دروازبان تیم ملی فوتبال روسیه (عکس از آرشیو)
با وجود این، تیم ملی روسیه چندان تیم پرمهرهای نیست؛ به این معنی که دست مربی در استفاده از تاکتیکهای مختلف بسته است. آرایش این تیم در دیدارهای جام ملتها، بسته به قدرت تیم مقابل ۴-۴-۲ یا ۳-۵-۲ خواهد بود.
"ایگور آکین فیهف" هم درون دروازهی روسیه قرار دارد. دروازبانی با ظرفیتهای فراوان که البته پس از آسیبدیدگی زانو، دیگر نتوانست به روزهای اوج آمادگی بازگردد.
نقطه ضعف تیم ملی روسیه فقدان بازیکنان حرفهای در خط دفاع است. به همین دلیل باید همواره "ایگور سمشوف" و یوری ژیرکوف، نیمنگاهی هم به پشت سر داشته باشند. نکتهی دیگر که در واقع مشکل تاریخی تیم ملی روسیه بهشمار میآید، تمرکز است. این تیم در برابر حریفان قدرتمند بسیار خوب ظاهر میشود و از شانس برد بیشتری برخوردار است، در حالی که در برابر تیمهای ضعیف، سردرگم بازی میکند.
هیدینک و چهارمین تجربهی ملی
گاس هیدینک، مربی هلندی تیم ملی روسیه، وجههی قابل قبولی در میان بازیکنان دارد. این مربی ۶۱ ساله با وجود اینکه با زبان روسی آشنا نیست اما توانسته تا حدی این تیم را از مشکل خارج کند.
هیدینک، تیم ملی هلند را به مرحلهی یکچهارم نهایی جام ملتهای اروپای ۱۹۹۶ انگلستان و نیمهنهایی جامجهانی ۱۹۹۸ فرانسه رساند که اتفاقاً هر دو بار ضربات پنالتی، مانع راهیابی نارنجیپوشان به مرحلهی بعد شدند. وی همچنین کرهی جنوبی را در سال ۲۰۰۲ در سکوی چهارم جهان قرار داد و تیم فوتبال استرالیا را تا مرحلهی یکهشتم نهایی جامجهانی ۲۰۰۶ آلمان بالا کشید. هیدینک در دوران مربیگری خود در سطح باشگاهی هم موفق بوده است. تیم پی.اس.وی آیندهوون با سکانداری وی، ۶ بار قهرمان باشگاههای هلند شد، ۴ بار بر جام حذفی بوسه زد و در سال ۱۹۸۸، جام یوفا را تصاحب کرد.
گاس هیدینک
هیدینک اکنون با درآمد ۲ میلیون یورو در سال، قرارداد خود را با تیم ملی روسیه تا جامجهانی ۲۰۱۰ تمدید کرده است. ملیپوشان این کشور امروز خود را، به مربیگری وی، در جمع ۱۶ تیم پایانی رقابتهای قهرمانی اروپا میبیند. روسیه در پنجمین حضور خود در جام ملتهای اروپا، در دیدارهای گروهی به مصاف اسپانیا، یونان، مدافع عنوان قهرمانی، و سوئد میرود. گروهی که به هیچ عنوان ساده نیست.
پاسولکو میگوید: «مشکل خواهد بود، بسیار مشکل. اگر روسیه از این گروه صعود کند برای من یک معجزه است. تیم، تیم جوانی است و این نخستین بار است که بازیکنان در چنین تورنومنتی حاضر میشوند. این تیم، آیندهی خوبی دارد، به شرط اینکه بازیکنان با هم بمانند و با هم رشد و پیشرفت کنند. اما اکنون در اتریش و سوئیس به نظرم کمی زود است. »
شاید به همین دلیل باشد که هیدینک هم هدف اصلی خود در جام سیزدهم را "تلاش برای ماندن" اعلام کرده است.
فوتبال روسیه جامهای بینالمللی را نشانه رفته است
قهرمانی اخیر تیم زنیت سنپترزبورگ در جام یوفا تا حدی نظرها را به فوتبال روسیه جلب کرد. پاسولکو میگوید: «اینکه میگویند با آمدن غذا، اشتها هم میآید، درست است. ما این اواخر جام یوفا را بردیم و حال میخواهیم در اروپا در سطح ملی خودی نشان دهیم. »
پاول پوگربنیاک، مهاجمی در کنار آرشاوین
پاسولکو ملیپوشان را تشنهی لیگهای اروپایی میداند و تیم ملی را سکوی پرتاب. به اعتقاد وی اما بازیکنان لازم است هنوز در کنار هم رشد کنند. او میگوید: «من بازیهای انتخابی را دنبال کردم. در این رقابتها ملیپوشان چندان منسجم نبودند. بازی خوبی، به عنوان مثال در برابر انگلستان، انجام شد اما بازیهای بسیار ضعیفی نیز در برابر آندورا و اسرائیل شاهد بودیم. بازیهایی که در آنها معلوم نبود بازیکنان در پی چه چیزی هستند. به اعتقاد من دفاع چندان منسجم نیست اما در حمله اگر همهچیز مرتب باشد، تیم وضعیت خوبی دارد. »
رقابتهای قهرمانی اروپای ۲۰۰۸، برای روسها یک آزمون خواهد بود. "اسبورنایا" در سال ۲۰۱۲ در پی قهرمانی خواهد بود. رقابتهای جام ملتهای اروپای چهاردهم در لهستان و اوکراین.
تیم ملی فوتبال روسیه (عکس از آرشیو)
تیم ملی فوتبال روسیه برای ادامه دادن راه شوروی سابق دورخیز کرده است. قهرمانی اخیر زنیت در جام یوفا، بار دیگر نام روسیه را در عرصهی باشگاهی اروپا مطرح کرد. ملیپوشان جوان میآیند که پس از نیم قرن جام را به خانه ببرند.
۱۹۶۰، تاریخی طلایی در فوتبال روسیه بود. تیم ملی فوتبال روسیه در این سال با درخشش دروازبان اسطورهای خود، "لف یاشین" و مهاجم "والنتین ایوانف" ، نخستین جام ملتهای اروپا را از فرانسه به خانه برد. تیم روسیه در سالهای ۱۹۶۴، ۱۹۷۲ و ۱۹۸۸ به نایبقهرمانی اروپا رسید، ۶ بار در مرحلهی بازیهای گروهی متوقف شد و ۳ بار هم جواز حضور در دور نهایی را کسب نکرد.
: یوری ژیرکوف (قرمز) از بازیکنان خلاق خط میانی تیم ملی روسیه
روزهای طلایی اما به تاریخ پیوستند. زمانی که شوروی سابق از هم فروپاشید، ستارهی تیم ملی فوتبال این کشور هم از درخشش افتاد. جمهوریهای کوچک، خودمختار شدند و ستارگان فوتبال در پشت مرزهای جغرافیایی باقی ماندند. تیم ملی فوتبال شوروی سابق، درخشش خود را بیش از همه مدیون بازیکنان اوکراینیتبار خود بود. یاشین و "اولیگ بلوخین" از آن جمله هستند.
ویکتور پاسولکوی ۴۷ ساله، از پیشکسوتان اوکراینیتبار "اسبورنایا" (تیم ملی) میگوید: «بازیکنی مانند بلوخین میتوانست در آن زمان به راحتی در باشگاههایی مانند رئال مادرید یا منچستر بازی کند. ما اما اجازهی ترک کشور را نداشتیم.»
در آخرین درخشش تیم ملی شوروی، یعنی نایبقهرمانی اروپا در سال ۱۹۸۸، پاسولکو حضور داشت.
تیم ملی فوتبال روسیهی امروزی از لحاظ جغرافیایی در دل شوروی سابق است اما از نظر توانایی، هرگز نتوانست در قد و قوارهی این کشور ظاهر شود. تیم روسیه پس از فروپاشی شوروی سابق برای نخستین بار شانس خود را در رقابتهای قهرمانی اروپا در سال ۱۹۹۶ در انگلستان آزمود، اما در مرحلهی بازیهای گروهی به خانه بازگشت.
تیم روسیه، باانگیزه اما کممهره
آندری آرشاوین در بازی سوم در برابر سوئد برای تیمش به میدان خواهد رفت
در تیم ملی فوتبال روسیه، هفت بازیکن از تیم زنیت سنپترزبورگ حضور دارند. بازیکنانی که قدرت آنها را تیم بایرن مونیخ آلمان، اخیراً در نیمهنهایی جام یوفا با همهی وجود احساس کرد.
در خط حمله، یکی از بازیکنان استثنایی فوتبال روسیه قرار دارد: "آندره آرشاوین" . مهاجم یک متر و ۷۲ سانتیمتری تیم زنیت که بازوبند کاپیتانی تیم ملی روسیه را نیز بر بازو دارد. آرشاوین مستعدترین بازیکن دههی جاری فوتبال روسیه، پردرآمدترین فوتبالیست این کشور و فارغالتحصیل رشتهی طراحی مد است؛ رشتهای نه چندان عادی برای یک بازیکن فوتبال.
آرشاوین تنها بازیکن تیم ملی روسیه است که در تمام ۱۲ بازی مرحلهی مقدماتی جام ملتهای اروپای سوئیس و اتریش، در ترکیب اصلی تیم قرار گرفت.
از تکنیک و دوندگی او نه "دیک آدووکات" ، مربی زنیت، میتواند چشمپوشی کند و نه هموطن او گاس هیدینک. البته هیدینک باید در دو بازی نخست تیم ملی فوتبال روسیه در جام ملتهایی ۲۰۰۸ در برابر اسپانیا و یونان، برای جای خالی آرشاوین چارهای بیاندیشد. این بازیکن ۲۷ ساله در آخرین بازی انتخابی در برابر آندورا از زمین اخراج شد و دو بازی بعدی تیمش را از دست داد. "دیمیتری سیچف" و "ایوان سائنکو" دو بازیکنی هستند که از آنها به عنوان جانشینان آرشاوین در دو بازی اول نام برده میشود.
بازیکنان خلاق و دوندهای در خط میانی این تیم حضور دارند که از آن میان میتوان به "کنستانتین زیریانوف" ، "آلکساندر آنیوکوف" ، "یوری ژیرکوف" و "ولادیمیر بیستروف" اشاره کرد. بازیکنانی که هم خصوصیات دفاعی خوبی دارند و هم در حرکات رو به جلو به راحتی میتوانند با هم ترکیب شوند و حملات زهرداری را روی دروازهی حریف برنامهریزی کنند.
ایگور آکینفیههف، دروازبان تیم ملی فوتبال روسیه (عکس از آرشیو)
با وجود این، تیم ملی روسیه چندان تیم پرمهرهای نیست؛ به این معنی که دست مربی در استفاده از تاکتیکهای مختلف بسته است. آرایش این تیم در دیدارهای جام ملتها، بسته به قدرت تیم مقابل ۴-۴-۲ یا ۳-۵-۲ خواهد بود.
"ایگور آکین فیهف" هم درون دروازهی روسیه قرار دارد. دروازبانی با ظرفیتهای فراوان که البته پس از آسیبدیدگی زانو، دیگر نتوانست به روزهای اوج آمادگی بازگردد.
نقطه ضعف تیم ملی روسیه فقدان بازیکنان حرفهای در خط دفاع است. به همین دلیل باید همواره "ایگور سمشوف" و یوری ژیرکوف، نیمنگاهی هم به پشت سر داشته باشند. نکتهی دیگر که در واقع مشکل تاریخی تیم ملی روسیه بهشمار میآید، تمرکز است. این تیم در برابر حریفان قدرتمند بسیار خوب ظاهر میشود و از شانس برد بیشتری برخوردار است، در حالی که در برابر تیمهای ضعیف، سردرگم بازی میکند.
هیدینک و چهارمین تجربهی ملی
گاس هیدینک، مربی هلندی تیم ملی روسیه، وجههی قابل قبولی در میان بازیکنان دارد. این مربی ۶۱ ساله با وجود اینکه با زبان روسی آشنا نیست اما توانسته تا حدی این تیم را از مشکل خارج کند.
هیدینک، تیم ملی هلند را به مرحلهی یکچهارم نهایی جام ملتهای اروپای ۱۹۹۶ انگلستان و نیمهنهایی جامجهانی ۱۹۹۸ فرانسه رساند که اتفاقاً هر دو بار ضربات پنالتی، مانع راهیابی نارنجیپوشان به مرحلهی بعد شدند. وی همچنین کرهی جنوبی را در سال ۲۰۰۲ در سکوی چهارم جهان قرار داد و تیم فوتبال استرالیا را تا مرحلهی یکهشتم نهایی جامجهانی ۲۰۰۶ آلمان بالا کشید. هیدینک در دوران مربیگری خود در سطح باشگاهی هم موفق بوده است. تیم پی.اس.وی آیندهوون با سکانداری وی، ۶ بار قهرمان باشگاههای هلند شد، ۴ بار بر جام حذفی بوسه زد و در سال ۱۹۸۸، جام یوفا را تصاحب کرد.
گاس هیدینک
هیدینک اکنون با درآمد ۲ میلیون یورو در سال، قرارداد خود را با تیم ملی روسیه تا جامجهانی ۲۰۱۰ تمدید کرده است. ملیپوشان این کشور امروز خود را، به مربیگری وی، در جمع ۱۶ تیم پایانی رقابتهای قهرمانی اروپا میبیند. روسیه در پنجمین حضور خود در جام ملتهای اروپا، در دیدارهای گروهی به مصاف اسپانیا، یونان، مدافع عنوان قهرمانی، و سوئد میرود. گروهی که به هیچ عنوان ساده نیست.
پاسولکو میگوید: «مشکل خواهد بود، بسیار مشکل. اگر روسیه از این گروه صعود کند برای من یک معجزه است. تیم، تیم جوانی است و این نخستین بار است که بازیکنان در چنین تورنومنتی حاضر میشوند. این تیم، آیندهی خوبی دارد، به شرط اینکه بازیکنان با هم بمانند و با هم رشد و پیشرفت کنند. اما اکنون در اتریش و سوئیس به نظرم کمی زود است. »
شاید به همین دلیل باشد که هیدینک هم هدف اصلی خود در جام سیزدهم را "تلاش برای ماندن" اعلام کرده است.
فوتبال روسیه جامهای بینالمللی را نشانه رفته است
قهرمانی اخیر تیم زنیت سنپترزبورگ در جام یوفا تا حدی نظرها را به فوتبال روسیه جلب کرد. پاسولکو میگوید: «اینکه میگویند با آمدن غذا، اشتها هم میآید، درست است. ما این اواخر جام یوفا را بردیم و حال میخواهیم در اروپا در سطح ملی خودی نشان دهیم. »
پاول پوگربنیاک، مهاجمی در کنار آرشاوین
پاسولکو ملیپوشان را تشنهی لیگهای اروپایی میداند و تیم ملی را سکوی پرتاب. به اعتقاد وی اما بازیکنان لازم است هنوز در کنار هم رشد کنند. او میگوید: «من بازیهای انتخابی را دنبال کردم. در این رقابتها ملیپوشان چندان منسجم نبودند. بازی خوبی، به عنوان مثال در برابر انگلستان، انجام شد اما بازیهای بسیار ضعیفی نیز در برابر آندورا و اسرائیل شاهد بودیم. بازیهایی که در آنها معلوم نبود بازیکنان در پی چه چیزی هستند. به اعتقاد من دفاع چندان منسجم نیست اما در حمله اگر همهچیز مرتب باشد، تیم وضعیت خوبی دارد. »
رقابتهای قهرمانی اروپای ۲۰۰۸، برای روسها یک آزمون خواهد بود. "اسبورنایا" در سال ۲۰۱۲ در پی قهرمانی خواهد بود. رقابتهای جام ملتهای اروپای چهاردهم در لهستان و اوکراین.
افشین قطبی از پرسپولیس رفت
افشین قطبی، سرمربی باشگاه پرسپولیس تهران که این تیم را در فصل گذشته لیگ برتر ایران به قهرمانی رسانده بود، از سمت خود استعفا داد.
افشین قطبی در گفتگو با رسانه های ایرانی این خبر را اعلام کرده و حبیب کاشانی، مدیرعامل پرسپولیس نیز در گفتگو با خبرگزاری ها این خبر را تایید کرده است.
افشین قطبی 44 ساله ابتدای فصل گذشته برای اولین بار بعد از 29 سال به ایران آمد و با قراردادی یک ساله سرمربی تیم پرسپولیس شد.
با قهرمانی پرسپولیس در لیگ برتر ایران هواداران و مسئولان باشگاه تلاش داشتند قرارداد قطبی را تمدید کنند و او را در این تیم نگه دارند.
اما افشین قطبی در گفتگو با خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، اعلام کرده به سه دلیل فنی و یک دلیل خانوادگی از ایران می رود.
البته آقای کاشانی تاکید کرده که دلیل رفتن آقای قطبی از ایران مسائل خانوادگی است و همسر کره ای او تمایلی به ماندن در ایران ندارد.
اما بعضی کارشناسان می گویند دلایل خانوادگی تنها دلایل رفتن قطبی از ایران نبوده است. همان طور که خود او نیز در مصاحبه اش به سه دلیل فنی اشاره کرده است.
به گفته این کارشناسان احتمالا افشین قطبی خواستار جدا شدن تعدادی از بازیکنان فعلی پرسپولیس از این تیم و به خدمت گرفتن تعدادی بازیکنان جدید بوده و شروطی برای ادامه همکاری با حمید استیلی، دستیار ایرانی اش در پرسپولیس، داشته است.
مدیرعامل پرسپولیس درباره جانشین افشین قطبی به خبرگزاری ها گفته است که حمید استیلی گزینه اول و محمد خاکپور گزینه دوم باشگاه برای سرمربیگری پرسپولیس در فصل بعد هستند.
بازگشت بعد از 29 سال
افشین قطبی متولد شیراز است و در آستانه انقلاب ایران به همراه خانواده خود به آمریکا مهاجرت کرده است.
او در رشته مهندسی برق در دانشگاه یو سی ال ای در لس آنجلس آمریکا تحصیل کرده و فوتبال رسمی خود را از زمان دانشجویی و در تیم دانشگاه آغاز کرده است.
او در دهه 1980 میلادی سرمربی تیم های دانشگاهی و تیم های پایه بود و پس از آن عضو هیات فنی و گزینشگر ارشد بازیکنان تیم ملی آمریکا در جام جهانی 1998 فرانسه شد.
او به عنوان تحلیلگر فنی دستیار گاس هیدینک، سرمربی هلندی تیم ملی کره جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲ بود که کره جنوبی در آن بازی ها به مقام چهارم رسید.
برای نخستین بار در این مسابقات بود که چهره این مربی ایرانی روی نیمکت ذخیره یک تیم خارجی توجه فوتبال دوستان را در ایران جلب کرد و از همان زمان زمزمه هایی از احتمال حضور او در فوتبال ایران شنیده شد.
بعد از جام جهانی او حدود سه سال در نقش دستیار سرمربی در تیم های باشگاهی کره جنوبی و آمریکا کار کرد و پیش از جام جهانی 2006 دوباره به تیم ملی کره جنوبی بازگشت و در نقش تحلیلگر فنی و دستیار دیک ادووکات، سرمبی تیم ملی کره جنویب، روی نیمکت این تیم نشست.
او در سال 1386 به عنوان سرمربی تیم پرسپولیس به ایران آمد و این تیم را بعد از شش سال قهرمان لیگ برتر ایران کرد.
حدود یک ماه پیش و زمانی که فدراسیون فوتبال ایران در حال انتخاب سرمربی برای تیم ملی ایران بود، نام قطبی به عنوان یکی از اصلی ترین گزینه ها مطرح شد.
کار تا جایی پیش رفت که نایب رئیس فدراسیون فوتبال ایران در تلویزیون اعلام کرد افشین قطبی سرمربی تیم ملی ایران شده است و خود قطبی هم همان روز از بازیکنان پرسپولیس خداحافظی کرد.
اما ناگهان اعلام شد علی دایی سرمربی تیم ملی ایران شده است. مدیرعامل پرسپولیس در همان زمان گفت افشین قطبی از این مسئله ضربه روحی شدیدی خورده و ممکن است این ضربه به رفتنش از ایران منجر شود.
افشین قطبی، سرمربی باشگاه پرسپولیس تهران که این تیم را در فصل گذشته لیگ برتر ایران به قهرمانی رسانده بود، از سمت خود استعفا داد.
افشین قطبی در گفتگو با رسانه های ایرانی این خبر را اعلام کرده و حبیب کاشانی، مدیرعامل پرسپولیس نیز در گفتگو با خبرگزاری ها این خبر را تایید کرده است.
افشین قطبی 44 ساله ابتدای فصل گذشته برای اولین بار بعد از 29 سال به ایران آمد و با قراردادی یک ساله سرمربی تیم پرسپولیس شد.
با قهرمانی پرسپولیس در لیگ برتر ایران هواداران و مسئولان باشگاه تلاش داشتند قرارداد قطبی را تمدید کنند و او را در این تیم نگه دارند.
اما افشین قطبی در گفتگو با خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، اعلام کرده به سه دلیل فنی و یک دلیل خانوادگی از ایران می رود.
البته آقای کاشانی تاکید کرده که دلیل رفتن آقای قطبی از ایران مسائل خانوادگی است و همسر کره ای او تمایلی به ماندن در ایران ندارد.
اما بعضی کارشناسان می گویند دلایل خانوادگی تنها دلایل رفتن قطبی از ایران نبوده است. همان طور که خود او نیز در مصاحبه اش به سه دلیل فنی اشاره کرده است.
به گفته این کارشناسان احتمالا افشین قطبی خواستار جدا شدن تعدادی از بازیکنان فعلی پرسپولیس از این تیم و به خدمت گرفتن تعدادی بازیکنان جدید بوده و شروطی برای ادامه همکاری با حمید استیلی، دستیار ایرانی اش در پرسپولیس، داشته است.
مدیرعامل پرسپولیس درباره جانشین افشین قطبی به خبرگزاری ها گفته است که حمید استیلی گزینه اول و محمد خاکپور گزینه دوم باشگاه برای سرمربیگری پرسپولیس در فصل بعد هستند.
بازگشت بعد از 29 سال
افشین قطبی متولد شیراز است و در آستانه انقلاب ایران به همراه خانواده خود به آمریکا مهاجرت کرده است.
او در رشته مهندسی برق در دانشگاه یو سی ال ای در لس آنجلس آمریکا تحصیل کرده و فوتبال رسمی خود را از زمان دانشجویی و در تیم دانشگاه آغاز کرده است.
او در دهه 1980 میلادی سرمربی تیم های دانشگاهی و تیم های پایه بود و پس از آن عضو هیات فنی و گزینشگر ارشد بازیکنان تیم ملی آمریکا در جام جهانی 1998 فرانسه شد.
او به عنوان تحلیلگر فنی دستیار گاس هیدینک، سرمربی هلندی تیم ملی کره جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲ بود که کره جنوبی در آن بازی ها به مقام چهارم رسید.
برای نخستین بار در این مسابقات بود که چهره این مربی ایرانی روی نیمکت ذخیره یک تیم خارجی توجه فوتبال دوستان را در ایران جلب کرد و از همان زمان زمزمه هایی از احتمال حضور او در فوتبال ایران شنیده شد.
بعد از جام جهانی او حدود سه سال در نقش دستیار سرمربی در تیم های باشگاهی کره جنوبی و آمریکا کار کرد و پیش از جام جهانی 2006 دوباره به تیم ملی کره جنوبی بازگشت و در نقش تحلیلگر فنی و دستیار دیک ادووکات، سرمبی تیم ملی کره جنویب، روی نیمکت این تیم نشست.
او در سال 1386 به عنوان سرمربی تیم پرسپولیس به ایران آمد و این تیم را بعد از شش سال قهرمان لیگ برتر ایران کرد.
حدود یک ماه پیش و زمانی که فدراسیون فوتبال ایران در حال انتخاب سرمربی برای تیم ملی ایران بود، نام قطبی به عنوان یکی از اصلی ترین گزینه ها مطرح شد.
کار تا جایی پیش رفت که نایب رئیس فدراسیون فوتبال ایران در تلویزیون اعلام کرد افشین قطبی سرمربی تیم ملی ایران شده است و خود قطبی هم همان روز از بازیکنان پرسپولیس خداحافظی کرد.
اما ناگهان اعلام شد علی دایی سرمربی تیم ملی ایران شده است. مدیرعامل پرسپولیس در همان زمان گفت افشین قطبی از این مسئله ضربه روحی شدیدی خورده و ممکن است این ضربه به رفتنش از ایران منجر شود.
تاریخچه جام ملتهای اروپا در یک نگاه
جام ملتهای اروپا به مراتب جوانتر از مسابقات جام جهانی است. در سال ۱۹۳۰ بود که اولین دوره از مسابقات قهرمانی جهان برگزار شد و در سال ۱۹۶۰برای اولین بار تورنمنتی کوچک برای پیدا کردن قهرمان اروپا صورت گرفت.
کشورهای بزرگ اروپا از جمله آلمان و انگلیس در آن زمان با توجه به بودن مسابقات قهرمانی جهان جذابیت چندانی در برگزاری مسابقاتی ویژه اروپا نمیدیدند. برای نمونه در اولین دوره بازیها در سال ۱۹۶۰، تنها ۱۷ تیم از ۳۳ کشور ممکن، آماده شرکت در این رقابتها بودند.
صحنهای از دیدار نیمهنهایی جام ۱۹۶۰ میان شوروی و چکسلواکی
تمایل حضور در چنین مسابقاتی، در دورههای اول، بیش از همه در بین کشورهای بلوک شرق سابق محسوس بود که میکوشیدند از طریق کسب موفقیتهای ورزشی، در صحنه سیاسی دنیا نیز پررنگتر ظاهر شوند و نامشان در صف کشورهای مطرح دنیا قرار گیرد. البته نقش و محبوبیت جام ملتهای اروپا به مرور زمان تغییر کرد.
تا سال ۱۹۸۰ وضع بر این قرار بود که تورنمنت دور پایانی با حضور فقط چهار تیم در کشوری میزبان برگزار میشد که خود نیز یکی از این چهار تیم بود. در چارچوب این مینی تورنمنت تنها دو دیدار نیمه نهایی و یک دیدار فینال انجام میگرفت. این چهار تیم هم در پیکارهایی مقدماتی تعیین میشدند که بازیهای گروهی و در پی آن، دیدارهای رفت و برگشت یک چهارم نهایی را در بر میگرفت.
دورههای ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ و آغازی دشوار
در سال ۱۹۶۰ فرانسه میزبان بازیها بود، اما بعد از شکست در مرحله نیمه نهایی و ناکامی ۲ بر صفر در برابر چکسلواکی در دیدار بر سر مقام سوم، انتظارات تماشاگران خود را برآورده نساخت. قهرمانی اولین دوره مسابقات جام ملتهای اروپا نصیب شوروی سابق شد که چهار سال بعد (۱۹۶۴) هم در فینال بازیها حضور داشت، اما در آنجا مغلوب اسپانیا شد.
: پیروزی ۲ بر یک اسپانیا بر شوروی در فینال سال
۱۹۶۴
میزبانی جام ۱۹۶۸ را ایتالیا برعهده داشت و خود هم سرآخر عنوان قهرمانی را به دست آورد، البته با بخت و اقبال فراوان. ایتالیاییها در دیدار نیمهنهایی به مصاف شوروی سابق رفتند که حاصل بازی بعد از وقت قانونی و وقت اضافی صفر بر صفر بود.
در آن دوران از ضربات پنالتی خبری نبود و برنده دیدارهای نیمه نهایی در چنین مواردی به حکم قرعه مشخص میشد. قرعه پیروزی هم به اسم ایتالیا خورد و میزبان بازیها در فینال رویاروی یوگسلاوی قرار گرفت. این دیدار بعد از وقت قانونی و اضافی با نتیجه تساوی ۱ بر ۱ به پایان رسید. البته در فینال دیگر از قرعه و قرعهکشی خبری نبود و در صورت تساوی، بازی باید تکرار میشد. در دومین بازی فینال ایتالیا موفق شد، یوگسلاوی را ۲ بر صفر شکست دهد.
جام ۱۹۷۲ بلژیک و ظهور غولی به نام آلمان
دهه هفتاد میلادی را میتوان دهه طلایی فوتبال آلمان دانست. آلمانها در این دهه چه در مسابقات جام جهانی و جام ملتهای اروپا و چه در رقابتهای باشگاهی در اروپا، نقشی برجسته ایفا کردند. در جام ملتهای اروپا که در بلژیک برگزار شد، آلمانها تیمی را روانه میدان کردند که بسیاری آن را بهترین تیم ملی تاریخ فوتبال این کشور میدانند.
گونتر نتزر (پا به توپ) یکی از نوابغ فوتبال آلمان در دهه هفتاد میلادی
ستاره بزرگ آن دوران فرانتس بکنباوئر، یگانه قیصر دنیای فوتبال بود که در کنارش چهرههایی درخشان چون سپ مایر، گونتر نتزر و گرد مولر حضور داشتند. تو آن دوره بود که ملیپوشان آلمان به یک پیروزی بزرگ تاریخی دست یافتند و در چارچوب بازیهای مقدماتی برای نخستین بار توانستند تیم ملی انگلیس را در استادیوم تسخیرناپذیر ویمبلی لندن ۳ بر ۱ شکست دهند.
تیم ملی فوتبال آلمان در آن دوره، بلژیک میزبان بازیها را در دور نیمه نهایی ۲ بر ۱ مغلوب کرد و در بازی فینال ۳ بر صفر روسیه را در هم کوبید. گرد مولر که به بمبافکن تیم ملی آلمان مشهور بود در دو بازی ۴ گل به ثمر رساند و آقای گل شد.
جام ۱۹۷۶ یوگسلاوی و تولد ضربات پنالتی
نخستین باری که فدراسیون فوتبال اروپا تصمیم گرفت، برنده یک دیدار را در صورت تساوی دو تیم بعد از ۱۲۰ دقیقه بازی، از طریق ضربات پنالتی مشخص کند، در جام ۱۹۷۶ یوگسلاوی بود. آلمانها که سال ۷۲ قهرمان اروپا و ۷۴ قهرمان جهان شده بودند، در دیدار فینال به مصاف چکسلواکی رفتند. این دیدار بعد از تساوی ۲ بر ۲ در وقت قانونی و وقت اضافی به پنالتی کشیده شد.
ناکامی هوینس در به ثمر رساندن ضربه پنالتی در برابر چکسلواکی در فینال ۱۹۷۶
در حالیکه بازیکنان چکسلواکی همگی ضربههای خود را به ثمر رساندند، اولی هوینس، مدیر ورزشی فعلی باشگاه صاحبنام بایرن مونیخ و یکی از بازیکنان مهم تیم ملی آلمان در آن زمان، توپ را به آسمان بلگراد فرستاد و آرزوی آلمان به دفاع از عنوان قهرمانی را بر باد داد.
در دورههای که از آنها سخن به میان آمد، ساختار رقابتهای جام ملتها کم و بیش ثابت ملند. به مرور زمان کشورهای بیشتری تصمیم گرفتند که وارد گود شوند و از این رو شمار تیمهای شرکتکننده در دور مقدماتی افزایش یافت، اما با وجود این، تورنمنت نهایی کماکان از دو بازی نیمه نهایی و یک بازی فینال تشکیل شده بود. به همین علت بود که فدراسیون فوتبال اروپا بعد از گذشت چند دوره تصمیم گرفت که با تغییر ساختار بازیها، به جذابیت این جام بیافزاید.
جام ۱۹۸۰ ایتالیا و نخستین تغییر اساسی
ملیپوشان آلمان، قهرمان دوره ۱۹۸۰ ایتالیا
اولین بار در مسابقات ۱۹۸۰ در ایتالیا بود که هشت تیم در دور نهایی شرکت داشتند که در دو گروه تقسیم شده بودند. تیمهای اول هر گروه مستقیم به فینال صعود میکردند و دو تیم دوم هر گروه بر سر کسب مقام سوم، به مصاف هم میرفتند.
در آن دوره، تیم ملی آلمان با دو برد در مقابل چکسلواکی و هلند و یک تساوی در برابر یونان بهعنوان سرگروه به فینال صعود کرد و در بازی نهایی هم با پیروزی ۲ بر ۱ بر بلژیک برای دومین بار بهعنوان قهرمانی اروپا دست یافت.
از جمله ستارگانی که در این موفقیت مهم سهیم بود، میتوان از کارل هاینس رومنیگه نام برد و همچنین از هورست هروبش که به هیولای سرزنی شهرت داشت و برند شوستر که به فرشته موطلایی معروف بود. ناگفته نماند که ۶ بازیکن تیم منتخب آن دوره از مسابقات، آلمانی بودند.
جام ۱۹۸۴ فرانسه و برگزاری جشنی بزرگ
جام ملتهای اروپا در سال ۱۹۸۴ را باید نقطه عطفی در این بازیها دانست. در آن سال فرانسه میزبانی برگزاری هفتمین دوره را برعهده داشت و نه تنها به بهترین وجه از عهده انجام این وظیفه بر آمد، بلکه با کسب عنوان قهرمانی، شور و شادی فرانسویان را چند چندان کرد.
میشل پلاتینی با ۹ گل آقای گل جام ۱۹۸۴
در این دوره، برخلاف دوره قبل، مرحله نیمهنهایی هم در دستور کار گنجانده شده بود. دیگر این گونه نبود که دو تیم سرگروه مستقیما به فینال راه پیدا کنند. طبیعی است که با اضافه شدن مرحله نیمه نهایی، هیجان و جذابیت مسابقات هم بیشتر شد.
فرانسه در آن سال بیش از همه از وجود یکی از نوابغ بزرگ عالم فوتبال بهره میبرد، اعجوبهای به نام میشل پلاتینی که در طی ۵ بازی ۹ گل به ثمر رساند و نه تنها آقای گل مسابقات شد، بلکه رکوردی به جا گذاشت که بعید میرسد روزی شکسته شود. از آن گذشته پلاتینی توانست در دیدار تیمش در برابر یوگسلاوی در طول یک نیمه سه گل به ثمر برساند و در این عرصه هم رکوردی بر پا کند.
دورههای بعد هم که در سالهای ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲، به ترتیب در آلمان و سوئد برگزار شدند، حال و هوایی مشابه داشتند.
جام ۱۹۸۸ آلمان و غفلتی سرنوشت ساز در دوئل بزرگ
در سال ۱۹۸۸ برای اولین بارمیزبانی برگزاری جام ملتهای اروپا به آلمان واگذار شد و طبیعی است که سطح توقع مردم این کشور از تیم ملی هم بالا بود.
ملیپوشان آلمان مرحله گروهی را با دو پیروزی در برابر دانمارک و اسپانیا و یک تساوی در مقابل ایتالیا، پشت سر گذاشتند و بهعنوان سرگروه راهی نیمه نهایی شدند. حریف آلمان در این مرحله هلند بود. بازیهای بین هلند و آلمان همیشه پرهیجان و جنجالی بودهاند. این امر دست کم تا اندازهای، ریشه در تاریخ و اشغال هلند توسط ارتش نازی در جنگ جهانی دوم دارد.
تیم ملی فوتبال هلند در این دوره ستارههای زیادی داشت که البته نقش دو چهره از دیگران برجستهتر بود: رود خولیت (گولیت) هافبک و کارگردان بازی نارنجیپوشهای هلند و مارکو فان باستن، مهاجم مهارنشدنی این تیم که در حال حاضر خود سرمربیگری هلند را برعهده دارد.
رونالد کومان (چپ) و رودی فولر در پیکار جنجالی هلند و فرانسه
در دقیقه ۵۵ دیدار نیمه نهایی جام ۸۸ میان آلمان و هلند، لوتار ماتئوس از نقطه پنالتی گل اول آلمانها را زد و در دقیقه ۷۴ هم رونالد کومان با به ثمر رساندن ضربه پنالتی برای هلند، بازی را به تساوی کشاند.
نبرد آلمان و هلند در آن زمان، دوئل دو بازیکن هم بود: یورگن کوهلر، مدافع میانی آلمان و مارکو فان باستن، مهاجم هلند. در سال ۱۹۸۸بخت با هلند یار بود؛ فان باستن از یک غفلت کوچک کوهلر سود جست و دو دقیقه مانده به پایان بازی، گل پیروزی ر۱ برای هلند به ثمر رساند. این موفقیت در عین حال انتقام شکست ۲ بر ۱ هلند از آلمان در جام جهانی ۱۹۷۴ هم بود.
البته شماری از بازیکنان هلند بعد از خاتمه دیدار، رفتار ناشایستی از خود نشان دادند، از جمله رونالد کومان. در آن زمان هم حریفان پس از بازی پیراهنهای خود را به یادگار رد و بدل میکردند و جناب کومان با پیراهن یکی از بازیکان آلمان، در وسط زمین به ظاهر همان کاری را کرد که انسانهای متمدن با کاغد توالت میکنند. خلاصه این صحنه سر و صدای زیادی به پا کرد.
در دیدار فینال آن دوره، ملیپوشان هلند با برتری کوبندهای، روسیه را ۲ بر صفر شکست دادند و برای اولین بار به عنوان قهرمانی اروپا دست یافتند. ناگفته نماند که مارکو فان باستن، ستاره آن دوره نیز، با ۵ گل، آقای گل بازیها شد.
جام ۱۹۹۲ سوئد و موفقیت غافلگیرکننده دانمارک
مسابقات فوتبال قهرمانی اروپا در سال ۱۹۹۲ که در سوئد برگزار گردید، از یک لحاظ تاریخی شد. با توجه به جنگ بالکان و فروپاشی یوگسلاوی سابق، این کشور که دور مقدماتی را با موفقیت پشت سر گذاشته بود، از حضور در دور نهایی محروم ماند و جای یوگسلاوی را در این پیکارها دانمارک گرفت.
جام ۱۹۹۲ و فاتحی به نام دانمارک
بازیکنان دانمارک که با خیال خوش و آسودگی خاطر ایام مرخصی و استراحت را میگذراندند، از طرف فدراسیون فوتبال کشورشان بسیج شدند که چمدانهای خود را ببندند و عازم میدان مبارزه شوند.
ملیپوشان دانمارک که برخلاف تیمهای دیگر، فرصت چندانی برای تدارکات، آمادهسازی و انجام دیدارهای آزمایشی نداشتند، بی غل و غش قدم به میدان گذاشتند، با کمی بخت و اقبال و پس از موفقیتهای دور از انتظار در مرحله گروهی، نخست تیم ملی هلند، مدافع عنوان قهرمانی را در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی مغلوب کردند و سپس تیم ملی فوتبال آلمان، قهرمان جهان در آن زمان را در بازی فینال ۲ بر صفر به زانو درآوردند. در آن دوره، انتظار هم چیز میرفت جز قرار گرفتن دانمارکیها در نوک قله فوتبال اروپا.
جام ۱۹۹۶ انگلیس و شروع فصلی تازه
دومین تحول اساسی تو جام ملتهای اروپا بعد از فروپاشی شوروی سابق و به وجود آمدن جمهوریهای ریز و درشت صورت گرفت. با توجه به افزایش ناگهانی تعداد کشورهای اروپایی و فدراسیونهای فوتبال در اروپا، تصمیم گرفته شد که در جام ۱۹۹۶ انگلیس، شمار تیمهای شرکت کننده در دور نهایی از ۸ تیم به ۱۶ تیم افزایش پیدا کند: چهار گروه چهار تیمی که دو تیم اول و دوم از آن به مرحله یک چهارم نهایی راه مییابند.
برندگان این مرحله به نیمه نهایی میرسند و برندگان نیمه نهایی هم در دیدار پایانی برای کسب عنوان قهرمانی اروپا به مصاف هم میروند. یک نوآوری دیگر این دوره، گل طلایی بود که در وقت اضافي برنده مسابقه را تعیین میکرد، یعنی اگر در وقت اضافی، تیمی گل برتری را به ثمر میرستند، بازی در همان لحظه به پایان میرسید و تکلیف برنده هم مشخص میشد.
اولیور بیرهوف و اولین گل طلایی تاریخ جام ملتهای اروپا
آخرین پیروزی بزرگ انگلیس میزبان بازیهای ۹۶، به سی سال پیش از آن برمیگشت: کسب عنوان قهرمانی جهان در سال ۱۹۶۶. این سالگرد، موقعیت و مناسبتی نیک بود برای تکرار موفقیت پیشین. همه چیز برای تیم ملی انگلیس خوب پیش رفت تا مرحله نیمه نهایی که این تیم در مقابل آلمان قرار گرفت.
انگلیسیها که در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی از آلمانها شکست خورده بودند، این بار نیز در ضربات پنالتی تسلیم ملیپوشان آلمان شدند. خلاصه آلمان و پنالتی بدل شدهاند به کابوس لاعلاج، یا دست کم سختعلاج انگلیس. فینال جام ملتهای اروپا در سال ۱۹۹۶ بین آلمان و جمهوری چک برگزار شد که با پیروزی ۲ بر ۱ آلمان خاتمه یافت. ناگفته نماند که الیوور بیرهوف، مهاجم آلمان در این دیدار اولین گل طلایی تاریخ فوتبال را به ثمر رساند.
جام ۲۰۰۰ بلژیک و هلند و سقوط فوتبال آلمان
جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۰ از لحاظ شمار تیمهای شرکت کننده تفاوتی با دوره پیشین نداشت، اما یک نوآوری بزرگ را دربرمیگرفت و آن اینکه برای نخستین بار میزبانی برگزاری مسابقات را دو کشور بطور مشترک برعهده داشتند: بلژیک و هلند.
تیم ملی فوتبال آلمان، مدافع عنوان قهرمانی اروپا که ستارهاش در جام جهانی ۹۸ فرانسه رو به افول گذاشته بود، تلخترین دورهاش رو تجربه کرد. آلمانها در مرحله گروهی، با یک تساوی و دو شکست در قعر جدول قرار گرفتند. روزنامه جنجالی «بیلد» در پی این ناکامی بیسابقه، در صفحه اول با تیتر درشت خطاب به ملی پوشهای آلمان نوشت: «شما خل و چلهای فوتبال اروپا هستید و باعث شرم و خجالت آلمان!»
نبرد زیدان (راست) و دل پیئرو، ستارگان فرانسه و ایتالیا در فینال جام
۲۰۰۰
در حالیکه ستاره فوتبال آلمان بهشدت رو به خاموشی گذارده بود، درخشش ستاره یک تیم دیگر اروپا روز به روز بیشتر میشد: تیم ملی فرانسه که در سال ۱۹۹۸ در خانه خود، عنوان قهرمانی جهان را کسب کرده و آن دوران، فوتبال جذاب و مدرنی را به نمایش گذاشته بود.
در آن دوره از بازیها، تیم ملی بلژیک، یکی از دو میزبان مسابقات در همان مرحله گروهی حذف شد. در مقابل، میزبان دیگر، یعنی هلند بازیهای خوبی نشان داد و اگر شانس بیشتری داشت، در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی مغلوب ایتالیا نمیشد.
لاجوردیهای ایتالیا که بعد از ۳۲ سال بوی قهرمانی به مشامشان خورده بود، در دیدار فینال به مصاف فرانسه، قهرمان جهان رفتند و لحظاتی پیش از پایان بازی ۱ بر صفر از فرانسه جلو بودند که ویلتورد، بازیکن تازه نفس فرانسه گل تساوی را به ثمر رساند و بازی با وقت اضافی کشیده شد. در وقت اضافی نیز داوید ترزگه، مهاجم تیم ملی فرانسه با زدن گل طلایی کار ایتالیا را یکسره کرد و باعث تداوم طلسم قهرمانی اروپا برای لاجوردیها شد.
جام ۲۰۰۴ پرتغال و رستاخیز یونان
جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۴ با یک ضربه غافلگیر کننده آغاز گردید. تیم ملی فوتبال یونان که بعد از ۲۴ سال برای دومین بار توانسته بود در دور نهایی رقابتهای جام ملتهای اروپا حضور پیدا کند، در همان دیدار افتتاحیه اولین ضربه غافلگیرکننده را وارد کرد و ۲ بر ۱ پرتغال، میزبان بازیها را که برای عنوان قهرمانی دندان تیز کرده بود، شکست داد.
رهاگل و یونانیها بر نوک قله فوتبال اروپا در جام
۲۰۰۴
ملیپوشان یونان که با یک تساوی در برابر اسپانیا و یک شکست در مقابل روسیه، در گروهشان دوم شده بودند، در مرحله یک چهارم نهایی به مصاف فرانسه، مدافع عنوان قهرمانی رفتند و ۱ بر صفر از سد حریفشان گذشتند.
یونانیها در نیمه نهایی هم کار ملیپوشان جمهوری چک را یکسره کردن و در بازی فینال رویاروی تیمی قرار گرفتند که در نخستین بازی ۲ بر ۱ آن را شکست داده بودند: پرتغال میزبان بازیها. اگر چه پرتغالیها تشنه انتقام بودند، اما بعد از ۹۰ دقیقه همچنان تشنه ماندند، چرا که کاریستئاس، یکی از ستارگان یونان در آن دوره، با تک گل خود ناممکن را ممکن ساخت و کشورش را برای اولین بار بهعنوان قهرمانی اروپا رساند.
جام ۲۰۰۸ اتریش و سوئیس
در دوره ۲۰۰۸ دو کشور به طور مشترک میزبانی برگزاری مسابقات جام ملتهای اروپا را بر عهده دارند: اتریش و سوئیس. اینبار هم ۱۶ تیم در ۴ گروه تقسیم شده و ساختار بازیها مانند سه دوره گذشته است، با این تفاوت که در پیکارهای این دوره، از گل طلایی و یا گل نقرهای خبری نیست. در دیدارهای حذفی (یک چهارم نهایی، نیمه نهایی و فینال) برنده بازی در صورت نتیجه تساوی بعد از وقت قانونی و اضافی در ضربات پنالتی تعیین میشود.
این بار هم فهرست مدعیان کسب عنوان قهرمانی بلند بالاست: از فرانسه و ایتالیا گرفته تا آلمان و همچنین اسپانیا که همیشه در صف مدعیان قرار دارد.
بسیاری از کارشناسان فوتبال، کسب عنوان قهرمانی اروپا را به مراتب دشوارتر از کسب عنوان قهرمانی جهان میدانند، چرا که در این جام حریف به اصطلاح آسانی وجود ندارد و برترینهای اروپا روبروی هم قرار میگیرند.
شهرام احدی
جام ملتهای اروپا به مراتب جوانتر از مسابقات جام جهانی است. در سال ۱۹۳۰ بود که اولین دوره از مسابقات قهرمانی جهان برگزار شد و در سال ۱۹۶۰برای اولین بار تورنمنتی کوچک برای پیدا کردن قهرمان اروپا صورت گرفت.
کشورهای بزرگ اروپا از جمله آلمان و انگلیس در آن زمان با توجه به بودن مسابقات قهرمانی جهان جذابیت چندانی در برگزاری مسابقاتی ویژه اروپا نمیدیدند. برای نمونه در اولین دوره بازیها در سال ۱۹۶۰، تنها ۱۷ تیم از ۳۳ کشور ممکن، آماده شرکت در این رقابتها بودند.
صحنهای از دیدار نیمهنهایی جام ۱۹۶۰ میان شوروی و چکسلواکی
تمایل حضور در چنین مسابقاتی، در دورههای اول، بیش از همه در بین کشورهای بلوک شرق سابق محسوس بود که میکوشیدند از طریق کسب موفقیتهای ورزشی، در صحنه سیاسی دنیا نیز پررنگتر ظاهر شوند و نامشان در صف کشورهای مطرح دنیا قرار گیرد. البته نقش و محبوبیت جام ملتهای اروپا به مرور زمان تغییر کرد.
تا سال ۱۹۸۰ وضع بر این قرار بود که تورنمنت دور پایانی با حضور فقط چهار تیم در کشوری میزبان برگزار میشد که خود نیز یکی از این چهار تیم بود. در چارچوب این مینی تورنمنت تنها دو دیدار نیمه نهایی و یک دیدار فینال انجام میگرفت. این چهار تیم هم در پیکارهایی مقدماتی تعیین میشدند که بازیهای گروهی و در پی آن، دیدارهای رفت و برگشت یک چهارم نهایی را در بر میگرفت.
دورههای ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ و آغازی دشوار
در سال ۱۹۶۰ فرانسه میزبان بازیها بود، اما بعد از شکست در مرحله نیمه نهایی و ناکامی ۲ بر صفر در برابر چکسلواکی در دیدار بر سر مقام سوم، انتظارات تماشاگران خود را برآورده نساخت. قهرمانی اولین دوره مسابقات جام ملتهای اروپا نصیب شوروی سابق شد که چهار سال بعد (۱۹۶۴) هم در فینال بازیها حضور داشت، اما در آنجا مغلوب اسپانیا شد.
: پیروزی ۲ بر یک اسپانیا بر شوروی در فینال سال
۱۹۶۴
میزبانی جام ۱۹۶۸ را ایتالیا برعهده داشت و خود هم سرآخر عنوان قهرمانی را به دست آورد، البته با بخت و اقبال فراوان. ایتالیاییها در دیدار نیمهنهایی به مصاف شوروی سابق رفتند که حاصل بازی بعد از وقت قانونی و وقت اضافی صفر بر صفر بود.
در آن دوران از ضربات پنالتی خبری نبود و برنده دیدارهای نیمه نهایی در چنین مواردی به حکم قرعه مشخص میشد. قرعه پیروزی هم به اسم ایتالیا خورد و میزبان بازیها در فینال رویاروی یوگسلاوی قرار گرفت. این دیدار بعد از وقت قانونی و اضافی با نتیجه تساوی ۱ بر ۱ به پایان رسید. البته در فینال دیگر از قرعه و قرعهکشی خبری نبود و در صورت تساوی، بازی باید تکرار میشد. در دومین بازی فینال ایتالیا موفق شد، یوگسلاوی را ۲ بر صفر شکست دهد.
جام ۱۹۷۲ بلژیک و ظهور غولی به نام آلمان
دهه هفتاد میلادی را میتوان دهه طلایی فوتبال آلمان دانست. آلمانها در این دهه چه در مسابقات جام جهانی و جام ملتهای اروپا و چه در رقابتهای باشگاهی در اروپا، نقشی برجسته ایفا کردند. در جام ملتهای اروپا که در بلژیک برگزار شد، آلمانها تیمی را روانه میدان کردند که بسیاری آن را بهترین تیم ملی تاریخ فوتبال این کشور میدانند.
گونتر نتزر (پا به توپ) یکی از نوابغ فوتبال آلمان در دهه هفتاد میلادی
ستاره بزرگ آن دوران فرانتس بکنباوئر، یگانه قیصر دنیای فوتبال بود که در کنارش چهرههایی درخشان چون سپ مایر، گونتر نتزر و گرد مولر حضور داشتند. تو آن دوره بود که ملیپوشان آلمان به یک پیروزی بزرگ تاریخی دست یافتند و در چارچوب بازیهای مقدماتی برای نخستین بار توانستند تیم ملی انگلیس را در استادیوم تسخیرناپذیر ویمبلی لندن ۳ بر ۱ شکست دهند.
تیم ملی فوتبال آلمان در آن دوره، بلژیک میزبان بازیها را در دور نیمه نهایی ۲ بر ۱ مغلوب کرد و در بازی فینال ۳ بر صفر روسیه را در هم کوبید. گرد مولر که به بمبافکن تیم ملی آلمان مشهور بود در دو بازی ۴ گل به ثمر رساند و آقای گل شد.
جام ۱۹۷۶ یوگسلاوی و تولد ضربات پنالتی
نخستین باری که فدراسیون فوتبال اروپا تصمیم گرفت، برنده یک دیدار را در صورت تساوی دو تیم بعد از ۱۲۰ دقیقه بازی، از طریق ضربات پنالتی مشخص کند، در جام ۱۹۷۶ یوگسلاوی بود. آلمانها که سال ۷۲ قهرمان اروپا و ۷۴ قهرمان جهان شده بودند، در دیدار فینال به مصاف چکسلواکی رفتند. این دیدار بعد از تساوی ۲ بر ۲ در وقت قانونی و وقت اضافی به پنالتی کشیده شد.
ناکامی هوینس در به ثمر رساندن ضربه پنالتی در برابر چکسلواکی در فینال ۱۹۷۶
در حالیکه بازیکنان چکسلواکی همگی ضربههای خود را به ثمر رساندند، اولی هوینس، مدیر ورزشی فعلی باشگاه صاحبنام بایرن مونیخ و یکی از بازیکنان مهم تیم ملی آلمان در آن زمان، توپ را به آسمان بلگراد فرستاد و آرزوی آلمان به دفاع از عنوان قهرمانی را بر باد داد.
در دورههای که از آنها سخن به میان آمد، ساختار رقابتهای جام ملتها کم و بیش ثابت ملند. به مرور زمان کشورهای بیشتری تصمیم گرفتند که وارد گود شوند و از این رو شمار تیمهای شرکتکننده در دور مقدماتی افزایش یافت، اما با وجود این، تورنمنت نهایی کماکان از دو بازی نیمه نهایی و یک بازی فینال تشکیل شده بود. به همین علت بود که فدراسیون فوتبال اروپا بعد از گذشت چند دوره تصمیم گرفت که با تغییر ساختار بازیها، به جذابیت این جام بیافزاید.
جام ۱۹۸۰ ایتالیا و نخستین تغییر اساسی
ملیپوشان آلمان، قهرمان دوره ۱۹۸۰ ایتالیا
اولین بار در مسابقات ۱۹۸۰ در ایتالیا بود که هشت تیم در دور نهایی شرکت داشتند که در دو گروه تقسیم شده بودند. تیمهای اول هر گروه مستقیم به فینال صعود میکردند و دو تیم دوم هر گروه بر سر کسب مقام سوم، به مصاف هم میرفتند.
در آن دوره، تیم ملی آلمان با دو برد در مقابل چکسلواکی و هلند و یک تساوی در برابر یونان بهعنوان سرگروه به فینال صعود کرد و در بازی نهایی هم با پیروزی ۲ بر ۱ بر بلژیک برای دومین بار بهعنوان قهرمانی اروپا دست یافت.
از جمله ستارگانی که در این موفقیت مهم سهیم بود، میتوان از کارل هاینس رومنیگه نام برد و همچنین از هورست هروبش که به هیولای سرزنی شهرت داشت و برند شوستر که به فرشته موطلایی معروف بود. ناگفته نماند که ۶ بازیکن تیم منتخب آن دوره از مسابقات، آلمانی بودند.
جام ۱۹۸۴ فرانسه و برگزاری جشنی بزرگ
جام ملتهای اروپا در سال ۱۹۸۴ را باید نقطه عطفی در این بازیها دانست. در آن سال فرانسه میزبانی برگزاری هفتمین دوره را برعهده داشت و نه تنها به بهترین وجه از عهده انجام این وظیفه بر آمد، بلکه با کسب عنوان قهرمانی، شور و شادی فرانسویان را چند چندان کرد.
میشل پلاتینی با ۹ گل آقای گل جام ۱۹۸۴
در این دوره، برخلاف دوره قبل، مرحله نیمهنهایی هم در دستور کار گنجانده شده بود. دیگر این گونه نبود که دو تیم سرگروه مستقیما به فینال راه پیدا کنند. طبیعی است که با اضافه شدن مرحله نیمه نهایی، هیجان و جذابیت مسابقات هم بیشتر شد.
فرانسه در آن سال بیش از همه از وجود یکی از نوابغ بزرگ عالم فوتبال بهره میبرد، اعجوبهای به نام میشل پلاتینی که در طی ۵ بازی ۹ گل به ثمر رساند و نه تنها آقای گل مسابقات شد، بلکه رکوردی به جا گذاشت که بعید میرسد روزی شکسته شود. از آن گذشته پلاتینی توانست در دیدار تیمش در برابر یوگسلاوی در طول یک نیمه سه گل به ثمر برساند و در این عرصه هم رکوردی بر پا کند.
دورههای بعد هم که در سالهای ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲، به ترتیب در آلمان و سوئد برگزار شدند، حال و هوایی مشابه داشتند.
جام ۱۹۸۸ آلمان و غفلتی سرنوشت ساز در دوئل بزرگ
در سال ۱۹۸۸ برای اولین بارمیزبانی برگزاری جام ملتهای اروپا به آلمان واگذار شد و طبیعی است که سطح توقع مردم این کشور از تیم ملی هم بالا بود.
ملیپوشان آلمان مرحله گروهی را با دو پیروزی در برابر دانمارک و اسپانیا و یک تساوی در مقابل ایتالیا، پشت سر گذاشتند و بهعنوان سرگروه راهی نیمه نهایی شدند. حریف آلمان در این مرحله هلند بود. بازیهای بین هلند و آلمان همیشه پرهیجان و جنجالی بودهاند. این امر دست کم تا اندازهای، ریشه در تاریخ و اشغال هلند توسط ارتش نازی در جنگ جهانی دوم دارد.
تیم ملی فوتبال هلند در این دوره ستارههای زیادی داشت که البته نقش دو چهره از دیگران برجستهتر بود: رود خولیت (گولیت) هافبک و کارگردان بازی نارنجیپوشهای هلند و مارکو فان باستن، مهاجم مهارنشدنی این تیم که در حال حاضر خود سرمربیگری هلند را برعهده دارد.
رونالد کومان (چپ) و رودی فولر در پیکار جنجالی هلند و فرانسه
در دقیقه ۵۵ دیدار نیمه نهایی جام ۸۸ میان آلمان و هلند، لوتار ماتئوس از نقطه پنالتی گل اول آلمانها را زد و در دقیقه ۷۴ هم رونالد کومان با به ثمر رساندن ضربه پنالتی برای هلند، بازی را به تساوی کشاند.
نبرد آلمان و هلند در آن زمان، دوئل دو بازیکن هم بود: یورگن کوهلر، مدافع میانی آلمان و مارکو فان باستن، مهاجم هلند. در سال ۱۹۸۸بخت با هلند یار بود؛ فان باستن از یک غفلت کوچک کوهلر سود جست و دو دقیقه مانده به پایان بازی، گل پیروزی ر۱ برای هلند به ثمر رساند. این موفقیت در عین حال انتقام شکست ۲ بر ۱ هلند از آلمان در جام جهانی ۱۹۷۴ هم بود.
البته شماری از بازیکنان هلند بعد از خاتمه دیدار، رفتار ناشایستی از خود نشان دادند، از جمله رونالد کومان. در آن زمان هم حریفان پس از بازی پیراهنهای خود را به یادگار رد و بدل میکردند و جناب کومان با پیراهن یکی از بازیکان آلمان، در وسط زمین به ظاهر همان کاری را کرد که انسانهای متمدن با کاغد توالت میکنند. خلاصه این صحنه سر و صدای زیادی به پا کرد.
در دیدار فینال آن دوره، ملیپوشان هلند با برتری کوبندهای، روسیه را ۲ بر صفر شکست دادند و برای اولین بار به عنوان قهرمانی اروپا دست یافتند. ناگفته نماند که مارکو فان باستن، ستاره آن دوره نیز، با ۵ گل، آقای گل بازیها شد.
جام ۱۹۹۲ سوئد و موفقیت غافلگیرکننده دانمارک
مسابقات فوتبال قهرمانی اروپا در سال ۱۹۹۲ که در سوئد برگزار گردید، از یک لحاظ تاریخی شد. با توجه به جنگ بالکان و فروپاشی یوگسلاوی سابق، این کشور که دور مقدماتی را با موفقیت پشت سر گذاشته بود، از حضور در دور نهایی محروم ماند و جای یوگسلاوی را در این پیکارها دانمارک گرفت.
جام ۱۹۹۲ و فاتحی به نام دانمارک
بازیکنان دانمارک که با خیال خوش و آسودگی خاطر ایام مرخصی و استراحت را میگذراندند، از طرف فدراسیون فوتبال کشورشان بسیج شدند که چمدانهای خود را ببندند و عازم میدان مبارزه شوند.
ملیپوشان دانمارک که برخلاف تیمهای دیگر، فرصت چندانی برای تدارکات، آمادهسازی و انجام دیدارهای آزمایشی نداشتند، بی غل و غش قدم به میدان گذاشتند، با کمی بخت و اقبال و پس از موفقیتهای دور از انتظار در مرحله گروهی، نخست تیم ملی هلند، مدافع عنوان قهرمانی را در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی مغلوب کردند و سپس تیم ملی فوتبال آلمان، قهرمان جهان در آن زمان را در بازی فینال ۲ بر صفر به زانو درآوردند. در آن دوره، انتظار هم چیز میرفت جز قرار گرفتن دانمارکیها در نوک قله فوتبال اروپا.
جام ۱۹۹۶ انگلیس و شروع فصلی تازه
دومین تحول اساسی تو جام ملتهای اروپا بعد از فروپاشی شوروی سابق و به وجود آمدن جمهوریهای ریز و درشت صورت گرفت. با توجه به افزایش ناگهانی تعداد کشورهای اروپایی و فدراسیونهای فوتبال در اروپا، تصمیم گرفته شد که در جام ۱۹۹۶ انگلیس، شمار تیمهای شرکت کننده در دور نهایی از ۸ تیم به ۱۶ تیم افزایش پیدا کند: چهار گروه چهار تیمی که دو تیم اول و دوم از آن به مرحله یک چهارم نهایی راه مییابند.
برندگان این مرحله به نیمه نهایی میرسند و برندگان نیمه نهایی هم در دیدار پایانی برای کسب عنوان قهرمانی اروپا به مصاف هم میروند. یک نوآوری دیگر این دوره، گل طلایی بود که در وقت اضافي برنده مسابقه را تعیین میکرد، یعنی اگر در وقت اضافی، تیمی گل برتری را به ثمر میرستند، بازی در همان لحظه به پایان میرسید و تکلیف برنده هم مشخص میشد.
اولیور بیرهوف و اولین گل طلایی تاریخ جام ملتهای اروپا
آخرین پیروزی بزرگ انگلیس میزبان بازیهای ۹۶، به سی سال پیش از آن برمیگشت: کسب عنوان قهرمانی جهان در سال ۱۹۶۶. این سالگرد، موقعیت و مناسبتی نیک بود برای تکرار موفقیت پیشین. همه چیز برای تیم ملی انگلیس خوب پیش رفت تا مرحله نیمه نهایی که این تیم در مقابل آلمان قرار گرفت.
انگلیسیها که در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی از آلمانها شکست خورده بودند، این بار نیز در ضربات پنالتی تسلیم ملیپوشان آلمان شدند. خلاصه آلمان و پنالتی بدل شدهاند به کابوس لاعلاج، یا دست کم سختعلاج انگلیس. فینال جام ملتهای اروپا در سال ۱۹۹۶ بین آلمان و جمهوری چک برگزار شد که با پیروزی ۲ بر ۱ آلمان خاتمه یافت. ناگفته نماند که الیوور بیرهوف، مهاجم آلمان در این دیدار اولین گل طلایی تاریخ فوتبال را به ثمر رساند.
جام ۲۰۰۰ بلژیک و هلند و سقوط فوتبال آلمان
جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۰ از لحاظ شمار تیمهای شرکت کننده تفاوتی با دوره پیشین نداشت، اما یک نوآوری بزرگ را دربرمیگرفت و آن اینکه برای نخستین بار میزبانی برگزاری مسابقات را دو کشور بطور مشترک برعهده داشتند: بلژیک و هلند.
تیم ملی فوتبال آلمان، مدافع عنوان قهرمانی اروپا که ستارهاش در جام جهانی ۹۸ فرانسه رو به افول گذاشته بود، تلخترین دورهاش رو تجربه کرد. آلمانها در مرحله گروهی، با یک تساوی و دو شکست در قعر جدول قرار گرفتند. روزنامه جنجالی «بیلد» در پی این ناکامی بیسابقه، در صفحه اول با تیتر درشت خطاب به ملی پوشهای آلمان نوشت: «شما خل و چلهای فوتبال اروپا هستید و باعث شرم و خجالت آلمان!»
نبرد زیدان (راست) و دل پیئرو، ستارگان فرانسه و ایتالیا در فینال جام
۲۰۰۰
در حالیکه ستاره فوتبال آلمان بهشدت رو به خاموشی گذارده بود، درخشش ستاره یک تیم دیگر اروپا روز به روز بیشتر میشد: تیم ملی فرانسه که در سال ۱۹۹۸ در خانه خود، عنوان قهرمانی جهان را کسب کرده و آن دوران، فوتبال جذاب و مدرنی را به نمایش گذاشته بود.
در آن دوره از بازیها، تیم ملی بلژیک، یکی از دو میزبان مسابقات در همان مرحله گروهی حذف شد. در مقابل، میزبان دیگر، یعنی هلند بازیهای خوبی نشان داد و اگر شانس بیشتری داشت، در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی مغلوب ایتالیا نمیشد.
لاجوردیهای ایتالیا که بعد از ۳۲ سال بوی قهرمانی به مشامشان خورده بود، در دیدار فینال به مصاف فرانسه، قهرمان جهان رفتند و لحظاتی پیش از پایان بازی ۱ بر صفر از فرانسه جلو بودند که ویلتورد، بازیکن تازه نفس فرانسه گل تساوی را به ثمر رساند و بازی با وقت اضافی کشیده شد. در وقت اضافی نیز داوید ترزگه، مهاجم تیم ملی فرانسه با زدن گل طلایی کار ایتالیا را یکسره کرد و باعث تداوم طلسم قهرمانی اروپا برای لاجوردیها شد.
جام ۲۰۰۴ پرتغال و رستاخیز یونان
جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۴ با یک ضربه غافلگیر کننده آغاز گردید. تیم ملی فوتبال یونان که بعد از ۲۴ سال برای دومین بار توانسته بود در دور نهایی رقابتهای جام ملتهای اروپا حضور پیدا کند، در همان دیدار افتتاحیه اولین ضربه غافلگیرکننده را وارد کرد و ۲ بر ۱ پرتغال، میزبان بازیها را که برای عنوان قهرمانی دندان تیز کرده بود، شکست داد.
رهاگل و یونانیها بر نوک قله فوتبال اروپا در جام
۲۰۰۴
ملیپوشان یونان که با یک تساوی در برابر اسپانیا و یک شکست در مقابل روسیه، در گروهشان دوم شده بودند، در مرحله یک چهارم نهایی به مصاف فرانسه، مدافع عنوان قهرمانی رفتند و ۱ بر صفر از سد حریفشان گذشتند.
یونانیها در نیمه نهایی هم کار ملیپوشان جمهوری چک را یکسره کردن و در بازی فینال رویاروی تیمی قرار گرفتند که در نخستین بازی ۲ بر ۱ آن را شکست داده بودند: پرتغال میزبان بازیها. اگر چه پرتغالیها تشنه انتقام بودند، اما بعد از ۹۰ دقیقه همچنان تشنه ماندند، چرا که کاریستئاس، یکی از ستارگان یونان در آن دوره، با تک گل خود ناممکن را ممکن ساخت و کشورش را برای اولین بار بهعنوان قهرمانی اروپا رساند.
جام ۲۰۰۸ اتریش و سوئیس
در دوره ۲۰۰۸ دو کشور به طور مشترک میزبانی برگزاری مسابقات جام ملتهای اروپا را بر عهده دارند: اتریش و سوئیس. اینبار هم ۱۶ تیم در ۴ گروه تقسیم شده و ساختار بازیها مانند سه دوره گذشته است، با این تفاوت که در پیکارهای این دوره، از گل طلایی و یا گل نقرهای خبری نیست. در دیدارهای حذفی (یک چهارم نهایی، نیمه نهایی و فینال) برنده بازی در صورت نتیجه تساوی بعد از وقت قانونی و اضافی در ضربات پنالتی تعیین میشود.
این بار هم فهرست مدعیان کسب عنوان قهرمانی بلند بالاست: از فرانسه و ایتالیا گرفته تا آلمان و همچنین اسپانیا که همیشه در صف مدعیان قرار دارد.
بسیاری از کارشناسان فوتبال، کسب عنوان قهرمانی اروپا را به مراتب دشوارتر از کسب عنوان قهرمانی جهان میدانند، چرا که در این جام حریف به اصطلاح آسانی وجود ندارد و برترینهای اروپا روبروی هم قرار میگیرند.
شهرام احدی
آرزوی تکرار موفقیت ۱۹۹۸
تیم ملی فوتبال کرواسی (عکس از آرشیو)
ده سال پیش بود که تیم ملی فوتبال کرواسی با کسب مقام سوم در جام جهانی ۱۹۹۸ در فرانسه، بزرگترین موفقیتش را جشن گرفت. از آن زمان تا کنون اما کرواسی نتوانسته است، در تورنمنتهای بزرگ موفقیتهای پیشین را تداوم بخشد.
البته در یکی دو سال اخیر، کرواسی توانسته است از تجربیات لژیونرهای خود بهره برد و قدرت از دست رفتهاش را باز یابد. به عقیده کارشناسان، کرواسی این قابلیت را دارد که دستکم به مرحله یکچهارم نهایی مسابقات قهرمانی اروپا راه پیدا کند.
سابقه حضور کرواسی در جام ملتهای اروپا
این سومین بار است که تیم ملی فوتبال کرواسی در دور نهایی مسابقات جام ملتهای اروپا شرکت میجوید. دوازده سال پیش، در سال ۱۹۹۶ تیم ملی کرواسی برای نخستین بار در پیکارهای این جام حضور یافت. کرواسی که سرمربیگری آن را در آن دوره "میروسلاو بلازویچ" برعهده داشت، در دور یکچهارم نهایی با نتیجه ۲ بر یک مغلوب آلمان، قهرمان آن دوره گردید.
تیم ملی فوتبال کرواسی در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
دو سال بعد بود که ملیپوشان کرواسی در جام جهانی ۱۹۹۸ در فرانسه با پیروزی ۲ بر یک بر هلند، مقام سوم را از آن خود کردند و به بزرگترین موفقیت خود دست یافتند. شاید به خاطر فشار و انتظارات بالا بود که این تیم نتوانست دو سال بعد، پیکارهای مقدماتی جام ملتهای اروپا را با کامیابی پشت سر گذارد و خود را به دور نهایی بازیها، که مشترکا در هلند و بلژیک برگزار می شد، برساند.
تیم ملی کرواسی اگر چه موفق شد در سال ۲۰۰۴ در دور پایانی مسابقات جام ملتهای اروپا در پرتغال شرکت جوید، اما در همان مرحله اول حذف گردید و راه خانه را پیش گرفت. از این رو جای تعجب نیست که ملیپوشان کرواسی اکنون تشنه پیروزی و موفقیت هستند.
امید به عبور از مرحله اول
"ایویکا اولیچ" ، مهاجم کروات باشگاه هامبورگ که از مهرههای اصلی تیم ملی کرواسی محسوب میشود، می گوید: «هدف ما این است که در گروه خود اول شویم و به دور بعد صعود کنیم. این گام بسیار مهم است. ما در دو دوره جام جهانی و یک دوره از مسابقات قهرمانی اروپا، از برداشتن این قدم ناکام ماندیم. برای همین، نخستین هدف ما پشت سر گذاشتن مرحله اول است. بعد از آن، همه چیز ممکن است.»
ایویکا اولیچ، با پیراهن هامبورگ آلمان
البته رسیدن به این هدف اولیه هم آنقدرها ساده نخواهد بود، چرا که کرواسی در نخستین بازی خود باید به مصاف تیم ملی اتریش، یکی از دو میزبان بازیها، برود و بعد از آن با تیمهای ملی آلمان و لهستان دست و پنجه نرم کند.
اولیچ علیرغم این ماموریت دشوار، نسبت به صعود تیمش به دور بعد خوشبین است: «به گمان من، کرواسی و آلمان به مرحله بعد راه خواهند یافت. البته صعود ما از این گروه کار آسانی نیست. لهستان تیم خوبی دارد و اتریش هم در خانه خود به میدان میرود. به هر حال آرزوی من این است که آلمان و کرواسی از این گروه صعود کنند.»
ناگفته نماند که دیدار تیمهای آلمان و کرواسی به یادآورنده پیکار دو تیم در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه است. در آن دوره کرواسی ۳ بر صفر آلمان را به زانو درآورد و "برتی فوگتس" و شاگردانش را به خانه فرستاد. البته بعید به نظر میرسد که ملیپوشان کرواسی اینبار هم بتوانند با همین نتیجه از سد آلمانها بگذرنند.
با وجود این، همه چیز ممکن است و جذابیت فوتبال نیز در همین نتایج غیرقابل پیشبینی نهفته است. اولیچ درباره نبرد تیمش با آلمان در مسابقات قهرمانی اروپا می گوید: «به عقیده من، دیدار با آلمان نبرد سختی خواهد بود و من تصور نمیکنم که آلمانها را ۳ بر صفر شکست دهیم. البته همه چیز ممکن است. ما در برابر انگلیس هم به پیروزی ۳ بر ۲ دست یافتیم. پیش از این دیدار، من فکر میکردم که بازی دشواری خواهد بود و بازی به نتیجه تساوی بدون گل خاتمه خواهد یافت، اما در نهایت دیدیم که مجموعا ۵ گل به ثمر رسید.»
خونی تازه و جوان در رگهای تیم ملی کرواسی
بیلیچ، مربی تیم ملی کرواسی
پیروزی ۳ بر ۲ کرواسی در مقابل انگلیس، آنهم در زمین حریف، یکی از غافلگیرکنندهترین نتایج دیدارهای مقدماتی جام ملتهای اروپا بود، به ویژه آنکه انگلیسها در پی این شکست ناباورانه، از حضور در دور نهایی مسابقات محروم ماندند.
تیم ملی کرواسی بازیهای خوبی از خود در پیکارهای مقدماتی نشان داد و از مجموع دوازده بازی، ۹ بار پیروز شد، یک بار شکست خورد و دو بار هم به تساوی دست یافت. یکی از دلایل موفقیت ملیپوشان کرواسی، روی کار آمدن سلاون بیلیچ، ملیپوش سابق این کشور و مدافع پیشن باشگاه آلمانی کارلسروهه، است.
بیلیچ که پیش از آن سرمربیگری تیم ملی جوانان کرواسی را عهدهدار بود، پس از روی کار آمدنش استعدادهای جوان را آرام آرام وارد تیم ملی کرد و تیمی منسجم شکل داد که هم نسبت به گذشته تهاجمیتر بازی می کند و هم از لحاظ تاکتیکی از انعطاف زیادی برخوردار است.
ایویکا اولیچ، مهاجم هامبورگ، درباره نقش سرمربی جدید تیم ملی کرواسی می گوید: «تیم کنونی ما حاصل زحمات سلاون بیلیچ است. او دو سه بازیکن از تیم ملی جوانان به ما ملحق کرد. او به موفقیت و نتایج خوبی دست یافته. این امر برای ما خیلی مهم بود. باید بگویم که ما چند بازیکن خوب و بسیار جوان داریم و چند بازیکن خوب و قدیمی. نقطه قوتمان، وحدت و انسجام تیم ما است.»
مصدومیت و غیاب ادوآردو، مهاجم درخشان کرواسی
ادوآردو، (راست) بازیکنی که تیم کرواسی غیبت او را حس خواهد کرد
اگر چه تیم ملی کرواسی چندین ستاره کوچک و بزرگ در اختیار دارد، اما غیاب یکی از آنها بیش از همه به این تیم زخم زده است. "ادوآردو" ، ستاره برزیلی تبار کرواسی که در باشگاه صاحبنام آرسنال لندن توپ می زند، در ماه فوریه امسال در یکی از پیکارهای لیگ برتر انگلیس چنان مصدوم شد که به احتمال قوی تا پایان سال جاری میلادی از صحنه رقابتها دور خواهد بود.
ادوآردو به تنهایی ۱۰ گل از مجموع گلهای کرواسی در دور مقدماتی جام ملتهای اروپا را به ثمر رساند و بدین ترتیب سهم بسزایی در رسیدن ملیپوشان کرواسی به دور نهایی مسابقات جام ملتهای اروپا داشت.
از دیگر گلزنان موفق کرواسی در دور مقدماتی "ملادان پتریچ" است که در طی ۱۲ دیدار، هفت گل به ثمر رساند و به ویژه در دیدار سرنوشتساز کرواسی در مقابل انگلیس خوش درخشید. "پتریچ" که در خدمت باشگاه آلمانی بوروسیا دورتموند است، بدون شک یکی از ستونهای اصلی تیم در مسابقات قهرمانی اروپا خواهد بود.
لوکا مودریچ، هافبک بازیگردان دینامو زاگرب
از میان ستارگان جوان تیم ملی کرواسی، می توان از "لوکا مودریچ" ، بازیگردان و هافبک ۲۲ ساله دینامو زاگرب یاد کرد که بازیهای خوبی از خود نشان داده و به عقیده اولیچ، یکی از چهرههای موفق این دوره از مسابقات خواهد بود.
در کنار این چهرههای جوان، بازیکنان کارکشته و قدیمی نیز در تیم ملی هستند که هدایت ملیپوشان جوان را نیز بر عهده دارند، از جمله "داریو سیمیچ" ، مدافع ۳۲ ساله باشگاه صاحبنام آ. ث. میلان، که بهزودی صدمین بازی خود را در پیراهن تیم ملی کرواسی انجام خواهد داد.
حال باید دید که آیا ملیپوشان کرواسی میتوانند موفقیتهای خود در دور مقدماتی را تداوم بخشند و پیروزیهای گذشته را تکرار کنند يا اینکه در بحبوحه تورنمنتی بزرگ و مهم، دستخوش تزلزل شده و از دور مسابقات حذف خواهند شد.
شهرام احدی
تیم ملی فوتبال کرواسی (عکس از آرشیو)
ده سال پیش بود که تیم ملی فوتبال کرواسی با کسب مقام سوم در جام جهانی ۱۹۹۸ در فرانسه، بزرگترین موفقیتش را جشن گرفت. از آن زمان تا کنون اما کرواسی نتوانسته است، در تورنمنتهای بزرگ موفقیتهای پیشین را تداوم بخشد.
البته در یکی دو سال اخیر، کرواسی توانسته است از تجربیات لژیونرهای خود بهره برد و قدرت از دست رفتهاش را باز یابد. به عقیده کارشناسان، کرواسی این قابلیت را دارد که دستکم به مرحله یکچهارم نهایی مسابقات قهرمانی اروپا راه پیدا کند.
سابقه حضور کرواسی در جام ملتهای اروپا
این سومین بار است که تیم ملی فوتبال کرواسی در دور نهایی مسابقات جام ملتهای اروپا شرکت میجوید. دوازده سال پیش، در سال ۱۹۹۶ تیم ملی کرواسی برای نخستین بار در پیکارهای این جام حضور یافت. کرواسی که سرمربیگری آن را در آن دوره "میروسلاو بلازویچ" برعهده داشت، در دور یکچهارم نهایی با نتیجه ۲ بر یک مغلوب آلمان، قهرمان آن دوره گردید.
تیم ملی فوتبال کرواسی در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان
دو سال بعد بود که ملیپوشان کرواسی در جام جهانی ۱۹۹۸ در فرانسه با پیروزی ۲ بر یک بر هلند، مقام سوم را از آن خود کردند و به بزرگترین موفقیت خود دست یافتند. شاید به خاطر فشار و انتظارات بالا بود که این تیم نتوانست دو سال بعد، پیکارهای مقدماتی جام ملتهای اروپا را با کامیابی پشت سر گذارد و خود را به دور نهایی بازیها، که مشترکا در هلند و بلژیک برگزار می شد، برساند.
تیم ملی کرواسی اگر چه موفق شد در سال ۲۰۰۴ در دور پایانی مسابقات جام ملتهای اروپا در پرتغال شرکت جوید، اما در همان مرحله اول حذف گردید و راه خانه را پیش گرفت. از این رو جای تعجب نیست که ملیپوشان کرواسی اکنون تشنه پیروزی و موفقیت هستند.
امید به عبور از مرحله اول
"ایویکا اولیچ" ، مهاجم کروات باشگاه هامبورگ که از مهرههای اصلی تیم ملی کرواسی محسوب میشود، می گوید: «هدف ما این است که در گروه خود اول شویم و به دور بعد صعود کنیم. این گام بسیار مهم است. ما در دو دوره جام جهانی و یک دوره از مسابقات قهرمانی اروپا، از برداشتن این قدم ناکام ماندیم. برای همین، نخستین هدف ما پشت سر گذاشتن مرحله اول است. بعد از آن، همه چیز ممکن است.»
ایویکا اولیچ، با پیراهن هامبورگ آلمان
البته رسیدن به این هدف اولیه هم آنقدرها ساده نخواهد بود، چرا که کرواسی در نخستین بازی خود باید به مصاف تیم ملی اتریش، یکی از دو میزبان بازیها، برود و بعد از آن با تیمهای ملی آلمان و لهستان دست و پنجه نرم کند.
اولیچ علیرغم این ماموریت دشوار، نسبت به صعود تیمش به دور بعد خوشبین است: «به گمان من، کرواسی و آلمان به مرحله بعد راه خواهند یافت. البته صعود ما از این گروه کار آسانی نیست. لهستان تیم خوبی دارد و اتریش هم در خانه خود به میدان میرود. به هر حال آرزوی من این است که آلمان و کرواسی از این گروه صعود کنند.»
ناگفته نماند که دیدار تیمهای آلمان و کرواسی به یادآورنده پیکار دو تیم در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه است. در آن دوره کرواسی ۳ بر صفر آلمان را به زانو درآورد و "برتی فوگتس" و شاگردانش را به خانه فرستاد. البته بعید به نظر میرسد که ملیپوشان کرواسی اینبار هم بتوانند با همین نتیجه از سد آلمانها بگذرنند.
با وجود این، همه چیز ممکن است و جذابیت فوتبال نیز در همین نتایج غیرقابل پیشبینی نهفته است. اولیچ درباره نبرد تیمش با آلمان در مسابقات قهرمانی اروپا می گوید: «به عقیده من، دیدار با آلمان نبرد سختی خواهد بود و من تصور نمیکنم که آلمانها را ۳ بر صفر شکست دهیم. البته همه چیز ممکن است. ما در برابر انگلیس هم به پیروزی ۳ بر ۲ دست یافتیم. پیش از این دیدار، من فکر میکردم که بازی دشواری خواهد بود و بازی به نتیجه تساوی بدون گل خاتمه خواهد یافت، اما در نهایت دیدیم که مجموعا ۵ گل به ثمر رسید.»
خونی تازه و جوان در رگهای تیم ملی کرواسی
بیلیچ، مربی تیم ملی کرواسی
پیروزی ۳ بر ۲ کرواسی در مقابل انگلیس، آنهم در زمین حریف، یکی از غافلگیرکنندهترین نتایج دیدارهای مقدماتی جام ملتهای اروپا بود، به ویژه آنکه انگلیسها در پی این شکست ناباورانه، از حضور در دور نهایی مسابقات محروم ماندند.
تیم ملی کرواسی بازیهای خوبی از خود در پیکارهای مقدماتی نشان داد و از مجموع دوازده بازی، ۹ بار پیروز شد، یک بار شکست خورد و دو بار هم به تساوی دست یافت. یکی از دلایل موفقیت ملیپوشان کرواسی، روی کار آمدن سلاون بیلیچ، ملیپوش سابق این کشور و مدافع پیشن باشگاه آلمانی کارلسروهه، است.
بیلیچ که پیش از آن سرمربیگری تیم ملی جوانان کرواسی را عهدهدار بود، پس از روی کار آمدنش استعدادهای جوان را آرام آرام وارد تیم ملی کرد و تیمی منسجم شکل داد که هم نسبت به گذشته تهاجمیتر بازی می کند و هم از لحاظ تاکتیکی از انعطاف زیادی برخوردار است.
ایویکا اولیچ، مهاجم هامبورگ، درباره نقش سرمربی جدید تیم ملی کرواسی می گوید: «تیم کنونی ما حاصل زحمات سلاون بیلیچ است. او دو سه بازیکن از تیم ملی جوانان به ما ملحق کرد. او به موفقیت و نتایج خوبی دست یافته. این امر برای ما خیلی مهم بود. باید بگویم که ما چند بازیکن خوب و بسیار جوان داریم و چند بازیکن خوب و قدیمی. نقطه قوتمان، وحدت و انسجام تیم ما است.»
مصدومیت و غیاب ادوآردو، مهاجم درخشان کرواسی
ادوآردو، (راست) بازیکنی که تیم کرواسی غیبت او را حس خواهد کرد
اگر چه تیم ملی کرواسی چندین ستاره کوچک و بزرگ در اختیار دارد، اما غیاب یکی از آنها بیش از همه به این تیم زخم زده است. "ادوآردو" ، ستاره برزیلی تبار کرواسی که در باشگاه صاحبنام آرسنال لندن توپ می زند، در ماه فوریه امسال در یکی از پیکارهای لیگ برتر انگلیس چنان مصدوم شد که به احتمال قوی تا پایان سال جاری میلادی از صحنه رقابتها دور خواهد بود.
ادوآردو به تنهایی ۱۰ گل از مجموع گلهای کرواسی در دور مقدماتی جام ملتهای اروپا را به ثمر رساند و بدین ترتیب سهم بسزایی در رسیدن ملیپوشان کرواسی به دور نهایی مسابقات جام ملتهای اروپا داشت.
از دیگر گلزنان موفق کرواسی در دور مقدماتی "ملادان پتریچ" است که در طی ۱۲ دیدار، هفت گل به ثمر رساند و به ویژه در دیدار سرنوشتساز کرواسی در مقابل انگلیس خوش درخشید. "پتریچ" که در خدمت باشگاه آلمانی بوروسیا دورتموند است، بدون شک یکی از ستونهای اصلی تیم در مسابقات قهرمانی اروپا خواهد بود.
لوکا مودریچ، هافبک بازیگردان دینامو زاگرب
از میان ستارگان جوان تیم ملی کرواسی، می توان از "لوکا مودریچ" ، بازیگردان و هافبک ۲۲ ساله دینامو زاگرب یاد کرد که بازیهای خوبی از خود نشان داده و به عقیده اولیچ، یکی از چهرههای موفق این دوره از مسابقات خواهد بود.
در کنار این چهرههای جوان، بازیکنان کارکشته و قدیمی نیز در تیم ملی هستند که هدایت ملیپوشان جوان را نیز بر عهده دارند، از جمله "داریو سیمیچ" ، مدافع ۳۲ ساله باشگاه صاحبنام آ. ث. میلان، که بهزودی صدمین بازی خود را در پیراهن تیم ملی کرواسی انجام خواهد داد.
حال باید دید که آیا ملیپوشان کرواسی میتوانند موفقیتهای خود در دور مقدماتی را تداوم بخشند و پیروزیهای گذشته را تکرار کنند يا اینکه در بحبوحه تورنمنتی بزرگ و مهم، دستخوش تزلزل شده و از دور مسابقات حذف خواهند شد.
شهرام احدی
واپسین فصل ستارگان کهنهکار
تیم ملی فوتبال فرانسه (عکس از آرشیو)
تیم ملی فرانسه با ستارگان قدیمی و کهنهکار خود قدم به سیزدهمین دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا میگذارد تا برای سومین بار، عنوان قهرمانی قاره را از آن خود کند و از لحاظ موفقیت به پای آلمانها برسد.
تیم ملی فرانسه اگر چه در هر دوره در رقابتهای مقدماتی جام ملتهای اروپا شرکت داشته، اما تنها در ۶ دوره توانسته است در دور نهایی مسابقات حضور یابد. ملیپوشان فرانسه پس از کسب عنوان قهرمانی جهان در سال ۱۹۹۸ و قهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۰، دچار بحران شده و در دورههای بعد (۲۰۰۲ کره و ژاپن و ۲۰۰۴ پرتغال) نتوانستند انتظارات را برآورده سازند.
رمون دومنش، سرمربی تیم ملی فرانسه
با روی کار آمدن "رمون دومنش" بهعنوان سرمربی این تیم در سال ۲۰۰۴، موفقیت نیز به فرانسه بازگشت. فرانسویان در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان در فینال، در ضربات پنالتی مغلوب ایتالیا شدند، اما چیزی برای کسب عنوان قهرمانی کم نداشتند. ۲ سال بعد از این رویداد، فرانسویان میتوانند با تکیه بر ستارگان پرتجربهشان جام ملتهای اروپا را برای سومین بار به خانه برند.
سوابق و دوران طلایی تیم ملی فرانسه
در نخستین دوره از مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۶۰، فرانسه میزبانی بازیها را برعهده داشت، اما علیرغم برخوردار بودن از پشتیبانی تماشاگران خودی در دیدار بر سر مقام سوم، ۲ بر صفر از چکسلواکی شکست خورد و در مکان چهارم جای گرفت. در بین سالهای ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۰، ملیپوشان فرانسه هر بار از حضور در دور نهایی محرم ماندند تا اینکه این کشور در سال ۱۹۸۴ بار دیگر عهدهدار میزبانی مسابقات قهرمانی اروپا شد.
در اوایل و اواسط دهه هشتاد میلادی، اعجوبهای هدایت تیم ملی فرانسه را برعهده داشت که بدون شک یکی از نوابغ بزرگ عالم فوتبال محسوب می شود: "میشل پلاتینی" .
میشل پلاتینی، آقای گل بازیهای قهرمانی اروپای
۱۹۸۴
پلاتینی و یارانش در نیمهنهایی جام جهانی ۱۹۸۲ ، تسلیم آلمانها شدند، اما توانستند دو سال بعد در خانه خود این ناکامی را جبران کنند و با پیروزی ۲ بر صفر بر اسپانیا در بازی فینال، برای نخستین بار عنوان قهرمانی اروپا را به دست آورند. تکستاره آن دوره از مسابقات، میشل پلاتینی بود که در طی پنج بازی ۹ گل به ثمر رساند و نه تنها آقای گل بازیها شد، بلکه رکوری بر پا کرد که بعید به نظر میرسد روزی شکسته شود.
"ژان مارک بوترلن" ، یکی از کارشناسان نشریه ورزشی "L'Equipe" معتقد است: «بهترین تیم ملی فرانسه، تیم ۱۹۸۴ است با ستارگانی چون "آلن ژیرس" ، میشل پلاتینی، "لویی فرناندس" و "یانیک استوپیرا" . این تیم فوقالعاده بود و خط میانهای داشت که فقط از هافبکهای تهاجمی تشکیل شده بود که بیش از هر چیز در فکر حمله بودند.»
فرانسویان برای کسب موفقیت بعدی خود در اروپا، ۱۶ سال انتظار کشیدند. تولد ستارهای درخشان به نام "زیدان" سبب شد تا ملیپوشان فرانسه بتوانند نه تنها به آرزوی دیرینه خود، کسب عنوان قهرمانی جهان برسند، بلکه با پیروزی ۲ بر یک بر ایتالیا در دیدار فینال، برای دومین بار قهرمان اروپا شوند.
درخور توجه آنکه ایتالیا تا لحظاتی پیش از پایان بازی یک بر صفر از فرانسه جلو بود، اما "ویلتورد" با زدن گل تساوی در ثانیههای آخر، بازی را به وقت اضافه کشاند و "داوید ترزگه" مهاجم تیم ملی فرانسه با زدن گل پیروزی، آرزوی ایتالیا را بر باد داد. ملیپوشان ایتالیا ۶ سال بعد، در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، انتقام آن شکست تلخ را گرفتند و در ضربات پنالتی فرانسه را شکست دادند.
تکیه بر چهرههای پرتجربه
زینالدین زیدان (سمت چپ نفر دوم) غایب بزرگ این دوره از رقابتها
تیم ملی فعلی فرانسه بیش از همه از چهرههایی قدیمی و با تجربه تشکیل شده که در طی یک دهه گذشته این تیم را همراهی کردهاند. غایب بزرگ در میان ملیپوشان پرسابقه، زیدان است که بعد از جام جهانی ۲۰۰۶ به فعالیت حرفهای خود پایان داد.
در ترکیب آغازین فرانسه، تنها "گرگوری کوپه" ، دروازبان این تیم است که در لیگ دسته اول کشورش توپ میزند. دیگر بازیکنان کلیدی تیم ملی فرانسه در خدمت باشگاههای صاحبنام اروپا هستند؛ از اف. ث. بارسلونا و بایرن مونیخ گرفته تا اف. ث. آرسنال و چلسی لندن.
بهویژه در خط دفاع، فرانسه از وجود چهرههایی کارکشته چون "تورام" ، "گالاس" ، "سانیول" و "آبیدال" بهره میبرد که میانگین سنی آنان ۳۲ سال است. "لیلیان تورام" که تا کنون ۱۳۸ بازی برای تیم ملی کشورش انجام داده، حتی مرز ۳۶ سالگی را هم رد کرده است.
لیلیان تورام (سمت راست) بازیکن کهنهکار تیم ملی فرانسه
در خط میانی فرانسه نیز وضعیتی نسبتا مشابه حاکم است. "پاتریک ویِئرا" و "کلود ماکلله" ، دو هافبک میانی تیم ملی فرانسه، به ترتیب ۳۲ و ۳۵ سال دارند و با توجه به تجربه زیادشان میتوانند نقش مهمی در ثبات فرانسه در میانه میدان بازی کنند.
در مقابل، دو هافبک تهاجمی فرانسه، یعنی "فرانک ریبری" و "فلوران مالودا" در مقایسه جوان هستند و از تازگی و عطش لازم برای کسب موفقیت برخوردارند. به ویژه فرانک ریبری، ستاره ۲۵ ساله بایرن مونیخ، در این فصل اخیر رقابتهای بوندسلیگا خلاقیت و نبوغ خود را بارها به نمایش گذاشت. دو مهاجم فرانسه، یعنی "تیئری آنری" و "نیکولا آنلکا" نیز حول و حوش ۳۰ سال دارند.
البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که شماری از این ستارگان پرسابقه در فصل اخیر رقابتهای باشگاهی آنطور که باید و شاید حضور نداشتهاند. تورام، سانیول و ویئرا با توجه به مصدومیتهای پیگیر، در باشگاههای خود، بارسلونا و اینترمیلان، بازیهای کمی انجام دادهاند و تیئری آنری، ستاره بزرگ فرانسه در خط حمله، نیز ماههای چندان خوش و موفقی را در باشگاهش، بارسلونا، پشت سر نگذاشته است.
استعدادهای جوان فرانسه در کمین فرصتهای تازه
در پس این ترکیب اصلی و پرتجربه، گروهی از استعدادهای جوان در کمین نشستهاند تا در هر فرصتی قابلیتهای خود را به نمایش گذارند و در موفقیت تیم ملی کشورشان سهیم باشند.
استعداد بزرگ و برجسته تیم ملی فرانسه، "کریم بنزما" ، مهاجم ۲۰ ساله تیم المپیک لیون است که در رقابتهای ملی و اروپایی خوش درخشیده و بسیاری از کارشناسان حتی او را بهعنوان زوج تیئری آنری در خط حمله بر نیکولا آنلکا ترجیح میدهند.
کریم بنزما، مهاجم جوان و جویاینام تیم المپیک لیون
"سمیر نصری" (۲۰ ساله)، "حاتم بن عرفا" (۲۱ ساله) و "ژرمی تولالان" (۲۴ ساله) از دیگر بازیکنان بااستعداد و تازهنفس تیم ملی فرانسه محسوب میشوند که تشنه کسب موفقیت هستند.
"ژان مارک بوترلن" ، کارشناس نشریه ورزشی L'Equipe معتقد است: «ما امروز بازیکنان تهاجمی بسیار فوقالعاده ای در اختیار داریم: بن عرفا، نصری، بنزما، آنلکا، آنری، مادولا و ریبری. آنها بازیکنان خوب و جوانی هستند. به نظر من نقطه قوت تیم ملی کنونی در کیفیت تهاجمیاش نهفته است.»
شکی نیست که تیم ملی فرانسه بعد از مسابقات جام ملتهای اروپا در اتریش و سوییس، دستخوش دگرگونیهای بزرگی خواهد شد و ستارگان قدیمی جای خود را به چهرههای تازهنفس خواهند داد، اما رمون دمنش، سرمربی ملیپوشان فرانسه، ترجیح میدهد که در این تورنومنت مهم اروپایی، بار دیگر و شاید برای آخرین بار، به بازیکنان کهنهکار تکیه کند.
شهرام احدی
تیم ملی فوتبال فرانسه (عکس از آرشیو) تیم ملی فرانسه با ستارگان قدیمی و کهنهکار خود قدم به سیزدهمین دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا میگذارد تا برای سومین بار، عنوان قهرمانی قاره را از آن خود کند و از لحاظ موفقیت به پای آلمانها برسد.
تیم ملی فرانسه اگر چه در هر دوره در رقابتهای مقدماتی جام ملتهای اروپا شرکت داشته، اما تنها در ۶ دوره توانسته است در دور نهایی مسابقات حضور یابد. ملیپوشان فرانسه پس از کسب عنوان قهرمانی جهان در سال ۱۹۹۸ و قهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۰، دچار بحران شده و در دورههای بعد (۲۰۰۲ کره و ژاپن و ۲۰۰۴ پرتغال) نتوانستند انتظارات را برآورده سازند.
رمون دومنش، سرمربی تیم ملی فرانسه
با روی کار آمدن "رمون دومنش" بهعنوان سرمربی این تیم در سال ۲۰۰۴، موفقیت نیز به فرانسه بازگشت. فرانسویان در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان در فینال، در ضربات پنالتی مغلوب ایتالیا شدند، اما چیزی برای کسب عنوان قهرمانی کم نداشتند. ۲ سال بعد از این رویداد، فرانسویان میتوانند با تکیه بر ستارگان پرتجربهشان جام ملتهای اروپا را برای سومین بار به خانه برند.
سوابق و دوران طلایی تیم ملی فرانسه
در نخستین دوره از مسابقات قهرمانی اروپا در سال ۱۹۶۰، فرانسه میزبانی بازیها را برعهده داشت، اما علیرغم برخوردار بودن از پشتیبانی تماشاگران خودی در دیدار بر سر مقام سوم، ۲ بر صفر از چکسلواکی شکست خورد و در مکان چهارم جای گرفت. در بین سالهای ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۰، ملیپوشان فرانسه هر بار از حضور در دور نهایی محرم ماندند تا اینکه این کشور در سال ۱۹۸۴ بار دیگر عهدهدار میزبانی مسابقات قهرمانی اروپا شد.
در اوایل و اواسط دهه هشتاد میلادی، اعجوبهای هدایت تیم ملی فرانسه را برعهده داشت که بدون شک یکی از نوابغ بزرگ عالم فوتبال محسوب می شود: "میشل پلاتینی" .
میشل پلاتینی، آقای گل بازیهای قهرمانی اروپای
۱۹۸۴
پلاتینی و یارانش در نیمهنهایی جام جهانی ۱۹۸۲ ، تسلیم آلمانها شدند، اما توانستند دو سال بعد در خانه خود این ناکامی را جبران کنند و با پیروزی ۲ بر صفر بر اسپانیا در بازی فینال، برای نخستین بار عنوان قهرمانی اروپا را به دست آورند. تکستاره آن دوره از مسابقات، میشل پلاتینی بود که در طی پنج بازی ۹ گل به ثمر رساند و نه تنها آقای گل بازیها شد، بلکه رکوری بر پا کرد که بعید به نظر میرسد روزی شکسته شود.
"ژان مارک بوترلن" ، یکی از کارشناسان نشریه ورزشی "L'Equipe" معتقد است: «بهترین تیم ملی فرانسه، تیم ۱۹۸۴ است با ستارگانی چون "آلن ژیرس" ، میشل پلاتینی، "لویی فرناندس" و "یانیک استوپیرا" . این تیم فوقالعاده بود و خط میانهای داشت که فقط از هافبکهای تهاجمی تشکیل شده بود که بیش از هر چیز در فکر حمله بودند.»
فرانسویان برای کسب موفقیت بعدی خود در اروپا، ۱۶ سال انتظار کشیدند. تولد ستارهای درخشان به نام "زیدان" سبب شد تا ملیپوشان فرانسه بتوانند نه تنها به آرزوی دیرینه خود، کسب عنوان قهرمانی جهان برسند، بلکه با پیروزی ۲ بر یک بر ایتالیا در دیدار فینال، برای دومین بار قهرمان اروپا شوند.
درخور توجه آنکه ایتالیا تا لحظاتی پیش از پایان بازی یک بر صفر از فرانسه جلو بود، اما "ویلتورد" با زدن گل تساوی در ثانیههای آخر، بازی را به وقت اضافه کشاند و "داوید ترزگه" مهاجم تیم ملی فرانسه با زدن گل پیروزی، آرزوی ایتالیا را بر باد داد. ملیپوشان ایتالیا ۶ سال بعد، در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، انتقام آن شکست تلخ را گرفتند و در ضربات پنالتی فرانسه را شکست دادند.
تکیه بر چهرههای پرتجربه
زینالدین زیدان (سمت چپ نفر دوم) غایب بزرگ این دوره از رقابتها
تیم ملی فعلی فرانسه بیش از همه از چهرههایی قدیمی و با تجربه تشکیل شده که در طی یک دهه گذشته این تیم را همراهی کردهاند. غایب بزرگ در میان ملیپوشان پرسابقه، زیدان است که بعد از جام جهانی ۲۰۰۶ به فعالیت حرفهای خود پایان داد.
در ترکیب آغازین فرانسه، تنها "گرگوری کوپه" ، دروازبان این تیم است که در لیگ دسته اول کشورش توپ میزند. دیگر بازیکنان کلیدی تیم ملی فرانسه در خدمت باشگاههای صاحبنام اروپا هستند؛ از اف. ث. بارسلونا و بایرن مونیخ گرفته تا اف. ث. آرسنال و چلسی لندن.
بهویژه در خط دفاع، فرانسه از وجود چهرههایی کارکشته چون "تورام" ، "گالاس" ، "سانیول" و "آبیدال" بهره میبرد که میانگین سنی آنان ۳۲ سال است. "لیلیان تورام" که تا کنون ۱۳۸ بازی برای تیم ملی کشورش انجام داده، حتی مرز ۳۶ سالگی را هم رد کرده است.
لیلیان تورام (سمت راست) بازیکن کهنهکار تیم ملی فرانسه
در خط میانی فرانسه نیز وضعیتی نسبتا مشابه حاکم است. "پاتریک ویِئرا" و "کلود ماکلله" ، دو هافبک میانی تیم ملی فرانسه، به ترتیب ۳۲ و ۳۵ سال دارند و با توجه به تجربه زیادشان میتوانند نقش مهمی در ثبات فرانسه در میانه میدان بازی کنند.
در مقابل، دو هافبک تهاجمی فرانسه، یعنی "فرانک ریبری" و "فلوران مالودا" در مقایسه جوان هستند و از تازگی و عطش لازم برای کسب موفقیت برخوردارند. به ویژه فرانک ریبری، ستاره ۲۵ ساله بایرن مونیخ، در این فصل اخیر رقابتهای بوندسلیگا خلاقیت و نبوغ خود را بارها به نمایش گذاشت. دو مهاجم فرانسه، یعنی "تیئری آنری" و "نیکولا آنلکا" نیز حول و حوش ۳۰ سال دارند.
البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که شماری از این ستارگان پرسابقه در فصل اخیر رقابتهای باشگاهی آنطور که باید و شاید حضور نداشتهاند. تورام، سانیول و ویئرا با توجه به مصدومیتهای پیگیر، در باشگاههای خود، بارسلونا و اینترمیلان، بازیهای کمی انجام دادهاند و تیئری آنری، ستاره بزرگ فرانسه در خط حمله، نیز ماههای چندان خوش و موفقی را در باشگاهش، بارسلونا، پشت سر نگذاشته است.
استعدادهای جوان فرانسه در کمین فرصتهای تازه
در پس این ترکیب اصلی و پرتجربه، گروهی از استعدادهای جوان در کمین نشستهاند تا در هر فرصتی قابلیتهای خود را به نمایش گذارند و در موفقیت تیم ملی کشورشان سهیم باشند.
استعداد بزرگ و برجسته تیم ملی فرانسه، "کریم بنزما" ، مهاجم ۲۰ ساله تیم المپیک لیون است که در رقابتهای ملی و اروپایی خوش درخشیده و بسیاری از کارشناسان حتی او را بهعنوان زوج تیئری آنری در خط حمله بر نیکولا آنلکا ترجیح میدهند.
کریم بنزما، مهاجم جوان و جویاینام تیم المپیک لیون
"سمیر نصری" (۲۰ ساله)، "حاتم بن عرفا" (۲۱ ساله) و "ژرمی تولالان" (۲۴ ساله) از دیگر بازیکنان بااستعداد و تازهنفس تیم ملی فرانسه محسوب میشوند که تشنه کسب موفقیت هستند.
"ژان مارک بوترلن" ، کارشناس نشریه ورزشی L'Equipe معتقد است: «ما امروز بازیکنان تهاجمی بسیار فوقالعاده ای در اختیار داریم: بن عرفا، نصری، بنزما، آنلکا، آنری، مادولا و ریبری. آنها بازیکنان خوب و جوانی هستند. به نظر من نقطه قوت تیم ملی کنونی در کیفیت تهاجمیاش نهفته است.»
شکی نیست که تیم ملی فرانسه بعد از مسابقات جام ملتهای اروپا در اتریش و سوییس، دستخوش دگرگونیهای بزرگی خواهد شد و ستارگان قدیمی جای خود را به چهرههای تازهنفس خواهند داد، اما رمون دمنش، سرمربی ملیپوشان فرانسه، ترجیح میدهد که در این تورنومنت مهم اروپایی، بار دیگر و شاید برای آخرین بار، به بازیکنان کهنهکار تکیه کند.
شهرام احدی
احسان حدادی رکورد آسیا را شکست
"از نتیجه ای که گرفتن شگفت زده نشدم. امیدوار بودم به رکورد 70 متر برسم."
احسان حدادی رکورد دار پرتاب دیسک آسیا، پس از شکستن رکورد خود در جریان مسابقات "لیگ طلایی" که در شهر برلین پایتخت آلمان برگزار شد، با گفتن این جملات اعلام کرد که هدف اصلی او رقابتهای المپیک است.
این ورزشکار 23 ساله که کمتر از یک هفته قبل در مسابقه جایزه بزرگ هلند و در حضور قهرمانان جهان و المپیک این رشته به مقام قهرمانی دست یافته بود، با ثبت رکورد 69 متر و 12 سانتی متر رکورد پرتاب دیسک قاره آسیا را 60 سانتی متر ارتقاء داد و اول شد.
ویرجینیوس الکنا، قهرمان اهل لیتوانی پرتاب دیسک جهان، رکوردی مشابه با حدادی ثبت کرد اما به دلیل ثبت مسافتهای پایینتر در پرتابهای قبلی نسبت به احسان حدادی در مکان دوم قرار گرفت.
حدادی در پرتاب اول خود با ثبت رکورد 68 متر و 85 سانتی متر رکورد آسیا را برای دومین بار در یک هفته جابجا کرده بود.
احسان حدادی پس از قهرمانی در مسابقات لیگ طلایی آلمان گفت نتیجه کسب شده حاصل زحمات او در تمرین بوده است و برای ادامه تمرینات به تهران خواهد رفت.
او که در گذشته مقام قهرمانی جهان در رده جوانان را نیز کسب کرده است، از شرکت در یک دوره مسابقات دیگر در کشور استونی خبر داد و افزود پس از آن مسابقات برای بدنسازی به پکن خواهد رفت.
تلاش جهانی برای شکستن رکورد دست نیافتنی "شولت"
احسان حدادی در جریان مسابقات جایزه بزرگ هلند نیز به رکورد 68 متر و 52 سانتی متر دست یافته بود که بالاتر از رکورد پیشین آسیا که توسط خود او ثبت شده بود (67 متر و 95 سانتی متر) محسوب می شد.
رکورد جهانی این رشته 74 متر و 8 سانتی متر است که تقریبا 22 سال قبل، در اوایل تابستان سال 1986 توسط یورگن شولت، ورزشکار آلمان شرقی ثبت شده است.
در دو سال اخیر نزدیکترین رکورد به رکورد جهان، توسط گرد کانتر، ورزشکار اهل استونی ثبت شد که در اوایل سپتامبر سال 2006 به رکورد 73 متر و 38 سانتی متر دست یافت.
گرد کانتر که بهترین رکورد سال جاری را ثبت کرده است (71 متر و 88 سانتی متر) در مسابقات هلند پس از احسان حدادی با رکورد 68 متر و 25 سانتی متر در مکان دوم قرار گرفت.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، احسان حدادی با کسب این موفقیت خود را به صدر جدول پرتاب کنندگان جهان رساند.
"از نتیجه ای که گرفتن شگفت زده نشدم. امیدوار بودم به رکورد 70 متر برسم."
احسان حدادی رکورد دار پرتاب دیسک آسیا، پس از شکستن رکورد خود در جریان مسابقات "لیگ طلایی" که در شهر برلین پایتخت آلمان برگزار شد، با گفتن این جملات اعلام کرد که هدف اصلی او رقابتهای المپیک است.
این ورزشکار 23 ساله که کمتر از یک هفته قبل در مسابقه جایزه بزرگ هلند و در حضور قهرمانان جهان و المپیک این رشته به مقام قهرمانی دست یافته بود، با ثبت رکورد 69 متر و 12 سانتی متر رکورد پرتاب دیسک قاره آسیا را 60 سانتی متر ارتقاء داد و اول شد.
ویرجینیوس الکنا، قهرمان اهل لیتوانی پرتاب دیسک جهان، رکوردی مشابه با حدادی ثبت کرد اما به دلیل ثبت مسافتهای پایینتر در پرتابهای قبلی نسبت به احسان حدادی در مکان دوم قرار گرفت.
حدادی در پرتاب اول خود با ثبت رکورد 68 متر و 85 سانتی متر رکورد آسیا را برای دومین بار در یک هفته جابجا کرده بود.
احسان حدادی پس از قهرمانی در مسابقات لیگ طلایی آلمان گفت نتیجه کسب شده حاصل زحمات او در تمرین بوده است و برای ادامه تمرینات به تهران خواهد رفت.
او که در گذشته مقام قهرمانی جهان در رده جوانان را نیز کسب کرده است، از شرکت در یک دوره مسابقات دیگر در کشور استونی خبر داد و افزود پس از آن مسابقات برای بدنسازی به پکن خواهد رفت.
تلاش جهانی برای شکستن رکورد دست نیافتنی "شولت"
احسان حدادی در جریان مسابقات جایزه بزرگ هلند نیز به رکورد 68 متر و 52 سانتی متر دست یافته بود که بالاتر از رکورد پیشین آسیا که توسط خود او ثبت شده بود (67 متر و 95 سانتی متر) محسوب می شد.
رکورد جهانی این رشته 74 متر و 8 سانتی متر است که تقریبا 22 سال قبل، در اوایل تابستان سال 1986 توسط یورگن شولت، ورزشکار آلمان شرقی ثبت شده است.
در دو سال اخیر نزدیکترین رکورد به رکورد جهان، توسط گرد کانتر، ورزشکار اهل استونی ثبت شد که در اوایل سپتامبر سال 2006 به رکورد 73 متر و 38 سانتی متر دست یافت.
گرد کانتر که بهترین رکورد سال جاری را ثبت کرده است (71 متر و 88 سانتی متر) در مسابقات هلند پس از احسان حدادی با رکورد 68 متر و 25 سانتی متر در مکان دوم قرار گرفت.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، احسان حدادی با کسب این موفقیت خود را به صدر جدول پرتاب کنندگان جهان رساند.
در فکر انتقام ناکامی ۲۰۰۶ از آلمان
تیم ملی فوتبال لهستان (عکس از آرشیو)
تیم ملی لهستان اگر چه تا کنون در چند دوره از مسابقات جام جهانی فوتبال حضور داشته و حتی دو بار به مقام سوم جهان رسیده است، اما این نخستین باری است که توانسته در صف ۱۶ تیم حاضر در دور نهایی جام ملتهای اروپا قرار گیرد.
لهستان در کنار تیم ملی فوتبال اتریش، یکی از دو میزبان بازیها، تنها تیمی است که برای اولین بار قدم به دور نهایی رقابتهای جام ملتهای اروپا میگذارد. این در حالی است که ملیپوشان لهستان در برخی دورههای جام جهانی فوتبال حرفی برای گفتن داشته و به موفقیتی نسبی دست یافتهاند.
تیم ملی لهستان بزرگترین موفقیتهای خود را در بین سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۶ جشن گرفته است، البته فقط و فقط در مسابقات قهرمانی جهان. ملیپوشان لهستان در جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان، به مقام سوم دست یافتند، در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین، به دور میانی صعود کردند، در جام جهانی ۱۹۸۲اسپانیا، بار دیگر سوم شدند و در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک، توانستند به مرحله یکهشتم نهایی راه یابند.
از آن زمان تا کنون، فوتبال لهستان در عرصه بینالمللی روزگار چندان خوشی را به چشم ندیده است. در دو دوره اخیر جام جهانی، ۲۰۰۲ در کره و ژاپن و ۲۰۰۶ در آلمان، لهستانیها در همان مرحله گروهی، تورنمت را وداع گفتند و راهی خانه شدند.
لهستان و کابوسی به نام آلمان
صحنهای از پیکار آلمان و لهستان در جام جهانی
۲۰۰۶
تیم ملی فوتبال لهستان در این دوره از رقابتهای جام ملتهای اروپا، علاوه بر کرواسی و اتریش با آلمان نیز همگروه است. این تیم همواره تجربه تلخ و ناگواری با ملیپوشان آلمان داشته است. آلمان و لهستان در طول تاریخ خود، ۱۵ بار رویاروی هم قرار گرفتهاند که هیچیک از این دیدارها به سود لهستان خاتمه نیافته است. ۱۱ پیروزی برای آلمانها و ۴ تساوی میان دو تیم، حاصل این پیکارها بوده است.
البته ملیپوشان لهستان قصد دارند، در نخستین دیدار خود در مسابقات قهرمانی اروپا که آنهم در برابر آلمان خواهد بود، طلسم را بشکنند و بر آلمانها غلبه کنند. به ویژه شکست یک بر صفر لهستان از آلمان در مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶، کابوسی است که هنوز هم مزاحم بازیکنان لهستان است و از این روست که آنان، رویای انتقام را در سر دارند.
در آن دیدار، "الیوور نوویل" ، مهاجم ریزاندام تیم ملی فوتبال آلمان موفق شده بود، لحظاتی پیش از به صدا درآمدن سوت پایان، گل پیروزی را وارد دروازه لهستان کند و صعود تیمش را به دور یکهشتم نهایی مسجل نماید.
از آن گذشته لهستان در مرحله نیمهنهایی جام جهانی ۱۹۷۴ هم یک بر صفر مغلوب آلمان، میزبان بازیها، شده و به همین خاطر هم مسئله تصفیه حساب با آلمانها، همیشه مشغله ذهنی ملیپوشان لهستان بوده است.
لئو بنهاکر، سرمربی لهستان و ستاره این تیم
لئو بنهاکر، سرمربی هلندی تیم ملی لهستان
ستاره واقعی تیم ملی لهستان، "لئو بنهاکر" ، سرمربی هلندی این تیم است که بعد از حضور ناموفق لهستان در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، سکان کشتی این تیم بحرانزده را به دست گرفت. البته فدراسیون فوتبال لهستان در آن زمان ناگزیر بود، برای بهره بردن از خدمات بنهاکر ۶۶ ساله، بهای سنگینی را بپذیرد.
تا آن زمان، میزان درآمد سالانه سرمربی تیم ملی لهستان بر حدود ۱۲۰ هزار یورو بالغ میشد، این در حالی است که بنهاکر سالانه پنج برابر مبلغ مذکور حقوق میگیرد و بدین ترتیب، حقوق او ۶۰۰ هزار یورو است. درخور توجه آنکه فدراسیون فوتبال لهستان برای تامین این مبلغ، ناگزیر است از کمکهای مالی یک شرکت آبجوسازی یاری گیرد.
بنهاکر که مانند بسیاری از مربیان هلندی، "رینوس میشل" اسطورهای را سرمشق خود میداند، تا کنون در کشورهای مختلف جهان فعالیت داشته است، از جمله در تیرینیداد، مکزیک، عربستان سعودی، ترکیه، سوئیس و اسپانیا.
یاچک چینووک (راست) یکی از مهرههای کلیدی لهستان در خط میانی
او نخستین مربی خارجیای است که سرمربیگری تیم ملی فوتبال لهستان به او محول شده. زمانی که فدراسیون فوتبال لهستان تصمیم گرفت این وظیفه سنگین را به او بسپارد، شک و تردید صاحبنظران در داخل آن کشور زیاد بود. در این میان اما، بنهاکر به همان اندازه نزد بازیکنان لهستان محبوب است که نزد طرفداران فوتبال در لهستان.
"والدمار ماتیسیک" ، ملیپوش سابق لهستان که خود زمانی در باشگاه آلمانی هامبورگ توپ میزده، در باره نقش لئو بنهاکر میگوید: «او با توجه به وجه و تجربهاش و نیز انضباط و نظم تاکتیکیای که میان بازیکان جا انداخته، جایگاه بسیار مهمی دارد. بنهاکر برای ملیپوشان به یک پدر میماند و بازیکنان نیز از آنچه او میگوید، پیروی میکنند.»
بهره بردن از بازیکنان تجربه و میدان دادن به استعدادهای جوان
لئو بنهاکر بعد از آنکه سرمربیگری تیم ملی لهستان را بر عهده گرفت، دست به تغییر و تحولات مهمی زد و کوشید که در کنار استفاده از مهرههای قدیمی و کارکشته، به استعدادهای جوان لهستان نیز فرصت دهد تا تواناییها و قابلیتهای خود را به نمایش گذارده و در خدمت تیم ملی کشورشان قرار دهند.
آرتور بوروتس، دروازهبان شماره یک لهستان در جام ملتهای اروپا
دروازبان شماره یک لهستان، "آرتور بوروتس" (Boruc ) است که در خدمت باشگاه اسکاتلندی سلتیک گلاسکو قرار دارد و یکی از دروازبانان کامل اروپا محسوب میشود. در خط دفاع چهرههایی قدیمی چون "یاچک باک" (۹۲ بازی ملی) و "میشائل تسولاکوو" (۷۵ بازی ملی) نقش مهمی در سازماندهی و استحکام دیوار دفاعی لهستان بازی میکنند.
در میانه میدان باید از "یاچک چینووک" (Krzynowek) یاد کرد که برای باشگاه آلمانی ولفسبورگ توپ میزند. این هافبک با تجربه که تا کنون ۷۷ بازی ملی برای لهستان انجام داده، نه تنها در نبرد تن به تن قدرتمند است و بازیکنی خلاق به حساب میآید، بلکه در کنار گل ساختن، خود نیز میتواند خطرآفرین باشد و گل بزند.
"یاکوب بوشچیکووسکی" ، هافبک تهاجمی ۲۲ ساله تیم ملی لهستان از باشگاه آلمانی بوروسیا دورتموند، از استعدادهای جوانی است که در دریبلزنی و بازیسازی مهارت خاصی دارد و تواناییهای خود را هم در رقابتهای باشگاهی و هم در بازیهای ملی به نمایش گذاشته است. از میان مهاجمانی که از تجربه بینالمللی برخوردارند، باید از "ابی اسمولارک" نام برد که در لیگ دسته اول اسپانیا توپ میزند و تا کنون گلهای مهمی برای تیم ملی لهستان به ثمر رسانده است.
شهرام احدی
تیم ملی فوتبال لهستان (عکس از آرشیو)
تیم ملی لهستان اگر چه تا کنون در چند دوره از مسابقات جام جهانی فوتبال حضور داشته و حتی دو بار به مقام سوم جهان رسیده است، اما این نخستین باری است که توانسته در صف ۱۶ تیم حاضر در دور نهایی جام ملتهای اروپا قرار گیرد.
لهستان در کنار تیم ملی فوتبال اتریش، یکی از دو میزبان بازیها، تنها تیمی است که برای اولین بار قدم به دور نهایی رقابتهای جام ملتهای اروپا میگذارد. این در حالی است که ملیپوشان لهستان در برخی دورههای جام جهانی فوتبال حرفی برای گفتن داشته و به موفقیتی نسبی دست یافتهاند.
تیم ملی لهستان بزرگترین موفقیتهای خود را در بین سالهای ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۶ جشن گرفته است، البته فقط و فقط در مسابقات قهرمانی جهان. ملیپوشان لهستان در جام جهانی ۱۹۷۴ آلمان، به مقام سوم دست یافتند، در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین، به دور میانی صعود کردند، در جام جهانی ۱۹۸۲اسپانیا، بار دیگر سوم شدند و در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک، توانستند به مرحله یکهشتم نهایی راه یابند.
از آن زمان تا کنون، فوتبال لهستان در عرصه بینالمللی روزگار چندان خوشی را به چشم ندیده است. در دو دوره اخیر جام جهانی، ۲۰۰۲ در کره و ژاپن و ۲۰۰۶ در آلمان، لهستانیها در همان مرحله گروهی، تورنمت را وداع گفتند و راهی خانه شدند.
لهستان و کابوسی به نام آلمان
صحنهای از پیکار آلمان و لهستان در جام جهانی
۲۰۰۶
تیم ملی فوتبال لهستان در این دوره از رقابتهای جام ملتهای اروپا، علاوه بر کرواسی و اتریش با آلمان نیز همگروه است. این تیم همواره تجربه تلخ و ناگواری با ملیپوشان آلمان داشته است. آلمان و لهستان در طول تاریخ خود، ۱۵ بار رویاروی هم قرار گرفتهاند که هیچیک از این دیدارها به سود لهستان خاتمه نیافته است. ۱۱ پیروزی برای آلمانها و ۴ تساوی میان دو تیم، حاصل این پیکارها بوده است.
البته ملیپوشان لهستان قصد دارند، در نخستین دیدار خود در مسابقات قهرمانی اروپا که آنهم در برابر آلمان خواهد بود، طلسم را بشکنند و بر آلمانها غلبه کنند. به ویژه شکست یک بر صفر لهستان از آلمان در مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶، کابوسی است که هنوز هم مزاحم بازیکنان لهستان است و از این روست که آنان، رویای انتقام را در سر دارند.
در آن دیدار، "الیوور نوویل" ، مهاجم ریزاندام تیم ملی فوتبال آلمان موفق شده بود، لحظاتی پیش از به صدا درآمدن سوت پایان، گل پیروزی را وارد دروازه لهستان کند و صعود تیمش را به دور یکهشتم نهایی مسجل نماید.
از آن گذشته لهستان در مرحله نیمهنهایی جام جهانی ۱۹۷۴ هم یک بر صفر مغلوب آلمان، میزبان بازیها، شده و به همین خاطر هم مسئله تصفیه حساب با آلمانها، همیشه مشغله ذهنی ملیپوشان لهستان بوده است.
لئو بنهاکر، سرمربی لهستان و ستاره این تیم
لئو بنهاکر، سرمربی هلندی تیم ملی لهستان
ستاره واقعی تیم ملی لهستان، "لئو بنهاکر" ، سرمربی هلندی این تیم است که بعد از حضور ناموفق لهستان در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، سکان کشتی این تیم بحرانزده را به دست گرفت. البته فدراسیون فوتبال لهستان در آن زمان ناگزیر بود، برای بهره بردن از خدمات بنهاکر ۶۶ ساله، بهای سنگینی را بپذیرد.
تا آن زمان، میزان درآمد سالانه سرمربی تیم ملی لهستان بر حدود ۱۲۰ هزار یورو بالغ میشد، این در حالی است که بنهاکر سالانه پنج برابر مبلغ مذکور حقوق میگیرد و بدین ترتیب، حقوق او ۶۰۰ هزار یورو است. درخور توجه آنکه فدراسیون فوتبال لهستان برای تامین این مبلغ، ناگزیر است از کمکهای مالی یک شرکت آبجوسازی یاری گیرد.
بنهاکر که مانند بسیاری از مربیان هلندی، "رینوس میشل" اسطورهای را سرمشق خود میداند، تا کنون در کشورهای مختلف جهان فعالیت داشته است، از جمله در تیرینیداد، مکزیک، عربستان سعودی، ترکیه، سوئیس و اسپانیا.
یاچک چینووک (راست) یکی از مهرههای کلیدی لهستان در خط میانی
او نخستین مربی خارجیای است که سرمربیگری تیم ملی فوتبال لهستان به او محول شده. زمانی که فدراسیون فوتبال لهستان تصمیم گرفت این وظیفه سنگین را به او بسپارد، شک و تردید صاحبنظران در داخل آن کشور زیاد بود. در این میان اما، بنهاکر به همان اندازه نزد بازیکنان لهستان محبوب است که نزد طرفداران فوتبال در لهستان.
"والدمار ماتیسیک" ، ملیپوش سابق لهستان که خود زمانی در باشگاه آلمانی هامبورگ توپ میزده، در باره نقش لئو بنهاکر میگوید: «او با توجه به وجه و تجربهاش و نیز انضباط و نظم تاکتیکیای که میان بازیکان جا انداخته، جایگاه بسیار مهمی دارد. بنهاکر برای ملیپوشان به یک پدر میماند و بازیکنان نیز از آنچه او میگوید، پیروی میکنند.»
بهره بردن از بازیکنان تجربه و میدان دادن به استعدادهای جوان
لئو بنهاکر بعد از آنکه سرمربیگری تیم ملی لهستان را بر عهده گرفت، دست به تغییر و تحولات مهمی زد و کوشید که در کنار استفاده از مهرههای قدیمی و کارکشته، به استعدادهای جوان لهستان نیز فرصت دهد تا تواناییها و قابلیتهای خود را به نمایش گذارده و در خدمت تیم ملی کشورشان قرار دهند.
آرتور بوروتس، دروازهبان شماره یک لهستان در جام ملتهای اروپا
دروازبان شماره یک لهستان، "آرتور بوروتس" (Boruc ) است که در خدمت باشگاه اسکاتلندی سلتیک گلاسکو قرار دارد و یکی از دروازبانان کامل اروپا محسوب میشود. در خط دفاع چهرههایی قدیمی چون "یاچک باک" (۹۲ بازی ملی) و "میشائل تسولاکوو" (۷۵ بازی ملی) نقش مهمی در سازماندهی و استحکام دیوار دفاعی لهستان بازی میکنند.
در میانه میدان باید از "یاچک چینووک" (Krzynowek) یاد کرد که برای باشگاه آلمانی ولفسبورگ توپ میزند. این هافبک با تجربه که تا کنون ۷۷ بازی ملی برای لهستان انجام داده، نه تنها در نبرد تن به تن قدرتمند است و بازیکنی خلاق به حساب میآید، بلکه در کنار گل ساختن، خود نیز میتواند خطرآفرین باشد و گل بزند.
"یاکوب بوشچیکووسکی" ، هافبک تهاجمی ۲۲ ساله تیم ملی لهستان از باشگاه آلمانی بوروسیا دورتموند، از استعدادهای جوانی است که در دریبلزنی و بازیسازی مهارت خاصی دارد و تواناییهای خود را هم در رقابتهای باشگاهی و هم در بازیهای ملی به نمایش گذاشته است. از میان مهاجمانی که از تجربه بینالمللی برخوردارند، باید از "ابی اسمولارک" نام برد که در لیگ دسته اول اسپانیا توپ میزند و تا کنون گلهای مهمی برای تیم ملی لهستان به ثمر رسانده است.
شهرام احدی
امید در نومیدی
تیم ملی هلند (عکس از آرشیو)
بنابر نظرسنجیای که مجله ورزشی هلندی "Voetbal International" به تازگی منتشر کرده است، شصت درصد هوادارن تیم ملی فوتبال هلند بر این عقیدهاند که تیمشان در همان مرحله اول مسابقات قهرمانی اروپا حذف خواهد شد.
تیم ملی فوتبال هلند اگر چه تا کنون هیچگاه عنوان قهرمانی جهان را از آن خود نکرده، اما در رقابتهای اروپایی، چهرهای موفقتر از خود نشان داده است. در طول تاریخ کم و بیش پنجاه ساله مسابقات جام ملتهای اروپا، هلند یک بار بهعنوان قهرمانی دست یافت و یک بار نیز مقام سوم را کسب کرد است.
دوران اوج هلند
دوره موفقیت هلندیها به اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی برمیگردد، یعنی زمانی که ستارگانی چون "فرانک رایکارد" ، "رود خولیت" و "مارکو فان باستن" ، از بهترینهای دوره خود بودند. به ویژه مارکو فان باستن که اکنون سرمربیگری تیم ملی هلند را برعهده دارد، از مهاجمانی محسوب میشد که مهار او بسیار دشوار بود.
مارکو فان باستن و کسب عنوان قهرمانی ۱۹۸۸ در آلمان
هلند در سال ۱۹۸۸ موفق شد، میزبان بازیها، آلمان را در مرحله نیمهنهایی ۲ بر یک شکست دهد و در دیدار فینال نیز تیم ملی شوروی سابق را با گلهای خولیت و فان باستن ۲ بر صفر مغلوب کند. اکنون بیست سال از آن تاریخ میگذرد و بیستمین سالگرد این پیروزی، مناسبتی بس نیکو برای تکرار این موفقیت میبود، اما بعید به نظر میرسد که هلندیها بتوانند از پس این ماموریت سنگین برآیند.
تیم ملی هلند در دوران اخیر کمتر به خاطر بازی تهاجمی و جذابش، که بیشتر به دلیل مشاجرات درون تیمی و همچنین اختلافات میان سرمربی تیم و بازیکنانش، عنوانهای خبری را به خود اختصاص داده است.
"مارک فان بومل" ، هافبک بایرن مونیخ، "رود فان نیستلروی" ، مهاجم رئال مادرید، "کلارنس زدورف" ، هافبک آ.ث. میلان و "آریئن روبن" ، هافبک رئال مادرید، از جمله ستارگانی هستند که به علت اختلافات شدید با مارکو فان باستن، سرمربی تیم، در دورههایی در تیم ملی غایب بودند یا هنوز هم هستند.
فصلی جدید با سرمربی تازه؟
مارکو فان باستن، ملیپوش سابق و سرمربی کنونی هلند
هنگامی که مارکو فان باستن در سال ۲۰۰۴، هدایت کشتی هلندیها را برعهده گرفت، انتظارات فوتبالدوستان هلند نیز بالا بود. او پس از آغاز کارش اعلام کرد که قصد دارد فوتبال تهاجمیای را به نمایش بگذارد که تیم اسطورهای هلند در سال ۱۹۷۴ از خود نشان داده بود.
البته این آرزو در طی چهار سال گذشته در همان سطح حرف باقی ماند و نارنجیپوشان هلند در عمل نتوانستند حتی تا اندازهای به کیفیت تیم هلند در دهه هفتاد میلادی دست یابند، تا چه رسد که با آن تیم برابری کنند.
در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، تیم ملی فوتبال هلند در مرحله یکهشتم نهایی در دیداری جنجال برانگیز و پرکارت، یک بر صفر مغلوب پرتغال شد و حذف گردید. در چارچوب رقابتهای مقدماتی جام ملتهای اروپا نیز هلند نتوانست با قاطعیت ظاهر شود و در نهایت با جای گرفتن در مکان دوم جدول، بلیت ورود به دور نهایی را دریافت کرد.
در طی چهار سال گذشته تیم ملی فوتبال هلند دستخوش تحولاتی اساسی شده است. "فیلیپ کوکو" ، کاپیتان این تیم، پس از ناکامی هلند در جام جهانی ۲۰۰۶، خود را از جمع ملیپوشان کنار کشید. در مقابل، کلارنس زدورف و رود فان نیستلروی که در مراحلی در تیم ملی غایب بودند، دوباره پیراهن نارنجی کشورشان را بر تن کردند و از آن گذشته استعدادهای جوان زیادی این فرصت را یافتند که تواناییهایی خود را در تیم ملی محک زنند.
سکوت سرمربی و خوشبینی ستارگان
ادوین فان در زار، دروازبان شماره یک هلند در جام ملتهای اروپا
در این میان، مارکو فان باستن بر آن بوده که از سطح توقعات و انتظارات بکاهد و از رؤیای کسب عنوان قهرمانی سخنی به میان نیاورد. به اعتقاد او، تیم ملی فوتبال هلند بازیکنانی جوان و با کیفیتی خوب در اختیار دارد که هنوز باید تجربیات لازم را بدست آورند تا هلند دوباره بتواند در چنین تورنمنت مهمی شانس موفقیت داشته باشد.
این در حالی است که شماری از ستارگان هلند، به حضوری موفق در جام ملتهای اروپا خوشبین هستند، از جمله "رافائل فان در فارت" ، کاپیتان هامبورگ، که ضمن مقایسه تیم فعلی با تیم سال ۲۰۰۶ میگوید: «در حال حاضر تیمی کاملا متفاوت با قبل داریم. به نظر من، ما باید از خود صبوری نشان دهیم. ما در حال حاضر میتوانیم زیاد حرف بزنیم، اما مسئله بر سر این است که در داخل زمین عملکرد خوبی داشته باشیم و آن زمان به اهدافی دوردست هم خواهیم رسید.»
فان در فارت، کسب عنوان قهرمانی اروپا را رؤیایی بزرگ میداند و معتقد است که بهدست آوردن این عنوان به همان اندازه دشوار است که کسب عنوان قهرمانی جهان.
هلند و قرعهای مرگبار
رافائل فان در فارت، یکی از امیدهای هلند در میانه میدان
در مراسم قرعهکشی و تعیین گروههای دور نهایی مسابقات قهرمانی اروپا در سوئیس و اتریش، بخت چندانی با تیم ملی فوتبال هلند همراه نبود و این تیم در کنار فرانسه، ایتالیا و رومانی در گروه C جای گرفت؛ گروهی که به «گروه مرگ» مشهور شده است.
البته رافائل فان در فارت دلیلی نمیبیند که پیش از بازیها ترس به دل ملیپوشان هلند راه یابد: «دیگر تیمهای این گروه هم چندان خوشنود نیستند که ما با آنها در یک گروه قرار گرفتهایم. به نظر من، این گروهی جذاب است و ما دیدارهایی در پیش داریم که من به خاطر انجام آنها فوتبالیست شدهام.»
"نایجل دیانگ" ، یکی دیگر از ملیپوشان هلند که او هم در باشگاه هامبورگ توپ میزند، نظری مشابه دارد و معتقد است: «این گروه ساده نیست، اما صعود از آن هم غیرممکن نیست. ما میتوانیم به همه چیز دست یابیم. ما برای این کار از کیفیت لازم برخورداریم و به همین خاطر هم باید بازی خودمان را به حریف دیکته کنیم.»
تیم ملی هلند و ترکیب «پیر و جوان»
همانگونه که در پیش اشاره شد، مارکو فان باستن، سرمربی هلند کوشیده است که ترکیبی از بازیکنان قدیمی و استعدادهای جوان پدید آورد.
ستونهای اصلی تیم در خطوط مختلف را بازیکنان کهنه کار و باتجربه تشکیل میدهند، از جمله "ادوین فان در زار" ، دروازه بان قدیمی هلند، که در خدمت باشگاه منچستر یونایتد است؛ "جیوانی فان برونک هورست" ، یکی از مدافعان پرسابقه، که در باشگاه فاینورد توپ میزند و بالاخره "رود فان نیستلروی" که برای باشگاه صاحبنام رئال مادرید به میدان میرود.
رود فان نیستلروی، ستاره هلند در نوک حمله
البته کلارنس زدورف یکی از هافبکهای کلیدی آ.ث. میلان که تا کنون چهار بار عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان را کسب کرده، به تیم ملی دعوت شده بود، اما چند هفته پیش از آغاز بازیهای قهرمانی اورپا، اعلام کرد که از حضور در این رقابتها به همراه تیم ملی کشورش، صرف نظر میکند.
از میان ستارگان جوانی که به تیم ملی فوتبال هلند جانی تازه بخشیدهاند، میتوان به "رافائل فان در فارت" اشاره کرد که علیرغم داشتن سن نسبتا کم، کاپیتان تیم هامبورگ است. در کنار او، "وسلی اسنایدر" ، هافبک رئال مادرید، نقش مهمی در تیم ملی بازی میکند و همچنین "کلاس یان هانته لار" ، مهاجم ۲۴ ساله آژاکس آمستردام، که در رقابتهای باشگاهی هلند، تقریبا در هر دیدار این تیم، دستکم یک گل وارد دروازه حریف کرده است.
ناگفته نماند که مارکو فان باستن، سوای آنکه تیم ملی کشورش در مسابقات جام ملتهای اروپا چه مقامی کسب کند، جای خود را پس از پایان مسابقات به "برت فان مارویک" میدهد که زمانی سرمربیگری باشگاه بوروسیا دورتموند را بر عهده داشته است.
شهرام احدی
تیم ملی هلند (عکس از آرشیو)
بنابر نظرسنجیای که مجله ورزشی هلندی "Voetbal International" به تازگی منتشر کرده است، شصت درصد هوادارن تیم ملی فوتبال هلند بر این عقیدهاند که تیمشان در همان مرحله اول مسابقات قهرمانی اروپا حذف خواهد شد.
تیم ملی فوتبال هلند اگر چه تا کنون هیچگاه عنوان قهرمانی جهان را از آن خود نکرده، اما در رقابتهای اروپایی، چهرهای موفقتر از خود نشان داده است. در طول تاریخ کم و بیش پنجاه ساله مسابقات جام ملتهای اروپا، هلند یک بار بهعنوان قهرمانی دست یافت و یک بار نیز مقام سوم را کسب کرد است.
دوران اوج هلند
دوره موفقیت هلندیها به اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی برمیگردد، یعنی زمانی که ستارگانی چون "فرانک رایکارد" ، "رود خولیت" و "مارکو فان باستن" ، از بهترینهای دوره خود بودند. به ویژه مارکو فان باستن که اکنون سرمربیگری تیم ملی هلند را برعهده دارد، از مهاجمانی محسوب میشد که مهار او بسیار دشوار بود.
مارکو فان باستن و کسب عنوان قهرمانی ۱۹۸۸ در آلمان
هلند در سال ۱۹۸۸ موفق شد، میزبان بازیها، آلمان را در مرحله نیمهنهایی ۲ بر یک شکست دهد و در دیدار فینال نیز تیم ملی شوروی سابق را با گلهای خولیت و فان باستن ۲ بر صفر مغلوب کند. اکنون بیست سال از آن تاریخ میگذرد و بیستمین سالگرد این پیروزی، مناسبتی بس نیکو برای تکرار این موفقیت میبود، اما بعید به نظر میرسد که هلندیها بتوانند از پس این ماموریت سنگین برآیند.
تیم ملی هلند در دوران اخیر کمتر به خاطر بازی تهاجمی و جذابش، که بیشتر به دلیل مشاجرات درون تیمی و همچنین اختلافات میان سرمربی تیم و بازیکنانش، عنوانهای خبری را به خود اختصاص داده است.
"مارک فان بومل" ، هافبک بایرن مونیخ، "رود فان نیستلروی" ، مهاجم رئال مادرید، "کلارنس زدورف" ، هافبک آ.ث. میلان و "آریئن روبن" ، هافبک رئال مادرید، از جمله ستارگانی هستند که به علت اختلافات شدید با مارکو فان باستن، سرمربی تیم، در دورههایی در تیم ملی غایب بودند یا هنوز هم هستند.
فصلی جدید با سرمربی تازه؟
مارکو فان باستن، ملیپوش سابق و سرمربی کنونی هلند
هنگامی که مارکو فان باستن در سال ۲۰۰۴، هدایت کشتی هلندیها را برعهده گرفت، انتظارات فوتبالدوستان هلند نیز بالا بود. او پس از آغاز کارش اعلام کرد که قصد دارد فوتبال تهاجمیای را به نمایش بگذارد که تیم اسطورهای هلند در سال ۱۹۷۴ از خود نشان داده بود.
البته این آرزو در طی چهار سال گذشته در همان سطح حرف باقی ماند و نارنجیپوشان هلند در عمل نتوانستند حتی تا اندازهای به کیفیت تیم هلند در دهه هفتاد میلادی دست یابند، تا چه رسد که با آن تیم برابری کنند.
در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، تیم ملی فوتبال هلند در مرحله یکهشتم نهایی در دیداری جنجال برانگیز و پرکارت، یک بر صفر مغلوب پرتغال شد و حذف گردید. در چارچوب رقابتهای مقدماتی جام ملتهای اروپا نیز هلند نتوانست با قاطعیت ظاهر شود و در نهایت با جای گرفتن در مکان دوم جدول، بلیت ورود به دور نهایی را دریافت کرد.
در طی چهار سال گذشته تیم ملی فوتبال هلند دستخوش تحولاتی اساسی شده است. "فیلیپ کوکو" ، کاپیتان این تیم، پس از ناکامی هلند در جام جهانی ۲۰۰۶، خود را از جمع ملیپوشان کنار کشید. در مقابل، کلارنس زدورف و رود فان نیستلروی که در مراحلی در تیم ملی غایب بودند، دوباره پیراهن نارنجی کشورشان را بر تن کردند و از آن گذشته استعدادهای جوان زیادی این فرصت را یافتند که تواناییهایی خود را در تیم ملی محک زنند.
سکوت سرمربی و خوشبینی ستارگان
ادوین فان در زار، دروازبان شماره یک هلند در جام ملتهای اروپا
در این میان، مارکو فان باستن بر آن بوده که از سطح توقعات و انتظارات بکاهد و از رؤیای کسب عنوان قهرمانی سخنی به میان نیاورد. به اعتقاد او، تیم ملی فوتبال هلند بازیکنانی جوان و با کیفیتی خوب در اختیار دارد که هنوز باید تجربیات لازم را بدست آورند تا هلند دوباره بتواند در چنین تورنمنت مهمی شانس موفقیت داشته باشد.
این در حالی است که شماری از ستارگان هلند، به حضوری موفق در جام ملتهای اروپا خوشبین هستند، از جمله "رافائل فان در فارت" ، کاپیتان هامبورگ، که ضمن مقایسه تیم فعلی با تیم سال ۲۰۰۶ میگوید: «در حال حاضر تیمی کاملا متفاوت با قبل داریم. به نظر من، ما باید از خود صبوری نشان دهیم. ما در حال حاضر میتوانیم زیاد حرف بزنیم، اما مسئله بر سر این است که در داخل زمین عملکرد خوبی داشته باشیم و آن زمان به اهدافی دوردست هم خواهیم رسید.»
فان در فارت، کسب عنوان قهرمانی اروپا را رؤیایی بزرگ میداند و معتقد است که بهدست آوردن این عنوان به همان اندازه دشوار است که کسب عنوان قهرمانی جهان.
هلند و قرعهای مرگبار
رافائل فان در فارت، یکی از امیدهای هلند در میانه میدان
در مراسم قرعهکشی و تعیین گروههای دور نهایی مسابقات قهرمانی اروپا در سوئیس و اتریش، بخت چندانی با تیم ملی فوتبال هلند همراه نبود و این تیم در کنار فرانسه، ایتالیا و رومانی در گروه C جای گرفت؛ گروهی که به «گروه مرگ» مشهور شده است.
البته رافائل فان در فارت دلیلی نمیبیند که پیش از بازیها ترس به دل ملیپوشان هلند راه یابد: «دیگر تیمهای این گروه هم چندان خوشنود نیستند که ما با آنها در یک گروه قرار گرفتهایم. به نظر من، این گروهی جذاب است و ما دیدارهایی در پیش داریم که من به خاطر انجام آنها فوتبالیست شدهام.»
"نایجل دیانگ" ، یکی دیگر از ملیپوشان هلند که او هم در باشگاه هامبورگ توپ میزند، نظری مشابه دارد و معتقد است: «این گروه ساده نیست، اما صعود از آن هم غیرممکن نیست. ما میتوانیم به همه چیز دست یابیم. ما برای این کار از کیفیت لازم برخورداریم و به همین خاطر هم باید بازی خودمان را به حریف دیکته کنیم.»
تیم ملی هلند و ترکیب «پیر و جوان»
همانگونه که در پیش اشاره شد، مارکو فان باستن، سرمربی هلند کوشیده است که ترکیبی از بازیکنان قدیمی و استعدادهای جوان پدید آورد.
ستونهای اصلی تیم در خطوط مختلف را بازیکنان کهنه کار و باتجربه تشکیل میدهند، از جمله "ادوین فان در زار" ، دروازه بان قدیمی هلند، که در خدمت باشگاه منچستر یونایتد است؛ "جیوانی فان برونک هورست" ، یکی از مدافعان پرسابقه، که در باشگاه فاینورد توپ میزند و بالاخره "رود فان نیستلروی" که برای باشگاه صاحبنام رئال مادرید به میدان میرود.
رود فان نیستلروی، ستاره هلند در نوک حمله
البته کلارنس زدورف یکی از هافبکهای کلیدی آ.ث. میلان که تا کنون چهار بار عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان را کسب کرده، به تیم ملی دعوت شده بود، اما چند هفته پیش از آغاز بازیهای قهرمانی اورپا، اعلام کرد که از حضور در این رقابتها به همراه تیم ملی کشورش، صرف نظر میکند.
از میان ستارگان جوانی که به تیم ملی فوتبال هلند جانی تازه بخشیدهاند، میتوان به "رافائل فان در فارت" اشاره کرد که علیرغم داشتن سن نسبتا کم، کاپیتان تیم هامبورگ است. در کنار او، "وسلی اسنایدر" ، هافبک رئال مادرید، نقش مهمی در تیم ملی بازی میکند و همچنین "کلاس یان هانته لار" ، مهاجم ۲۴ ساله آژاکس آمستردام، که در رقابتهای باشگاهی هلند، تقریبا در هر دیدار این تیم، دستکم یک گل وارد دروازه حریف کرده است.
ناگفته نماند که مارکو فان باستن، سوای آنکه تیم ملی کشورش در مسابقات جام ملتهای اروپا چه مقامی کسب کند، جای خود را پس از پایان مسابقات به "برت فان مارویک" میدهد که زمانی سرمربیگری باشگاه بوروسیا دورتموند را بر عهده داشته است.
شهرام احدی
صدای پای مدعی
تیم ملی یونان (عکس از آرشیو)
تیم ملی فوتبال یونان در لیست ردهبندی تیمهای جهان، در مقام دهم قرار دارد. بزرگترین افتخار این تیم، قهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۴ است. قهرمانیای که راه آن با شکست میزبان آغاز و با شکست میزبان پایان یافت.
«اِلینیکی پودوسفایریکی اُموسپوندیا» (فدراسیون فوتبال یونان) در سال ۱۹۲۶ پایهگذاری شد، هرچند که سابقهی فوتبال در این کشور به گذشتههای دورتر بازمیگردد.
نخستین دیدار تیم فوتبال یونان، در سال ۱۹۲۹، در ورزشگاه «آپوستولوس نیکولایدیس» شهر آتن برگزار شد که در آن، این تیم در مقابل دیدگان ۱۵ هزار تماشاچی، دیدار را با نتیجهی ۴ بر یک به تیم ایتالیا واگذار کرد.
پیروزی ملیپوشان یونان بر جمهوری چک با گل نقرهای دلاس (چپ)در مرحله نیمهنهایی جام ۲۰۰۴
تیم ملی یونان موفق شد نخستین پیروزی تاریخ خود را یک سال بعد و با نتیجهی ۲ بر یک در مقابل تیم یوگوسلاوی سابق، در کارنامهاش ثبت کند. بهترین پیروزی این تیم در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۹ در بازی خانگی در برابر سوریه با نتیجهی ۸ بر صفر بوده است. این تیم همچنین سنگینترین شکست خود را در ۲۵ مارس ۱۹۳۸ با نتیجهی ۱۱ بر یک در برابر تیم مجارستان، در بوداپست تجربه کرد.
ملیپوشان یونان نیم قرن پس از نخستین پیروزی به جام ملتهای اروپای ۱۹۸۰ ایتالیا راه پیدا کردند. این حضور اما نتیجهای جز شکست در برابر چکسلواکی سابق (۳ بر ۱) و هلند (یک بر صفر) و تساوی بدون گل در مقابل آلمان غربی، که در آن سال قهرمان اروپا شد، برای شاگردان «آلکتاس پاناگولیاس» در بر نداشت.
چهارده سال پس از آن، تیم یونان به جامجهانی ۱۹۹۴ آمریکا رفت و در بازگشت به وطن، بدون کسب حتی یک امتیاز، ۱۰ گل خورده و مقام آخری گروه را پیشکش علاقمندان کرد.
سرانجام اما سکوت شکست
حضور کمرنگ و ناموفق یونانیها در عرصهی فوتبال جهان، مهمترین عاملی بود که شگفتی همگان را در جام ملتهای اروپای ۲۰۰۴ برانگیخت؛ جام دوازدهم: ۱۲ ژوئن تا ۴ جولای ۲۰۰۴، پرتغال.
ملیپوشان یونان و بوسه بر جام ۲۰۰۴ اروپا
شاید هنگامیکه تیم یونان در دیدار افتتاحیه، میزبان را شکست داد، بسیاری بر این باور بودند که بخت و اقبال، این تیم گمنام را بر پرتغال پر ستاره برتری داده است. پرتغالی که بسیاری، آنرا تکنیکیترین تیم قارهی سبز میدانند.
اما در ادامه که موفقیتهای مدعی نوظهور، تیمهای اروپایی را یکی پس از دیگری از پیش روی برداشت و در بازی پایانی، امید یاران «لوئیز فیلیپه اسکولاری» را برای گرفتن انتقام بازی افتتاحیه، نقش بر آب کرد، بر همگان ثابت شد که همزمانی آغاز "اتوکراسی" رهاگل با شصتوسومین زادروز او، خوشیمنی را برای فوتبال یونان به ارمغان آورده است. (کراسی در زبان یونانی به معنای حکومت است، همچون دموکراسی.)
رهاگل با تیم یونان، درست در پنجاهمین سالروز "شگفتی برن" ، "شگفتی لیسبون" را رقم زد. تیم ملی فوتبال آلمان غربی در ۴ جولای ۱۹۵۴، تیم پرمهرهی رومانی را در شهر برن سوئیس و در حضور ۶۵ هزار تماشاچی، ۳ بر ۲ شکست داد و به قهرمانی جهان رسید. روزی که روحیهای دوباره به آلمان بعد از جنگ بخشید و در تاریخ ورزشی این کشور به نام "روز شگفتی برن" به ثبت رسید.
قهرمانی اروپا، هم جواز حضور تیم یونان در جام کنفدراسیونهای ۲۰۰۵ آلمان بود و هم سبب شد که میزان درآمد سالانه رهاگل از یک میلیون یورو به یک میلیون و ۲۰۰ هزار یورو افزایش یابد.
مربی نخستین بارها
اتو رهاگل، سرمربی آلمانی یونان و شهروند افتخاری آتن
اتو رهاگل متولد ۹ اوت ۱۹۳۸ در شهر "اسن" آلمان است. وی فوتبال باشگاهی خود را در همان سالی آغاز کرد که جام ملتهای اروپا زاده شد: ۱۹۶۰ در تیم سفید-قرمز اِسِن (Rotweiß Essen) . سپس در بوندسلیگای نوزاده در هرتا برلین توپ زد و بعد به کایزرسلاوترن رفت و در همان تیم، دوران بازی خود را به پایان برد. اتو رهاگل در مجموع ۲۰۱ بازی انجام داد و ۲۲ گل به ثمر رساند.
وی مربیگری را در سال ۱۹۷۴ در تیم "کیکرز اوفنباخ" آلمان آغاز کرد و در طول سالهای سکانداری، هدایت تیمهایی همچون وردربرمن، بوروسیا دورتموند، کایزرسلاوترن و بایرن مونیخ را بر عهده داشت.
شهرت مربیگری رهاگل، تنها به قهرمانی اروپا با تیم گمنام یونان محدود نمیشود. در دیدار پایانی فصل ۱۹۷۸/ ۱۹۷۷ تیم بوروسیا مونشنگلادباخ، در ۲۹ آوریل ۱۹۷۸ شاگردان رهاگل در بوروسیا دورتموند را با نتیجهی ۱۲ بر صفر در هم کوبید؛ نتیجهای که در تاریخ بوندسلیگا نه سابقه داشت و نه تکرار شد. رهاگل پس از این دیدار به "اتو گلهاگل" معروف شد.
اوهمچنین تیم کایزرسلاوترن را در فصل ۱۹۹۸/ ۱۹۹۷ به سکوی قهرمانی بوندسلیگا رساند. کایزرسلاوترنی که در سال ۱۹۹۶ به دستهی دوم سقوط کرده بود. تا کنون در تاریخ بوندسلیگا سابقه نداشته که تیمی از دستهی دوم بیاید و قهرمان دستهی برتر شود.
اتو رهاگل و شادی کسب عنوان قهرمانی اروپا در سال
۲۰۰۴
رهاگل مربی بیشترین بردها (۳۸۷) ، بیشترین تساویها (۲۰۵) ، بیشترین باختها (۲۲۸) ، بیشترین گلهای زده (۱۴۷۳) و بیشترین
گلهای خورده (۱۱۴۲) در تاریخ بوندسلیگاست. بزرگانی همچون ماریو باسلر و رودی فولر هم، زمانی شاگردان وی بودهاند.
این مربی ۷۰ سالهی آلمانی، همچنین رکورددار نشستن برروی نیمکت مربیگری در بوندسلیگاست: ۸۲۰ بار و اگر تعداد بازیهای او را هم به این رقم بیافزاییم، رههاگل تنها کسی است که بیش از هزار بار در بازیهای بوندسلیگا نقش فعال داشته است.
او اکنون قرارداد خود با تیم ملی فوتبال یونان را تا جامجهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی تمدید کرده است.
تیم یونان در عمر بیش از هشتاد سالهی خود هیچ افتخاری جز یک بار قهرمانی اروپا و یک بار حضور در مرحلهی یکشانزدهم نهایی جامجهانی ۱۹۹۴ آمریکا ندارد. این تیم اکنون قصد دارد با پنجاهودومین مربی تاریخ خود، پا به سیزدهمین جام اروپا بگذارد.
تکرار شگفتی ۲۰۰۴ لیسبون در وین ۲۰۰۸، بدون شک برجستهترین دستاورد ۳۴ سال مربیگری اتو رهاگل آلمانی خواهد بود.
دم مسیحایی رهاگل
نهم اوت ۲۰۰۱ که رههاگل تیم یونان را در شصتوسومین سالروز تولد خود تحویل گرفت، این تیم در جایگاه ۶۶ لیست فیفا قرار داشت. یونان اما اکنون در مقام دهم این لیست ایستاده است. رهاگل میگوید: «ما میخواهیم بازیهای خوبی از خود به نمایش بگذاریم؛ بازیهایی در خور یک مدافع قهرمانی» .
گکاس، یکی از ستونهای یونان در خط حمله
رهاگل ثابت کرده که علیرغم انتقادها، اساساً مربی نوگرایی است و هیچ دلبستگیای به تاکتیکهای نخنما ندارد. ۲۴ آوریل ۲۰۰۴ و در چارچوب بازیهای انتخابی جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸، تیم ملی یونان با نتیجهی ۴ بر یک مغلوب ترکیه شد. شکستی که برای یونان یک "آبروریزی ملی" بهشمار میآمد. در این هنگام بود که رهاگل با جوانگرایی، هفت بازی از هشت بازی باقیمانده را با پیروزی پشت سر گذاشت (یک مساوی) و جواز حضور در مرحلهی نهایی جام اروپا را با شکست یک بر صفر ترکیه بهدست آورد.
هراکلس تیم یونان تا آنجایی در جوانگرایی پیش رفت که در آخرین دیدار مقدماتی جام اروپای سیزدهم در مقابل پرتغال، ۹ بازیکن از ترکیب ۱۱ نفری حاضر در میدان، کسانی بودند که شگفتی لیسبون را تجربه نکرده بودند؛ بازیکنانی که تئوفانی گکاس هم در میانشان بود: عضو باشگاه لورکوزن آلمان که رههاگل را به پدر بازیکنان تیم ملی یونان تشبیه میکند.
رهاگل شهروند افتخاری آتن است و چهرهی سال ۲۰۰۴ یونان. مربیای که بیشتر اوقات خود را در آلمان سپری میکند و به ندرت میتواند به یونانی صحبت کند، مربیای که در یونان به "هراکلس" ، برگرفته از نام "هرکول" نیمهخدای یونان باستان مشهور است.
رهاگل با بازیکنان خود به دفاع از مقام قهرمانی اروپا خواهد رفت. با بازیکنانی همچون "ترایانوس دلاس" . مدافع ۱۹۶ سانتیمتری باشگاه AEK یونان که درگیریهای تکبهتک و قدرت سرزنی او زبانزد است. او قلب تپندهی خط دفاعی قهرمان اروپاست. بازیکنی که در نیمهنهایی جام ملتهای اروپای ۲۰۰۴، با گل دقیقهی ۱۰۵خود در وقتهای تلفشده در مقابل جمهوری چک، با اولین و آخرین گل نقرهای جام ملتهای اروپا، تیمش را به فینال رساند.
دلاس در سال ۲۰۰۵ از تیم آ.اس رم به ترکیب تیم AEK بازگشت. با وجود این که در ماههای گذشته همواره درگیر مصدومیت بوده اما همچنان از اعتماد رههاگل برخوردار است. وی پس از تئودوروس زاگوراکیس بهطور کاپیتان تیم ملی یونان خواهد بود.
تیم ملی یونان (عکس از آرشیو)
تیم ملی فوتبال یونان در لیست ردهبندی تیمهای جهان، در مقام دهم قرار دارد. بزرگترین افتخار این تیم، قهرمانی اروپا در سال ۲۰۰۴ است. قهرمانیای که راه آن با شکست میزبان آغاز و با شکست میزبان پایان یافت.
«اِلینیکی پودوسفایریکی اُموسپوندیا» (فدراسیون فوتبال یونان) در سال ۱۹۲۶ پایهگذاری شد، هرچند که سابقهی فوتبال در این کشور به گذشتههای دورتر بازمیگردد.
نخستین دیدار تیم فوتبال یونان، در سال ۱۹۲۹، در ورزشگاه «آپوستولوس نیکولایدیس» شهر آتن برگزار شد که در آن، این تیم در مقابل دیدگان ۱۵ هزار تماشاچی، دیدار را با نتیجهی ۴ بر یک به تیم ایتالیا واگذار کرد.
پیروزی ملیپوشان یونان بر جمهوری چک با گل نقرهای دلاس (چپ)در مرحله نیمهنهایی جام ۲۰۰۴
تیم ملی یونان موفق شد نخستین پیروزی تاریخ خود را یک سال بعد و با نتیجهی ۲ بر یک در مقابل تیم یوگوسلاوی سابق، در کارنامهاش ثبت کند. بهترین پیروزی این تیم در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۹ در بازی خانگی در برابر سوریه با نتیجهی ۸ بر صفر بوده است. این تیم همچنین سنگینترین شکست خود را در ۲۵ مارس ۱۹۳۸ با نتیجهی ۱۱ بر یک در برابر تیم مجارستان، در بوداپست تجربه کرد.
ملیپوشان یونان نیم قرن پس از نخستین پیروزی به جام ملتهای اروپای ۱۹۸۰ ایتالیا راه پیدا کردند. این حضور اما نتیجهای جز شکست در برابر چکسلواکی سابق (۳ بر ۱) و هلند (یک بر صفر) و تساوی بدون گل در مقابل آلمان غربی، که در آن سال قهرمان اروپا شد، برای شاگردان «آلکتاس پاناگولیاس» در بر نداشت.
چهارده سال پس از آن، تیم یونان به جامجهانی ۱۹۹۴ آمریکا رفت و در بازگشت به وطن، بدون کسب حتی یک امتیاز، ۱۰ گل خورده و مقام آخری گروه را پیشکش علاقمندان کرد.
سرانجام اما سکوت شکست
حضور کمرنگ و ناموفق یونانیها در عرصهی فوتبال جهان، مهمترین عاملی بود که شگفتی همگان را در جام ملتهای اروپای ۲۰۰۴ برانگیخت؛ جام دوازدهم: ۱۲ ژوئن تا ۴ جولای ۲۰۰۴، پرتغال.
ملیپوشان یونان و بوسه بر جام ۲۰۰۴ اروپا
شاید هنگامیکه تیم یونان در دیدار افتتاحیه، میزبان را شکست داد، بسیاری بر این باور بودند که بخت و اقبال، این تیم گمنام را بر پرتغال پر ستاره برتری داده است. پرتغالی که بسیاری، آنرا تکنیکیترین تیم قارهی سبز میدانند.
اما در ادامه که موفقیتهای مدعی نوظهور، تیمهای اروپایی را یکی پس از دیگری از پیش روی برداشت و در بازی پایانی، امید یاران «لوئیز فیلیپه اسکولاری» را برای گرفتن انتقام بازی افتتاحیه، نقش بر آب کرد، بر همگان ثابت شد که همزمانی آغاز "اتوکراسی" رهاگل با شصتوسومین زادروز او، خوشیمنی را برای فوتبال یونان به ارمغان آورده است. (کراسی در زبان یونانی به معنای حکومت است، همچون دموکراسی.)
رهاگل با تیم یونان، درست در پنجاهمین سالروز "شگفتی برن" ، "شگفتی لیسبون" را رقم زد. تیم ملی فوتبال آلمان غربی در ۴ جولای ۱۹۵۴، تیم پرمهرهی رومانی را در شهر برن سوئیس و در حضور ۶۵ هزار تماشاچی، ۳ بر ۲ شکست داد و به قهرمانی جهان رسید. روزی که روحیهای دوباره به آلمان بعد از جنگ بخشید و در تاریخ ورزشی این کشور به نام "روز شگفتی برن" به ثبت رسید.
قهرمانی اروپا، هم جواز حضور تیم یونان در جام کنفدراسیونهای ۲۰۰۵ آلمان بود و هم سبب شد که میزان درآمد سالانه رهاگل از یک میلیون یورو به یک میلیون و ۲۰۰ هزار یورو افزایش یابد.
مربی نخستین بارها
اتو رهاگل، سرمربی آلمانی یونان و شهروند افتخاری آتن
اتو رهاگل متولد ۹ اوت ۱۹۳۸ در شهر "اسن" آلمان است. وی فوتبال باشگاهی خود را در همان سالی آغاز کرد که جام ملتهای اروپا زاده شد: ۱۹۶۰ در تیم سفید-قرمز اِسِن (Rotweiß Essen) . سپس در بوندسلیگای نوزاده در هرتا برلین توپ زد و بعد به کایزرسلاوترن رفت و در همان تیم، دوران بازی خود را به پایان برد. اتو رهاگل در مجموع ۲۰۱ بازی انجام داد و ۲۲ گل به ثمر رساند.
وی مربیگری را در سال ۱۹۷۴ در تیم "کیکرز اوفنباخ" آلمان آغاز کرد و در طول سالهای سکانداری، هدایت تیمهایی همچون وردربرمن، بوروسیا دورتموند، کایزرسلاوترن و بایرن مونیخ را بر عهده داشت.
شهرت مربیگری رهاگل، تنها به قهرمانی اروپا با تیم گمنام یونان محدود نمیشود. در دیدار پایانی فصل ۱۹۷۸/ ۱۹۷۷ تیم بوروسیا مونشنگلادباخ، در ۲۹ آوریل ۱۹۷۸ شاگردان رهاگل در بوروسیا دورتموند را با نتیجهی ۱۲ بر صفر در هم کوبید؛ نتیجهای که در تاریخ بوندسلیگا نه سابقه داشت و نه تکرار شد. رهاگل پس از این دیدار به "اتو گلهاگل" معروف شد.
اوهمچنین تیم کایزرسلاوترن را در فصل ۱۹۹۸/ ۱۹۹۷ به سکوی قهرمانی بوندسلیگا رساند. کایزرسلاوترنی که در سال ۱۹۹۶ به دستهی دوم سقوط کرده بود. تا کنون در تاریخ بوندسلیگا سابقه نداشته که تیمی از دستهی دوم بیاید و قهرمان دستهی برتر شود.
اتو رهاگل و شادی کسب عنوان قهرمانی اروپا در سال
۲۰۰۴
رهاگل مربی بیشترین بردها (۳۸۷) ، بیشترین تساویها (۲۰۵) ، بیشترین باختها (۲۲۸) ، بیشترین گلهای زده (۱۴۷۳) و بیشترین
گلهای خورده (۱۱۴۲) در تاریخ بوندسلیگاست. بزرگانی همچون ماریو باسلر و رودی فولر هم، زمانی شاگردان وی بودهاند.
این مربی ۷۰ سالهی آلمانی، همچنین رکورددار نشستن برروی نیمکت مربیگری در بوندسلیگاست: ۸۲۰ بار و اگر تعداد بازیهای او را هم به این رقم بیافزاییم، رههاگل تنها کسی است که بیش از هزار بار در بازیهای بوندسلیگا نقش فعال داشته است.
او اکنون قرارداد خود با تیم ملی فوتبال یونان را تا جامجهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی تمدید کرده است.
تیم یونان در عمر بیش از هشتاد سالهی خود هیچ افتخاری جز یک بار قهرمانی اروپا و یک بار حضور در مرحلهی یکشانزدهم نهایی جامجهانی ۱۹۹۴ آمریکا ندارد. این تیم اکنون قصد دارد با پنجاهودومین مربی تاریخ خود، پا به سیزدهمین جام اروپا بگذارد.
تکرار شگفتی ۲۰۰۴ لیسبون در وین ۲۰۰۸، بدون شک برجستهترین دستاورد ۳۴ سال مربیگری اتو رهاگل آلمانی خواهد بود.
دم مسیحایی رهاگل
نهم اوت ۲۰۰۱ که رههاگل تیم یونان را در شصتوسومین سالروز تولد خود تحویل گرفت، این تیم در جایگاه ۶۶ لیست فیفا قرار داشت. یونان اما اکنون در مقام دهم این لیست ایستاده است. رهاگل میگوید: «ما میخواهیم بازیهای خوبی از خود به نمایش بگذاریم؛ بازیهایی در خور یک مدافع قهرمانی» .
گکاس، یکی از ستونهای یونان در خط حملهرهاگل ثابت کرده که علیرغم انتقادها، اساساً مربی نوگرایی است و هیچ دلبستگیای به تاکتیکهای نخنما ندارد. ۲۴ آوریل ۲۰۰۴ و در چارچوب بازیهای انتخابی جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸، تیم ملی یونان با نتیجهی ۴ بر یک مغلوب ترکیه شد. شکستی که برای یونان یک "آبروریزی ملی" بهشمار میآمد. در این هنگام بود که رهاگل با جوانگرایی، هفت بازی از هشت بازی باقیمانده را با پیروزی پشت سر گذاشت (یک مساوی) و جواز حضور در مرحلهی نهایی جام اروپا را با شکست یک بر صفر ترکیه بهدست آورد.
هراکلس تیم یونان تا آنجایی در جوانگرایی پیش رفت که در آخرین دیدار مقدماتی جام اروپای سیزدهم در مقابل پرتغال، ۹ بازیکن از ترکیب ۱۱ نفری حاضر در میدان، کسانی بودند که شگفتی لیسبون را تجربه نکرده بودند؛ بازیکنانی که تئوفانی گکاس هم در میانشان بود: عضو باشگاه لورکوزن آلمان که رههاگل را به پدر بازیکنان تیم ملی یونان تشبیه میکند.
رهاگل شهروند افتخاری آتن است و چهرهی سال ۲۰۰۴ یونان. مربیای که بیشتر اوقات خود را در آلمان سپری میکند و به ندرت میتواند به یونانی صحبت کند، مربیای که در یونان به "هراکلس" ، برگرفته از نام "هرکول" نیمهخدای یونان باستان مشهور است.
رهاگل با بازیکنان خود به دفاع از مقام قهرمانی اروپا خواهد رفت. با بازیکنانی همچون "ترایانوس دلاس" . مدافع ۱۹۶ سانتیمتری باشگاه AEK یونان که درگیریهای تکبهتک و قدرت سرزنی او زبانزد است. او قلب تپندهی خط دفاعی قهرمان اروپاست. بازیکنی که در نیمهنهایی جام ملتهای اروپای ۲۰۰۴، با گل دقیقهی ۱۰۵خود در وقتهای تلفشده در مقابل جمهوری چک، با اولین و آخرین گل نقرهای جام ملتهای اروپا، تیمش را به فینال رساند.
دلاس در سال ۲۰۰۵ از تیم آ.اس رم به ترکیب تیم AEK بازگشت. با وجود این که در ماههای گذشته همواره درگیر مصدومیت بوده اما همچنان از اعتماد رههاگل برخوردار است. وی پس از تئودوروس زاگوراکیس بهطور کاپیتان تیم ملی یونان خواهد بود.
نژادپرستی و فوتبال
حرکات و شعارهای نژادپرستانه به رفتاری عادی در بسیاری از مسابقات فوتبال بدل شده است
فوتبال همچون زندگی رنگانگ است: قرمزته، آبیته. بازیکنان فوتبال هم از هر رنگ و نژادی هستند. اما بازیکنان رنگینپوست هر از چند گاهی قربانی نژادپرستی میشوند. اقلیتهای نژادی از دستاندرکاران ورزش بیشتر انتظار دارند.
پیش از آغاز رقابتهای فوتبال جام ملتهای اروپا در روز هفتم ژوئن، شورای اروپا قطعنامهای علیه نژادپرستی صادر کرد. به هنگام صدور این قطعنامه، "لیلیان تورام" ، ملیپوش سیاهپوست فرانسوی که دارای عنوان قهرمانی جهان نیز هست، حضور داشت. در این قطعنامه، نژادپرستی، خارجیستیزی و یهودیستیزی محکوم شده است.
در اکثر کشورهای اروپائی به هنگام بازی فوتبال، اغلب ناسزاهای نژادپرستانه از سوی تماشاگران شنیده میشود. کارشناسان میگویند، در مقابل تمایلات نژادپرستانه این فقط آموزش است که میتواند کمک کند.
با این حال لیلیان تورام معقتد است که در درون زمین نیز میتوان اقداماتی انجام داد. وی میگوید: «وقتی برای مثال برای توهین به بازیکنان سیاه پوست، صدای میمون در استادیوم شنیده میشود، آنگاه باید داورتصمیم بگیرد. به هنگام بازی این داور است که در زمین قانون و جامعه را نمایندگی میکند. در درون جامعه قوانینی در مقابل نژادپرستی وجود دارد. در درون زمین بازی باید داور وارد عمل شود».
تفاوتها در درون و بیرون استادیوم
نفی نژادپرستی، یکی از مفاهیم مورد تأکید در سلامت رقابتهای ورزشی
اما این درست همان موضوعی است که در روز شانزدهم فوریه اتفاق نیفتاد. "عبداسلام آوودو" ، کاپیتان مراکشی تیم متس، از سوی تماشاگری، "سیاه کثیف و میمون" نامیده شد. او از زمین خارج و تماشاگر فحاش را به پلیس معرفی میکند. این فرد هفته گذشته به سه ماه حبس تادیبی، سه سال ممنوعیت ورود به استادیوم و ۲ هزار و ۷۰۰ یورو جریمه محکوم شد. اما داور در آن لحظه بهجای کمک به این بازیکن، به کاپیتان تیم متس، بهخاطر خروج از زمین، کارت زرد نشان داد.
توارم که در حال حاضر برای بارسلونا توپ میزند، میگوید: در هنگام بازیهای جام قهرمانی اروپا، این موضوع خیلی اهمیت دارد که داور در درون میدان به وظیفه خود واقف باشد. تورام که خود متولد "گوادالوپ" واقع در کارائیب است و در قلمرو سیاسی فرانسه قرار دارد، در حال حاضر عضو شورای عالی انتگراسیون (جذب جامعه میزبان) در فرانسه است. او همچنین موسس یک بنیاد مبارزه با نژادپرستی است.
تورام همچنین می گوید که سیاه پوستان نباید اصلا نقش قربانی به خود بگیرند و میافزاید: «برای جامعه و برای خود انسان ایفای نقش قربانی زیانبار است. اگر شما قربانی باشید، پس در آن سو هم باید یک عامل وجود داشته باشد. باید با آنهایی که احتمال روبهرو شدن با نژادپرستی را دارند کار کرد تا در صورت مواجه شدن با آن درد کمتری را متحمل شوند. اما وقتی کسی در مقابل نژادپرستان هوشیارانه از خود واکنش نشان دهد و قربانی نشود، آنها هم دیگر احساس قدرت نخواهند کرد».
بازیکنان رنگینپوست انتظار بیشتری از مسئولان
دارنددر آخرین جام جهانی برای تیم ملی فرانسه هفت سیاهپوست وارد میدان شدند. این موضوع به بحثهای زیادی دامن زد که متاسفانه تنها در میان راستهای افراطی نبود. این در حالی است که حضور سیاهپوستان در تیم ملی فرانسه به سال ۱۹۳۱ میلادی بر میگردد. جالب اینکه در انگلیس که مهد فوتبال است، تازه در سال ۱۹۷۹ بود که اولین سیاهپوست برای تیم ملی این کشور پا به میدان گذارد.
تورام میگوید:« فراموش نکنید، همه ما انسان هستیم. ما باید درباره چگونگی همزیستی و تقسیم عادلانه بیاندیشم. من بر این باور هستم که در فوتبال به نسبت سایر عرصههای جامعه نژادپرستان کمتری داریم و این بدتر از همه است».
مارتینا تسیمرمان
حرکات و شعارهای نژادپرستانه به رفتاری عادی در بسیاری از مسابقات فوتبال بدل شده است
فوتبال همچون زندگی رنگانگ است: قرمزته، آبیته. بازیکنان فوتبال هم از هر رنگ و نژادی هستند. اما بازیکنان رنگینپوست هر از چند گاهی قربانی نژادپرستی میشوند. اقلیتهای نژادی از دستاندرکاران ورزش بیشتر انتظار دارند.
پیش از آغاز رقابتهای فوتبال جام ملتهای اروپا در روز هفتم ژوئن، شورای اروپا قطعنامهای علیه نژادپرستی صادر کرد. به هنگام صدور این قطعنامه، "لیلیان تورام" ، ملیپوش سیاهپوست فرانسوی که دارای عنوان قهرمانی جهان نیز هست، حضور داشت. در این قطعنامه، نژادپرستی، خارجیستیزی و یهودیستیزی محکوم شده است.
در اکثر کشورهای اروپائی به هنگام بازی فوتبال، اغلب ناسزاهای نژادپرستانه از سوی تماشاگران شنیده میشود. کارشناسان میگویند، در مقابل تمایلات نژادپرستانه این فقط آموزش است که میتواند کمک کند.
با این حال لیلیان تورام معقتد است که در درون زمین نیز میتوان اقداماتی انجام داد. وی میگوید: «وقتی برای مثال برای توهین به بازیکنان سیاه پوست، صدای میمون در استادیوم شنیده میشود، آنگاه باید داورتصمیم بگیرد. به هنگام بازی این داور است که در زمین قانون و جامعه را نمایندگی میکند. در درون جامعه قوانینی در مقابل نژادپرستی وجود دارد. در درون زمین بازی باید داور وارد عمل شود».
تفاوتها در درون و بیرون استادیوم
نفی نژادپرستی، یکی از مفاهیم مورد تأکید در سلامت رقابتهای ورزشی
اما این درست همان موضوعی است که در روز شانزدهم فوریه اتفاق نیفتاد. "عبداسلام آوودو" ، کاپیتان مراکشی تیم متس، از سوی تماشاگری، "سیاه کثیف و میمون" نامیده شد. او از زمین خارج و تماشاگر فحاش را به پلیس معرفی میکند. این فرد هفته گذشته به سه ماه حبس تادیبی، سه سال ممنوعیت ورود به استادیوم و ۲ هزار و ۷۰۰ یورو جریمه محکوم شد. اما داور در آن لحظه بهجای کمک به این بازیکن، به کاپیتان تیم متس، بهخاطر خروج از زمین، کارت زرد نشان داد.
توارم که در حال حاضر برای بارسلونا توپ میزند، میگوید: در هنگام بازیهای جام قهرمانی اروپا، این موضوع خیلی اهمیت دارد که داور در درون میدان به وظیفه خود واقف باشد. تورام که خود متولد "گوادالوپ" واقع در کارائیب است و در قلمرو سیاسی فرانسه قرار دارد، در حال حاضر عضو شورای عالی انتگراسیون (جذب جامعه میزبان) در فرانسه است. او همچنین موسس یک بنیاد مبارزه با نژادپرستی است.
تورام همچنین می گوید که سیاه پوستان نباید اصلا نقش قربانی به خود بگیرند و میافزاید: «برای جامعه و برای خود انسان ایفای نقش قربانی زیانبار است. اگر شما قربانی باشید، پس در آن سو هم باید یک عامل وجود داشته باشد. باید با آنهایی که احتمال روبهرو شدن با نژادپرستی را دارند کار کرد تا در صورت مواجه شدن با آن درد کمتری را متحمل شوند. اما وقتی کسی در مقابل نژادپرستان هوشیارانه از خود واکنش نشان دهد و قربانی نشود، آنها هم دیگر احساس قدرت نخواهند کرد».
بازیکنان رنگینپوست انتظار بیشتری از مسئولان
دارنددر آخرین جام جهانی برای تیم ملی فرانسه هفت سیاهپوست وارد میدان شدند. این موضوع به بحثهای زیادی دامن زد که متاسفانه تنها در میان راستهای افراطی نبود. این در حالی است که حضور سیاهپوستان در تیم ملی فرانسه به سال ۱۹۳۱ میلادی بر میگردد. جالب اینکه در انگلیس که مهد فوتبال است، تازه در سال ۱۹۷۹ بود که اولین سیاهپوست برای تیم ملی این کشور پا به میدان گذارد.
تورام میگوید:« فراموش نکنید، همه ما انسان هستیم. ما باید درباره چگونگی همزیستی و تقسیم عادلانه بیاندیشم. من بر این باور هستم که در فوتبال به نسبت سایر عرصههای جامعه نژادپرستان کمتری داریم و این بدتر از همه است».
مارتینا تسیمرمان
ایران باز هم مساوی کرد
ایران تا کنون هر سه بازی خود را با نتیجهی تساوی به پایان برده است
ملیپوشان فوتبال ایران در سومین دیدار خود در رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ هم با نتیجهی تساوی متوقف شد. تیم ایران روز دوشنبه دوم ژوئن در ورزشگاه آزادی در مقابل امارات نتیجهای بهتر از تساوی بدون گل بهدست نیاورد.
تیم ملی فوتبال ایران در دیدار خانگی خود و در برابر دیدگان سی هزار تماشاگر، بازی روز دوشنبه در برابر شاگردان متسو را با تساوی بدون گل به پایان برد. این تیم بدین ترتیب سومین تساوی خود را کسب کرد و سه امتیازی شد.
ملیپوشان ایران در دیدار نخست و دوم خود نیز با تیمهای سوریه و کویت به تساوی رسیده بودند. تیم ملی فوتبال امارات با دو تساوی (در برابر ایران و سوریه) و یک برد در برابر کویت و مجموع ۵ امتیاز در صدر گروه قرار دارد ایران تاکنون دوم است.
علی دایی: بازی برگشت را خوایم برد
ناهماهنگی بهویژه در خط میانی در طول بازی روز گذشته هم گریبانگیر شاگردان دایی بود. متسو، مربی تیم ملی فوتبال امارات، در پایان بازی با ابراز رضایت از نتیجهی بهدست آمده، اعلام کرده است که شاگردانش در دیدار برگشت در ابوظبی ایران را خواهند برد.
علی دایی مربی تیم ملی فوتبال ایران هم با تأکید بر اینکه بهترینها را به میدان فرستاده بوده، تیمش را شایستهی پیروزی خوانده است. او نیز ادعا کرده که ایران در بازی برگشت، تیم امارات را شکست خواهد داد.
ایران تا کنون هر سه بازی خود را با نتیجهی تساوی به پایان برده است
ملیپوشان فوتبال ایران در سومین دیدار خود در رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ هم با نتیجهی تساوی متوقف شد. تیم ایران روز دوشنبه دوم ژوئن در ورزشگاه آزادی در مقابل امارات نتیجهای بهتر از تساوی بدون گل بهدست نیاورد.
تیم ملی فوتبال ایران در دیدار خانگی خود و در برابر دیدگان سی هزار تماشاگر، بازی روز دوشنبه در برابر شاگردان متسو را با تساوی بدون گل به پایان برد. این تیم بدین ترتیب سومین تساوی خود را کسب کرد و سه امتیازی شد.
ملیپوشان ایران در دیدار نخست و دوم خود نیز با تیمهای سوریه و کویت به تساوی رسیده بودند. تیم ملی فوتبال امارات با دو تساوی (در برابر ایران و سوریه) و یک برد در برابر کویت و مجموع ۵ امتیاز در صدر گروه قرار دارد ایران تاکنون دوم است.
علی دایی: بازی برگشت را خوایم برد
ناهماهنگی بهویژه در خط میانی در طول بازی روز گذشته هم گریبانگیر شاگردان دایی بود. متسو، مربی تیم ملی فوتبال امارات، در پایان بازی با ابراز رضایت از نتیجهی بهدست آمده، اعلام کرده است که شاگردانش در دیدار برگشت در ابوظبی ایران را خواهند برد.
علی دایی مربی تیم ملی فوتبال ایران هم با تأکید بر اینکه بهترینها را به میدان فرستاده بوده، تیمش را شایستهی پیروزی خوانده است. او نیز ادعا کرده که ایران در بازی برگشت، تیم امارات را شکست خواهد داد.
سیزدهمین جام ملتهای اروپا: معرفی ورزشگاههای اتریش
مسابقات دور پایانی سیزدهمین جام فوتبال ملتهای اروپا، از هفتم تا بیستونهم ژوئن ۲۰۰۸ در دو کشور اتریش و سوئیس برگزار خواهند شد. در این مسابقات شانزده تیم ملی اروپایی، برای رسیدن به دیدار پایانی با هم رقابت میکنند.
پس از صعود دو تیم از هر گروه، این رقابتها به گونهای حذفی ادامه خواهد یافت. دیدار نهایی در تاریخ ۲۹ ژوئن، در وین پایتخت اتریش برگزار خواهد شد.
سپردن میزبانی مسابقات فوتبال بهطور همزمان به دو کشور، تدریجا به سنت تبدیل میشود. پس از جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۰ که مشترکا در هلند و بلژیک برگزار شد، میزبانی جام جهانی فوتبال سال ۲۰۰۲ نیز مشترکا به ژاپن و کرهی جنوبی سپرده شده بود. امسال نیز رقابتهای جام ملتهای اروپا در دو کشور اتریش و سوئیس برگزار میشود. در زیر نگاهی داریم به ورزشگاههای کشور اتریش و امکانات و موقعیت آنها.
ورزشگاههای اتریش
ورزشگاه ارنست هاپل
بزرگترین ورزشگاه این دوره از رقابتهای جام ملتهای اروپا، در وین پایتخت اتریش قرار دارد. این ورزشگاه گنجایش بیش از ۵۰ هزار تماشاگر را دارد و نام آن استادیوم "ارنست هاپل" است. آیا نام ارنست هاپل را به خاطر میآورید؟ ارنست هاپل یکی از نامآورترین بازیکنان تاریخ فوتبال اتریش است. وی در سال ۱۹۵۴ با تیم ملی این کشور به مقام سوم جهان رسید. ولی موفقیتهای اصلی هاپل در مقام سرمربی تیمهای مختلف باشگاهی و ملی اروپا بود. هاپل یک بار در سال ۱۹۷۰ با تیم هلندی "فاینورد روتردام" قهرمان جام باشگاههای اروپا و جهان شد و یک بار نیز با تیم آلمانی هامبورگ به نایب قهرمانی همین جام دست یافت. افزون بر آن، هاپل در مقام سرمربی تیم ملی فوتبال هلند، در سال ۱۹۷۸ نایب قهرمان فوتبال جهان شد.
ورزشگاه ارنست هاپل، تاریخی طولانی دارد. "آنیا ریشتر" عضو کمیته سازماندهی مسابقات در پایتخت اتریش میگوید: «این بانویی ۷۵ ساله است که از آن به عنوان بنای تاریخی محافظت میشود. این یک ورزشگاه تاریخی است».
ورزشگاه تیوولی
بیشتر مسابقات جام ملتهای اروپا در اتریش و از جمله بازیهای گروه B در این ورزشگاه برگزار خواهد شد. جدال حیثیتی میان اتریش و آلمان در تاریخ ۱۸ ژوئن نیز در همین ورزشگاه انجام خواهد گرفت. افزون بر آن، این ورزشگاه محل برگزاری دو دیدار یک چهارم نهایی، یک دیدار نیمه نهایی و سرانجام دیدار پایانی این دوره از رقابتها خواهد بود.
یکی از ویژگیهای این ورزشگاه آن است که در آن به خلاف بسیاری از ورزشگاههای اروپایی، جایگاه یا لژ مخصوص برای شخصیتهای مهم وجود ندارد و به گفتهی مسئولان، این ویژگی به فضای دوستانهی آن یاری میرساند. استادیوم ارنست هاپل در یکی از زیباترین مناطق وین در نزدیکی رود دانوب واقع شده است. این ورزشگاه برای این دوره از مسابقات مرمت و مدرنیزه شده و اتحادیهی فوتبال اروپا، با دادن پنج ستاره به آن، مسئولان آن را مفتخر ساخته است. اتریشیها از این بابت احساس غرور میکنند.
ورزشگاه والز زیتسنهایم
دومین ورزشگاه جام ملتهای اروپا در اتریش، استادیوم "تیوولی" در شهر اینسبروک است. این ورزشگاه در سال ۲۰۰۰ برای ۱۵ هزار تماشاگر ساخته شد. مقامات مربوطه، گنجایش این ورزشگاه را برای این دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا به ۳۰ هزار نفر افزایش دادهاند. ولی پس از مسابقات، قرار است این گنجایش دوباره کاهش داده شود. استادیوم تیوولی با داربستهای فلزی نقرهای رنگ خود، به یکی از نمادهای شهر اینسبروک ـ که تا کنون دوبار بازیهای المپیک زمستانی در آن برگزار شده ـ تبدیل شده است. این ورزشگاه در قلب کوههای منطقهی تیرول قرار دارد.
دیگر ورزشگاه اتریش، «استادیوم والزـ زیتسنهایم» در شهر سالزبورگ یعنی زادگاه ولفگانگ آمادیوس موتزارت آهنگساز بزرگ اتریش است. نام این ورزشگاه برگرفته از ناحیهای در همین شهر است. این ورزشگاه گنجایش ۱۹ هزار تماشاگر را داشت و مسئولان برای این مسابقات، گنجایش آن را به ۳۰ هزار نفر افزایش دادهاند.
ورزشگاه وورتر ز
هچهارمین ورزشگاه اتریشی میزبان جام ملتهای اروپا، استادیوم "وورتر زه" شهر "کلاگنفورت" است. این تنها ورزشگاهی است که برای رقابتهای امسال کاملا تازه ساخته شده و در سپتامبر گذشته مورد بهره برداری قرار گرفته است. این ورزشگاه از یک معماری بسیار مدرن برخوردار است و ناظران شکل آن را به یک بشقاب پرنده تشبیه میکنند. این ورزشگاه گنجایش ۳۲ هزار تماشاگر را دارد، ولی سکوهای آن پس از مسابقات به ۱۲ هزار و ۵۰۰ کاهش خواهد یافت. این ورزشگاه نیز در یک منطقهی زیبای کوهستانی در نزدیکی دریاچهی "وورتر" قرار دارد.
بهرام محیی
مسابقات دور پایانی سیزدهمین جام فوتبال ملتهای اروپا، از هفتم تا بیستونهم ژوئن ۲۰۰۸ در دو کشور اتریش و سوئیس برگزار خواهند شد. در این مسابقات شانزده تیم ملی اروپایی، برای رسیدن به دیدار پایانی با هم رقابت میکنند.
پس از صعود دو تیم از هر گروه، این رقابتها به گونهای حذفی ادامه خواهد یافت. دیدار نهایی در تاریخ ۲۹ ژوئن، در وین پایتخت اتریش برگزار خواهد شد.
سپردن میزبانی مسابقات فوتبال بهطور همزمان به دو کشور، تدریجا به سنت تبدیل میشود. پس از جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۰ که مشترکا در هلند و بلژیک برگزار شد، میزبانی جام جهانی فوتبال سال ۲۰۰۲ نیز مشترکا به ژاپن و کرهی جنوبی سپرده شده بود. امسال نیز رقابتهای جام ملتهای اروپا در دو کشور اتریش و سوئیس برگزار میشود. در زیر نگاهی داریم به ورزشگاههای کشور اتریش و امکانات و موقعیت آنها.
ورزشگاههای اتریش
ورزشگاه ارنست هاپل
بزرگترین ورزشگاه این دوره از رقابتهای جام ملتهای اروپا، در وین پایتخت اتریش قرار دارد. این ورزشگاه گنجایش بیش از ۵۰ هزار تماشاگر را دارد و نام آن استادیوم "ارنست هاپل" است. آیا نام ارنست هاپل را به خاطر میآورید؟ ارنست هاپل یکی از نامآورترین بازیکنان تاریخ فوتبال اتریش است. وی در سال ۱۹۵۴ با تیم ملی این کشور به مقام سوم جهان رسید. ولی موفقیتهای اصلی هاپل در مقام سرمربی تیمهای مختلف باشگاهی و ملی اروپا بود. هاپل یک بار در سال ۱۹۷۰ با تیم هلندی "فاینورد روتردام" قهرمان جام باشگاههای اروپا و جهان شد و یک بار نیز با تیم آلمانی هامبورگ به نایب قهرمانی همین جام دست یافت. افزون بر آن، هاپل در مقام سرمربی تیم ملی فوتبال هلند، در سال ۱۹۷۸ نایب قهرمان فوتبال جهان شد.
ورزشگاه ارنست هاپل، تاریخی طولانی دارد. "آنیا ریشتر" عضو کمیته سازماندهی مسابقات در پایتخت اتریش میگوید: «این بانویی ۷۵ ساله است که از آن به عنوان بنای تاریخی محافظت میشود. این یک ورزشگاه تاریخی است».
ورزشگاه تیوولی
بیشتر مسابقات جام ملتهای اروپا در اتریش و از جمله بازیهای گروه B در این ورزشگاه برگزار خواهد شد. جدال حیثیتی میان اتریش و آلمان در تاریخ ۱۸ ژوئن نیز در همین ورزشگاه انجام خواهد گرفت. افزون بر آن، این ورزشگاه محل برگزاری دو دیدار یک چهارم نهایی، یک دیدار نیمه نهایی و سرانجام دیدار پایانی این دوره از رقابتها خواهد بود.
یکی از ویژگیهای این ورزشگاه آن است که در آن به خلاف بسیاری از ورزشگاههای اروپایی، جایگاه یا لژ مخصوص برای شخصیتهای مهم وجود ندارد و به گفتهی مسئولان، این ویژگی به فضای دوستانهی آن یاری میرساند. استادیوم ارنست هاپل در یکی از زیباترین مناطق وین در نزدیکی رود دانوب واقع شده است. این ورزشگاه برای این دوره از مسابقات مرمت و مدرنیزه شده و اتحادیهی فوتبال اروپا، با دادن پنج ستاره به آن، مسئولان آن را مفتخر ساخته است. اتریشیها از این بابت احساس غرور میکنند.
ورزشگاه والز زیتسنهایم
دومین ورزشگاه جام ملتهای اروپا در اتریش، استادیوم "تیوولی" در شهر اینسبروک است. این ورزشگاه در سال ۲۰۰۰ برای ۱۵ هزار تماشاگر ساخته شد. مقامات مربوطه، گنجایش این ورزشگاه را برای این دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا به ۳۰ هزار نفر افزایش دادهاند. ولی پس از مسابقات، قرار است این گنجایش دوباره کاهش داده شود. استادیوم تیوولی با داربستهای فلزی نقرهای رنگ خود، به یکی از نمادهای شهر اینسبروک ـ که تا کنون دوبار بازیهای المپیک زمستانی در آن برگزار شده ـ تبدیل شده است. این ورزشگاه در قلب کوههای منطقهی تیرول قرار دارد.
دیگر ورزشگاه اتریش، «استادیوم والزـ زیتسنهایم» در شهر سالزبورگ یعنی زادگاه ولفگانگ آمادیوس موتزارت آهنگساز بزرگ اتریش است. نام این ورزشگاه برگرفته از ناحیهای در همین شهر است. این ورزشگاه گنجایش ۱۹ هزار تماشاگر را داشت و مسئولان برای این مسابقات، گنجایش آن را به ۳۰ هزار نفر افزایش دادهاند.
ورزشگاه وورتر ز
هچهارمین ورزشگاه اتریشی میزبان جام ملتهای اروپا، استادیوم "وورتر زه" شهر "کلاگنفورت" است. این تنها ورزشگاهی است که برای رقابتهای امسال کاملا تازه ساخته شده و در سپتامبر گذشته مورد بهره برداری قرار گرفته است. این ورزشگاه از یک معماری بسیار مدرن برخوردار است و ناظران شکل آن را به یک بشقاب پرنده تشبیه میکنند. این ورزشگاه گنجایش ۳۲ هزار تماشاگر را دارد، ولی سکوهای آن پس از مسابقات به ۱۲ هزار و ۵۰۰ کاهش خواهد یافت. این ورزشگاه نیز در یک منطقهی زیبای کوهستانی در نزدیکی دریاچهی "وورتر" قرار دارد.
بهرام محیی
سیزدهمین جام ملتهای اروپا: معرفی ورزشگاههای سوئیس
دیدار افتتاحیه جام ملتهای ۲۰۰۸ در ورزشگاه سنیاکوب پارک برگزار میشود
در کنار اتریش، سوییس نیز میزبان جام فوتبال ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۸ است. این برای کشور کوچک و زیبای سوییس که مانند اتریش در دامنهی رشته کوههای آلپ قرار دارد، رویداد ورزشی بزرگی است. </H4>
سوئیس یک بار در سال ۱۹۵۴ میزبان مسابقات جام جهانی فوتبال بود. در آن دوره از مسابقات، آلمان توانست با شکست مجارستان «معجزهی برن» را بیافریند و قهرمان جهان شود. در زیر نگاهی داریم به ورزشگاههای سوئیس که میعادگاه برگزاری این دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا خواهند بود.
ورزشگاههای سوئیس
نمایی دیگر از ورزشگاه سنیاکوب پارک
بزرگترین ورزشگاه سوئیس، «استادیوم سن یاکوب پارک» در شهر بازل (بال) این کشور واقع شده است. این ورزشگاه گنجایش بیش از ۴۲ هزار تماشاگر را دارد. سوئیس و جمهوری چک، نخستین بازی جام ملتهای اروپا را در تاریخ ۷ ژوئن در این ورزشگاه برگزار خواهند کرد و در مجموع ۶ بازی در آنجا برگزار خواهد شد. ورزشگاه شهر بازل، تنها برای برگزاری مسابقات فوتبال نیست، بلکه برای مراسم دیگری نیز چون کنسرتها و گردهماییها قابل استفاده است.
این ورزشگاه توسط «ژاک هرتسوگ» و «پیر دومویرو» دو تن از معماران پرآوازهی جهان ساخته و در سال ۲۰۰۴ بهرهبرداری از آن آغاز شده است. این دو معمار بعدها ورزشگاه جدید مونیخ و نیز ورزشگاه بزرگ پکن را برای مسابقات المپیک ساختهاند. ورزشگاه شهر بازل از زیرساختهای بسیار مدرن برخوردار است و سقف آن برای استفاده از انرژی خورشید مجهز است. در زیر این ورزشگاه یک مرکز خرید بزرگ وجود دارد. اتحادیهی فوتبال اروپا، چهار ستاره به این ورزشگاه داده است.
استادیوم وانکدورف در شهر برن
دیگر ورزشگاه سوئیس، «استادیوم وانکدورف» در برن پایتخت این کشور است. این ورزشگاه گنجایش ۳۲ هزار تماشاگر را دارد و میتواند افزون بر بازیهای فوتبال، برای کنسرتها و گردهماییهای بزرگ دیگر نیز مورد بهرهبرداری قرار گیرد. این سومین ورزشگاهی است که در محل فعلی این ورزشگاه ساخته شده است. این ورزشگاه نخست در سال ۱۹۲۵ از چوب ساخته شد. در سال ۱۹۵۴ بازسازی شد و برای مسابقات جام جهانی مورد استفاده قرار گرفت. سرانجام در سال ۲۰۰۱ تخریب و از نو به صورت ورزشگاهی مدرن بازسازی شد. ورزشگاه «وانکدورف» از سال ۲۰۰۵ مورد بهرهبرداری قرار دارد.
ورزشگاه شهر ژنو
سومین ورزشگاه سوئیس که میعادگاه فوتبال جام ملتهای اروپاست، «استادیوم ژنو» است. این ورزشگاه تازهساز گنجایش ۳۰ هزار تماشاگر را دارد و در نزدیکی مرز فرانسه واقع شده است. تیم باشگاه معروف «سروت ژنو» رکوردار قهرمانی باشگاههای سوئیس ـ که اینک به گونهای شگفتانگیز در دستهی دوم به سر میبرد ـ بازیهای خانگی خود را در این ورزشگاه برگزار میکند. ورزشگاه ژنو نیز دارای یک مرکز خرید بزرگ است. افزون بر آن، یک هتل بزرگ، چند رستوران، چند ساختمان اداری و نیز یک مرکز فرهنگی، در نزدیکی این ورزشگاه ساخته شدهاند و به آن فضایی کاملا شهری میبخشند. سه تیم گروه A متشکل از پرتغال، ترکیه و جمهوری چک، بازیهای مقدماتی خود را در این ورزشگاه برگزار خواهند کرد.
ورزشگاه لتسیگروند در زوریخ
چهارمین ورزشگاه سوئیس برای برگذاری مسابقات امسال جام ملتهای اروپا، «استادیوم لتسیگروند» در شهر زوریخ است. این ورزشگاه نیز گنجایش ۳۰ هزار تماشاگر را دارد و محل برگزاری دیدارهای خانگی باشگاههای پرآوازهی «گراسهوپر» و «اف.ث. زوریخ» سوئیس است. در مجموع، سه دیدار گروه Cدر این ورزشگاه برگزار خواهد شد که مهمترین آن، دیدار روز ۱۷ ژوئن میان ایتالیا و فرانسه، یعنی قهرمان و نایب قهرمان جهان است.
همهی بازیهای این گروه که «گروه مرگ» خوانده میشود و متشکل از ایتالیا، فرانسه، هلند و رومانی است، جزو دیدارهای حساس و دیدنی این دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا به شمار میرود. مرمت و نوسازی ورزشگاه زوریخ، حدود ۱۷ ماه به درازا کشید و سرانجام در سپتامبر سال ۲۰۰۶ بهره برداری از آن آغاز گردید. این ورزشگاه از یک معماری بسیار مدرن برخوردار است. «لتسیگروند» آوازهی خود را مدیون مسابقات نخبگان ورزش دومیدانی است که هر چهار سال یکبار در آنجا گردمیآیند. از سال ۱۹۲۸ تا کنون، ۲۴ رکورد دومیدانی در این شهر برپا شده است.
(برای دیدن تصاویر و جزئیات ورزشگاهها به گالری عکس زیر مراجعه کنید!)
بهرام محیی
دیدار افتتاحیه جام ملتهای ۲۰۰۸ در ورزشگاه سنیاکوب پارک برگزار میشود
در کنار اتریش، سوییس نیز میزبان جام فوتبال ملتهای اروپا در سال ۲۰۰۸ است. این برای کشور کوچک و زیبای سوییس که مانند اتریش در دامنهی رشته کوههای آلپ قرار دارد، رویداد ورزشی بزرگی است. </H4>
سوئیس یک بار در سال ۱۹۵۴ میزبان مسابقات جام جهانی فوتبال بود. در آن دوره از مسابقات، آلمان توانست با شکست مجارستان «معجزهی برن» را بیافریند و قهرمان جهان شود. در زیر نگاهی داریم به ورزشگاههای سوئیس که میعادگاه برگزاری این دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا خواهند بود.
ورزشگاههای سوئیس
نمایی دیگر از ورزشگاه سنیاکوب پارکبزرگترین ورزشگاه سوئیس، «استادیوم سن یاکوب پارک» در شهر بازل (بال) این کشور واقع شده است. این ورزشگاه گنجایش بیش از ۴۲ هزار تماشاگر را دارد. سوئیس و جمهوری چک، نخستین بازی جام ملتهای اروپا را در تاریخ ۷ ژوئن در این ورزشگاه برگزار خواهند کرد و در مجموع ۶ بازی در آنجا برگزار خواهد شد. ورزشگاه شهر بازل، تنها برای برگزاری مسابقات فوتبال نیست، بلکه برای مراسم دیگری نیز چون کنسرتها و گردهماییها قابل استفاده است.
این ورزشگاه توسط «ژاک هرتسوگ» و «پیر دومویرو» دو تن از معماران پرآوازهی جهان ساخته و در سال ۲۰۰۴ بهرهبرداری از آن آغاز شده است. این دو معمار بعدها ورزشگاه جدید مونیخ و نیز ورزشگاه بزرگ پکن را برای مسابقات المپیک ساختهاند. ورزشگاه شهر بازل از زیرساختهای بسیار مدرن برخوردار است و سقف آن برای استفاده از انرژی خورشید مجهز است. در زیر این ورزشگاه یک مرکز خرید بزرگ وجود دارد. اتحادیهی فوتبال اروپا، چهار ستاره به این ورزشگاه داده است.
استادیوم وانکدورف در شهر برن
دیگر ورزشگاه سوئیس، «استادیوم وانکدورف» در برن پایتخت این کشور است. این ورزشگاه گنجایش ۳۲ هزار تماشاگر را دارد و میتواند افزون بر بازیهای فوتبال، برای کنسرتها و گردهماییهای بزرگ دیگر نیز مورد بهرهبرداری قرار گیرد. این سومین ورزشگاهی است که در محل فعلی این ورزشگاه ساخته شده است. این ورزشگاه نخست در سال ۱۹۲۵ از چوب ساخته شد. در سال ۱۹۵۴ بازسازی شد و برای مسابقات جام جهانی مورد استفاده قرار گرفت. سرانجام در سال ۲۰۰۱ تخریب و از نو به صورت ورزشگاهی مدرن بازسازی شد. ورزشگاه «وانکدورف» از سال ۲۰۰۵ مورد بهرهبرداری قرار دارد.
ورزشگاه شهر ژنو
سومین ورزشگاه سوئیس که میعادگاه فوتبال جام ملتهای اروپاست، «استادیوم ژنو» است. این ورزشگاه تازهساز گنجایش ۳۰ هزار تماشاگر را دارد و در نزدیکی مرز فرانسه واقع شده است. تیم باشگاه معروف «سروت ژنو» رکوردار قهرمانی باشگاههای سوئیس ـ که اینک به گونهای شگفتانگیز در دستهی دوم به سر میبرد ـ بازیهای خانگی خود را در این ورزشگاه برگزار میکند. ورزشگاه ژنو نیز دارای یک مرکز خرید بزرگ است. افزون بر آن، یک هتل بزرگ، چند رستوران، چند ساختمان اداری و نیز یک مرکز فرهنگی، در نزدیکی این ورزشگاه ساخته شدهاند و به آن فضایی کاملا شهری میبخشند. سه تیم گروه A متشکل از پرتغال، ترکیه و جمهوری چک، بازیهای مقدماتی خود را در این ورزشگاه برگزار خواهند کرد.
ورزشگاه لتسیگروند در زوریخ
چهارمین ورزشگاه سوئیس برای برگذاری مسابقات امسال جام ملتهای اروپا، «استادیوم لتسیگروند» در شهر زوریخ است. این ورزشگاه نیز گنجایش ۳۰ هزار تماشاگر را دارد و محل برگزاری دیدارهای خانگی باشگاههای پرآوازهی «گراسهوپر» و «اف.ث. زوریخ» سوئیس است. در مجموع، سه دیدار گروه Cدر این ورزشگاه برگزار خواهد شد که مهمترین آن، دیدار روز ۱۷ ژوئن میان ایتالیا و فرانسه، یعنی قهرمان و نایب قهرمان جهان است.
همهی بازیهای این گروه که «گروه مرگ» خوانده میشود و متشکل از ایتالیا، فرانسه، هلند و رومانی است، جزو دیدارهای حساس و دیدنی این دوره از مسابقات جام ملتهای اروپا به شمار میرود. مرمت و نوسازی ورزشگاه زوریخ، حدود ۱۷ ماه به درازا کشید و سرانجام در سپتامبر سال ۲۰۰۶ بهره برداری از آن آغاز گردید. این ورزشگاه از یک معماری بسیار مدرن برخوردار است. «لتسیگروند» آوازهی خود را مدیون مسابقات نخبگان ورزش دومیدانی است که هر چهار سال یکبار در آنجا گردمیآیند. از سال ۱۹۲۸ تا کنون، ۲۴ رکورد دومیدانی در این شهر برپا شده است.
(برای دیدن تصاویر و جزئیات ورزشگاهها به گالری عکس زیر مراجعه کنید!)
بهرام محیی
جام ملتهای اروپا و غایبان بزرگ
صدای پای جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸ هر روز رساتر به گوش میرسد. هواداران فوتبال لحظهشماری میکنند تا هنرنمایی ستارگان مورد علاقه خود را در مستطیل سبز به تماشا بنشینند. جام امسال هم اما در غیاب برخی بزرگان برگزار خواهد شد.
وقتی امسال سه تیم انگلیسی به مرحله نیمهنهایی جام چمپینز لیگ راه یافتند، دیگر تقریبا مشخص شده بود که جام قهرمانان باشگاههای اروپایی، به انگلیس خواهد رفت. سؤال اساسی در لحظاتی که در دیدار فینال کار به شلیک ضربات پنالتی کشیده شد، این بود: چلسی و یا منچستر یونایتد، کدامیک بر جام چمپینز لیگ بوسه خواهد زد؟ اما شادی آن شب منیو و دوستدارانش تنها مرهمی بود بر تن مهد فوتبال جهان. انگلیس این روزها غایب بزرگ جام قهرمانی ملتهای اروپاست.
فابیو کاناوارو (چپ)
سخن از غیبت بزرگان است. روز سهشنبه (۳ ژوئن) همه نگاهها به «کازا آتسوری» یا محل سکونت تیم ملی ایتالیا در «اوبر والترس دورف» ، در اتریش سفلی دوخته شد که اردوی تدارکاتی ایتالیاییها در آن قرار دارد.
ساعت شش بعد از ظهر هنگامی که لاجوردیها در میدان مشغول تمرین بودند ناگهان فابیو کاناوارو بر اثر برخورد با جرجیو چیلینی نقش بر زمین شد. پس از پانزده دقیقه کاناوارو به بیمارستان منتقل شد و در پی آن معلوم گردید که جراحاتش به گونهای نیست که بتواند در رقابتهای جام سیزدهم حضور داشته باشد.
آتسوریها بدون «ایل کاپیتانو»ی خود که یکی از بهترین مدافعان جهان و یکی از ستونهای اصلی تیم است، رقابتهای مقدماتی در گروه مرگ را آغاز خواهند کرد. گروهی که شامل فرانسه، هلند، ایتالیا و رومانی است.
پاتریک ویرا (سفید)
ایتالیاییها پس از چهل سال آمده بودند تا بهعنوان قهرمان جهان، عنوان قهرمانی اروپا را نیز تصاحب کنند. روزنامه «کوریره دلو اسپورت» اما در شماره روز چهارشنبه، در تیتر خود با قهرمانی اروپا خداحافظی کرد و نوشت «آدیو».
از همین گروه، ریموند دومنش، سر مربی تیم ملی فرانسه، اعلام داشت که در روز نهم ژوئن، در دیدار با رومانی، پاتریک ویرا، کاپیتان تیم، حضور نخواهد داشت. اعلام این خبر به شایعات بیشتری در مورد عدم حضور او در کل رقابتهای جام اروپا دامن زد.
کلارنس زهدورف، بازیکن خط میانی آ.ث. میلان
یکی دیگر از بزرگانی که در این گروه عدم حضورش، همه و حتی مارکو فانباستن، مربی تیم ملی هلند را هم متعجب کرد، غیبت کلارنس زه دورف است. زه دورف ۳۲ ساله که برای آ.ث. میلان توپ میزند، قبلا توسط فانباستن به جمع ملیپوشان هلند در رقابتهای جام جهانی آلمان دعوت نشده بود.
حال وی در اواسط ماه گذشته انصراف خود را برای حضور در جام قهرمانی اروپا اعلام داشت. زه دورف در سه دور از رقابتهای جام قهرمانی اروپا رهبری خط میانی هلند را برعهده داشت.
اما در عکس گروهی تیم ملی اسپانیا که با روسیه، یونان و سوئد در یک گروه قرار دارد، جای یک چهره خالی است: رائول. این مهاجم کهنهکار و کاپیتان تیم رئال مادرید، در ۱۰۲ بازیای که برای کشورش انجام داده، ۴۴ گل به ثمر رسانده و بهترین گلزن تاریخ تیم ملی فوتبال اسپانیا محسوب میشود.
رائول، بازیکن تیم رئال مادرید و تیم ملی اسپانیار
ائول با روی کار آمدن برند شوستر به عنوان سرمربی رائال مادرید، تولدی تازه را تجربه کرد و با زدن ۱۸ گل، سهم بسزایی در موفقیت تیمش داشت. در روزهای اخیر حتی روزنامه ورزشی "مارکا" رائول را بهعنوان بهترین بازیکن این فصل از رقابتهای لیگ دسته اول اسپانیا انتخاب کرد. اما علیرغم همه این موفقیتها، آراگونس از دعوت این ستاره ۳۱ ساله به تیم ملی چشم پوشید و ترجیح داد که چهرههای جوان را به خدمت گیرد.
بدون تردید، برند اشنایدر برای آلمان، روزیتسکی برای جمهوری چک، ادواردو، مهاجم برزیلی الاصل کرواسی و شوکور و باشتورک برای ترکیه نیز از دیگر غایبان بزرگ این دور از رقابتهای جام قهرمانی فوتبال اروپا هستند.
محمود صالحی
صدای پای جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸ هر روز رساتر به گوش میرسد. هواداران فوتبال لحظهشماری میکنند تا هنرنمایی ستارگان مورد علاقه خود را در مستطیل سبز به تماشا بنشینند. جام امسال هم اما در غیاب برخی بزرگان برگزار خواهد شد.
وقتی امسال سه تیم انگلیسی به مرحله نیمهنهایی جام چمپینز لیگ راه یافتند، دیگر تقریبا مشخص شده بود که جام قهرمانان باشگاههای اروپایی، به انگلیس خواهد رفت. سؤال اساسی در لحظاتی که در دیدار فینال کار به شلیک ضربات پنالتی کشیده شد، این بود: چلسی و یا منچستر یونایتد، کدامیک بر جام چمپینز لیگ بوسه خواهد زد؟ اما شادی آن شب منیو و دوستدارانش تنها مرهمی بود بر تن مهد فوتبال جهان. انگلیس این روزها غایب بزرگ جام قهرمانی ملتهای اروپاست.
فابیو کاناوارو (چپ)
سخن از غیبت بزرگان است. روز سهشنبه (۳ ژوئن) همه نگاهها به «کازا آتسوری» یا محل سکونت تیم ملی ایتالیا در «اوبر والترس دورف» ، در اتریش سفلی دوخته شد که اردوی تدارکاتی ایتالیاییها در آن قرار دارد.
ساعت شش بعد از ظهر هنگامی که لاجوردیها در میدان مشغول تمرین بودند ناگهان فابیو کاناوارو بر اثر برخورد با جرجیو چیلینی نقش بر زمین شد. پس از پانزده دقیقه کاناوارو به بیمارستان منتقل شد و در پی آن معلوم گردید که جراحاتش به گونهای نیست که بتواند در رقابتهای جام سیزدهم حضور داشته باشد.
آتسوریها بدون «ایل کاپیتانو»ی خود که یکی از بهترین مدافعان جهان و یکی از ستونهای اصلی تیم است، رقابتهای مقدماتی در گروه مرگ را آغاز خواهند کرد. گروهی که شامل فرانسه، هلند، ایتالیا و رومانی است.
پاتریک ویرا (سفید)ایتالیاییها پس از چهل سال آمده بودند تا بهعنوان قهرمان جهان، عنوان قهرمانی اروپا را نیز تصاحب کنند. روزنامه «کوریره دلو اسپورت» اما در شماره روز چهارشنبه، در تیتر خود با قهرمانی اروپا خداحافظی کرد و نوشت «آدیو».
از همین گروه، ریموند دومنش، سر مربی تیم ملی فرانسه، اعلام داشت که در روز نهم ژوئن، در دیدار با رومانی، پاتریک ویرا، کاپیتان تیم، حضور نخواهد داشت. اعلام این خبر به شایعات بیشتری در مورد عدم حضور او در کل رقابتهای جام اروپا دامن زد.
کلارنس زهدورف، بازیکن خط میانی آ.ث. میلان
یکی دیگر از بزرگانی که در این گروه عدم حضورش، همه و حتی مارکو فانباستن، مربی تیم ملی هلند را هم متعجب کرد، غیبت کلارنس زه دورف است. زه دورف ۳۲ ساله که برای آ.ث. میلان توپ میزند، قبلا توسط فانباستن به جمع ملیپوشان هلند در رقابتهای جام جهانی آلمان دعوت نشده بود.
حال وی در اواسط ماه گذشته انصراف خود را برای حضور در جام قهرمانی اروپا اعلام داشت. زه دورف در سه دور از رقابتهای جام قهرمانی اروپا رهبری خط میانی هلند را برعهده داشت.
اما در عکس گروهی تیم ملی اسپانیا که با روسیه، یونان و سوئد در یک گروه قرار دارد، جای یک چهره خالی است: رائول. این مهاجم کهنهکار و کاپیتان تیم رئال مادرید، در ۱۰۲ بازیای که برای کشورش انجام داده، ۴۴ گل به ثمر رسانده و بهترین گلزن تاریخ تیم ملی فوتبال اسپانیا محسوب میشود.
رائول، بازیکن تیم رئال مادرید و تیم ملی اسپانیار
ائول با روی کار آمدن برند شوستر به عنوان سرمربی رائال مادرید، تولدی تازه را تجربه کرد و با زدن ۱۸ گل، سهم بسزایی در موفقیت تیمش داشت. در روزهای اخیر حتی روزنامه ورزشی "مارکا" رائول را بهعنوان بهترین بازیکن این فصل از رقابتهای لیگ دسته اول اسپانیا انتخاب کرد. اما علیرغم همه این موفقیتها، آراگونس از دعوت این ستاره ۳۱ ساله به تیم ملی چشم پوشید و ترجیح داد که چهرههای جوان را به خدمت گیرد.
بدون تردید، برند اشنایدر برای آلمان، روزیتسکی برای جمهوری چک، ادواردو، مهاجم برزیلی الاصل کرواسی و شوکور و باشتورک برای ترکیه نیز از دیگر غایبان بزرگ این دور از رقابتهای جام قهرمانی فوتبال اروپا هستند.
محمود صالحی
<H2 fixed_bound="true" minmax_bound="true">جام ملتهای اروپا • مصاحبه با حسن روشن </H2> Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: حسن روشن <H4 class=detailContentTeasertext fixed_bound="true" minmax_bound="true">حسن روشن، ملیپوش سابق تیم ملی فوتبال ایران، در مصاحبهای با صدای آلمان، نظر خود را در مورد سطح کیفی و تیمهای شرکتکننده در رقابتهای جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸ سوئیس و اتریش، بیان کرده است. </H4>
دویچهوله: آقای روشن، چیزی نمانده است تا آغاز مسابقات فوتبال جام ملتهای اروپا. شما چه انتظاراتی از این تورنومنت بزرگ اروپایی دارید؟
حسن روشن: ببینید، مسلما بهترین تورنومنتی که در دنیا برگزار میشود، همین جامی هست که در موردش میخواهیم صحبت بکنیم که حتا از جام جهانی هم مهمتر است، از نظر کیفیت بازی. چون در آن، دیگر تیمهای آسیایی و آفریقایی نیستند که کیفیت پایین بیاورند. بهخاطر این ایرانیها هم منتظرند مثل همه فوتبالدوستهای دنیا که این بازیها شروع بشود و بازیهای خوبی را از تیمها ببینند.
انتظارات ما این است که وقتی قلم و کاغذمان را جلومان میگذاریم، ضمن دیدن یک بازی خوب، بتوانیم حداقل یکی دو صفحه هم برای خودمان یادداشتهایی برداریم و استفاده کنیم از تاکتیکهایشان و نهایتا تکنیکهای فردی که بتوانیم آنها را در تیم خودمان در ایران پیاده بکنیم.
اما قابل پیشبینی به آن صورت نیست که ببینیم چه تیمی با چه روشی میخواهد بیاید. ولی در کل بهخاطر اینکه دنیا و عالم روی ۲، ۴، ۴ شناور کار میکند، فکر میکنم بتوانیم از این... چون در ایران هنوز این مسئلهی ۲، ۵، ۳ حاکم است، امیدوارم این بازیها بتواند به مربی ایرانی کمک بکند که تغییراتشان را بدهند به ۲، ۴، ۴ شناور که زیاد از تاکتیک دنیا عقب نمانند.
آقای روشن، شما در دوران فعالیتتان همیشه بهعنوان یک مهاجم در زمین ظاهر میشدید. روند فعلی فوتبال جهان و اروپا تمرکزش بیشتر روی امور دفاعی هست. اگر ما به این مسئله اشاره بکنیم که یونان چهارسال پیش با سیستم فشردهی دفاعی تخریبی، قهرمان اروپا شد و ایتالیا نیز دو سال پیش با سیستم مشابهی، عنوان قهرمانی جام جهانی را به خودش اختصاص داد، شما کلا این روند را چگونه میبینید، آیا این تاکتیک آیندهدار هست؟
- ببینید، مسئلهی یونان فرق میکند. یونان تیمی بود که هیچ کس روی آن حساب نمیکرد و در هر شرایطی هر کاری که میکرد، چه دفاع چه حمله، قبل از این که قهرمان بشود، به نظر نمیآمد، به نظر فوتبالدوستان واقعا نمیآمد که بخواهیم به آن بگوییم که چرا یونان دفاع کرده. بعد از این که قهرمان شد، مردم روی آن زوم کردند که حالا ببینیم که این چهجوری دفاع کرد که اول شد.
اما وضعیتی که الان هست، چون ۲، ۴، ۴ گذاشتن دلیلش این است که دفاع را قویتر کنند. یعنی در ­۲، ۴، ۴ چهار نفر که ثابت در یک خط بازی میکنند. دلیلش این است که میخواهند دفاع را محکم کنند و حداقل اول گل نخورند. بعد میآید نسبت به این که بعضی از تیمها میآیند ۲، ۳، ۱، ۴ بازی میکنند یا بعضیها بیشتر میخواهند دفاع را قویتر کنند، میآیند ۱، ۳، ۲، ۴ بازی میکنند.
البته این برمیگردد به این که یک مربی یک تیم چه ابزاری دارد که از چه روشی استفاده بکند که بتواند مثلا این ۲، ۳، ۱، ۴ را بهتر ادامه بدهد. چون سه نفر جلوشان میتواند تغذیه بکند و آن یکنفری که پشتشان هست و آن یکنفری که جلوشان هست. اما به هر حال، به ابزار کار و بازیکنانی که یک تیم دارد، میتواند آدم فکر کند که آن سیستمشان چه خواهد بود.
حالا به نظر شما آقای روشن، این سیستم شدید دفاعی، بیشتر آیندهدار خواهد بود یا بازگشت به خلاقیتهای انفرادی و بازی زیبا؟
- به نظر من و چون خودم هم یک فوروارد بودم، معمولا دوست دارم بازیها تهاجمی باشد و گل بیشتر رد و بدل بشود و بازی دیدنیتری را با گلهای بیشتر برای هر مسابقهای ببینم. اما الان به هر حال چون فوتبال یک راهی را دارد میرود که حتا میآیند مورینهو را در تیمهای موفقی که هست، وقت بازی را میبازد، میخواهند تهدید کنند به تعویض، این است که فکر میکنم مربیها بیشتر به این فکر هستند که اول گل نخورند، بعد گل بزنند. بهخاطر همین هست که این چهار نفر را ثابت کردهاند. شما اگر ملاحظه کرده باشید، این بازی قبل که منچستر با بارسلون داشت در اسپانیا، منچستر دفاع مطلقی را انجام داد، بهخصوص نیم ساعت آخر و موفق هم بود که آنجا حداقل یک امتیاز بگیرد. تا بیاید به اولترا فورد و آنجا بتواند تصمیمات بهتری بگیرد برای گل زدن. بهخاطر این الان فکر میکنم مربیها برخلاف مردم که دوست دارند بازی تهاجمی ببینند، بیشتر به فکر گل نخوردن هستند اول، بعد گل زدن. بهخاطر همین روش را تغییر دادهاند.
به نظر شما کدام چهار تیم میتوانند به مرحلهی نیمهنهایی جام ملتهای اروپا صعود کنند و نظر شخصیتان در رابطه با تیم ملی فوتبال آلمان چه هست؟
- خوشبختانه، چون ما ایرانیها برزیل و آلمان را دوست داریم، آلمان در یک گروه خیلی سادهای قرار گرفته است که شانس بالا آمدنش خیلی زیاد هست. و از آنطرف اگر بخواهیم حساب بکنیم، یک گروه مرگ به قول معروف هست با رومانی، فرانسه، هلند و ایتالیا که مثلا فرانسه و ایتالیا در این سه چهار سال، دو سه سال اخیر فکر میکنم سه بار بازی کردند و این چهارمین بازیشان هست که خیلی بههم نزدیک هستند و روی همدیگر مطالعه دارند. بهخاطر این من فکر میکنم هر دو تیم از تیم گروه مرگی که رومانی، فرانسه، هلند و ایتالیا هستند، هم به یکچهارم میآیند و هم احتمال زیاد دارد که به فینال هم بیایند. به هر حال من آلمان را یکی از این تیمها میدانم. بهخصوص پرتغال را که الان خیلی خوب دارد تدارک میبیند، تیم دوم میبینم. و دو تا تیم هم هست، گروه C که گروه مرگ اسمش را میگذارند، فکر میکنم به یکچهارم بیایند و بین این دو به هر حال تیم اول مشخص میشود.
به نظر شما فوق ستارگانی مانند کریستیانو رونالدوی پرتغالی و یا میشائیل بلاک آلمانی میتوانند مهرشان را به قالب این تورنومنت بکوبند، یا اینکه آیا ما شاهد تولد ستارگان جدیدی خواهیم بود؟
- اصولا این بازیها همیشه تولد بازیکنان جدیدی را معرفی کرده است. اما خب در فرانسه هانری فکر میکنم آخرین بازیهایش را بخواهد انجام بدهد و در این تورنومنت بازی خداحافظیاش را انجام بدهد و بیشترین حساسیت فکر میکنم روی همان تیم پرتغال است که با وضعیت روحیای که رونالدو دارد و کمتر از بیست روز است که دو تا جام را گرفتند و خیلی آماده هست و اسکولاری هم قطعا این زیادهخواهیهایش را دارد، فکر میکنم این تورنومنت هم بازیکنان جدیدی را معرفی میکند و همین این که به هر حال آخرین فرصت است که قدیمیها هم اظهار وجود بکنند.
شما چه تیمی را از همهی تیمها خشنتر میبینید، آقای روشن؟
- ببینید، روی کاغذ میتوانیم بگوییم همین پرتغال که رویاش امید هست، بازیهای خیلی قویای روی توپ میکند. به نظرم به آن صورت نتوانیم اسم خشن رویشان بگذاریم، چون این بازیها کنترل شدید داورها را دارد و این تیمها، حتا مثلا اگر بخواهیم فکر بکنیم که رومانی را هم جزو این تیمها حساب بکنیم، قبل از این که بازیها بشود، بهخاطر این که خودشان را حفظ بکنند، رعایت این قضیه را بکنند که ما شاهد خشونت و یا زخمیشدن بازیکنهای خوب دنیا نباشیم.
فرید اشرفیان
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: حسن روشن <H4 class=detailContentTeasertext fixed_bound="true" minmax_bound="true">حسن روشن، ملیپوش سابق تیم ملی فوتبال ایران، در مصاحبهای با صدای آلمان، نظر خود را در مورد سطح کیفی و تیمهای شرکتکننده در رقابتهای جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸ سوئیس و اتریش، بیان کرده است. </H4>دویچهوله: آقای روشن، چیزی نمانده است تا آغاز مسابقات فوتبال جام ملتهای اروپا. شما چه انتظاراتی از این تورنومنت بزرگ اروپایی دارید؟
حسن روشن: ببینید، مسلما بهترین تورنومنتی که در دنیا برگزار میشود، همین جامی هست که در موردش میخواهیم صحبت بکنیم که حتا از جام جهانی هم مهمتر است، از نظر کیفیت بازی. چون در آن، دیگر تیمهای آسیایی و آفریقایی نیستند که کیفیت پایین بیاورند. بهخاطر این ایرانیها هم منتظرند مثل همه فوتبالدوستهای دنیا که این بازیها شروع بشود و بازیهای خوبی را از تیمها ببینند.
انتظارات ما این است که وقتی قلم و کاغذمان را جلومان میگذاریم، ضمن دیدن یک بازی خوب، بتوانیم حداقل یکی دو صفحه هم برای خودمان یادداشتهایی برداریم و استفاده کنیم از تاکتیکهایشان و نهایتا تکنیکهای فردی که بتوانیم آنها را در تیم خودمان در ایران پیاده بکنیم.
اما قابل پیشبینی به آن صورت نیست که ببینیم چه تیمی با چه روشی میخواهد بیاید. ولی در کل بهخاطر اینکه دنیا و عالم روی ۲، ۴، ۴ شناور کار میکند، فکر میکنم بتوانیم از این... چون در ایران هنوز این مسئلهی ۲، ۵، ۳ حاکم است، امیدوارم این بازیها بتواند به مربی ایرانی کمک بکند که تغییراتشان را بدهند به ۲، ۴، ۴ شناور که زیاد از تاکتیک دنیا عقب نمانند.
آقای روشن، شما در دوران فعالیتتان همیشه بهعنوان یک مهاجم در زمین ظاهر میشدید. روند فعلی فوتبال جهان و اروپا تمرکزش بیشتر روی امور دفاعی هست. اگر ما به این مسئله اشاره بکنیم که یونان چهارسال پیش با سیستم فشردهی دفاعی تخریبی، قهرمان اروپا شد و ایتالیا نیز دو سال پیش با سیستم مشابهی، عنوان قهرمانی جام جهانی را به خودش اختصاص داد، شما کلا این روند را چگونه میبینید، آیا این تاکتیک آیندهدار هست؟
- ببینید، مسئلهی یونان فرق میکند. یونان تیمی بود که هیچ کس روی آن حساب نمیکرد و در هر شرایطی هر کاری که میکرد، چه دفاع چه حمله، قبل از این که قهرمان بشود، به نظر نمیآمد، به نظر فوتبالدوستان واقعا نمیآمد که بخواهیم به آن بگوییم که چرا یونان دفاع کرده. بعد از این که قهرمان شد، مردم روی آن زوم کردند که حالا ببینیم که این چهجوری دفاع کرد که اول شد.
اما وضعیتی که الان هست، چون ۲، ۴، ۴ گذاشتن دلیلش این است که دفاع را قویتر کنند. یعنی در ­۲، ۴، ۴ چهار نفر که ثابت در یک خط بازی میکنند. دلیلش این است که میخواهند دفاع را محکم کنند و حداقل اول گل نخورند. بعد میآید نسبت به این که بعضی از تیمها میآیند ۲، ۳، ۱، ۴ بازی میکنند یا بعضیها بیشتر میخواهند دفاع را قویتر کنند، میآیند ۱، ۳، ۲، ۴ بازی میکنند.
البته این برمیگردد به این که یک مربی یک تیم چه ابزاری دارد که از چه روشی استفاده بکند که بتواند مثلا این ۲، ۳، ۱، ۴ را بهتر ادامه بدهد. چون سه نفر جلوشان میتواند تغذیه بکند و آن یکنفری که پشتشان هست و آن یکنفری که جلوشان هست. اما به هر حال، به ابزار کار و بازیکنانی که یک تیم دارد، میتواند آدم فکر کند که آن سیستمشان چه خواهد بود.
حالا به نظر شما آقای روشن، این سیستم شدید دفاعی، بیشتر آیندهدار خواهد بود یا بازگشت به خلاقیتهای انفرادی و بازی زیبا؟
- به نظر من و چون خودم هم یک فوروارد بودم، معمولا دوست دارم بازیها تهاجمی باشد و گل بیشتر رد و بدل بشود و بازی دیدنیتری را با گلهای بیشتر برای هر مسابقهای ببینم. اما الان به هر حال چون فوتبال یک راهی را دارد میرود که حتا میآیند مورینهو را در تیمهای موفقی که هست، وقت بازی را میبازد، میخواهند تهدید کنند به تعویض، این است که فکر میکنم مربیها بیشتر به این فکر هستند که اول گل نخورند، بعد گل بزنند. بهخاطر همین هست که این چهار نفر را ثابت کردهاند. شما اگر ملاحظه کرده باشید، این بازی قبل که منچستر با بارسلون داشت در اسپانیا، منچستر دفاع مطلقی را انجام داد، بهخصوص نیم ساعت آخر و موفق هم بود که آنجا حداقل یک امتیاز بگیرد. تا بیاید به اولترا فورد و آنجا بتواند تصمیمات بهتری بگیرد برای گل زدن. بهخاطر این الان فکر میکنم مربیها برخلاف مردم که دوست دارند بازی تهاجمی ببینند، بیشتر به فکر گل نخوردن هستند اول، بعد گل زدن. بهخاطر همین روش را تغییر دادهاند.
به نظر شما کدام چهار تیم میتوانند به مرحلهی نیمهنهایی جام ملتهای اروپا صعود کنند و نظر شخصیتان در رابطه با تیم ملی فوتبال آلمان چه هست؟
- خوشبختانه، چون ما ایرانیها برزیل و آلمان را دوست داریم، آلمان در یک گروه خیلی سادهای قرار گرفته است که شانس بالا آمدنش خیلی زیاد هست. و از آنطرف اگر بخواهیم حساب بکنیم، یک گروه مرگ به قول معروف هست با رومانی، فرانسه، هلند و ایتالیا که مثلا فرانسه و ایتالیا در این سه چهار سال، دو سه سال اخیر فکر میکنم سه بار بازی کردند و این چهارمین بازیشان هست که خیلی بههم نزدیک هستند و روی همدیگر مطالعه دارند. بهخاطر این من فکر میکنم هر دو تیم از تیم گروه مرگی که رومانی، فرانسه، هلند و ایتالیا هستند، هم به یکچهارم میآیند و هم احتمال زیاد دارد که به فینال هم بیایند. به هر حال من آلمان را یکی از این تیمها میدانم. بهخصوص پرتغال را که الان خیلی خوب دارد تدارک میبیند، تیم دوم میبینم. و دو تا تیم هم هست، گروه C که گروه مرگ اسمش را میگذارند، فکر میکنم به یکچهارم بیایند و بین این دو به هر حال تیم اول مشخص میشود.
به نظر شما فوق ستارگانی مانند کریستیانو رونالدوی پرتغالی و یا میشائیل بلاک آلمانی میتوانند مهرشان را به قالب این تورنومنت بکوبند، یا اینکه آیا ما شاهد تولد ستارگان جدیدی خواهیم بود؟
- اصولا این بازیها همیشه تولد بازیکنان جدیدی را معرفی کرده است. اما خب در فرانسه هانری فکر میکنم آخرین بازیهایش را بخواهد انجام بدهد و در این تورنومنت بازی خداحافظیاش را انجام بدهد و بیشترین حساسیت فکر میکنم روی همان تیم پرتغال است که با وضعیت روحیای که رونالدو دارد و کمتر از بیست روز است که دو تا جام را گرفتند و خیلی آماده هست و اسکولاری هم قطعا این زیادهخواهیهایش را دارد، فکر میکنم این تورنومنت هم بازیکنان جدیدی را معرفی میکند و همین این که به هر حال آخرین فرصت است که قدیمیها هم اظهار وجود بکنند.
شما چه تیمی را از همهی تیمها خشنتر میبینید، آقای روشن؟
- ببینید، روی کاغذ میتوانیم بگوییم همین پرتغال که رویاش امید هست، بازیهای خیلی قویای روی توپ میکند. به نظرم به آن صورت نتوانیم اسم خشن رویشان بگذاریم، چون این بازیها کنترل شدید داورها را دارد و این تیمها، حتا مثلا اگر بخواهیم فکر بکنیم که رومانی را هم جزو این تیمها حساب بکنیم، قبل از این که بازیها بشود، بهخاطر این که خودشان را حفظ بکنند، رعایت این قضیه را بکنند که ما شاهد خشونت و یا زخمیشدن بازیکنهای خوب دنیا نباشیم.
فرید اشرفیان
جام ملتهای اروپا • مصاحبه با حسن روشن
حسن روشن
حسن روشن، ملیپوش سابق تیم ملی فوتبال ایران، در مصاحبهای با صدای آلمان، نظر خود را در مورد سطح کیفی و تیمهای شرکتکننده در رقابتهای جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸ سوئیس و اتریش، بیان کرده است.
دویچهوله: آقای روشن، چیزی نمانده است تا آغاز مسابقات فوتبال جام ملتهای اروپا. شما چه انتظاراتی از این تورنومنت بزرگ اروپایی دارید؟
حسن روشن: ببینید، مسلما بهترین تورنومنتی که در دنیا برگزار میشود، همین جامی هست که در موردش میخواهیم صحبت بکنیم که حتا از جام جهانی هم مهمتر است، از نظر کیفیت بازی. چون در آن، دیگر تیمهای آسیایی و آفریقایی نیستند که کیفیت پایین بیاورند. بهخاطر این ایرانیها هم منتظرند مثل همه فوتبالدوستهای دنیا که این بازیها شروع بشود و بازیهای خوبی را از تیمها ببینند.
انتظارات ما این است که وقتی قلم و کاغذمان را جلومان میگذاریم، ضمن دیدن یک بازی خوب، بتوانیم حداقل یکی دو صفحه هم برای خودمان یادداشتهایی برداریم و استفاده کنیم از تاکتیکهایشان و نهایتا تکنیکهای فردی که بتوانیم آنها را در تیم خودمان در ایران پیاده بکنیم.
اما قابل پیشبینی به آن صورت نیست که ببینیم چه تیمی با چه روشی میخواهد بیاید. ولی در کل بهخاطر اینکه دنیا و عالم روی ۲، ۴، ۴ شناور کار میکند، فکر میکنم بتوانیم از این... چون در ایران هنوز این مسئلهی ۲، ۵، ۳ حاکم است، امیدوارم این بازیها بتواند به مربی ایرانی کمک بکند که تغییراتشان را بدهند به ۲، ۴، ۴ شناور که زیاد از تاکتیک دنیا عقب نمانند.
آقای روشن، شما در دوران فعالیتتان همیشه بهعنوان یک مهاجم در زمین ظاهر میشدید. روند فعلی فوتبال جهان و اروپا تمرکزش بیشتر روی امور دفاعی هست. اگر ما به این مسئله اشاره بکنیم که یونان چهارسال پیش با سیستم فشردهی دفاعی تخریبی، قهرمان اروپا شد و ایتالیا نیز دو سال پیش با سیستم مشابهی، عنوان قهرمانی جام جهانی را به خودش اختصاص داد، شما کلا این روند را چگونه میبینید، آیا این تاکتیک آیندهدار هست؟
- ببینید، مسئلهی یونان فرق میکند. یونان تیمی بود که هیچ کس روی آن حساب نمیکرد و در هر شرایطی هر کاری که میکرد، چه دفاع چه حمله، قبل از این که قهرمان بشود، به نظر نمیآمد، به نظر فوتبالدوستان واقعا نمیآمد که بخواهیم به آن بگوییم که چرا یونان دفاع کرده. بعد از این که قهرمان شد، مردم روی آن زوم کردند که حالا ببینیم که این چهجوری دفاع کرد که اول شد.
اما وضعیتی که الان هست، چون ۲، ۴، ۴ گذاشتن دلیلش این است که دفاع را قویتر کنند. یعنی در ­۲، ۴، ۴ چهار نفر که ثابت در یک خط بازی میکنند. دلیلش این است که میخواهند دفاع را محکم کنند و حداقل اول گل نخورند. بعد میآید نسبت به این که بعضی از تیمها میآیند ۲، ۳، ۱، ۴ بازی میکنند یا بعضیها بیشتر میخواهند دفاع را قویتر کنند، میآیند ۱، ۳، ۲، ۴ بازی میکنند.
البته این برمیگردد به این که یک مربی یک تیم چه ابزاری دارد که از چه روشی استفاده بکند که بتواند مثلا این ۲، ۳، ۱، ۴ را بهتر ادامه بدهد. چون سه نفر جلوشان میتواند تغذیه بکند و آن یکنفری که پشتشان هست و آن یکنفری که جلوشان هست. اما به هر حال، به ابزار کار و بازیکنانی که یک تیم دارد، میتواند آدم فکر کند که آن سیستمشان چه خواهد بود.
حالا به نظر شما آقای روشن، این سیستم شدید دفاعی، بیشتر آیندهدار خواهد بود یا بازگشت به خلاقیتهای انفرادی و بازی زیبا؟
- به نظر من و چون خودم هم یک فوروارد بودم، معمولا دوست دارم بازیها تهاجمی باشد و گل بیشتر رد و بدل بشود و بازی دیدنیتری را با گلهای بیشتر برای هر مسابقهای ببینم. اما الان به هر حال چون فوتبال یک راهی را دارد میرود که حتا میآیند مورینهو را در تیمهای موفقی که هست، وقت بازی را میبازد، میخواهند تهدید کنند به تعویض، این است که فکر میکنم مربیها بیشتر به این فکر هستند که اول گل نخورند، بعد گل بزنند. بهخاطر همین هست که این چهار نفر را ثابت کردهاند. شما اگر ملاحظه کرده باشید، این بازی قبل که منچستر با بارسلون داشت در اسپانیا، منچستر دفاع مطلقی را انجام داد، بهخصوص نیم ساعت آخر و موفق هم بود که آنجا حداقل یک امتیاز بگیرد. تا بیاید به اولترا فورد و آنجا بتواند تصمیمات بهتری بگیرد برای گل زدن. بهخاطر این الان فکر میکنم مربیها برخلاف مردم که دوست دارند بازی تهاجمی ببینند، بیشتر به فکر گل نخوردن هستند اول، بعد گل زدن. بهخاطر همین روش را تغییر دادهاند.
به نظر شما کدام چهار تیم میتوانند به مرحلهی نیمهنهایی جام ملتهای اروپا صعود کنند و نظر شخصیتان در رابطه با تیم ملی فوتبال آلمان چه هست؟
- خوشبختانه، چون ما ایرانیها برزیل و آلمان را دوست داریم، آلمان در یک گروه خیلی سادهای قرار گرفته است که شانس بالا آمدنش خیلی زیاد هست. و از آنطرف اگر بخواهیم حساب بکنیم، یک گروه مرگ به قول معروف هست با رومانی، فرانسه، هلند و ایتالیا که مثلا فرانسه و ایتالیا در این سه چهار سال، دو سه سال اخیر فکر میکنم سه بار بازی کردند و این چهارمین بازیشان هست که خیلی بههم نزدیک هستند و روی همدیگر مطالعه دارند. بهخاطر این من فکر میکنم هر دو تیم از تیم گروه مرگی که رومانی، فرانسه، هلند و ایتالیا هستند، هم به یکچهارم میآیند و هم احتمال زیاد دارد که به فینال هم بیایند. به هر حال من آلمان را یکی از این تیمها میدانم. بهخصوص پرتغال را که الان خیلی خوب دارد تدارک میبیند، تیم دوم میبینم. و دو تا تیم هم هست، گروه C که گروه مرگ اسمش را میگذارند، فکر میکنم به یکچهارم بیایند و بین این دو به هر حال تیم اول مشخص میشود.
به نظر شما فوق ستارگانی مانند کریستیانو رونالدوی پرتغالی و یا میشائیل بلاک آلمانی میتوانند مهرشان را به قالب این تورنومنت بکوبند، یا اینکه آیا ما شاهد تولد ستارگان جدیدی خواهیم بود؟
- اصولا این بازیها همیشه تولد بازیکنان جدیدی را معرفی کرده است. اما خب در فرانسه هانری فکر میکنم آخرین بازیهایش را بخواهد انجام بدهد و در این تورنومنت بازی خداحافظیاش را انجام بدهد و بیشترین حساسیت فکر میکنم روی همان تیم پرتغال است که با وضعیت روحیای که رونالدو دارد و کمتر از بیست روز است که دو تا جام را گرفتند و خیلی آماده هست و اسکولاری هم قطعا این زیادهخواهیهایش را دارد، فکر میکنم این تورنومنت هم بازیکنان جدیدی را معرفی میکند و همین این که به هر حال آخرین فرصت است که قدیمیها هم اظهار وجود بکنند.
شما چه تیمی را از همهی تیمها خشنتر میبینید، آقای روشن؟
- ببینید، روی کاغذ میتوانیم بگوییم همین پرتغال که رویاش امید هست، بازیهای خیلی قویای روی توپ میکند. به نظرم به آن صورت نتوانیم اسم خشن رویشان بگذاریم، چون این بازیها کنترل شدید داورها را دارد و این تیمها، حتا مثلا اگر بخواهیم فکر بکنیم که رومانی را هم جزو این تیمها حساب بکنیم، قبل از این که بازیها بشود، بهخاطر این که خودشان را حفظ بکنند، رعایت این قضیه را بکنند که ما شاهد خشونت و یا زخمیشدن بازیکنهای خوب دنیا نباشیم.
فرید اشرفیان
حسن روشن
حسن روشن، ملیپوش سابق تیم ملی فوتبال ایران، در مصاحبهای با صدای آلمان، نظر خود را در مورد سطح کیفی و تیمهای شرکتکننده در رقابتهای جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸ سوئیس و اتریش، بیان کرده است.
دویچهوله: آقای روشن، چیزی نمانده است تا آغاز مسابقات فوتبال جام ملتهای اروپا. شما چه انتظاراتی از این تورنومنت بزرگ اروپایی دارید؟
حسن روشن: ببینید، مسلما بهترین تورنومنتی که در دنیا برگزار میشود، همین جامی هست که در موردش میخواهیم صحبت بکنیم که حتا از جام جهانی هم مهمتر است، از نظر کیفیت بازی. چون در آن، دیگر تیمهای آسیایی و آفریقایی نیستند که کیفیت پایین بیاورند. بهخاطر این ایرانیها هم منتظرند مثل همه فوتبالدوستهای دنیا که این بازیها شروع بشود و بازیهای خوبی را از تیمها ببینند.
انتظارات ما این است که وقتی قلم و کاغذمان را جلومان میگذاریم، ضمن دیدن یک بازی خوب، بتوانیم حداقل یکی دو صفحه هم برای خودمان یادداشتهایی برداریم و استفاده کنیم از تاکتیکهایشان و نهایتا تکنیکهای فردی که بتوانیم آنها را در تیم خودمان در ایران پیاده بکنیم.
اما قابل پیشبینی به آن صورت نیست که ببینیم چه تیمی با چه روشی میخواهد بیاید. ولی در کل بهخاطر اینکه دنیا و عالم روی ۲، ۴، ۴ شناور کار میکند، فکر میکنم بتوانیم از این... چون در ایران هنوز این مسئلهی ۲، ۵، ۳ حاکم است، امیدوارم این بازیها بتواند به مربی ایرانی کمک بکند که تغییراتشان را بدهند به ۲، ۴، ۴ شناور که زیاد از تاکتیک دنیا عقب نمانند.
آقای روشن، شما در دوران فعالیتتان همیشه بهعنوان یک مهاجم در زمین ظاهر میشدید. روند فعلی فوتبال جهان و اروپا تمرکزش بیشتر روی امور دفاعی هست. اگر ما به این مسئله اشاره بکنیم که یونان چهارسال پیش با سیستم فشردهی دفاعی تخریبی، قهرمان اروپا شد و ایتالیا نیز دو سال پیش با سیستم مشابهی، عنوان قهرمانی جام جهانی را به خودش اختصاص داد، شما کلا این روند را چگونه میبینید، آیا این تاکتیک آیندهدار هست؟
- ببینید، مسئلهی یونان فرق میکند. یونان تیمی بود که هیچ کس روی آن حساب نمیکرد و در هر شرایطی هر کاری که میکرد، چه دفاع چه حمله، قبل از این که قهرمان بشود، به نظر نمیآمد، به نظر فوتبالدوستان واقعا نمیآمد که بخواهیم به آن بگوییم که چرا یونان دفاع کرده. بعد از این که قهرمان شد، مردم روی آن زوم کردند که حالا ببینیم که این چهجوری دفاع کرد که اول شد.
اما وضعیتی که الان هست، چون ۲، ۴، ۴ گذاشتن دلیلش این است که دفاع را قویتر کنند. یعنی در ­۲، ۴، ۴ چهار نفر که ثابت در یک خط بازی میکنند. دلیلش این است که میخواهند دفاع را محکم کنند و حداقل اول گل نخورند. بعد میآید نسبت به این که بعضی از تیمها میآیند ۲، ۳، ۱، ۴ بازی میکنند یا بعضیها بیشتر میخواهند دفاع را قویتر کنند، میآیند ۱، ۳، ۲، ۴ بازی میکنند.
البته این برمیگردد به این که یک مربی یک تیم چه ابزاری دارد که از چه روشی استفاده بکند که بتواند مثلا این ۲، ۳، ۱، ۴ را بهتر ادامه بدهد. چون سه نفر جلوشان میتواند تغذیه بکند و آن یکنفری که پشتشان هست و آن یکنفری که جلوشان هست. اما به هر حال، به ابزار کار و بازیکنانی که یک تیم دارد، میتواند آدم فکر کند که آن سیستمشان چه خواهد بود.
حالا به نظر شما آقای روشن، این سیستم شدید دفاعی، بیشتر آیندهدار خواهد بود یا بازگشت به خلاقیتهای انفرادی و بازی زیبا؟
- به نظر من و چون خودم هم یک فوروارد بودم، معمولا دوست دارم بازیها تهاجمی باشد و گل بیشتر رد و بدل بشود و بازی دیدنیتری را با گلهای بیشتر برای هر مسابقهای ببینم. اما الان به هر حال چون فوتبال یک راهی را دارد میرود که حتا میآیند مورینهو را در تیمهای موفقی که هست، وقت بازی را میبازد، میخواهند تهدید کنند به تعویض، این است که فکر میکنم مربیها بیشتر به این فکر هستند که اول گل نخورند، بعد گل بزنند. بهخاطر همین هست که این چهار نفر را ثابت کردهاند. شما اگر ملاحظه کرده باشید، این بازی قبل که منچستر با بارسلون داشت در اسپانیا، منچستر دفاع مطلقی را انجام داد، بهخصوص نیم ساعت آخر و موفق هم بود که آنجا حداقل یک امتیاز بگیرد. تا بیاید به اولترا فورد و آنجا بتواند تصمیمات بهتری بگیرد برای گل زدن. بهخاطر این الان فکر میکنم مربیها برخلاف مردم که دوست دارند بازی تهاجمی ببینند، بیشتر به فکر گل نخوردن هستند اول، بعد گل زدن. بهخاطر همین روش را تغییر دادهاند.
به نظر شما کدام چهار تیم میتوانند به مرحلهی نیمهنهایی جام ملتهای اروپا صعود کنند و نظر شخصیتان در رابطه با تیم ملی فوتبال آلمان چه هست؟
- خوشبختانه، چون ما ایرانیها برزیل و آلمان را دوست داریم، آلمان در یک گروه خیلی سادهای قرار گرفته است که شانس بالا آمدنش خیلی زیاد هست. و از آنطرف اگر بخواهیم حساب بکنیم، یک گروه مرگ به قول معروف هست با رومانی، فرانسه، هلند و ایتالیا که مثلا فرانسه و ایتالیا در این سه چهار سال، دو سه سال اخیر فکر میکنم سه بار بازی کردند و این چهارمین بازیشان هست که خیلی بههم نزدیک هستند و روی همدیگر مطالعه دارند. بهخاطر این من فکر میکنم هر دو تیم از تیم گروه مرگی که رومانی، فرانسه، هلند و ایتالیا هستند، هم به یکچهارم میآیند و هم احتمال زیاد دارد که به فینال هم بیایند. به هر حال من آلمان را یکی از این تیمها میدانم. بهخصوص پرتغال را که الان خیلی خوب دارد تدارک میبیند، تیم دوم میبینم. و دو تا تیم هم هست، گروه C که گروه مرگ اسمش را میگذارند، فکر میکنم به یکچهارم بیایند و بین این دو به هر حال تیم اول مشخص میشود.
به نظر شما فوق ستارگانی مانند کریستیانو رونالدوی پرتغالی و یا میشائیل بلاک آلمانی میتوانند مهرشان را به قالب این تورنومنت بکوبند، یا اینکه آیا ما شاهد تولد ستارگان جدیدی خواهیم بود؟
- اصولا این بازیها همیشه تولد بازیکنان جدیدی را معرفی کرده است. اما خب در فرانسه هانری فکر میکنم آخرین بازیهایش را بخواهد انجام بدهد و در این تورنومنت بازی خداحافظیاش را انجام بدهد و بیشترین حساسیت فکر میکنم روی همان تیم پرتغال است که با وضعیت روحیای که رونالدو دارد و کمتر از بیست روز است که دو تا جام را گرفتند و خیلی آماده هست و اسکولاری هم قطعا این زیادهخواهیهایش را دارد، فکر میکنم این تورنومنت هم بازیکنان جدیدی را معرفی میکند و همین این که به هر حال آخرین فرصت است که قدیمیها هم اظهار وجود بکنند.
شما چه تیمی را از همهی تیمها خشنتر میبینید، آقای روشن؟
- ببینید، روی کاغذ میتوانیم بگوییم همین پرتغال که رویاش امید هست، بازیهای خیلی قویای روی توپ میکند. به نظرم به آن صورت نتوانیم اسم خشن رویشان بگذاریم، چون این بازیها کنترل شدید داورها را دارد و این تیمها، حتا مثلا اگر بخواهیم فکر بکنیم که رومانی را هم جزو این تیمها حساب بکنیم، قبل از این که بازیها بشود، بهخاطر این که خودشان را حفظ بکنند، رعایت این قضیه را بکنند که ما شاهد خشونت و یا زخمیشدن بازیکنهای خوب دنیا نباشیم.
فرید اشرفیان
جام ملتهای اروپا • مصاحبه با رسول کربکندی
رسول کربکندی
رسول کربکندی، مربی و پیشکسوت فوتبال ایران، با صدای آلمان به مصاحبه نشسته و نظر خود را در مورد سطح مسابقات جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸ و تیمهای حاضر در آن با ما در میان گذاشته است.
دویچهوله: آقای کربکندی، در آستانهی دیدارهای جام ملتهای اروپا هستیم. تا چه مقدار جامعهی فوتبال ایران از داخل ایران در هیجان شروع این مسابقات قرار گرفته و با چه اشتیاقی این تورنمنت در ایران دنبال میشود؟ کربکندی: باید بگویم آن چیزی که من در کشور خودمان میبینم، آن اثرگذاری که جام جهانی در کشور ما دارد، جام ملتها ندارد. به این دلیل که در جام جهانی، کشور خود ما هم دراین چند دورهی گذشته توانسته است جزو تیمهای شرکتکننده باشد و شاید به همین دلیل تفکرات و بحث بیشتری روی جام جهانی هست. ولی جام ملتها با توجه به اهمیتی که دارد و با توجه به این که تیمهای صاحب فوتبال دنیا در این مسابقات شرکت دارند و تیمهایی که دورهی مقدماتی را میگذرانند تا به این مسابقات برسند، فکر میکنم این مسابقات خودش میتواند برای مربیان، بازیکنان و جامعهی فوتبال مسابقات بسیار سطح بالایی باشد و با بردداشتهایی که از این مسابقات و از نوع بازی، سیستمهای و تاکتیکهای جدیدی که در مسابقات انجام میشود، میتواند کمک زیادی به خصوص به مربیان فوتبال بکند و با توجه به این که در جام جهانی هم خب ایتالیا توانسته است قهرمان جهان بشود، شاید حالا هم نقش فرانسه و هم ایتالیا در این مسابقات و هم آلمان که در این مسابقات توانسته است سوم بشود، اینها به هر حال توقعات بیشتری ازشان هست، با توجه به بازیهای جام جهانی. و انتظار مهمتری را که من بهعنوان یک مربی از این مسابقات دارم، این است که بنشینیم و چیزهای جدیدی را ببینیم، کارها و تاکتیک و شروع مجدد جدید را و همه چیزهایی که میتواند به فوتبال کمک بکند را امیدوار هستیم که در بازیهای جام ملتهای این دوره ببینیم.
از لحاظ رشد فوتبال شما چه انتظاراتی را از مسابقات جام ملتهای اروپا دارید؟
- ببینید، چیزی که فوتبال دنیا امروز انتظار دارد، سرعت بیشتر است. اگر سرعت بیشتری بتواند بازیکن پیدا بکند، مسلما بازیهای خیلی زیباتری را میبینیم. تیمها منتها تلاششان این است که به سرعت از دام حریف، از یارگیری و پرس حریف بتوانند خودشان را دربیاورند. مسلما یکی از تاکتیکهایی که قطعا تیمهای اروپایی روی آن کار میکنند برای این مسابقات، این است که بتوانند روی ضد پرس کار بکنند و سریعتر خودشان را به دروازهی حریف برسانند. یک مقدار بازیهای مستقیم دارد بیشتر میشود، به دلیل این که آن فشردگی که در میدان تیمها ایجاد میکنند و حریفشان را پرس میکنند و اجازهی ارتباط بین بازیکنها را از حریف میگیرند. چون فوتبال به مراتب خشنتر و درگیرانهتر از گذشته شده است و کاری که الان همهی تیمها انجام میدهند، این است که حریفشان را پرس بکنند، بازیکنهای شناختهشده را یارگیری منتومن بکنند و کنترل شدید بکنند تا بتوانند دروازهشان را از تخصص و هنر آنها محفوظ نگهدارند. ولی به هر حال آن چیزی که خیلی مهم است این است که تیمهایی میتوانند موفق باشند که ضد پرس خوب انجام بدهند و بتوانند خودشان را از پرس حریف نجات بدهند و به سرعت به دروازهی حریف برسانند. و مثل گذشته مسلما شروعهای مجدد خودش میتواند نقش بسزایی در پیروزی یا عدم پیروزی تیمها داشته باشد. تیمهایی که بتوانند شروعهای مجدد و ضربههایی که به تازگی خیلی خوب از حریفها میتوانند بگیرند، و حریف هیچ کاری روی شروعهای مجدد... چون برنامهی آنها را نمیداند و با فاصلهی ۹ متر و ۱۵ سانتی که باید بماند و شاهد هنرنمایی تیمهای حریف باشد، مسلما شروعهای مجدد هم در این بازیها میتواند نقش بسزایی در موفقیت تیمها داشته باشد. به هر حال منتظریم ببینیم که چه تغییراتی نسبت به گذشته در اروپا انجام شده است که بتوانیم چیزهای خوبی از این مسابقات یاد بگیریم.
با سیستم تاکتیک دفاعی، تخریبی و فشرده، چهارسال پیش یونان قهرمان اروپا شد و دوسال پیش نیز ایتالیا قهرمان جهان. به نظر شما این شیوه هنوز آیندهدار است و این بار نیز مجددا باعث موفقیت تیمها خواهد شد، یا این که شما انتظار بازگشت بیشتر خلاقیتهای انفرادی را دارید؟
- خلاقیت که خب یک اصل مهم است در فوتبال. در هر تیمی با یک یا دو بازیکن خلاقش فوقالعاده میتوانند کمک کنند برای رهایی از آن فشارها و دفاعهای منتومن که هست. مسلما بازیکنهای خلاق هم برای گرفتن خطا از حریف و هم برای گلزنی، آن بازیکنهای خلاق فوقالعاده تاثیرگذار هستند و... درست است که فوتبال دفاعی زیبایی را که تماشاگر نیاز دارد ازش میگیرد و نمیگذارد فوتبال زیبا باشد، ولی به هر حال چون، همانطور که الان خودتان گفتید، تیمهایی که خوب دفاع کردهاند، توانستهاند مقام قهرمانی به دست بیاورند. پس امروز گل نخوردن اصل موفقیت است در فوتبال. فاصلهی مساوی تا بردن، فاصلهی خیلی نزدیکتری است تا شکست. یعنی تیمی که گل خورده و میرود که بخواهد بازی را ببرد. این است که تیمها هم برای این که راه را کوتاه بکنند، اول سعی میکنند گل نخورند، دروازهی خودشان را به روی حریف ببندند و با شیوههای دفاعی، با شیوههای پرس و یارگیری منتومن سعی میکنند که راههای حریف را برای رسیدن به دروازهشان ببندند که حالا در این قضایا همان بازیکنهای خلاق فوقالعاده میتوانند تاثیرگذار باشند و همانطور که گفتم شروعهای مجدد میتواند راهی را برای گلزنی به حریفها، برای تیمهایی که علاقمند به پیروزی هستند و تلاش برای پیروزی میکنند، برای آنها آن فضا را ایجاد کند.
به نظر شما چه تیمهایی بخت اول کسب عنوان قهرمانی اروپایی را اینبار دارند، و کلا نظرتان در رابطه با این نسل فوتبال آلمان و تیم ملی فوتبال آلمان در حال حاضر چه هست؟
- خب به طور طبیعی بعد از جام جهانی، تیمها یک خانهتکانی و تغییراتی کلی در تیمهایشان میدهند که بیشترین تغییر را ما در جام جهانی و بعد از آن در تیم آلمان دیدیم. آلمان یک جوانگرایی اصولی را انجام داده است. مسلما این جوانها بعد از دیدن میدان جام جهانی و بازیهای خوبی که کردند، به نظر من یکی از تیمهای کاملا قدرتمند و خوب است که میتواند دراین مسابقات قابل حساب باشد. ایتالیا با توجه به این که عنوان جهانی را همراه خودش دارد، میتواند مدعی باشد. یکسری تیمها را هم واقعا باید دید چه تغییراتی نسبت به گذشتهی خودشان انجام دادهاند. مثلا هلند که حالا در گروه خیلی سختی هم قرار گرفته است، آیا میتواند بعد از چندسال خودی نشان بدهد یا نمیتواند. فرانسه، خب با توجه به این که بازیکنهای بزرگی را به مرز بازنشستگی رساند و آنها را از دست داد، باید ببینیم جایگزین آنها چه کسانی را توانسته است قرار بدهد. این است که جام ملتها یک مقدار نسبت به جام جهانی تیمهای ناشناختهترند. چون آن تغییراتی را که بعد از جام جهانی میدهند، میآیند که در مسابقات جام ملتها نتیجهی کار دوسالهی خودشان را ببینند و یک برنامهریزی خوبی داشته باشند برای جام جهانی. ولی من آلمان و ایتالیا را دو تیم کاملا مدعی میبینم، مگر این که باز اینها در گروههایی که هستند، با توجه به رقبایی که دارند یا این که یک تیم جدیدی بیاید، مثل اشارهای که شما کردید، تیمی مثل یونان بیاید و یکباره راهها را به همه ببندد و یک شگفتی را ایجاد بکند در فوتبال. کشورهایی که لیگ خیلی خوب داشتند و لیگهای قوی داشتند، مسلما بازیکنهای جدید اینها میتوانند در تیم ملی شگفتساز باشند و نشاندهندهی یک فوتبال با طراوت و قوی به ما.
نبودن تیم فوتبال انگلیس را در این دوره از پیکارهای جام ملتهای اروپا چگونه میبینید؟
- واقعا نبودن انگلیس همیشه برای من همراه با افسوس است. چون انگلیس فوتبالش فوقالعاده زیباست، بازیهای باشگاهیشان فوقالعاده قدرتمند است و فوتبالی دارد که من خیلی نشاط و تحرک در آن میبینم و خیلی سرعت در فوتبال انگلیس میبینم. حیف است که انگلیس نمیتواند بیاید. حالا امیدواریم که به هر حال تیمهای دیگری که آمدند، بتوانند آن فوتبال زیبایی که انگلیس انجام میدهد در باشگاهها که حالا شما به طور طبیعی میبینید که یکسری کشورها به طور کلی تیم ملیشان اگر باشگاههایشان هم خیلی قوی نیست، ولی تیم ملی منسجم و خوبی را دارند. مثلا خود آلمان همیشه تیم ملی خیلی خوبی داشته است. آن توان بازیکنها، آن با سیاست بازیکردنشان، آن خساستشان در یک جاهایی برای امتیازندادن به حریف و گل نخوردن و خیلی... تیم ملی فوتبال آلمان همیشه یک قدرت بوده در دنیا و بهجز یک مقطعی که خیلی نتوانست قوی کار بکند، ولی همیشه توانسته در سطح ملی تیمهای خیلی خوبی را داشته باشد. جام جهانی گذشته خب آلمان با تغییراتی که در کادر فنیاش داده بود و یا یکسری جوانگراییهایی که کرده بود، یک فوتبال بسیار با نشاط و خوب را انجام داده بود. امیدوارم که در جام ملتهای اروپا هم بتواند آلمان فوتبال قدرتمندی را نشان بدهد.
فرید اشرفیان
رسول کربکندی
رسول کربکندی، مربی و پیشکسوت فوتبال ایران، با صدای آلمان به مصاحبه نشسته و نظر خود را در مورد سطح مسابقات جام ملتهای اروپای ۲۰۰۸ و تیمهای حاضر در آن با ما در میان گذاشته است.
دویچهوله: آقای کربکندی، در آستانهی دیدارهای جام ملتهای اروپا هستیم. تا چه مقدار جامعهی فوتبال ایران از داخل ایران در هیجان شروع این مسابقات قرار گرفته و با چه اشتیاقی این تورنمنت در ایران دنبال میشود؟ کربکندی: باید بگویم آن چیزی که من در کشور خودمان میبینم، آن اثرگذاری که جام جهانی در کشور ما دارد، جام ملتها ندارد. به این دلیل که در جام جهانی، کشور خود ما هم دراین چند دورهی گذشته توانسته است جزو تیمهای شرکتکننده باشد و شاید به همین دلیل تفکرات و بحث بیشتری روی جام جهانی هست. ولی جام ملتها با توجه به اهمیتی که دارد و با توجه به این که تیمهای صاحب فوتبال دنیا در این مسابقات شرکت دارند و تیمهایی که دورهی مقدماتی را میگذرانند تا به این مسابقات برسند، فکر میکنم این مسابقات خودش میتواند برای مربیان، بازیکنان و جامعهی فوتبال مسابقات بسیار سطح بالایی باشد و با بردداشتهایی که از این مسابقات و از نوع بازی، سیستمهای و تاکتیکهای جدیدی که در مسابقات انجام میشود، میتواند کمک زیادی به خصوص به مربیان فوتبال بکند و با توجه به این که در جام جهانی هم خب ایتالیا توانسته است قهرمان جهان بشود، شاید حالا هم نقش فرانسه و هم ایتالیا در این مسابقات و هم آلمان که در این مسابقات توانسته است سوم بشود، اینها به هر حال توقعات بیشتری ازشان هست، با توجه به بازیهای جام جهانی. و انتظار مهمتری را که من بهعنوان یک مربی از این مسابقات دارم، این است که بنشینیم و چیزهای جدیدی را ببینیم، کارها و تاکتیک و شروع مجدد جدید را و همه چیزهایی که میتواند به فوتبال کمک بکند را امیدوار هستیم که در بازیهای جام ملتهای این دوره ببینیم.
از لحاظ رشد فوتبال شما چه انتظاراتی را از مسابقات جام ملتهای اروپا دارید؟
- ببینید، چیزی که فوتبال دنیا امروز انتظار دارد، سرعت بیشتر است. اگر سرعت بیشتری بتواند بازیکن پیدا بکند، مسلما بازیهای خیلی زیباتری را میبینیم. تیمها منتها تلاششان این است که به سرعت از دام حریف، از یارگیری و پرس حریف بتوانند خودشان را دربیاورند. مسلما یکی از تاکتیکهایی که قطعا تیمهای اروپایی روی آن کار میکنند برای این مسابقات، این است که بتوانند روی ضد پرس کار بکنند و سریعتر خودشان را به دروازهی حریف برسانند. یک مقدار بازیهای مستقیم دارد بیشتر میشود، به دلیل این که آن فشردگی که در میدان تیمها ایجاد میکنند و حریفشان را پرس میکنند و اجازهی ارتباط بین بازیکنها را از حریف میگیرند. چون فوتبال به مراتب خشنتر و درگیرانهتر از گذشته شده است و کاری که الان همهی تیمها انجام میدهند، این است که حریفشان را پرس بکنند، بازیکنهای شناختهشده را یارگیری منتومن بکنند و کنترل شدید بکنند تا بتوانند دروازهشان را از تخصص و هنر آنها محفوظ نگهدارند. ولی به هر حال آن چیزی که خیلی مهم است این است که تیمهایی میتوانند موفق باشند که ضد پرس خوب انجام بدهند و بتوانند خودشان را از پرس حریف نجات بدهند و به سرعت به دروازهی حریف برسانند. و مثل گذشته مسلما شروعهای مجدد خودش میتواند نقش بسزایی در پیروزی یا عدم پیروزی تیمها داشته باشد. تیمهایی که بتوانند شروعهای مجدد و ضربههایی که به تازگی خیلی خوب از حریفها میتوانند بگیرند، و حریف هیچ کاری روی شروعهای مجدد... چون برنامهی آنها را نمیداند و با فاصلهی ۹ متر و ۱۵ سانتی که باید بماند و شاهد هنرنمایی تیمهای حریف باشد، مسلما شروعهای مجدد هم در این بازیها میتواند نقش بسزایی در موفقیت تیمها داشته باشد. به هر حال منتظریم ببینیم که چه تغییراتی نسبت به گذشته در اروپا انجام شده است که بتوانیم چیزهای خوبی از این مسابقات یاد بگیریم.
با سیستم تاکتیک دفاعی، تخریبی و فشرده، چهارسال پیش یونان قهرمان اروپا شد و دوسال پیش نیز ایتالیا قهرمان جهان. به نظر شما این شیوه هنوز آیندهدار است و این بار نیز مجددا باعث موفقیت تیمها خواهد شد، یا این که شما انتظار بازگشت بیشتر خلاقیتهای انفرادی را دارید؟
- خلاقیت که خب یک اصل مهم است در فوتبال. در هر تیمی با یک یا دو بازیکن خلاقش فوقالعاده میتوانند کمک کنند برای رهایی از آن فشارها و دفاعهای منتومن که هست. مسلما بازیکنهای خلاق هم برای گرفتن خطا از حریف و هم برای گلزنی، آن بازیکنهای خلاق فوقالعاده تاثیرگذار هستند و... درست است که فوتبال دفاعی زیبایی را که تماشاگر نیاز دارد ازش میگیرد و نمیگذارد فوتبال زیبا باشد، ولی به هر حال چون، همانطور که الان خودتان گفتید، تیمهایی که خوب دفاع کردهاند، توانستهاند مقام قهرمانی به دست بیاورند. پس امروز گل نخوردن اصل موفقیت است در فوتبال. فاصلهی مساوی تا بردن، فاصلهی خیلی نزدیکتری است تا شکست. یعنی تیمی که گل خورده و میرود که بخواهد بازی را ببرد. این است که تیمها هم برای این که راه را کوتاه بکنند، اول سعی میکنند گل نخورند، دروازهی خودشان را به روی حریف ببندند و با شیوههای دفاعی، با شیوههای پرس و یارگیری منتومن سعی میکنند که راههای حریف را برای رسیدن به دروازهشان ببندند که حالا در این قضایا همان بازیکنهای خلاق فوقالعاده میتوانند تاثیرگذار باشند و همانطور که گفتم شروعهای مجدد میتواند راهی را برای گلزنی به حریفها، برای تیمهایی که علاقمند به پیروزی هستند و تلاش برای پیروزی میکنند، برای آنها آن فضا را ایجاد کند.
به نظر شما چه تیمهایی بخت اول کسب عنوان قهرمانی اروپایی را اینبار دارند، و کلا نظرتان در رابطه با این نسل فوتبال آلمان و تیم ملی فوتبال آلمان در حال حاضر چه هست؟
- خب به طور طبیعی بعد از جام جهانی، تیمها یک خانهتکانی و تغییراتی کلی در تیمهایشان میدهند که بیشترین تغییر را ما در جام جهانی و بعد از آن در تیم آلمان دیدیم. آلمان یک جوانگرایی اصولی را انجام داده است. مسلما این جوانها بعد از دیدن میدان جام جهانی و بازیهای خوبی که کردند، به نظر من یکی از تیمهای کاملا قدرتمند و خوب است که میتواند دراین مسابقات قابل حساب باشد. ایتالیا با توجه به این که عنوان جهانی را همراه خودش دارد، میتواند مدعی باشد. یکسری تیمها را هم واقعا باید دید چه تغییراتی نسبت به گذشتهی خودشان انجام دادهاند. مثلا هلند که حالا در گروه خیلی سختی هم قرار گرفته است، آیا میتواند بعد از چندسال خودی نشان بدهد یا نمیتواند. فرانسه، خب با توجه به این که بازیکنهای بزرگی را به مرز بازنشستگی رساند و آنها را از دست داد، باید ببینیم جایگزین آنها چه کسانی را توانسته است قرار بدهد. این است که جام ملتها یک مقدار نسبت به جام جهانی تیمهای ناشناختهترند. چون آن تغییراتی را که بعد از جام جهانی میدهند، میآیند که در مسابقات جام ملتها نتیجهی کار دوسالهی خودشان را ببینند و یک برنامهریزی خوبی داشته باشند برای جام جهانی. ولی من آلمان و ایتالیا را دو تیم کاملا مدعی میبینم، مگر این که باز اینها در گروههایی که هستند، با توجه به رقبایی که دارند یا این که یک تیم جدیدی بیاید، مثل اشارهای که شما کردید، تیمی مثل یونان بیاید و یکباره راهها را به همه ببندد و یک شگفتی را ایجاد بکند در فوتبال. کشورهایی که لیگ خیلی خوب داشتند و لیگهای قوی داشتند، مسلما بازیکنهای جدید اینها میتوانند در تیم ملی شگفتساز باشند و نشاندهندهی یک فوتبال با طراوت و قوی به ما.
نبودن تیم فوتبال انگلیس را در این دوره از پیکارهای جام ملتهای اروپا چگونه میبینید؟
- واقعا نبودن انگلیس همیشه برای من همراه با افسوس است. چون انگلیس فوتبالش فوقالعاده زیباست، بازیهای باشگاهیشان فوقالعاده قدرتمند است و فوتبالی دارد که من خیلی نشاط و تحرک در آن میبینم و خیلی سرعت در فوتبال انگلیس میبینم. حیف است که انگلیس نمیتواند بیاید. حالا امیدواریم که به هر حال تیمهای دیگری که آمدند، بتوانند آن فوتبال زیبایی که انگلیس انجام میدهد در باشگاهها که حالا شما به طور طبیعی میبینید که یکسری کشورها به طور کلی تیم ملیشان اگر باشگاههایشان هم خیلی قوی نیست، ولی تیم ملی منسجم و خوبی را دارند. مثلا خود آلمان همیشه تیم ملی خیلی خوبی داشته است. آن توان بازیکنها، آن با سیاست بازیکردنشان، آن خساستشان در یک جاهایی برای امتیازندادن به حریف و گل نخوردن و خیلی... تیم ملی فوتبال آلمان همیشه یک قدرت بوده در دنیا و بهجز یک مقطعی که خیلی نتوانست قوی کار بکند، ولی همیشه توانسته در سطح ملی تیمهای خیلی خوبی را داشته باشد. جام جهانی گذشته خب آلمان با تغییراتی که در کادر فنیاش داده بود و یا یکسری جوانگراییهایی که کرده بود، یک فوتبال بسیار با نشاط و خوب را انجام داده بود. امیدوارم که در جام ملتهای اروپا هم بتواند آلمان فوتبال قدرتمندی را نشان بدهد.
فرید اشرفیان
This is a "lo-fi" version of our main content. To view the full version with more information, formatting and images, please اینجا را کلیک کنید.